|
||||||||||||||
|
Over het fenomeen zeeforelvissen is al de nodige hoeveelheid kennis en ervaring gepubliceerd. Geen wonder. Het is één van die visserijen die je helemaal tot waanzin kan drijven. Denk je het gevonden te hebben... Natuurlijk zijn er een hele bult vuistregels waarmee je succes kort binnen handbereik zal komen. Echter er zijn ook heel veel tegenstrijdige zaken over ondermeer de kleuren vliegen bij welk weertype te gebruiken. Ook het gebruik van diverse vliegenlijntypen levert een verrassend leuke discussie op. Feit blijft dat als je meerdere jaren achtereen op de zeeforel vist, je een soort van 'gevoel' ontwikkeld. Het gevoel waarnaar je zo ontzettend op zoek bent op het moment dat je voor het eerst aan de deense of noorse kust staat in de hoop zo'n prachtige zoute krachtpatser te haken! Eén van de vele, belangrijke variabelen die een rol spelen zijn de seizoenen...
In het vroege voorjaar begint de grote verhuizing voor de zeeforel! Van de rivieren trekken ze het brakke water op om vervolgens de open zee op te zwemmen. De tijd van het verhuizen van het zoete naar het zoute water hangt af van ondermeer de plekken en de stijgende temperatuur van het water. Zodra het een zachte winter is, of het water merendeels brak, dan zal de zeeforel eerder van de rivieren of vanuit de baaien komen en de zee opzwemmen. Wanneer de winter guur is geweest en op plekken waar het water een hoog zoutgehalte heeft, zal de zeeforel pas rond maart/ april verhuizen. Indien de lente rap haar intrede doet zal dat weer tot gevolg hebben dat de verhuizing in één keer plaats zal vinden en van zeer korte duur zal zijn. Bij een zachte winter en een rustig verloop naar de lente zal de verhuisperiode langzamer op gang komen en ook langer duren. Bij een lange, koude winter, met verdwijnend ijs op het water, kan je geweldige momenten meemaken. Grote hoeveelheden, hongerige zeeforel hebben zich dan verzameld in de baaien en zijn redelijk makkelijk te vangen. Vaak liggen ze op zonnige dagen dan kort onder het ijs om op te warmen. Tegen de randen van het ijs aanvissen kan dan super zijn! Is het echter een lange, zachte winter geweest dan zullen de vissen meer verspreid liggen en dus moeilijker te vinden en te vangen zijn. Na het paaien en de trek naar zee komen de zeeforellen weer snel op gewicht, dat verloren is gegaan door het paaien. Vaak worden de afgepaaide forellen (kelts), gevolgd door de nog niet geslachtsrijpe zeeforel, de kleine maar vette, zilveren 'groenlanders'. Kan dikke pret zijn als je in een school terechtkomt, maar let op: deze vissen zitten vaak onder de minimum maat van 40 centimeter en moeten dus wel direct terug gezet worden! Deze 'groenlanders' kunnen gemakkelijk de hele winter door op zee hebben gezeten. Meestal blijven ze dan in de brakke gebieden waar ze actief foerageren. Zodra de vissen die gepaaid hebben en weer op zee trekken dan volgen de 'groenlanders' deze vissen en gaan ze actief azen op kleine vis, garnalen en wormen. Lente Tips (maart tot mei):
Naarmate de watertemperatuur stijgt, accepteert de zeeforel ook een hoger zoutgehalte. Gedurende de zomer heeft de zeeforel dan ook geen enkel probleem met het hoge zoutgehalte van oceaanwater. De watertemperatuur kan ook te hoog worden voor de zeeforel! Wanneer de temperatuur in de buurt van de 20 graden Celsius komt, verdwijnt de zeeforel verder uit de kust richting dieper, kouder water. Dit gebeurt vaak in Juli hetgeen de typische zeeforelzomer inluidt. Mei en juni bieden echter ook nog vaak uitstekende visserij voor diegenen die 's nachts (light nights genaamd in Denemarken) vissen. In de kustwateren is echter nog volop voedsel aanwezig en de zeeforel trekt dan ook met name 's nachts, zodra het water op zijn koudst is, de ondieptes op om daar te jagen. Zodra de zon weer opkomt vertrekken ze vervolgens weer naar de diepere water om verkoeling te zoeken. Wanneer men zeeforel wil vangen gedurende de warme zomers, moet men langs de kust gedurende de donkerste uren van de nacht vissen. Wil men overdag vis vangen dan is een boot aan te raden om verder de zee op te gaan. Nadeel echter is dat de vis alsnog moeilijk te vangen is omdat ze het voedsel dat ze gedurende de nacht hebben genuttigd verteren en dus niet erg actief zijn totdat de nachtelijke uren weer aanbreken. Desondanks kan er gedurende de dag best nog wel zeeforel gevangen worden, alleen is het dan zaak om op (sterk) stromende stukken te vissen (bijvoorbeeld stekken als Galsklint bij Middelfart) en waar het water snel diep wordt langs de kust (stekken als Alehoved iets ten zuiden van Middelfart). Zomer Tips (juni tot augustus):
De zomer heeft de zeeforel goed doen aankomen en klaargemaakt om langzamerhand weer de rivieren op te trekken om te gaan paaien. Deze trek naar de rivieren, vaak gedurende september, wordt vaak in gang gezet door de eerste heftige regenbuien en najaarsstormen (lijkt wel een beetje op zalm). De grotere, zwaardere vissen hebben dan al vaak de zee verlaten en zijn gedurende mei, juni de rivieren weer opgezwommen. Het merendeel van de kleinere vissen blijft langer op zee en gaat dus rond september verkassen naar de baaien om daar vervolgens de rivieren op te trekken. Vaak verzamelen ze zich dan tot kleinere scholen met vis van nagenoeg dezelfde afmeting. Dan beginnen de zeeforellen tevens hun partner te zoeken en deze happening kan voor de visserij werkelijk de top van het jaar betekenen! Wees dan ook niet benauwd om met slecht weer te gaan vissen, meestal geldt: hoe slechter het weer, hoe beter de visserij! Vaak is de zeeforel bijna niet te vangen als het water mooi vlak is en er een stralend zonnetje aan de hemel schijnt! Slecht weer kan dus helemaal super zijn! De vissen beginnen nu langzamerhand de zilveren kleur in te ruilen voor een lichtbruine gloed. De volwassen vissen kom je in deze tijd van het jaar vaak precies op die plekken tegen waar ze in het voorjaar de nog niet geslachtsrijpe vissen tegenkwamen. Dan is het vaak super om gedurende de nachten te vissen omdat dan vaak de trek plaatsvindt. Het is dan raadzaam om op hoeken aan de kust te gaan staan, relatief dicht in de buurt van een rivier. Deze plekken dienen vaak als rustpunt. Herfst Tips (september tot november):
Zodra de winter ingevallen is zitten de meeste volwassen vissen op de rivier. Slechts enkele 'groenlanders' en volwassen vissen die er toevallig voor gekozen hebben om het paaien een jaartje over te slaan, zijn nog in de baaien en op zee te vinden. Kennelijk heeft moeder natuur zoiets ingebouwd voor het geval er een of andere ramp zou plaatsvinden die de op de rivier zittende vis zou overmeesteren (exact dit voorval heeft het zalmbestand in IJsland gered). Zolang de temperatuur nog te hebben is en de zee nog voldoende voedsel biedt, blijven deze nog zilveren achterblijvers volop vreten. Wanneer de temperatuur verder naar beneden zakt, gaan deze vissen naar de baaien, in de buurt van de rivieren, waar het water meer brak is. Hier brengen ze dan de winter door. Ze voeden zich dan nog wel, echter de lust om te eten neemt af naarmate de temperatuur zakt. Het wordt dus steeds moeilijker om zeeforel te vangen. Het is moeilijk om een maatstaf te maken van wat het dalen van de watertemperatuur exact doet met het gedrag van de zeeforel. Voornamelijk omdat naast watertemperatuur het zoutgehalte een belangrijke rol hierin speelt. Over het algemeen is het zo dat wanneer de watertemperatuur onder de 5 graden Celsius komt, het vissen op het meest lage pitje komt te staan, oftewel, ze zijn niet meer vooruit te branden! Zo tussen de 5 en de 15 graden Celsius dan blijven ze nog wel bezig, hoe hoog het zoutgehalte ook zou zijn. Gedurende de winter zijn de open, zoute wateren niet bezet door de zeeforellen. Ze zijn of naar de rivieren, of naar de afgelegen baaien met brak water. Dit is precies de plek waar we ze vinden op het moment dat de winter weer overgaat in de lente en het ijs langzaam van het water verdwijnt. Dit is ook het moment dat ze, vooral op zonnige dagen, als ware vreetmachines tekeergaan. Geen wonder dat de vroege lentevisserij vaak op die dagen is dat het water wat warmte van de zonnestralen heeft kunnen oppikken. Ondiepe plekken zijn dan zeer de moeite waard om in de gaten te houden, juist omdat deze als eerste relatief warm zijn en de meeste vissen hier graag op af komen! Wanneer de opkomende lente er weer voor heeft gezorgd dat de zeeforel over de zee is verspreid, zijn de zeeforellen weer moeilijker te vinden. Maar ze jagen nog steeds zeer agressief als je ze tegenkomt. Wanneer de zomer weer haar intrede doet, dan zijn vaak de overwinteringplaatsen modderig en zuurstofarm. Totaal onaantrekkelijk om te gaan vissen! Winter Tips (december tot februari):
Het boek: 'Zeeforel' geschreven door Harm ten Cate. Werkelijk een heerlijke manier van schrijven heeft deze kerel! Ik had het boekje binnen een paar uur uit en heb het met één grote glimlach zitten lezen. Zeer treffende verhalen met een breed scala aan humor en zelfspot. Boordevol zeer nuttige informatie! Te bestellen via ondermeer de VNV.
- terug -
|
Indien je hier een link wilt, mail ons. |
|||||||||||||