Zondagmiddag-vliegvisfilosofie: Dikke tippets...

Door Jelle Westerhuis

Heb er al een paar keer terloops over geschreven, het gebruik van dikkere tippet. Specifiek bij de visserij op zeeforel langs de kust en zalm op stromend water, is het me nu meermaals opgevallen dat het veelal geen bal uitmaakt of je nu met 20/100, 30/100 of 40/100 vist, ervan uitgaande dat vliegen in een lus worden gevist en de lijn dus niet de actie van de gevist vlieg beïnvloedt.

Een lus is belangrijke, maakt vaak het verschil in vissen. Er moet daarbij op het oog gelet worden van de aan te knopen haak. Een kleinere vlieg moet daarmee vaak met een dunnere diameter lijn gevist worden om de actie te behouden, simpel detail dat niet geheel onbelangrijk is.

Op zich is het opmerkelijk, of misschien wel beter omschreven als 'leerzaam': gedurende meerdere sessies viste ik met 30 of zelfs 40/100 fluorocarbon en kon niet merken dat ik minder aanbeten kreeg dan andere vissers om mij heen. Nogmaals, ik vind dat opmerkelijk, temeer je altijd de verhalen hoort van zo dun mogelijk vissen om toch die aanbeet te krijgen die je anders nooit zou krijgen… Wat mij betreft, gezien deze visserij, regelrecht naar het rijk der fabelen.

Zou deze tipdikte er nu nooit meer aanbinden, ondanks dat deze versie van Scierra een zeer goede lijn bood.
Inmiddels zijn er nieuwe op de markt die beduidend minder zijn.

Kan me zeker wel voorstellen dat je in bepaalde dressuursituaties over moet schakelen naar dunnere lijnen, echter daar zal zeker bij zeeforel langs de kust, totaal geen sprake van zijn. Waarom dan kiezen voor 30 tot 40/100? 20/100 Doet het toch ook goed? Is natuurlijk ook zo. Wanneer je onder normale omstandigheden een beetje met verstand drilt, dan is het gewoon vrijwel onmogelijk je tip te breken op een vis.

Uitstekende en zeer fijne lijn, helaas niet overal verkrijgbaar, maar wel een Fluorocarbon die z'n sterkte tegemoetkomt.

Nou moet ik erbij zeggen dat ik graag scherp mag staan te vissen, alles moet in mijn optiek kloppen. Maar tijdens het werpen van de vliegenlijn gooi ik zeer geregeld een (wind)knoop – of meerdere – in mijn tippet. Heb dan ook de ‘tik’ om geregeld de lijn te controleren op de aanwezigheid van die knopen en ik moet ze er dan voor mijn vertrouwen en goede gevoel uithalen. En laat dat nu – zoals je je ongetwijfeld kunt voorstellen – stukken makkelijker gaan met 30 tot 40/100 dan met zeg 20/100.

Er mogen knopen in zitten, maar dan mogen het enkel verbindingsknopen zijn, en die moeten punt en puntje gaaf zijn.

Wanneer het gebruik van dikkere tippet kennelijk geen effect heeft op de aanbeten, dan ga je het jezelf toch niet onnodig moeilijk maken? Ik in ieder geval niet. Wel houd ik in het achterhoofd dat wanneer de dikte van de lijn van invloed zou kunnen zijn op de presentatie, dat ik dan wél de lijndikte zal aanpassen, echter dit is zeker bij de zeeforelvisserij maar zelden het geval.

Ook verbindingen met de schietkop moeten perfect zijn. Ze hoeven er niet geweldig uit te zien voor het oog, maar moeten gewoon beresterkt zijn.

Dan nog een andere, misschien wel veel belangrijkere reden voor mij: het haken van je absolute droomvis… Misschien wel cliché, misschien wel irreëel, maar dromen doet hopen, leven en doorvissen. Zo simpel is dat voor mij. En een keer gaat ie komen, daar ben ik rotsvast van overtuigd! Sta je dan met je tippetje op het scherpst van de snede te vissen, dan bekruipt je toch een keer het gevoel van onzekerheid gedurende de dril van je leven… Heb dat al eens meegemaakt en mag dat voorts erg graag vermijden!

Moment van angst... de schoietkop verdwijnt totaal en lijkt achter een steen te steken. Kan de 30/100 dat houden? Godzijdank hielt de combinaitie het en mocht ik een bijna meter zalm in handen houden. Ik heb er nog lang over nagedacht waarmee ik bezig was...

Nog een goede reden voor het gebruik van dikkere lijn is wel dat je vis terugzet zonder vlieg in de bek. Het is ook een zinloze activiteit wanneer je (te) dun staat te vissen. Heb dan ook geen begrip voor de zogenaamde tarters van het lot die extreem licht gaan vissen om maar zoveel mogelijk ‘sport’ te beleven aan een gevangen vis. Vind dat gewoon onzin en een verkeerde manier om over de rug van een vis je bevredigende momentje te halen.

Eenieder moet natuurlijk zelf weten hoe hij/zij daar in staat, maar het is weldegelijk de moeite waard om over na te denken. Een vis kapot drillen vanwege te dun materiaal zal je geen goed gevoel geven, evenmin het afknappen van de tippet, wetende dat die vis voorlopig nog wel even met jouw creatie rondzwemt, in het slechtste geval met zo’n zoutwaterbestendig haakgeval. Het is onnodig, zinloos en het maakt je visdag er zeker niet bevredigender op.

Enfin, een ‘hersenscheet’ die er zomaar vluchtig op een zondagmiddag uitloopt…

- terug -