Useless Thoughts:

Worden zalmvissers geboren? - Het vervolg!

door Useless

We zijn inmiddels zo’n twee maanden verder, dus wellicht een mooi moment om jullie even bij te praten over de vorderingen.

Ik ben blij maar ook een beetje teleurgesteld. Blij omdat het prachtig is om weer een nieuwe uitdaging te hebben en hier heerlijk in op te gaan en te dagdromen over alles wat er zou kunnen gebeuren. Blij omdat het heel erg leuk is om van alles te lezen wat er over dit onderwerp is geschreven en op deze wijze je kennis uit te breiden. Blij ook omdat het machtig mooi is om je materialen te verzamelen en het bij mij bijna een sport wordt om dit tegen zo gering mogelijke kosten te doen. Alles kort samengevat als: geweldige VOORPRET.

En dat teleurgesteld dan, zullen jullie denken. Welnu, de vorige keer had ik aangegeven dat ik toch wel vond dat er in mijn geval sprake was van schuld door besmetting van het zalmvirus en dat ik vast wel een financiële claim kon neerleggen bij de heren van FlyFever. Waarschijnlijk begrijpen jullie al dat alle pogingen tot genoegdoening tevergeefs zijn geweest. Zelfs het inzetten van befaamde strafpleiters als de gebroeders Anker en mr. Spong mocht niet baten. Zelfs geen aanbod van een roze Abel draadknippertje!

Nu zou ik dat uiteraard hebben geweigerd, want wie wil hiermee nu langs de waterkant gezien worden?! Ik zag het al voor me: sta je geconcentreerd in je Noorse zalmrivier te vissen en dan word je plotseling opgepakt door twee ziekenbroeders, in een dwangbuisje gestopt en afgevoerd naar de beroemde Noorse verpleeginstelling de Hïtsige Hømø. Nee, dan toch maar liever geheel op eigen kracht.

Eén van de grote voordelen voor mij om een hele nieuwe uitdaging aan te gaan, is dat ik weer een reden heb om nieuwe materialen aan te schaffen, want ik ben zo materiaalgeil als de pest. En omdat ik nog nooit materiaal nodig heb gehad om zalmpjes te pesten, opent dit weer perspectieven. Mijn lieve eega weet na 40 jaar samenzijn zo langzamerhand dondersgoed wat ik wel en niet heb aan hengelsportmaterialen, dus ik moet tegenwoordig wel een verdomd goed verhaal hebben om de noodzaak van een nieuwe aankoop te verdedigen.

Was het in de beginjaren eigenlijk nooit een probleem; tegenwoordig ligt dat wel wat anders. Als ik nu zou roepen dat ik toch echt heel nodig een nieuw hengeltje voor een 4-lijntje wil kopen, dan zou ik als antwoord kunnen krijgen: “Weet je het wel zeker, want volgens mij heb je nog die Thomas & Thomas liggen die je altijd zo lekker vond werpen en volgens mij heb je pas geleden ook nog een 10-voeter voor een 4 gekocht omdat je die zo goed op de Glomma kon gebruiken”. “En volgens mij heb je ook nog die splitcane liggen en… en…”

Kortom, leuk zo’n vrouw die echt naar je luistert wanneer je enthousiast over je hobby vertelt, maar ze heeft in de loop der jaren ook een materiaalkennis opgebouwd waar menig vliegvisser een puntje aan kan zuigen, maar die nu wel behoorlijk tegen je werkt.

Maar materiaal voor het vissen op zalm had ik nog niet, dus kon ik weer even rustig mijn ekstergedrag de vrije loop laten zonder daarbij een schuldgevoel te krijgen. Dit was per slot van rekening echt noodzaak. Nou ja, een beetje dan toch zeker. Vorige keer had ik al gemeld dat ik een mooi Loop Adventure-hengeltje voor een 9-lijn en een Danielsson-reel op de kop had weten te tikken voor wènâgh.

Maar daarmee was mijn honger natuurlijk nog niet geheel gestild. Als serieuze sportvisser wil je per slot van rekening ook graag ‘back-up materiaal’ hebben. Was het trouwens niet die Jelsema die ooit adviseerde dat het handig was om twee hengels bij je te hebben; 1 met een drijvende lijn en 1 met een zinktip? En je wil niet weten hoe druk je het dan kunt hebben om alle webshops van iedere, zichzelf enigszins respecterende hengelsportzaak te bezoeken. En daarnaast werd natuurlijk ook dagelijks Marktplaats in de gaten gehouden en na enige tijd was het dan ook bingo!!!  

Via Marktplaats kon ik een tweehandige Reddington Red Fly #9 op de kop tikken voor slechts een paar tientjes. Een splinternieuwe hengel waar het plastic nog om het kurken handvat zat en met een bijna identieke actie als mijn Loop. Ik vond tevens een tweedehands Scierra XDA op het internet, dus het reservespul was hiermee een feit.

Inmiddels had ik het plan opgevat om contact op te nemen met Hans Boomsluiter die via zijn website lessen aanbood voor het werpen met de dubbelhandige hengel. Mijn voornemen is om ervoor te zorgen dat ik redelijk in staat ben om een lijn fatsoenlijk weg te zetten voordat het echte vissen van de zomer gaat beginnen. Geen zalm vangen vind ik helemaal niet zo erg... Nou vooruit, een beetje erg dan, want daarin zijn vele anderen mij al in voorgegaan. Maar niets vangen omdat ik eerst nog moest leren casten met een dubbelhandige hengel, dat vind ik zonde van mijn zuivere vistijd, dus er moest op de één of andere manier les worden genomen.

Nu had ik in eerste instantie wel wat twijfels bij het nemen van werplessen bij Hans. Dit had te maken met het feit dat hij zelf pas in 2009 met zalmvissen was begonnen en eigenlijk was ik een beetje bang dat dit zoiets werd van: ‘de lamme helpt de blinde’. Inmiddels ben ik er achter dat hij in een hele korte tijd zoveel zalmtrips heeft gemaakt dat zijn ervaring gelijk staat met mensen die dit al jaren doen.

Ongeveer gelijktijdig verscheen er op het prikbord een berichtje dat iemand van plan was om in samenwerking met Hans een werpcursus dubbelhandig werpen op te zetten in verband met het belagen van roofblei op onze grote rivieren. Ongelukkig genoeg werd dit in het berichtje een “Masterclass Speycasten” genoemd en vervolgens vielen allerlei mensen over de topic-starter heen die, soms in niet mis te verstane bewoordingen, lieten weten wat zij hier wel niet van vonden.

En omdat ik nu eenmaal kotseigenwijs ben en het masochistische trekje heb dat ik graag tegen de stroom in roei, was dit voor mij een reden om Hans het voordeel van de twijfel te geven en contact met hem op te nemen. Iets waar ik tot op heden nog geen spijt van heb. We spraken af om eerst eens een ochtendje samen te gaan oefenen op de surfplas in Reeuwijk, zodat ik dan zelf kon beslissen of ik hiermee wilde doorgaan.

En jullie kunnen het waarschijnlijk al raden; ondanks de kou (het ijs stond nog net niet in mijn ogen, maar wel degelijk in die van mijn hengel), had ik een fantastische ochtend gehad en toen Hans mij even later berichtte dat ik mij kon aansluiten bij een clubje die werplessen bij hem volgden omdat zij komende periode met Jos van Runxt naar Rusland en/of met Jeroen Wöhe naar Canada zouden gaan, was ik helemaal gelukkig.

Inmiddels was ik tijdens de oefensessie met Hans er achter gekomen dat de lijnen die ik bij mijn hengel had overgenomen niet helemaal passend waren en was ik dus ook weer bezig met een zoektocht naar passende lijnen. Via het prikbord kwam ik in contact met Rob Kroon en hij wist mij van een goed lijnadvies te voorzien. Eigenlijk mooi dat je via persoonlijke berichtjes met behulp van een prikbord hulp en advies krijgt van volslagen onbekenden, enkel en alleen omdat je de zelfde passie deelt.

Op zijn aanraden bestelde ik in Amerika bij Kaufmann een Rio Steelhead Scandi en een Airflo Compact Scandi. Omdat het allemaal erg lang duurde (na ruim twee weken was er nog steeds niets afgeschreven) en ik bij het Amerikaanse hengelsportbedrijf geen reactie kreeg op mijn e-mails, besloot ik een berichtje te plaatsen op Speypages met de vraag of men daar misschien iets wist over de werkwijze van het bedrijf. Tussen neus en lippen vroeg ik daar ook maar meteen een lijnadviesje voor mijn switchhengels.

De eerste reactie die ik op de Amerikaanse site terugkreeg was van, jawel… Rob. ‘Internet maakt de wereld kleiner en brengt mensen dichter bij elkaar’, klopt dus blijkbaar. Inmiddels zijn de lijnen na bijna 6 weken binnen en ik moet zeggen dat het een wereld van verschil is. ’t Gooit als een speer!

Iedere zondag sta ik dus tegenwoordig met een stel andere idioten aan, of beter, in de Haarrijnse Plas in Vleuten om daar met elkaar te oefenen in het werpen met de dubbelhander. Mensen komen werkelijk overal vandaan. De laatste keer was Ronnie zelfs helemaal uit België gekomen. Hij had hier een slordige 110 kilometer voor gereden om erbij te zijn. Hoezo mafkezen! 

Het initiatief voor deze oefensessies is genomen door ‘een hengelsportwinkelier in het midden des lands’, zoals Wicky de Viking (sorry Erik, ik heb nu eenmaal een wonderlijk gevoel voor humor) hem pleegt te noemen; ik noem hem gewoon Ton Temming. Ton heeft goed contact met Jeroen Wöhe en deze weer met Hans Boomsluiter en Jos van Runxt en zo had men gevierlijk bedacht dat het goed zou zijn om de deelnemers aan hun hengelsportreizen naar Rusland en Canada van te voren in de gelegenheid te stellen om het werpen onder de knie te krijgen.

Maar ook einzelgängers zoals ik zijn welkom en zodoende sta ik iedere week met 10 tot 20 andere mafkezen een paar uurtjes in weer en wind te klooien, waarbij ik moet zeggen dat ik er best een boel van opsteek. Ben inmiddels zover dat ik in staat ben een lijn op dusdanige wijze een meter of 25 weg te zetten, zodat ik straks in ieder geval fatsoenlijk en serieus kan vissen. Het enthousiasme van Hans werkt hierbij ook best wel aanstekelijk.

Hij geeft tussendoor een stukje theorie en gaat daarbij zover dat hij, voordat de sessie begint, een stuk rivier van een meter of 20 op schaal in het zand nabootst met de daarbij behorende pools, bochten, rotsen enz. Het moet er voor de wandelaars en joggers die daar veelvuldig langskomen, vast vreemd hebben uitgezien om een klein menneke met een bontmuts op, in een waadpak en een camouflagejas, met zijn schepje in de weer te zien op de vroege ochtend.

Kortom, de zalmkoorts is nog niet verminderd en ik denk dat ik tot op heden niets aan het toeval heb over gelaten. Ik heb hengels, reels met de juiste lijnen, ik oefen in het werpen en bind zelfs zalmvliegen (jazeker Jelle, op die mooie blauwe Abel vice; maar misschien verkopen ze ook wel roze exemplaren) en ik lees alles wat ik maar kan vinden, dus volgens mij kom ik goed beslagen ten ijs. Nu moet die zalm alleen nog zo dom zijn om te bijten, maar dat is helaas het enige dat ik niet zelf in de hand heb.

Maar nu eerst komende maand een weekje zeeforellen in Denemarken met Strikkie en Bertje V., waar vast en zeker ook wel weer een verslagje van komt en daarna maar weer eens zien hoe het verder gaat.

Het leven is mooi, ik kan bijna niet wachten!

Just Useless’ Thoughts

- terug -