Bijzonder Finnmark (deel 1)

Door: Jelsema

Net een paar dagen terug uit noord Noorwegen… en nog steeds enorm onder de indruk… Terugdenkend aan de talrijke momenten die je meemaakt in slechts een weekje tijd, het is met geen pen te beschrijven. En dan steel ik even de woorden van Joop: "Hoe vertel je in hemelsnaam hoe indrukwekkend het hier is?!" Nou inderdaad, het is haast onmogelijk uit te leggen wat je in een paar dagen allemaal kunt beleven!

Onze ‘odd-size luggage’ kwam niet aan, turen naar een bijna lege bagageband... ook dat hoort bij een avontuur…

Na een tweetal korte vluchten – van Amsterdam naar Oslo en vervolgens naar Alta – konden we direct de camper in, ons ‘huis’ voor de komende week. De eerste avond al direct richting het oosten gereden op zoek naar plaatsen waar mijn vismaat vijftien jaar geleden zijn eerste zalmmomenten had genoten.

Prettig vliegen met SAS.

Het was een mooi weerzien en ik verbaasde me dat op zulke kleine riviertjes gewoon zalm opzwemt! Zo’n klein, lullig pijpje richting het fjord waardoor de vis alleen kon opzwemmen bij hoog water, heel apart. Er stonden al een drietal vliegvissers aan de monding te vissen en na het bezoekje besloten we een standplaats te zoeken om de nacht door te brengen.

Op dit soort riviertjes kunnen gigantische vissen optrekken…

De volgende dag richting noordkaap gereden, tot zo’n dertig kilometer eronder. Hier troffen we een brug over het fjord waaronder het water met een noodgang voorbij kwam zetten. In de pockets wemelde het van de vis, koolvis. Duizenden visjes creëerden het geluid alsof het regende. Daar werd ik stil van.

Prachtige plek, bomvol koolvis... alsof het regende.

Ik moest en zou eerst de testosteron uit mijn lijf vissen, even de rust krijgen om niet te ‘eager’ te zijn, even de kop eraf vissen en dat lukte… Binnen no-time had ik zo’n kleine honderd van die koolvisjes gevangen op een kleine mickey finn. Volgens mij maakte het niet uit wat je eraan knoopte, ze pakte denk ik alles. Het waren absoluut geen bakken, integendeel, maar desondanks toch enorm leuk om te vangen en het belangrijkste; ik had de rust weer in mijn lijf!

Klein, maar o zo prachtig.

We bezochten nog andere plaatsen aan het fjord en reden midden tussen de rendieren. Ook prachtig om mee te maken. De hele weg stond er vol mee! Ik heb uiteindelijk na deze week waarschijnlijk meer rendieren gezien dan auto’s!

We mochten over zijn schouder meekijken…

… en stonden oog in oog met een bulletje die wel een potje wilde krachtmeten…

… en ze moeten haast wel bordjes verkopen bij de huizen: “beware of the reindeer”.

Tijdens het verder rijden waren we meerdere rivieren tegengekomen. Rivieren waarin hoogstwaarschijnlijk zalm zou huizen?! Meermaals zijn we met de auto een of ander zijpad ingeslagen om een weg naar de rivier te vinden, gewoon even koekeloeren of er wat te doen was. Na meerdere plekken te hebben aangedaan beseften we dat hier haast geen zalm op zou kunnen zitten, het water stond zo enorm laag! Eenmaal aangekomen bij de monding troffen we vissers… vliegvissers… met hele lange hengels… zalmvissers dus? Jeemig, ja! En dan ook nog een stuk of tien!

Totaal onooglijke rivier. Nauwelijks water, hoe kon hier überhaupt iets zitten…

Allen stonden op of bij de brug om een glimp op te vangen van eventueel optrekkende zalm. Eén van hen zat op de vangrail tevreden een pijp te roken. We liepen er naar toe en vroegen hem wat er hier te doen was… Gisteren had deze man hier nog een zalm weten te strikken, een aardig exemplaar, maar vandaag stond er teveel wind en zouden ze nauwelijks kans hebben. “May be tomorrow…”… Zijn tevredenheid van de vis van gisteren straalde nog steeds van zijn gezicht... mooi is dat om te zien.

Rijden door noord Noorwegen is indrukwekkend.

Deel 2 >

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.