Vliegvissen en fotografie met elkaar verbonden?

Door Ted Theisen

Voor mij wel! Er wordt wel eens gezegd: “wie schrijft die blijft”, een waarheid als een koe natuurlijk. Hetzelfde zou je over fotograferen kunnen zeggen...

Je kunt je camera gebruiken om je vangst te vereeuwigen, maar ook om een moment te vangen. of een sfeer weer te geven. Maar ook om een sfeertje te creëren… Het allemaal net iets mooier te maken dan dat het eigenlijk is. Moet je mee uitkijken want voor je het weet ben je creatief bezig.

Als dat gebeurd is, bij mij tenminste, is het hek van de spreekwoordelijke dam. Dan komen er dingen om de hoek kijken als romantiek, gevoel, emoties, en nog erger, passie. Laat dat u niet gebeuren want voor je het in de smiezen hebt verlies je de geldingsdrang die je als vliegvisser nodig hebt om van tijd tot tijd tot topprestaties te komen. Anders gezegd; je hoeft niet altijd meer de grootste of de meeste te hebben. Als het gevoel maar goed is.

Een momentopname dat heel veel meer vertelt op het moment dat je het terugziet.

Onzin natuurlijk. Tedje gaat altijd voor de grootste, de meeste, de meest bijzondere, de ‘op-de-mooiste-manierse’, en in de auto, op weg terug naar huis, relativeren we onze supervangsten dan met gezegdes in de trant van: “Ja, jammer hé, dat uitgerekend die zalm van jou losschoot”, of “ja 40 waren het er wel voor mij vandaag”, maar jij had er toch ook een stuk of 5? Joh, aantallen maken niet uit, volgende keer jij weer. K*t hé dat je hengel gebroken is, was volgens mij een beste snoek. Jammer dat we hem niet gezien hebben.” Of wat dacht je van deze: “Kom op, volgend jaar gaan we weer en dan sta jij ook met een mooie tarpon op de foto?”

Gewoon een stel caddisen op de gevoelige plaat zetten... Sfeertjes...

Alle gekheid op een stokje, als ik kijk naar de manier waarop ik tracht te fotograferen kan ik niet anders zeggen dan dat ik een sfeertje probeer te creëren. Ik probeer in mijn foto’s een bepaald gevoel te vangen. Dat kun je haast niet uitleggen. Het begint bij een voor mij bepaalde belevingsvorm.

Ik heb niet zoveel met foto’s van vissen met een doffe slijmlaag op de kant. Als ze dan ook nog achteruit kijken is het al helemaal gedaan met de pret voor Ted. Zijn ze echter aan een stokje geprikt, al hangende in de rook van een kampvuurtje met daaromheen een paar vismaten en vliegenhengels ernaast tegen een boom met rivier op de achtergrond? Dan is het alweer een heel ander verhaal.

Hard maar warm contrast in de avond.

Heel raar, maar op de een of andere manier zijn sommige hengel- en kledingmerken in mijn ogen fotogenieker dan andere. Snobisme? Ik weet het niet. Is misschien alleen in mijn hoofd zo. Als ik bijvoorbeeld een foto maak van mijn vismaat let ik er altijd wel even op of hij zijn handen goed houdt. Een mooi large-arbour reeltje doet het gewoon mooi naast een mooie forel en geeft ook gelijk de verhoudingen goed weer.

Wat ik ook altijd doe is eerst mijn kader bepalen waarin ik de hele mikmak wil gaan vangen, alvast scherpstellen. Afspraak is dat de vis aan de haak en onderwater blijft en dan komt het sein: “vis bovenwater, handen achter de vis en vingertoppen onder de vis!” En dan, als het water nog van de vis af druipt, achterelkaar knip, knip, knip, knip… haak eruit en zwemmen maar weer.

Landschappen, hoe kaal ook, kunnen waanzinnig kleurrijk zijn.

De laatste tijd ben ik een beetje ‘into macro’. Kun je jezelf ook helemaal in verliezen. Waar ik wel mee loop te stoeien is het bewerken van de foto’s, hierin ben ik nog niet echt handig, maar ben nu overgegaan op Photoshop Elements 7.0 en heb ook nog een boekje gekocht (Snelgids Pro). Dat moet eerdaags dus beter gaan.

The Good’s, het materiaal dus. Ik gebruik een Sony Alpha 100 met drie lenzen, een 18-70mm, eenmaal 70-300 en een Sigma macro 70 mm. Flitsers 1 maal richtgetal 56 en 1 maal richtgetal 36, beide Sony. Body wil ik nog een keer upgraden naar een Alpha 700. Ook heb ik nog een lens op mijn verlanglijstje (Sigma 10-20mm) maar ik moet eerst weer een paar maandjes sparen voor ik zover ben.

Vlagzalm met zijn mooiste element sterk in beeld gebracht, de vlag.

Zoals met zoveel in onze hobby blijk je zelf nog altijd de grootste beperkende factor te zijn. Kijk maar eens op flickr.com. Oefenen, oefenen, en nog eens oefenen is de enige weg naar succes. Wees je eigen grootste criticus, laat je door anderen ook niet teveel beïnvloeden, m.a.w. ontwikkel je eigen stijl. Het is tenslotte wat jij er in ziet.

Soms zet ik een foto een tikkie extra aan om een bepaald sfeertje te raken. Hoeft niet iedereen leuk te vinden, als ik het maar leuk vind. Zo kun je thuis je eigen studiootje maken, kost niets en je bent lekker creatief bezig. Ik fotografeer het liefst met daglicht. Zeker bij macro fotografie vind ik dat mooier.

Daglicht blijft het allermooiste licht beschikbaar.

Scherptediepte is ook een verhaal apart. Voor de ene plaat liever minimaal en de ander weer juist maximaal. Een close-up van een vlieg vraagt om een rustige, wazige achtergrond en aangezien je meestal kort op de vlieg zit is dit niet zo moeilijk te realiseren. Een kleine opnameafstand resulteert in de regel ook in een geringe scherptediepte. Door de vlieg iets verder van de achtergrond te houden zal deze meestal mooi vervagen.

Een landschapopname vereist een veel grotere scherptediepte, dus hier het diafragma verkleinen en aangezien de opnameafstand hier veel groter is zul je hier ook weer veel makkelijker meer scherpte kunnen genereren. Wordt de foto ook nog met een groothoeklens geschoten, dan zul je zien dat je al heel snel een van voor tot achter scherpe opname maakt.

Algemene opname met mooie natuurkleuren en intense beleving van een klein beekje.

Als laatste tip wil ik nog eens benadrukken dat tegenwoordig voor heel weinig geld bijzonder goede digitale camera’s te koop zijn. Vanaf honderd Euro ben je heb je al een behoorlijk goed compact-cameraatje. Let er wel even op dat er een zoekertje op zit, vooral met de zon in de rug is een LCD schermpje al gauw slecht bruikbaar. Leg maar eens een zwikkie vliegvismateriaal op een hoop en je zult zien dat, voor je er erg in hebt, een mooi vliegvistafereeltje ontstaan is.

Mysterieuze opname...

Get them wet... Veel werk keurig bij elkaar gezet...

Up-side-down meivlieg in de oppervlakte...

Idem, maar dan vanuit een andere hoek met een prachtige scherpte-diepteverhouding.

Ook een eenvoudige goudkop is op sensationele manier in beeld te brengen met de macro.

"Fries in love" zoals Ted de afbeelding noemt.

Klassieker in beeld. Eenvoudig maar mooi.

Voeg het element herfstblad toe en je krijgt eenvoudig een mooi beeld.

Of in het water...

Crazy Charlies ready to be thrown at another curious and hungry bone...

Het absolute "oppervlaktetoetje"...

Hier wil ik het bij laten. Ga eens lekker aan de gang en kijk hier en daar op de diverse sites en in de diverse vliegviscatalogi die overal te krijgen zijn en schiet er maar eens flink op los. Voor je het weet heb je er weer een hobby bij! Nu de tijd nog om alles netjes te verwerken en je zult zien dat je in het bezit bent van een leuke verzameling plaatjes en tastbare herinneringen.

Succes Ted

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.