Noorwegen 2006 - Het jaar van de eerste zalm!

Al jarenlang komen we in Noorwegen. Alle soorten zo'n beetje wel gevangen. Ik heb geroken aan de fantastische dril van pollakken, genoten van de fantastische vlagzalm en forel in de bergrivieren en de mooiste zeeforellen gevangen op nog mooiere rivieren. Echter de zalm, waarvoor we de laatste 3 jaren kwamen... dat wilde maar niet lukken. Gaula, Orkla, Driva, Surna en vele andere rivieren hadden ons nog geen geluk gebracht. Dit jaar zou alles anders maken...

Met de zenuwen gierend door mijn lijf waren we dan eindelijk aangekomen bij het punt dat we besloten om naar Mandalselva te gaan. Door de drukte had ik de hoop al opgegeven dat dat er dit jaar nog in zou zitten. Snel nog ons maatje Ruud opgebeld en gevraagd of ie zin had om mee te gaan. Dit moest ie tenslotte een keer meemaken vonden we!

Jesper, onze deense vismaat, was al vele malen naar de Mandal geweest en had vele goede vangsten geboekt. Het is een rivier die ontzettend in opkomst is en door het succesvolle beheer ieder jaar meer zalm aantrekt. In het begin van het seizoen de runs met grote vissen tot 6-8 kilo en later in het seizoen bakken met kleinere zalm met een gemiddeld gewicht van 1-2 kilo. De hoeveelheden vis die optrekken zijn echt waanzinnig en de rivier is adembenemend mooi.

Adembenemend mooie rivier, hier bij het stuk Nodingsfossen.

's Avonds laat aangekomen en tijd om snel te gaan slapen om de boel in de ochtend te gaan verkennen. In de ochtend reden we vol verwachting naar de rivier en werden op onze wenken bediend. Eenmaal aangekomen op het stuk Nodingsfossen Fiskecamp, zone 2, zagen we binnen enkele minuten al zalm draaien, en het bleef niet bij één zalm! Het was duidelijk dat runs volop de rivier opkwamen en het werd tijd om rap vergunningen te gaan halen. Volgens de informatie was op dat moment Nodingsfossen helemaal hot en we besloten het dus daar maar te gaan proberen. Dit is het smalste stuk van de rivier en tevens zo'n beetje het kortste stuk waarvoor je een verunning kan krijgen. Het bleek ook een gevaarlijk stuk te zijn. Alle zalm moest welliswaar hier doorheen en was relatief makkelijk te bevissen, maar ja, die kanten, man man man, zo enorm stijl! Je moet ongeveer een berggeit zijn om daar een beetje te kunnen vissen...

Klimmen tot je een ons weegt en dan maar rustig aan de poel afvissen...

Eenmaal een plekje gevonden om de rivier te kunnen bekijken zag ik al een paar zalmen in een klein poeltje staan. Even uitrustend om vervolgens weer verder de rivier op te trekken. Wimsema had ook al zalm gezien en inmiddels de eerste misgeslagen. Dit beloofde veel goeds!!! Tegelijkertijd beseften we ook dat, indien we zalm zouden haken, dit eigenlijk niet goed zou kunnen aflopen. Zoveel stroming, zo weinig ruimte. Minimaal 40/100 vissen was geboden om maar een kansje te kunnen maken tegen dit geweld. Ruud had inmiddels Wimsema 4 vissen zien missen... de stemming en de verwachtingen waren goed!!! Toch besloten we na 2 dagen vissen niet langer hier te blijven en de rest van de rivier te verkennen. Tijd om noordelijker te gaan.

Tijd om noorderlijker te gaan en wel in de richting van Holmesland A en B.

We kochten een vergunning voor Holmesland A en aangezien er maar 2 vergunningen werden uitgegegeven per 24 uur per hengel, en we met 3 man waren, kochten we er eentje bij voor Holmesland B. Eerst even een hapje eten en dan om 18.00 uur weer bij de rivier zijn om de sessie te starten. Holmesland bleek druk bevist te worden en zalm was volop aanwezig. Deze avond bleek wederom geen succes te brengen. Op het einde van Holmesland B trof ik de waterval waar ik meer dan 30 zalmen had zien springen. Man, wat een geweld, en totaal niet geinteresseerd in mijn vlieg. Met verwondering ben ik maar op een steen gaan zitten kijken... 's Aonds vertelde ik Wimsema en Ruud wat ik allemaal had gezien en we kochten een vergunning voor nog eens 24 uur. Dit keer 2 stuks voor Holmesland B en eentje voor Holmesland A. Eerst maar even gaan slapen, ik had mijn bed al veel te lang niet meer gezien...

Ruud besloot op Holmesland A te gaan vissen en Wimsema en ik gingen het op B proberen. Op dit stuk zat een boot inbegrepen in de vergunning. Tja, dat zal wel niet voor niks zijn... We hadden al enkele zalmen zien draaien tegen de overkant en Wimsema bood aan te roeien zodat ik een poging kon wagen. - Wimsema, ik ben je nu nog dankbaar. - Al roeiend naar de waterval probeerde ik mijn vlieg tegen de overkant aan te drukken waar we eerder vis hadden gezien. Wimsema schreeuwde ineens hard dat ie zag dat de vlieg wed gepakt. Was ik dan zo afwezig? Ik had echt totaal niets in de gaten en tussentijds voelde ik al een doffe dreun op mijn hengel... de zalm had zichzelf al gehaakt! Achteraf maar goed ook, voor hetzelfde geld had ik aangeslagen en niets gehad. Eenbizarre dril volgde... Ik stond te trillen op mijn poten, had geen gevoel in mijn vingers, mijn adem stokte meermaals en de adrenaline schoot met lichtsnelheid door mijn lijf. Werkelijk onbeschrijflijk, dus dat probeer ik dan maar ook niet... Omdat de dril vanuit de boot plaatsvond en we op water zaten dat ongeveer 8 meter diep is, heb ik een van de meest geweldige gevechten gehad tot dan toe. De zalm had ik nog niet gezien en was rechtstreeks richting de bodem gevlucht. Zo'n bizarre druk op de hengel! Al bonkend bleef de zalm rustig rondzwemmen en Wimsema zei me alleen maar rustig te blijven. Voorizichtig roeide hij terug naar de kant zodat de zalm kalm uitgedrild kon worden. Enkel de gedachte van het verspelen van de vis spookte door mijn hoofd. Als ie maar blijft hangen! Enfin om een lang verhaal maar een beetje in te korten, de zalm kwam inderdaad goed aan de kant en de camera heeft overuren gedraaid. Mijn eerste zalm... en dat ook nog kunnen delen met 2 vismaten... super!!! Een zalm van 4 kilo. Eindelijk was het dan toch gelukt!!!

Jammie, puur zilver vol met brute kracht. De week kon al niet meer stuk...

Ruud had tussentijds een Noor geholpen met de dril van een zalm vertelde hij. Dit was toch een topstuk!!! Vervolgens probeerde Wimsema en Ruud ook op deze plek aan de zalm te komen, maar kennelijk was het teveel verstoord. Helaas geen aanbeten meer... we moesten iets anders gaan ondernemen...

Ik besloot Jesper, die hier al vele jaren vist, op te bellen om advies te vragen. Jesper zei ons zone 3 te proberen. Een zone waarvoor je voor het gehele stuk met één vergunning uit de voeten kan. Geen opgedeelde stukjes zoals in zone 2. Heerlijk de vrijheid om ik weet niet hoeveel kilometer water vrij te kunnen bevissen. Bij het eiland Storeoy, net ten zuiden van de spoorwegovergang, maakten we weer een sessie. Ook een superstek. Die ochtend was er een zalm van ruim 4 kilo gevangen door een Deen. Dat beloofde weer goeds! Aan het water stond een wigwam waar we eventueel een paar uurtjes konden slapen en eten klaar konden maken. Echt super geregeld! We hebben hier 2 dagen gevist en helaas misten we de runs. Wel wat vis zien draaien, maar geen aanbeet gehad... Tijd om de plannen aan te passen. We hadden inmiddels gehoord dat verder stroomopwaarts veel zalm werd gezien en gevangen. Vlak bij het laksesenter, de plek waar de zalm niet meer verder kon, stonden we bovenaan de weg te koekeloeren hoe een Noor zijn tweede zalm eruit stond te trekken. Bizar dit! Volop vis draaien, en deze man had er inmiddels 2 op de kant liggen. En geen lullige visjes ook. Ik schatte ze rond de 4 kilo het stuk... Tja, daar word je wel even stil van. Naarmate we meer vissers spraken werd het alleen maar beter. Iedereen wist dat hier de plek was om te gaan vissen, er waren al supervangsten geweest de afgelopen dagen... waarom hadden we dit niet eerder gehoord... Een man liet een sms'je zien die zijn zoon 'm had gestuurd. Er stonden alleen maar getallen in die erop wezen dat hij 6 zalmen had gevangen in een paar uurtjes tijd, varierend van 1 tot ruim 5 kilo!!! Tja, daar zou ik ook wel happy mee zijn...

Dezelfde avond was het raak. Op diezelfde plek waar de oude man 's middags nog twee vissen had geland, stond ik te vissen. Ik was helemaal op mijn gemak en had vertrouwen in alles. Meerdere vissen draaiden ongeveer elke minuut en dit was simpelweg een topmoment... Ineens draaide een dikke kolk een meter of twee van mijn vlieg vandaan. Dit is goed, nog een keer graag, maar dan naar mijn vlieg... Ik meende dat deze kolk ver uit de buurt was van mijn vlieg maar het tegendeel bleek waar te zijn. Nog een keer een draai... wat is hier in godsnaam loos??? Voordat ik me dat bedacht boog mijn hengel al door en hing de zalm al vol in de haak. Een enorme kracht bonkte kalm aan op de hengel en het was serieus geworden. Tot mijn grote verbazing kwam de zalm vrij vlot naar de kant. Nog een meter of vijf lijn binnenhalen en alles was klaar. Dacht ik dan. Hij bleek pas wakker te worden en vertrok gestaag naar de hoofdstroom... Dit voelde niet lekker kan ik je zeggen. Meter voor meter lijn werd zonder pardon van de reel getrokken en ik kon weinig anders doen dan hem zijn gang te laten gaan. Ik zag de backing komen en begon spontaan te twijfelen of ik die knoop nou wel goed had nagekeken... Het was al te laat. Inmiddels waren we al een meter of 20 verder de backing in en ik had de zalm nog niet gezien. Hij liet zich verder stroomafwaarst zakken...

Dit gaat niet meer goedkomen dacht ik... De backing knispert langs de ogen...

Dit gaat niet goedkomen jongens, ik kan zelf niet veel meer afzakken en hij neemt steeds meer lijn... paniek slaat toe en Wimsema maant tot rust. Kalm aan jongen, rustig blijven drillen, met een beetje mazzel is deze vis fresh genoeg dat ie onder geen beding een paar pools naar beneden wil gaan. Hij bleek de waarheid te spreken en de zalm bleef steken op dezelfde hoogte in de rivier. Na lang pompen en trekken kwam ie dan eindelijk dichter onder de kant en konden we hem na een dril van zo'n 25 minuten tailen. Er zijn maar weinig momenten in mijn leven geweest dat ik me zo goed gevoeld heb... Nu had ik alles, de volle take gezien, de dril geheel bewust meegemaakt en daar sta ik dan, met zo'n krachtpatser in mijn handen... beter wordt het echt niet meer... Na de 5 kilo zalm langzaam te hebben teruggezet hoor ik een klein applaus achter me... Inmiddels hadden enkele zalmvissers zich achter mij verzameld en de dril gevolgd. Ze waardeerden het dat de vis teruggezet werd... Je snapt wel hoe ik naar huis gereden ben...

Een waanzinnig gevoel, mooie draai, spannende dril, alles erop en eraan!

Helaas zat er voor de anderen geen zalm in dit jaar. Echt balen, maar ja, het blijkt maar weer dat je het met deze visserij totaal niet voor het zeggen hebt. Ruud ving de volgende dag nog een zeeforel op de Green Highlander. Heerlijk hoe ik m zag staan en de schrik van zijn leven kreeg met die aanbeet. Zijn stem trilde... dat zei genoeg. Helaas geen zalm maar wel een mooie zeeforel.

Toch nog een prachtige zeeforel op de Green Highlander.

Tips en info...

We hopen er volgend jaar weer naar toe te kunnen. Het is een prachtige rivier met ontzettend veel mogelijkheden. Doordat de rivier zo goed is moet je je wel stikt aan enkele regels houden. Zorg dat je hengels en reels gedesinfecteerd worden bij het Marnardal Laksesenter. Je krijgt hiervoor een bewijs dat je bij je moet dragen in geval van controle. Het niet hebben van zo'n bewijs kan ervoor zorgen dat je een nachtje bij de politie mag doorbrengen. Zorg ook dat je de staatsvergunning hebt. Het niet hebben wordt gezien als een serieus misdrijf.

Qua materialen is het handig om in ieder geval 2 hengels bij je te hebben. Een tweehandige zalmhengel en een enkelhandige # 9. Tevens hebben we zinkende en drijvende lijnen bij ons. Dan kan je in iedere situatie goed voor de dag komen. En dan de vliegen. Dat blijft een lastig verhaal gezien ieders ervaringen zover uiteen liggen. Ik hou er een simpele benadering op na. Zowel kleine als grote vliegen met dubbele haak zitten in mijn doos. Tube flies heb ik ook. Ik luister en vraag naar de ervaringen van andere vissers en volg simpelweg. Als ik er eenmaal een vlieg aanknoop dan vis ik er een uur mee en dan wissel ik weer een keertje. Als de zalm hot genoeg is dan pakt ie de vlieg toch wel. Ik geloof niet in iets zoals dat de zalm willekeurig zou zijn. Het is wel zo dat sommige vliegen eerder agressie opwekken dan anderen. De factor geluk en de juiste plek op het juiste tijdstip blijven voor mij een te grote factor waarop je een zinnige beslissing omtrent vliegkeuze kan maken. Zorg simpelweg dat je vlieg zoveel mogelijk in het water ligt en benader pools en plekken waar je vis hebt zien draaien voorzichtig. Nog belangrijker is dat je je lijn altijd strak in het water hebt liggen. Bochten in de lijn zijn uit den boze, je mist aanbeten volledig. Liever kort vissen met strakke lijnen dan ver met een hoop slack.

Voordat je zo'n trip begint is het uiterst raadzaam niet de eerste dag gelijk te gaan vissen. Rij eerst het hele stuk af en verken zo grondig mogelijk. Vraag alle vissers het hemd van het lijf, ze willen allemaal graag de verhalen vertellen. Dit kan je dagen schelen dat je zelf staat te klooien... en daar zijn dit soort vakanties toch echt te kostbaar voor.

Reken niet op mega vangsten. Zalm is en blijft een relatief onberekenbare vis. Reken op niets en je zal rijkelijk worden beloond.

Probeer de runs te begrijpen. In de tijd dat wij er waren kwamen de runs zeer geregeld. Door het getij van de zee in de gaten te houden kan je ongeveer leren inschatten wanneer welke run op welke plaats zit en hoe deze zich door de rivier beweegt.

Zorg dat je warme kleding bij je hebt en ook dat je eten en drinken bij je hebt. Sessies kunnen langer duren dan je aanvankelijk denkt. Als je belsoten hebt weg te gaan en ineens komt er een run aan dan wil je graag nog een paar uur blijven om toch aan de zalm te komen. Wat extra eten en drinken is dan geen overbodige luxe.

Tot slot kan ik maar een ding zeggen: Dit moet je eens in je leven meegemaakt hebben.....

O ja, een fijnmazig petnetje is zeer handig op het moment dat de knuten volop aanwezig zijn...

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.