Zalm op de droge vlieg (deel 1)

Door: Marten Keekstra

“You aint fishing?” klonk het achter me terwijl ik wat zat bij te komen van mijn eerste loopje zalmvissen. Dat ‘loopje’ was wel heel kort geweest, want onervaren als ik was stond ik aan de verkeerde kant van de uitstroom en kon gewoon niet verder.

Toen ik achterom keek zag ik een oudere heer met een grote hoed op. Het was een Amerikaan die nog een keer kwam kijken naar de rivier waar hij zo’n 20 jaar geleden regelmatig kwam vissen op zalm. Hij vertelde dat hij hier dan speciaal naar toe ging om met de droge vlieg te vissen.

Omdat hij nu alleen even kwam kijken was hij niet te beroerd om mij als absolute beginner een aantal goede tips te geven. De belangrijkste daarvan was om uit de drukte van het ‘rotating fishing’ te gaan naar het rustiger gedeelte achterin de pool, waar ik al regelmatig hele mooie kringen had gezien.

Het was in de zomer van 1989, onze eerste vakantie naar Noorwegen. Wekenlang was ik bezig geweest met de voorbereidingen op dit voor ons grote avontuur. Het lijstje dat we van Kees en Hennie als echte Noorwegengangers hadden gekregen, had ik ooit zorgvuldig bewaard voor alle proviand die we mee moesten nemen naar dat land. En natuurlijk ging een verscheidenheid aan hengels mee voor zoet en zout.

Na onze eerste fijne visdagen in de omgeving van Tynset op de vlagzalm en forel van de Glomma gingen we op weg naar de kust, weggejaagd door de plotse kou-inval in dat koudste gedeelte van Noorwegen, gevolgd door dagenlange regen.

Nadat we ook nog pal aan de Oceaankust bij Bud waren weggewaaid en -geregend vonden we een mooi gelegen en beschutte camping aan het Malmefjord iets ten noorden van Molde. De regen stopte, de zon kwam er bij en we hadden er een prachtige tijd. Onze rookton maakte overuren.

We visten op paling, platvis, zeeforel en makreel in het fjord voor de deur en lieten ons verlekkeren door de verhalen van een landgenoot die regelmatig een zalm aan de veranda van z’n hutje hing. De man bleek de schrijver te zijn van een aantal artikelen in het toenmalige lijfblad van sportvissend Nederland.

Toevallig had ik vóór mijn vertrek thuis nog een artikel van hem gelezen over het vissen met een droge vlieg op zalm. En wat een toeval dat we hem hier mochten ontmoeten. Helaas was hij niet zo toeschietelijk om te vertellen waar en hoe hij dan wel die zalmen ving, integendeel, hij stuurde ons, naar later bleek, een andere kant op.

Dan zelf maar op zoek en zo kwamen we onder andere terecht bij de Oselva en Jarlaug Halse, die de ‘fiskekort’ voor dat stuk rivier als eigenaresse verkocht. Zij vertelde ons een beetje de regels. We konden nog een uurtje vissen in het beste stuk Toftehølen, het fly only stuk en daarna was de visserij daar 2 uur gesloten om de vissen tijdens hoog water de kans te geven de rivier op te trekken.

We besloten om het maar even rustig aan te doen, eerst de zaak te verkennen en straks als eersten aan de start te staan. En na die start zat ik een beetje bij te komen om de indrukken allemaal goed tot me te laten doordringen toen dus die Amerikaan verscheen.

… waarna ik de vis naar me toe kon halen.

De man wees me aan de overkant een hele grote steen aan. Daar in de buurt had ik volgens hem de meeste kans om met succes een droge vlieg in te zetten. Tegen die steen geleund controleerde ik m’n leader en knoopte de grote Buck Caddis op haak 8 aan, waarvan ik daags tevoren een aantal had gebonden.

Intussen zag ik vóór me regelmatig een grote kop door de oppervlakte komen, vrijwel steeds op dezelfde plaats. En het was niet de enige. Ook een paar meter links zowel als rechts zag ik activiteit, eerst de kop dan de rugvin en als laatste nog het puntje van de staart. Een echte ‘head and tail rise’.

Voorzichtig waadde ik in de richting van de vissen, bracht de lijn op lengte en presenteerde op zo'n twintig meter de vlieg. Die mocht echter helemaal uitdrijven zonder dat er iets gebeurde. En dat gebeurde keer op keer tot ik even de andere kant opkeek naar een springende zalm.

Toen ik de vlieg weer zocht was die er niet meer, maar wel een al wijd uitdijende kring. Dus toch… Vol zelfvertrouwen ging ik door en probeerde me niet te laten afleiden. En ja hoor… opeens schoof er een grote kop over de vlieg en kon ik de haak zetten.

Vrij beteuterd moet ik hebben gekeken toen ik een gat in de lucht sloeg… Zo’n mooie aanbeet en dan niet hangen, hoe is het mogelijk. In de korte rustpauze die ik me even gunde herinnerde ik me opeens de regels uit het boek “Salmon Fishing” van Hugh Falkus, waarin hij erop wijst om te wachten na het zien van de aanbeet.

Volgens hem doe je dat het beste door voor jezelf de woorden: “God Save the Queen” uit te spreken vóór je de haak probeert te zetten. Ik keek om me heen of… Nee, geen gepaste omgeving. “Eén-en-twintig” moest ook kunnen.

Vol goede moed ging ik verder en na een poosje weer zo’n mooie aanbeet, een ruime seconde gewacht en toen de hengel omhoog. Jawel hoor… hangen, en hoe. Als een razende spoot de vis ervandoor het wijd op. Daar stond hij of zij een poosje te bokken, waarna ik de vis een eind naar me toen kon halen.

Na nog drie fanatieke en lange vluchtpogingen was hij rijp voor het net. Aan de overkant stond de Amerikaan met zijn hoed te zwaaien en stak de duim omhoog en Henk kwam ook al snel mijn kant op. Een geweldig gevoel maakte zich van mij meester, mijn eerst zalm.

Die middag volgden er nog twee en dat maakte dat ik helemaal verkocht was.

… nog twee volgden.

Prachtige sport aan een aftma 6 hengel en allemaal aan een droge vlieg, zeer visueel en zeer verslavend. Wie overkomt dat tijdens de eerste dag serieus vissen op zalm? Drie zalmen vangen en er nog een aantal tijdens de dril verspelen.

Dat die zalmen later eigenlijk maar kleintjes (smålaks of tørt) bleken te zijn doet niets af aan de mooie herinneringen. Vaak zijn we daar terug geweest tijdens pure visvakanties zonder echtgenote en kinderen en we hebben er onze vliegen en techniek geoptimaliseerd.

Genoemd water leent zich er uitstekend voor omdat er altijd vis zit en er in het tweede deel van de pool geen rotatieverplichting is. Je kunt naar hartenlust experimenteren op eenmaal gelokaliseerde vissen.

In deel twee meer over de meest ideale omstandigheden, de technieken voor het vissen met en de bindpatronen van de droge vliegen voor de zalm die wij gebruiken.

In het bijgaande korte filmpje zie je wat opnames van het vissen in Toftehølen van de Oselva bij Molde.

Marten

---------

Nadere info over de Oselva:

De Oselva bij Molde.

In Noorwegen zijn er veel kleine rivieren langs de kust waar je op het juiste moment prachtige sport kunt beleven bij het vissen op zalm en zeeforel. De vergunning voor dit soort rivieren is alleszins betaalbaar en gemakkelijk te verkrijgen, zodat het ook voor de visser die daar tijdens z’n gezinsvakantie verzeild raakt, zeer de moeite waard is.

In de meeste gevallen kun je er met het hengelsportmateriaal, waarmee je thuis vist, goed uit de voeten. Een vliegenhengel in de 6 of 7 AFTMA klasse is prima.

De Oselva bij Molde is zo’n rivier.

Deze rivier voert het water af van een aantal meren in het achterland en is vooral voor vliegvissers zeer aantrekkelijk door o.a. een specifieke fly-only pool: Toftehølen.

Er is een rustige, schone camping met hutten, kamers en kampeermogelijkheden, zie http://reiselivsbasen.no/nl/info/2629

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.