Zalm op de droge vlieg (deel 2)

Door: Marten Keekstra

Het vissen op zalm onder normale omstandigheden is niet een kwestie van even een paar visjes vangen, ondanks het feit dat er soms hele grote scholen tegelijkertijd aanwezig zijn. Het is bekend dat zalm bij terugkeer in de buurt van z’n geboorterivier geen voedsel meer tot zich neemt.

Factoren als drang om te trekken, territoriumverdediging, nieuwsgierigheid, reflexen van het leven in de rivier als “parr” en nog veel meer, zijn vaak in hoge mate bepalend voor het bijtgedrag van zalm waardoor we soms toch in staat zijn om een zalm te haken.

Wij hebben gemerkt dat het vissen op zalm met een droge vlieg in hele moeilijke omstandigheden soms zeer lonend kan zijn. Dat geldt vooral als door een periode van geen of weinig neerslag de aanwezige vissen niet de rivier (verder) willen optrekken.

In zogenaamde holdingpools verzamelen zich dan steeds meer vissen, vooral als deze pools zich dichtbij of aan de monding van een rivier bevinden. De school zalm trekt steeds rond, gaat tot de plaats waar het (zoete) water van de rivier instroomt.

Daar ”proeven” ze als het ware even aan dat water en laten zich dan weer afzakken naar het einde van de pool om weer van voren af aan hetzelfde rondje te maken. Dit gedrag is ons in meerdere van dat soort regenrivieren opgevallen.

Met hoog water stroomt er weer zout water binnen en na het zakken van het water blijft dat water “onderin” staan door het hogere soortelijk gewicht van zout water. Het weinige zoete water stroomt in een dunne laag over het zwaardere zoute water naar zee, hetgeen bij opkomend water het verschijnsel geeft dat de bovenste dunne waterlaag de ene kant en de onderste zoute laag de andere kant op stroomt.

Het is ons opgevallen dat de zalmen graag in die dunne, zoete waterlaag liggen en als ze massaal aanwezig zijn met een vorm van head and tail rise het wateroppervlak doorbreken. Dit, in combinatie met een depressie voor de deur, waren een paar keer voor ons de ideale ingrediënten voor onvergetelijke en onvoorstelbare zalmvangsten.

Wat te denken van de bijna ruim 20 zalmen (2 tot 4 kg.) die mijn zoon en ik samen vingen in een namiddag, waarna de regen en wind in de nacht begon en we dit de volgende morgen bij eb nog eens dunnetjes konden overdoen. Toen ’s middags de rivier begon te stijgen trok de zalm massaal op en zag je in dezelfde pool bij laag water alleen maar snel trekkende vissen, waarvan de kans om er één te vangen meestal nihil is.

Met een beetje lokale kennis zijn er dan verderop wel plaatsen waar met succes kan worden gevist, ook al is dat dan niet meer met een droge vlieg. Wij gebruiken gewoonlijk droge vliegen in 2 types en 2 groottes, maat 8 en 10. Een soort Buck Caddis en een vlieg die is afgeleid van een Muddler.

De Buck Caddis is volledig gehackeld en heeft een forse dekvleugel van reehaar. De kleur van de vleugel wordt vooral gekozen in verband met de zichtbaarheid. Met licht van achteren zijn de lichtere types goed zichtbaar, terwijl met tegenlicht en bewogen water de donkere kleuren beter zijn te volgen. Zelf vis ik dit type het liefst in “dead drift” of met een lichte “drag”.

Buck Caddis.

Voor het actief vissen gebruik ik het liefst het andere type, dat Venno Ploeger ontwikkelde en dat we daarom de naam “Ploeger Special” hebben gegeven.

Bij voorkeur gebruik ik deze vlieg omdat hij multi-inzetbaar is, niet wil zinken en hartverzakkende aanbeten uitlokt. Vooral als de vlieg stroomopwaarts wordt geworpen met een zacht windje in de rug. Er ontstaat dan een korte kabbel op het water. De vlieg steeds met korte rukjes door het topje van zo’n kabbel trekken lokt ontzettend agressieve aanbeten uit van zowel zalm als zeeforel.

Ploeger Special.

Het materiaal voor beide vliegen bestaat hoofdzakelijk uit pauwfibers, zilvertinsel, hertehaar en cream-, ginger- of bruine hackels, terwijl de rode tag bij beide vliegen ook niet onbelangrijk is.

Een goed drijfmiddel is ook nooit weg en dit heeft al een paar keer tot hilarische momenten geleid. Aanvankelijk dachten wij dat de plaatselijke vissers wel in de smiezen hadden dat we met een droge vlieg visten en waarom we die vliegen regelmatig invetten. Niets bleek minder waar.

Het viel ons wel op dat die Noren regelmatig stonden te smoezen als we weer eens een zalm haakten, maar waarover dat ging was ons niet duidelijk. Pas na een paar jaar lieten ze ons via een omweg vragen met welk geheim middeltje wij onze vliegen insmeerden waar die zalmen zo gek op waren. Groot was daarna hun verbazing toen ze hoorden dat wij met een droge vlieg visten en voor het drijfvermogen een beetje vet gebruikten.

Probeer voor jezelf van te voren te bepalen of je voor zalm of zeeforel gaat omdat de reactie op een aanbeet voor beide vissoorten heel verschillend is. Bij zalm moet gewacht worden en bij zeeforel kun je niet snel genoeg zijn met je reactie. Dit geldt natuurlijk vooral in die gevallen waarbij de vlieg stil ligt of drijft, krijg je een knal erop tijdens een strip of iets dergelijks, dan hangt de vis… of niet.

Mocht je een keer de geschetste omstandigheden meemaken, probeer het eens. Alvast veel succes en vooral veel plezier daarbij gewenst.

Marten

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.