'Zululippen en snorharen'

door Theo Bakelaar

‘Vaarverbod voor donkere, blauwachtige fregatten met zululippen en snorharen’

Varen verboden in polderslootjes met bruggetjes - overstekende scholen met brasems en voorntjes door duistere figuren - Visscholen zijn weer begonnen. Een motorboot met hele zware motor door die kleine slootjes… karper aan een tippie 12-honderdste en een klein zwart nimfje; Chompertje is de naam.

Zululippen, snorharen én een Chompertje.

Kon het even niet laten na de verhalen van meneer Westerhuis, die van die grote zware karpers uit een sloot ging sleuren met zijn vliegenstokkie. Hij heeft volkomen gelijk als je praat over geweld en knollensloten. ‘Hoppaaa-hoppaaa-gilletjes, ‘vette Kezen’, en ga zo maar door.

Voelde eigenlijk weer, zoals hij zijn enthousiasme neerpende op zijn site, dezelfde spanning. Jeetje, wat een giga krachtpatsers zijn dat toch. Zelf ben ik nou ook niet zo’n echte peuteraar op de karper zoals velen dat doen en niet kunnen wachten totdat die mooie vissen weer liggen te zonnebaden in kleurrijke bikini in de bovenste laag van het water. Genietend van die thermische omstandigheden. Smeerseltje hier, komkommerschijfje op de oogleden, bruin door de dikke laag genezende modder op de huid, enz…

Genietend van die thermische omstandigheden. Smeerseltje hier, komkommerschijfje op de oogleden...

Nee, liep door de polder, niet ver van Wilnis op zo’n heerlijke zonnige dag met een 4-tje in de hand te speuren naar die mooie dikke ruisers, leaderpuntje getooid met een maatje 12 Chompertje onverzwaard, en de tip lag op .12mm. Moet kunnen hier in die gave oude sloten.

Zomaar zo’n dagje aan de rand van Uithoorn waar een overvloed van schitterende sloten ligt. De kassen van de tuinders sieren het landschap en de huizen hebben aan de voorzijde een schitterende sloot lopen. Voor ieder huis een eigen bruggetje, zo gaat dat de gehele omgeving door. Schitterend vliegviswater en veel vis… Heel veel vis.

Sloten zijn nou niet diep en de brasems staan op hun kop te wroeten in de bodem met de staarten boven. Stamp je even met je hoeven aan de rand van de sloot, dan zie je dikke boeggolven verdwijnen… Aha… Een zonaanbidder knalt geschrokken weg. Karper.

Zo, eens even kijken of er daar meer van liggen tussen al die bruggetjes voor die huizen. Na zo’n kleine 50 meter gespeurd te hebben telde ik een 7-tal karpers die heel rustig lagen te zonnen c.q. met gelimiteerde snelheid door dat slootje zwommen. Mooi zo, een klein nimfje voorzetten en zien wat er gebeurd…

Mooi zo, een klein nimfje voorzetten en zien wat er gebeurd…

De uitrusting was daar nou niet echt je van het voor; tippie 12 en een 4-tje! Nou ja, eerst maar eens even kijken of ze wel geïnteresseerd zijn in dat zwarte nimfje. Een zonnebadende motorboot kreeg dat kleine vliegje een meter of twee voor zijn neus gepresenteerd. Langzaam binnenstrippen richting die grote bek met dikke draden. Niet geschrokken of extra geattendeerd op het komende gevaar, zag ik het nimfje een centimeter of tien onder de oppervlakte gaan richting vis.

Langzaam naderde dat kleine zwarte ding die grote koker van dat zonnebadende gevaarte. Schatte hem zo’n 80 cm. Moeilijk schatten maar dat moet het toch wel geweest zijn. Een klein beetje wind hielp mee om die kleine zwarte rakker recht voor die bek voorbij te laten gaan, mooi zo. Als een Zenmeester die alles met gepaste bewegingen zonder overdreven inspanning deed, ging die grote bek langzaam open en schoof richting dat aantrekkelijke insectje.

Slecht voor je hart zoiets hoor. Yes…yes… Het verdwijnt naar binnen, bek gaat dicht en hij maakt twee extra slagen met zijn staart. Komt ie Jelle: Hoppaaa, hoppaaa! Hij haakt zichzelf en vindt dat heel vreemd. Hengel wordt geheven, dat is alles met dat dunne tippie, meer kun je niet doen. En zoals het overheerlijke verhaal van Useless vertelt, met vreemde weerstand vertrekt de motorboot door de sloot. Alle geboden en snelheden aan zijn laars lappend, ramt het spul met de gashendel helemaal open weg.

Dertig meter verderop ligt het eerste bruggetje over de sloot naar een boerenstolpje. “Nee hè, niet daarheen man, afremmen en omdraaien”, brul ik nog. Alsof ie dikke stront in zijn oren heeft; hij luistert niet en ramt onder dat bruggetje door en stoomt op naar het volgende. Meerennen is het enige wat je kunt doen, tot aan de brug, en de hengel zo ver mogelijk naar voren steken. Het nylon houdt het tot nu toe… Mooi zo.

Het nylon houdt het tot nu toe... Mooi zo...

De druk valt weg van de lijn, lijkt wel of hij omgedraaid is… Ja hoor, die Sjors komt terug. “Hé gozer, langs dezelfde weg terug, langs dezelfde palen”, roep ik nog. Draai me wezenloos om hem weer op de reel te krijgen. Hahaha… Hij gaat schitterend langs de andere palen van de brug terug. Hij houdt wel mooi rechts aan zoals we hier gewend zijn op de snelweg, maar is niet goed voor mij. De lijn schuurt schrappend langs het houtwerk en ik zie hem voorbijkomen met een noodgang. Had eigenlijk nog even moeten zwaaien, maar ja, daar denk je niet zo snel aan.

Pats… Lijn valt slap… Vis weg, vlieg weg, geen vis… Pffff. Tja, zou ook een wonder geweest zijn als je hem had kunnen landen. Pech en nog eens pech. Was in ieder geval een gerichte aanbeet met knallende dril vond ik. Hihi, als ze nou dachten dat dit het enige vliegje was dat ik bij me had, dan vergisten die knakkers zich behoorlijk. Een hele foamrij in het vliegendoosje was gereserveerd voor deze kleine zwart/rode Chompertjes. Gewoon een nieuwe eraan en verder zoeken langs de sloot! Wel even een paar bruggetjes verder lopen, want deze plek zag er na de runs nogal bruin uit.

Aha, laatste bruggetje, en daar begint het weiland, dus weinig last van palen in het water. Eventjes kijken daar. Ja hoor, daar kwam er eentje heel rustig aan zwemmen en er lag er eentje tegen het kantje aan. De zwemmer werd als eerste aangeworpen en het vliegje viel een meter voor zijn bek in het water. Hij keek naar het zwarte propje en zag er weinig eetbaars in volgens mij, of hij was naar een afspraakje met zijn schoonheid… Kon ook.

Dan de zonnebadende maar. Op hoop van zegen. Hij lag er gunstig voor, kop naar het midden toe gericht. Om het in een wat versneld tempo aan te bieden aan jullie: hij nam de vlieg zonder aarzelen en zwom gelukkig de goede kant op. Het duurde wel lang deze dril met dat dunne lijntje, heb ook aardig wat meters gelopen. Kon toch ook aardig wat druk zetten toen hij zijn eerste run gehad had met toerenteller vol open.

Karper op een viertje.

Tuurlijk geen schepnet bij me met die hoge graskant vol met stekeltjes.
Tuurlijk had ik wel het geluk dat er een vriendelijk jongen langs kwam met een heus groot schepnet die me hielp die gave bak te landen.
Tuurlijk lag mijn fototoestel nog bij dat voorgaande bruggetje.
Tuurlijk moest ik met die vis terug om hem toch te vereeuwigen.

Tuurlijk was ik beretrots op deze vis met tippie .12mm.
Tuurlijk dacht ik toen dat mijn Chompertje een heerlijke karpervlieg was.
Tuurlijk is dat onzin.
Tuurlijk kun je me bellen als je denkt dat dit een leuk patroontje is.
Tuurlijk heb ik genoten die middag in die sloot.

Tuurlijk ben ik teruggegaan de volgende dag.
Tuurlijk zwom de vis onbeschadigd terug naar zijn geliefde met een klein gaatje in zijn bovenlip.
En tuurlijk heb ik geen ‘Hoppaaa, hoppaaa’ geroepen.

Én als laatste: Tuurlijk is dit allemaal écht gebeurd daar in die poldersloot vlakbij Wilnis.

Cheers, Theo

- terug -