Met de vlieg achter de snoek aan!!!

De snoek heeft me eigenlijk nooit kunnen bekoren, gek genoeg. In de afgelopen tien jaar lang heb ik misschien een keertje of 30 op deze rover gevist met slechts 2 toppers als resultaat... waarvan een magere 105 cm en een vetzak van 97cm. Verder kwam ik gewoon niet...

De afgelopen winter hebben we nog menig maal met ingevroren sardines gevist. Leuke visserij met heel leuke resultaten. Het begon toch te jeuken en ik kon de vliegenlat niet langer in de eenzame hoek laten staan. Het was nu bijna het einde van het roofvisseizoen en ik hoopte nog een paar snoekjes te vangen. De hoop bleek op veel meer uit te komen dan ik ooit had durven dromen! Reden om de onvergetelijke week op te schrijven met de opgedane ervaringen en de bizarre vangsten!

Het was eind maart, een zondag. Even lekker in een klein slootje vlak bij huis even de snoekstreamer laten zwemmen. Mijn maat stond verderop met een bevroren sardine te hengelen en had nog niets gezien. Na een poosje te hebben gesmeten met de streamer diende zich de eerste snoek aan. Whappa! Hangen met die hap! Los! Shit! Heb ik weer... Nog een keer eroverheen gooien... Bam!

Wederom pakte hij de vlieg, en tja.., wederom schoot ie eraf. Enfin dit ging zo 4 keer en de vijfde keer hing ie eindelijk goed... hoe bedoel je agressief mannetje? Zo ontzettend bizar om dit eens mee te mogen maken. Hij moest en zou hem gewoon hebben, terwijl hij de haak toch al gevoeld moest hebben! Ik snap het af en toe niet meer. Zo agressief als deze vis, van ruim zeventig centimeter, was. Na deze grijpgrage kerel te hebben teruggezet zou het niet langer dan tien minuten duren of de volgende snoek klapte amper tien meter verderop op de streamer! Ook weer een knappe vis die mijn kleine zwartrode konijntje vol in zijn nek greep! Dit keer was het gewoon in één keer raak... Mooie dril en weer goed terug naar huis gebracht. Best apart vond ik zelf, had ik eigenlijk nog nooit eerder meegemaakt dat de snoek zo grijpgraag was. En ja hoor, nog geen twintig minuutjes later hing er weer één aan het andere end van de lijn te trekken... gekker moest het niet worden hoor... Dit keer een kleine dwerg, maar dat deed er niet toe. Het weer was heerlijk en mijn verwachtingen waren al ver overtroffen!

Ik had inmiddels, zoals je wellicht kunt begrijpen, flink de smaak te pakken. Ouderwetse kriebels kreeg ik weer terug en 's avonds zat ik te peinzen waar ik nog meer in de buurt kon gaan vissen om deze week een paar snoeken te vangen. Ik besloot op een oude plek terug te keren. We hadden hier van de winter een paar knappe vissen gezien en gevangen. Het was dan wel een grote plas water om met je vliegenhengel aan te gaan staan maar ja, wie niet waagt die niet wint! Normaal ben ik niet zo optimistisch ingesteld en ben ik snelg geneigd te kiezen voor de gemakkelijkere typen wateren, maar met de zondag nog in gedachten was ik klaar voor de grotere uitdaging en hoefde niet persé vis te vangen om een goede avond te hebben. Ook wel eens een keertje lekker!

Dinsdags na het werk direct naar de waterkant gereden naar de bewuste plek. Ik stond eigenlijk al vrij snel bij mezelf te denken wat ik daar nou moest met zo'n lullig hengeltje aan zo'n relatief groot water (zeeforelvissensyndroom). Toch had ik er ergens wel een goed gevoel bij en begon de glaslijn van de reel te trekken om vervolgens de bunny te verzuipen. Het was best goed weer voor de tijd van het jaar en ik kon me zo voorstellen dat de snoeken wel zouden kunnen genieten van de warmere ondieptes op deze plas. Ik viste boven een breed plantenbed dat langzamerhand weer aan het opklimmen was. Binnen een uurtje strippen klapte de eerste vis erop... en mijn God, de klap dreunde zo waanzinnig hard door..! Het voelt zo ongeveer als dat je als een bezetene staat binnen te strippen en in opeens vast komt te zitten op de bodem. Nou, zo voelde dat dus! Vrijwel meteen begon de vis te zwemmen op naar mijn beleving veel te rustige wijze, licht bonkend naar dieper water. Jeemig wat een ontzettend gaaf gevoel zeg, dit had ik nog niet eerder aan mijn vliegenhengel gevoeld en meegemaakt! Ik stond te trillen op mijn beentjes... Mijn maat Wimsema stapte het water in en ontdeed de snoek van de haak. Dit was er eentje van ver in de negentig en ook nog eens moddervet. Ik was verkocht en wist dat ik deze week iedere avond terug zou komen, er moesten er nog meer zitten, ik wist het gewoon zeker! Deze week was de snoek helemaal in voor mijn streamers.

Ik had die bewuste avond de camera niet meegenomen... zal je altijd zien en daar baalde ik best van. Eindelijk eens een trophy-snoek gevangen en niet kunnen vastleggen? Grrr... maar ja, het belangrijkste was dat de vis goed teruggegaan was zonder uit het water te zijn geweest. Een wens van vele snoeken denk ik. 's Woensdags ging ik weer terug, alleen dan, want Wimsema was nog druk met andere zaken. Op dezelfde wijze begon ik systematisch de stek af te vissen en binnen het uur wederom een klap op de hengel. Ook nog eens ruim 20 meter uit de kant dus dubbel spectaculair! Ik had nu gelukkig wel de camera bij me, dus kalm afdrillen en niet te zenuwachtig worden zodat ik nog een beetje scherpe foto's kon schieten, er was tenslotte ook niet zoveel licht meer... De vis kwam aan de kant en heb 'm op het gras gelegd en na het foto's schieten heb ik met trillende benen deze vette dame weer teruggezet. Bij het onthaken stak nog een ontzettend dikke staart van, ik denk, een brasem uit zijn strot. De contouren van de zojuist opgeslokte vis waren nog op de zijkanten van deze snoek te zien (zie foto). Wederom een dikker negentiger had mijn streamer helemaal naar binnen willen werken! Hoe bizar kan het zijn?

In amper een paar uur vissen al 2 van die dikke snoeken.

De avond was al helemaal geslaagd en het zou nog gekker worden. Binnen een half uur later klapte er weer een op, dit keer vlak voor de kant, hij had 'm gevolgd tot amper een halve meter uit de kant, ik stopte met strippen en de snoek zoog de streamer zomaar naar binnen. Na een fikse aanslag danste de snoek zijn weg naar het diepe. Ook weer na een stevige dril heb ik deze snoek, die lekker over de meter ging, op het gras gelegd en even een kiekje gemaakt. Ik heb nog enkele worpen gemaakt en dacht bij mezelf, laat maar rusten, morgen weer een dag. Ik heb zo lekker gedroomd die nacht...

De volgende dag keihard doorgewerkt om bijtijds naar de waterkant te kunnen gaan. Rond een uurtje of vijf aangekomen en op dezelfde wijze de kant af gaan vissen. En ja hoor, met het binnendraaien van de lijn om een stuk verderop te gaan vissen, klapte er en een tachtiger op in de oppervlakte... Dat is ook spectaculair gezicht zeg! Een kortstondig gevecht en rap weer terug. Ietwat later kromde de hengel zich weer, een meter of dertig verderop. Een ruime metersnoek had zich weer vergrepen aan de zwartrode konijnenstreamer.

Enfin de avond erop viel er wederom een dikke negentiger op de streamer, hetzelfde verhaal weer. Ik besef dat ik een unieke week heb getroffen waar ik nog lang aan zal terugdenken!!!

Materialen

Gedurende deze avonden heb ik gevist met de glaslijn om toch een beetje op diepte te komen. Het water was naar mijn idee nog een tik te koud om de drijvende lijn op de reel te gooien. De leader heb ik opzettelijk extreem kort gehouden om de functie van de glaslijn zo optimaal mogelijk te benutten, maximaal een centimeter of 60. De hengel waar ik normaliter mee vis is een #9, een Scott Heliply. Heerlijk veel power in slechts amper negen voetjes. Als reel de altijd betrouwbare Scientific Anglers System2, onverwoestbaar sterk die krengen.

Vliegen

Snoekstreamers heb ik nooit iets van begrepen. Ik heb er nooit iets in gezien dat mij doet begrijpen waarom een snoek zal toehappen. Het lijkt me dan ook sterk dat ze er iets van eten in zien, het zal meer iets zijn van agressie opwekken. Enfin om je alle theorien te besparen... ik viste met een 6/0 streamer voorzien van konijnenbont. De kleuren rood en zwart heb ik goede ervaringen mee, maar ook wit/rood en geel/zwart doen het bijna altijd goed.

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.