Vliegvissen! Zal ik het ooit nog eens leren?

Ingezonden en geschreven door Chris Strik

Dit waren mijn eerste gedachten toen ik na een paar weken oefenen nog steeds de vliegjes uit de boom moest trekken, of dat het mij weer eens gelukt was een knoop in mijn leader te werpen en dan maar weer prutsen om hem eruit te krijgen, dit kwam zo vaak voor dat ik er moedeloos van werd.
Ik zal me eerst eens even voorstellen, mijn naam is Christiaan Strik, ikzelf vind Chris goed genoeg.

Ik weet nog als de dag van gisteren dat Frank (Frank van Benthem - nu mijn vaste vliegvismaat) aan mij vroeg of ik nog wel wat aan vissen deed. Ik vertelde hem dat ik het vierkante millimeter zitten met zo'n vaste stok of werphengel aan de wilgen had gehangen. Weet je wat we gaan doen, we gaan samen eens een vliegvishengeltje proberen zei Frank, zo gezegd zo gedaan. Een hengeltje kreeg ik te leen van hem en dan naar de waterkant. Een mooi bomenvrij plekje opgezocht zodat ik naar hartelust dit hengeltje eens heen en weer kon zwiepen, nou dat was me een ervaring zeg, pfff. Als ik er nog aan terugdenk breekt me het zweet nog uit, maar na een aantal trainingssessies ging het al wat beter.

De eerste aanschaf...

Weer eens bij hem in de winkel aan de koffie zittend vroeg Frank of ik niet eens een hengel moest aanschaffen misschien - als Frank dat zegt ben ik er dus wel aan toe en gaat het best goed - dus nu maar eens mijn eerste hengel gekocht en wel een Redington #5/6 om mee te beginnen met een DT5F lijntje op een Shimano reel, natuurlijk ook een paar leaders en vliegjes en dat was mijn begin van iets dat mijn passie werd! De DT lijn werd mij aanbevolen om mee te beginnen omdat dit beter overslaat en rustiger vist zodat de vlieg goed wordt gepresenteerd. Na de aanschaf vertrok ik met een goed gevoel en was tevreden over mijn gedane aanschaf.
Nu moet je weten dat je als beginnende Vliegvisser vaak een boompje of bosje over het hoofd ziet door te weinig met de lijn mee naar achteren te kijken, zo heb ik menig maal mijn vlieg verspeeld en even met God gesproken. Nu wil het dat als je met Frank meegaat je de eerste verspeelde vlieg weer moet opzoeken, en ja hoor in mum van tijd zat de vlieg in de boom achter mij, dus ik in die boom geklommen en met veel moeite aangekomen op de plek waar de vlieg ongeveer moest zitten stond van Benthem hevig schuddebuikend van het lachen onder aan de boom en vroeg wat ik eigenlijk aan het doen was. Ja, verdomme, die eerste vlieg opzoeken! Wat denk jij kerel?! Al lachend en gierend gaf hij te kennen dat het een grapje was en hij er nog wel 20 in zijn doos had (de eikel). Weer terug onder aan de boom (met een verdient sigaretje) hebben we er nog wel even flink om gelachen.

Echternach, Luxemburg

Na nog vele malen oefenen gingen wij (Familie Strik) met Familie van Benthem een vakantie doorbrengen in Echternach aan de rivier de Sauer om ook eens op forel te vissen. Op de camping aangekomen alles vlug opgezet en geinstalleerd. Natuurlijk zaten we al vlug aan een drankje en Frank vertelde me dat er nog een vriend zou komen voor dat weekend, zijn naam bleek ene Jelle Westerhuis te zijn, nou ik vond het allemaal prima hoor. Die avond laat zou Jelle arriveren in Echternach, dat was dus inderdaad echt laat op de avond, hij was na zijn werk meteen weggereden en was tegen 24.00 uur aanwezig op de camping, nog even voorstellen, heerlijk kletsen en dan vlug naar bed voor de volgende dag, want we zouden gaan vissen.

Na het ontbijt had ik mijn hengel al even tegen de tent gezet en komt toch die Jelle bij me en vraagt of dat mijn vliegvishengel is. Ik zeg: "ja?" "Mag ik hem eens uitproberen?" "Natuurlijk", zeg ik! Nou dat heb ik geweten. Ik was al blij met mijn 10 tot 15 meter lijn die ik kon werpen (zwiepen). Hij begint alvast heel de lijn van de reel te rossen en even later zwaait er 30 meter lijn over de tenten op de camping. Nou kunt u zich wel voorstellen dat ik daar nogal van onder de indruk was en mij de moed iets verder in de schoenen zakte dan hij eigenlijk al zat. Ik weet nog dat hij de hengel teruggaf met de doeltreffende woorden: "leuk latje, Chris!", en mij met een gevoel achterlatend alsof er niets gebeurd was... Even de hengels verder klaargemaakt en op naar het water. Daar aangekomen laat ik ze maar vooruit vissen en kom ik achter ze aan zodat ik het stiekem af kan kijken hoe het werkt met dat vliegvissen op Forel. Wel kwam Jelle nog voor de start even bij me kijken wat ik aan mijn tippet had geknoopt. Hij deed er direct wat anders aan. "Dit is een klinkhamer", zei Jelle. En dat heb ik nooit meer vergeten. Ik zal verklappen waarom. Frank en Jelle zijn al druk vliegvissend stroomafwaarts geslopen en hadden elk plekje al gehad, ik kwam er wat onnozel en nonchalant werpend achteraan gewandeld en eigenlijk moet ik bekennen dat ik de vlieg totaal niet kon volgen op dat snelle water. Nog maar eens een worpje tegen de bosjes aan zoals zij dat ook deden en ik wilde de lijn weer uit het water trekken voor de volgende worp, maar tot mijn verbazing hing mijn aller eerste Forel aan de vlieg!

Een worpje tegen de bosjes en ja hoor! De eerste forel was een feit!

Op dat moment was ik de koning te rijk en heb ik staan klooien om hem uit het water te krijgen... dat was niet leuk meer. Ik was echt trots op mezelf en op van de zenuwen dat ook! Na een verdiende rustpauze met een heerlijke sigaret ging ik goed gemutst nog maar eens een vliegje werpen tegen de bosjes en weer kwam er een forel van 25cm richting mijn vlieg... Mijn dag kon niet meer stuk! Wel hoorde ik een stem zeggen: "als die Strik er nog een vangt dan gaat hij op de kop in de plomp Frank!" Nu denk ik zelf dat er een bekende van Frank op de kant stond hoor. Wat een lol hebben we gehad, vooral toen het wat donkerder werd. Want toen moest deze geleerde vliegvisser nog het water uit met zo'?n waadbroek voor op het strand met van die rubber laarzen eraan... Wil je dan over een rotsblok stappen dan vraag je om moeilijkheden en ik viel dus ook prompt achterover met een rubber laars in de lucht en de broek te klein t.o.v. het waterniveau kun je wel nagaan wie er toen op de kant stonden te lachen... Weer een supermooie dag uit het leven.

Natuurlijk hebben we het er nog eens goed over gehad bij het glaasje bier en de borrel die avond onder de partytent met als toedracht een doosje vliegen van Jelle voor mijn eerste mooie succes. Ik ben nog steeds in het bezit van dit doosje en heb niet één vlieg gebruikt! Het is voor het afkijken ;)

Ik heb geleerd dat vliegvissen niet uit de hemel komt vallen maar door veel te oefenen en geduld te hebben. Ook een stukje doorzettingsvermogen was voor mij wel erg belangrijk want ik was niet zo'n snelle leerling. Soms zie ik dat er ook mensen zijn die het eenvoudig en snel oppakken en zo kan het dus ook. We hebben samen op deze vakantie nog vele forellen gevangen en veel plezier gehad en we hadden besloten eens in het jaar samen ergens op deze aardkloot te gaan vissen en dit is uitgekomen ook.

Zweden, de eerste keer... en daar bleef het niet bij!

Onze volgende visvakantie zou richting Zweden gaan want daar was Frank ook al een paar keer geweest en ik moest zeker eens meegaan om dit samen met Sjohn Woolderik te ervaren. Alvorens deze onderneming te starten ben ik wel uit mijn rubber waadbroek gestapt en overgegaan naar een neopreen pak met losse schoenen met een vilt laag eronder want dat kon je daar in die kou en met die gladde stenen goed gebruiken... en het werd nodig tijd dat ik met een droge onderbroek thuis zou komen. In de tussentijd was mijn oog gevallen op de monofiele leaders die dus mooi taps toelopen, geweldig mooi spul en in allerlei diktes te verkrijgen. Uiteraard had ik in de tussentijd al het bindmateriaal en de Vice enz. aangeschaft. Nu wilde ik werkelijk op eigen gebonden vliegen gaan vangen. Ook het nimfvissen had ik in de tussentijd veel gedaan in Nederland. Voor de vakantie had ik allerlei droge vliegen en nimfen gebouwd. Wat achteraf bleek was dat de droge vliegen allemaal veel te dik gebonden waren, maar goed, de wintertijd was weer nuttig besteed. Voor deze nieuwe uitdaging heb ik toentertijd een LFT hxt hengel gekocht, een mooie slappe hengel #4 met een WF4F lijn van Airflow op een super lichtgewicht Ryobi reeltje om de kleinere vis eens te bejagen. Ik vind het super lichtgewicht erg prettig maar ook zijn er mensen die toch van meer gewicht houden en dat is ok. Ook nog wat geprobeerd met eigen getwijnde lijnen als leader maar deze vielen teveel op bij de vissen dus de aanbeten waren beduidend minder dan bij monofiele leaders.

Dus nu naar Zweden - provincie Dalarna en plaats Idre - om eens op de Vlagzalm en de Forel te vissen met een overweldigend resultaat. Mensen, wat is de natuur daar mooi zeg! Een must om als vliegvisser daar eens rond te lopen tussen de rendieren, de bevers enz. Ik weet nog dat ik met mijn Redington een vlagzalm van 45 cm stond te drillen. Ik stond midden in de rivier bij Idre, liet dat kreng mij elke kant van het water zien. Ongekend de kracht van zo?n vis! Hij zwemt met je tippet heel het water door en dan staat hij weer naast je want hij dacht maar even stroomopwaarts te gaan, dan weer aan de andere kant van je... in één woord super! Na deze vlagzalm uitgedrild te hebben waren hij en ik door onze adrenaline voorraad heen ik heb hem nog op de foto gezet terwijl hij ligt bij te komen. Mooi blauw tot paarskleurig. Wat een dijk van een vis was dat, ik zal hem niet gauw vergeten. Deze jongen werd gevangen op een super dun gebonden zwarte klinkhamer met parelmoer ribbing en een dunne hackle met daarboven een toef van Poly Yarn. Een supervliegje maat 16. De meeste vliegen die we gebruiken zijn te vinden op de site van Frank van Benthem.

Op een middag in deze week staan Sjohn en ik weer eens in de rivier wat Forellen te plagen die in het midden telkens omhoog kwamen om een vlieg te pakken. Ik had de nodige forellen gevangen en eigenlijk viel mijn oog op een behoorlijke grote die zich ook nog eens binnen mijn reikwijdte van de werpkunst bevond. Ik maak een worp maar net niet ver genoeg, nog maar eens en ja hoor precies goed een meter of 5 voor de vis raakt de vlieg het water en in spanning wacht ik af of deze vis de vlieg zal pakken. Plots komt er een grote bek het water uit, grijpt MIJN vlieg en duikt iets onder... Als een bezetene sla ik aan en je raadt het al, daar komt de vlieg richting mijn neus gevlogen, ik buk, ok, dat is goed gegaan maar ik zie met een treurige blik in mijn ogen een giga staart het water uit komen en weer duiken naar de diepte. Een prachtige 'head 'n tail'. Wat ik mijzelf toen verwenst heb sprak Sjohn uit richting mijn kant, wat had ik nu geleerd, wacht tot de leader loopt bij dit soort grotere vis, foei, dit was niet mijn topdag moet ik zeggen maar dit soort foute manieren van vissen word dan ook direct afgestraft en mijn ego kwam dan ook weer vlug op een normaal niveau te liggen.

De laatste dag van de vakantie hadden we het geluk om in een hatch te staan. Ongelooflijk wat er dan op dit water gebeurt, het is net of het water begint te koken en ik heb nooit zoveel vis bij elkaar gezien... allemaal vlagzalm!!! Deze ben ik te lijf gegaan met de LFT hengel, wat een feest, de hengel heeft menig maal krom gestaan. Het was zelfs zo dat de vis in de stroomnaad van je eigen waadbroek ging staan een meter of 3 naast je, even de vlieg voor je buik langs op het water laten zakken en even laten lopen met de waterstroming en alweer een vlagzalm naar je toe! Het klinkt als een sterk verhaal maar ik stond er zelf dus...

Wel was het toen voor mij duidelijk dat vissen met een #4-hengel meer sport met zich meebracht, dit heb ik dus na thuiskomst direct met Frank besproken en zijn we de juiste hengel voor mij gaan zoeken, deze volgende hengel is een Scott S3 geworden een #4, 4-delig, lekker makkelijk mee te nemen in de bagage, met een WF4F lijn van Rio en wel de Rio Grand fast action (Camo Green), geweldig wat een combinatie de hengel samen met deze lijn is, een goede set.

De volgende hengel werd een Scott S3.

Ook heb ik voor deze lijn een mooi passende Reel gekocht om aan de hengel te hangen, uit het scala aan reels heb ik gekozen voor een Large Arbor van Waterworks en wel uit de Ula P-serie, een vlottere opslag van de lijn en een goede sliptechniek, omdat dit een must is voor grotere vissen in natuurlijk snelstromend water, wil niet zeggen dat je dan meer of beter vangt, maar ik wilde ook eens iets bijzonders! En ik voelde wel aan dat dit mijn passie geworden was: Hét Vliegvissen!!!

Na weer een jaartje te zijn verstreken gingen we met vliegvissers naar Zweden, jongens uit onze eigen buurt: Art, Robin en Richard. Wat ons te wachten stond wisten we nog niet precies maar na 2 dagen in Zweden wisten we wel dat deze knapen geweldig konden ouwehoeren, zeker IK heb een paar keer een zere kaak van het lachen gehad. Op een morgen zouden we gaan vissen bij het vliegveld in de buurt van onze verblijfplaats samen met de groep en Richard kreeg de opdracht om bij een diep gat (wij hadden hem verteld waar dat zat) te gaan vissen en er een zwarte Muddler aan te hangen en deze in te werpen, laten zakken en strippen maar. Nou dat heeft Richard geweten zeg, zijn verhaal was, na 1 keer strippen knalde er een Forel op de Muddler waar hij hevig van schrok en hij begon te roepen. Wij op een draf met zijn allen naar hem toe om te kijken wat er aan de hand was. Hij stond op de kant met de hengel krom tot in het handvat en met trilling in de stem vertelde hij dat hij net nog ongeveer 200 meter verder onder de boom had gezeten, de run was niet te stoppen vertelde hij, ondertussen zagen we wel de lijn schuin voor ons in de diepte verdwijnen maar wat was het? Na een tijdje de druk wat opgevoerd en ja hoor er kwam een zwarte schim omhoog. Frank was al iets in het water gaan staan en ik zag aan zijn ogen dat er wat aan de hand was. "Richard, hoe groot schat je hem zelf?", vroeg Frank,. "Nou, 50 cm?" Frank schudde zijn hoofd en zei iets wat ik niet helemaal verstond. Aan het eind van de dril stonden er in de tussentijd ook al wat Noren naast ons mee te genieten van dit moment, wat zou dit zijn - hoe groot!!! Toen de vis zich liet zien was eenieder perplex. "Rustig blijven Richard", werd er geroepen door Art en Robin. Frank heeft gauw het netje met een greep van zijn rug getrokken, waar hij overigens helemaal niet in paste maar toch geschept en met de arm er compleet omheen werd Richard ineens erg stil, er werd hem een Forel in de armen gelegd van 66 cm... U kunt zich wel voorstellen dat er toen een stil moment van overdenking viel. Zo'n vis op een tippet van 17 honderdste... pfff... das echt mazzel hebben zeg. We stonden als aan de grond genageld, behalve Frank, die begon meteen met zijn camera te prutsen om dit fenomeen op de plaat te zetten. Onze vakantie kon niet meer stuk. Ook dit verhaal heeft een lang staartje in de avond gehad met de nodige keren dat er op Richard werd geproost. Het samen genieten van zo'n mooie dag is een must vind ik. Wie er groot of mooi vangt is niet zo aan de orde, maar het samen kunnen genieten dat is waar het om draait in mijn beleving.

Mooi voorbeeld hiervan is het visje dat Frank stond te pesten vlak bij onze verblijfplaats. We zouden samen nog even naar de waterkant gaan om even op iets grotere Forel te vissen. We wisten dat daar meestal de grotere jongens op ons liggen te wachten dus het pak aan en naar de waterkant en al bukkend naar het water geslopen om de vissen maar niet te verjagen. Ikzelf ging iets verderop in het gras zitten en liet Frank de eerste worpen maken. De hengel werd opgetuigd, de lijn nagekeken en de leader verwisseld. Dan nog de juiste, iets grotere vlieg eraan, volgens mij was het de Hedge Hog, en Frank was klaar voor actie. Eerst nog maar eens een sigaretje paffen en kijken of er zich iemand stiekem laat zien. De kleinere lieten zich wel zien maar de grotere niet echt, dus proberen maar. Ze zitten er wel hoor. Al gauw was de spanning te snijden en werd de eerste worp gemaakt. Al zittend op de knietjes is dit niet erg handig maar wel noodzakelijk. Ai, ai, net niet goed midden in de rivier. De tweede worp was weer perfect aangelegd en werd beloond met de ligging van de vlieg op de juiste plek Nou blijkt het dat grotere Forel ook wel eens de vlieg onder water wil slurpen om hem eerst te bekijken en dan tot verorberen overgaat als hij wordt geaccepteerd. En wat denk je? We keken natuurlijk met grote ogen naar de vlieg en wat hiermee zou gebeuren. Er volgde een agressieve slurp alsof het een karper was en pleite was de vlieg. Tot groot verdriet werd de vlieg niet geaccepteerd en liep de lijn mooi uit richting onze kant van de stroming. Jammer hoor weer een 50-plusser gemist. Het enige wat achterbleef waren 2 bonkende harten langs de waterkant en weer een mooi moment om van te genieten.

Zo zijn er bij mij zoveel momenten dat ik er wel een boek over zou kunnen schrijven. Het gaat mij niet alleen om het vangen maar ook om het moment dat de vis beslist jouw eigen gebonden vlieg te komen halen.., geweldig. Op dat zelfde stuk rivier iets verder stroomafwaarts heb ik eens gestaan en zag in een oogwenk een forel iets van de oppervlakte pakken op zo'n 20 meter naast me in een rustig stuk van de rivier. Ik maak de worp richting zijn kant. Eerst kijken of lijn lang genoeg is en dan op het water laten komen. Nou zover was de lijn en de vlieg nog niet eens. Net voor het water werd geraakt schoot er een dertiger omhoog het water uit om de vlieg uit de lucht te halen. Hij kwam wel een halve meter boven het water uit springen en was goud van kleur in de avondzon. In één woord super. Daar lig ik 's avonds dan wakker van en overdenk de dag dan nog eens.

Genoeg gedroomd maar weer... Wat mij erg onaangenaam werd was het feit dat ik het zo warm kreeg in het neopreen waadpak en er eigenlijk natter weer uitkwam dus ben ik overgestapt op een ademend waadpak. Dit was weer een verbetering in mijn vliegvismateriaal. Echt een aanrader zo'n pak. Ook de waterdruk neemt af in een stromende rivier.

Noorwegen

Zweden, ja, daar hadden we zo langzamerhand al heel wat vrienden mee naar toe genomen om ze te laten vliegvissen op echt vliegviswater en met enorm veel plezier! Maar er was nog zoveel meer te ontdekken in de buurt. Noorwegen werd ons aangeraden door Jelle Westerhuis en Willem Moorman om eens op Pollak en Kabeljauw te gaan vissen en jawel, met de vliegenlat! Ik kan me nog herinneren dat ik Frank met grote ogen aankeek toen hij dit vertelde. Ik dacht nog: vlieg toch op man, dat kan toch niet?!

Naast Pollak vingen we ook Kabeljauw!

Maar niets is minder waar en ik was er weer bij, wat een geluk heb ik toch in mijn leven!!! Na het hele verhaal aangehoord te hebben en hoe dit dan zou moeten, hebben we samen voor mij een mooie hengel uitgezocht om deze uitdaging aan te kunnen gaan. Het werd een Scierra HM2, 9,6 feet - #8-9 saltwater met een Teeny 300 lijn op een Airframe van Okuma. De lijn is een superzware zinklijn. Het eerste deel is verzwaard en de rest is een soort drijvende, dunne volglijn. Dit is wel nodig om de diepte te kunnen bereiken die nodig is voor de grotere vissen. De hengel en de reel zijn uitaard zoutwaterbestendig. Dus nu de plannen gesmeed wat we zouden gaan doen en het werd eerst 3 dagen Noorwegen en dan nog even door naar Zweden, ons vertrouwde stekje zo langzamerhand. Ook waren er wel 2 andere jongens te porren om mee te gaan om deze stunt uit halen. Egbert en Bregt, die leek het wel wat om dit mee te maken. Voor Noorwegen hebben we speciale streamers gebouwd die we nodig hadden, allebei een doos vol mooie exemplaren. Om maar niet te spreken van Bregt want die had me toch een aantal creaties bij zich, daar zouden we nog wat mee beleven.

Het was weer juni geworden en Frank en ik waren als kleine jongens die op schoolreisje gaan weer eens totaal van de kaart. Tot de dag van inpakken waren we van slag en de vrouwtjes vonden het dan ook wel tijd dat we weer eens erop uit trokken voor een weekje klooien aan het water. Zoals afgesproken stond ik zaterdagavond op tijd bij hem aan de deur om de rit te starten zoals dat bij ons altijd zo ging. Eerst ik zo'n 800 kilometer door de nacht naar Goteborg en dan Frank zo'n 800 kilometer door achter het stuur naar Noorwegen. De rit liep voorspoedig en zondag tegen de middag waren we bij Trondheim in de buurt gearriveerd. Net onder Trondheim loopt er een veerdienst van Halsa naar de overkant van de fjord. Het was ons verteld dat je daar moet gaan vissen waar de veerdiensten vertrekken en aankomen, want daar wordt het water lekker los gewoeld dus ook speldaas is daar aanwezig en doet zich tegoed, en daar dus weer de Pollak bovenop. Zeer moe maar voldaan zaten we even te kijken en gauw werden de hengels naar voren getoverd uit de achterkant van de auto. Optuigen was niet nodig want iedereen had de hengel al min of meer klaar in de auto liggen. Effe hoesje erafhalen, in elkaar steken, voorlijntje van 1,5 meter 30 honderdste eraan, streamer eraan en zwiepen maar. Rustig de lijn laten zakken en dan weer binnenstrippen. Al gauw kwamen de eerste vissen boven en het was allemaal Pollak. Dat was wel even wat anders dan Forel of Vlagzalm hoor. Na een behoorlijk aantal vissen te hebben gevangen, niet spectaculair groot, maar wel veel (tot zo'n 60 cm), hebben we eerst maar eens een Stuga gezocht om te overnachten. Deze hebben we gevonden op een camping Camping liggend aan een Zalmrivier de Surna waar we jammerlijk genoeg niet mochten vissen want het seizoen was pas 14 juni open.

Die avond zijn we redelijk vroeg voor onze begrippen het nest ingedoken want de volgende dag moest het echt gebeuren, we gaan dan richting Atlanterhavsvegen. 's Morgens lekker ontbijtje en koffie gehad en we stonden klaar voor vertrek. We spraken af bij elke overtocht van een veerdienst even de hengel uit te gooien om te kijken wat er gebeurt. Nou, die dag hebben we zoveel Pollak gevangen dat ik het aantal kwijt ben. Minimaal 100 de man denk ik en dan nog de nodige Kabeljauw die boven kwam na eerst flink op je hengel te hebben staan beuken. Tot op het moment dat we bij de haven van Kristiansund aankwamen, deze haven ligt in de stad dus veel mensen eromheen en daar ben ik niet zo'n voorstander van. Ik heb dan ook in eerste instantie niet gevist ik ben maar even rustig gaan koekeloeren wat ze allemaal vangen. Eigenlijk gingen ze even vissen om de tijd te doden omdat we stonden te wachten op de veerboot. Nou dat heb ik moeten bezuren hoor want wat in eerste instantie werd gevangen waren kleine Pollakjes. Met bosjes tegelijk schoten ze achter de streamer aan om deze te testen op smaak. Eén van de jongens was iets meer in het diepere deel gaan vissen en daar gebeurde waar we eigenlijk voor gekomen waren. De hel brak los... De hengel krom tot aan het handvat en dan sta je daar 2 meter boven het water met een Pollak richting 1 meter aan je leader. Tja, toen werd mijn hengelloze aanwezigheid meteen gepromoveerd tot Pollaklander... Er was een trapje aan de kade en daar kon ik aan gaan hangen om deze supervissen uit het water te toveren zodat ze op de gevoelige plaat konden worden vastgelegd. Ik heb nog even hangend aan het trapje gedacht wat er zou gebeuren als mij een dergelijk visje nu uit de hand zou schieten... Wat zouden ze dan met me gaan doen? Ik ben het niet te weten gekomen en gelukkig maar.

Daar komt de veerboot aan en snel de hengels weer uit elkaar getrokken om mee te kunnen met de auto op de pont om naar Atlanterhavsvegen te rijden. Even een bakje koffie naar binnen met een broodje. Ook hier bij de volgende haven weer even gevist en wat viel ons op? Weer die kleine jagers achter de streamer aan lopen trekken en duwen. Nu schoot mij te binnen dat ik nog iets in mijn vest had dat ook wel eens uitgeprobeerd moest worden. Het was een loden kopje met een rubber lichaampje erachter. We hadden dit eigenlijk voor de grotere Forel meegebracht maar ach, even proberen kan toch wel. Toen ik hem net na de worp op diepte had waren 2 strippen voldoende om met een beuk de hengel krom te krijgen. Er hing weer een 60-er aan de leader. Nu snel door naar de Atlanterhavsvegen en daar aangekomen leek het wel een wereldwonder, welke idioot legt daar nu een weg aan. Je moet het gezien hebben hoor. Wat een mooi straatje om aan te leggen, wie dit bedacht heeft?

Ook hier hebben we gevist met ook leuke vissen, maar het werd al wat laat en de rest vond eigenlijk wel dat ik, 'de Pollakgrijper', nog een kans moest krijgen in Kristiansund om een echte grote te vangen. Ik was de laatste die protesteerde dus weer gauw teruggereden en daar aangekomen de hengel in elkaar gestoken. Ik ben niet erg lang bezig geweest want ik werd direct op de juiste plek gezet en niemand mocht me plagen. Chris is nu aan de beurt, wat de groep nog heeft betreurd want na 3 worpen hing er en Pollak aan de lijn waar ik én de rest zeer stil van werden. Dit was een ervaring die ik nooit meer vergeet, God wat kon dat beest trekken en bonken. Ik had de slip veel te slap staan en dus daar een jengel aan gegeven en toen ging de Pollak er weer vandoor. Wat ik me nog goed herinner is dat ik de lijn na het vangen en terugzetten bijna niet van de reel kreeg... Conclusie; dat was pas echte grote en sterke vis. Jeemig! Dit was het summum van visserij voor mij tot vandaag en ik stop ermee want in mijn hoofd ben ik alweer bij volgend jaar. Welke vliegen moet ik nog maken... droog, nat, nimfen, streamers, enz. Waar gaan we heen, wat wil ik doen, misschien iets geks meenemen, bla bla bla...

Dit was het voor nu... Groet van Chris Strik en veel Vliegvis plezier toegewenst!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.