Terrestrials, simpelweg super!

Zo nu en dan is er wel weer een of andere lijpe mier of tor die zijn evenwicht niet kan houden en van een blad afdondert het water in... Ook sprinkhanen nemen nog wel eens de verkeerde afslag en belanden op een plek die meer als bord van de forel kan worden beschouwd dan een veilige thuishaventje! Kortom vele kleine drama's op en langs de waterkant waarbij de forel de lachende derde is én daar kunnen wij vliegvissers ons voordeel mee doen!

Waarom Terrestrials?

Mieren, torren, sprinkhanen, spinnen enz. Een supercategorie insecten die ontzettend waardevol is voor onze vliegendozen en wat vaker uitverkozen mag worden om aan het einde van de lijn geknoopt te worden om vervolgens verzwolgen te worden door een of andere dikke forel... of misschien wel vlagzalm! Ze zijn altijd in de buurt van het water en dus dichtbij de vis! De forel is er waanzinnig dol op en ook de vlagzalm zal zeker niet te beroerd zijn om een fijn miertje of torretje uit zijn lijden te verlossen. Met meivlieghatches kan ik bijvoorbeeld zo hopeloos worden dat het met een meivliegimitatie niet lukt en dan gooi ik er graag een terrestrial eroverheen om toch aan de vis te komen! Bijkomend voordeel van terrestrials is dat je er echt helemaal geweldig mee kunt dippen, maar dat is weer een ander leuk hoofdstuk.

In Amerika o.a. had ik vaak meer succes met lompe chernobyl ants dan met pietepeuterige meivliegjes.

Ik heb het idee dat vissen deze categorie simpelweg liefhebben vanwege de voedselwaarde. Wellicht simpelweg het verschil tussen 5 keer naar een meivliegje moeten stijgen door de stroming heen en het rustig pakken van een tor die zojuist uit de boom is gevallen en in een rustig stukje water voor het grijpen ligt... Het blijft tenslotte maar om één simpel ding draaien voor die vissen: hoe kan ik met zo weinig mogelijk energie, op een veilige manier, snel voedsel tot me nemen om snel groter te worden. Dat is denk ik een hele goede om altijd in de gaten te houden! Terrestrials bieden wat dat betreft meer! Lekker veel halen voor weinig!

Welke soorten?

Mieren

Geweldig makkelijk te binden en met relatief weinig, echt zinvolle, variaties. En dat spreekt me buitengewoon aan in een vlieg. Niet te moeilijk, gewoon recht op zijn doel af! En de forel en vlagzalm zijn het er helemaal mee eens! Je kan dan weliswaar nog een paar kleurvariaties toepassen maar dat zijn er ook niet zoveel. Donkerrood, zwart en bruin zijn zo'n beetje wel de standaard kleuren die gebruikt worden. Een verder onderscheid dat je nog zou kunnen maken is dat tussen drijvende en zinkende variaties. Epoxy mieren zijn ondermeer bekend als zinkende soort en diegene die met fijne dubbing gebonden zijn, met of zonder hackeltje, voor aan de oppervlakte. Enfin weinig geneuzel, eenvoudig in gebruik en supereffectief!

Torren

Ook geweldig, maar... Lastiger om te binden. Althans vind ik. Het kan natuurlijk ook aan mijn motorisch gestoorde bewegingen liggen... Het kost me meer tijd dan bijvoorbeeld de mier. Voor de torren geldt in mijn optiek hetzelfde als bij de mieren; er zijn enkele variaties die er echt toe doen. Er zijn allerlei verschillende bindmaterialen te gebruiken maar de basis is vrijwel gelijk. Tevens is het aantal kleuren dat nuttig is ook relatief beperkt en komt overeen met die van de mieren. Het goed op het water vallen kan nog wel eens lastig zijn bij de tor, dus het is wel belangrijk dat je dit beseft bij het binden. Het is zo zuur als je eindelijk met je zuur gebonden torren staat te vissen en ze vallen allemaal op hun rug! Test dit desnoods met het eerste exemplaar. Torren zijn net zo effectief als mieren echter kunnen ze vaak alleen maar in vrij rustig water gevist worden. Enkel de kurken varianten kunnen in hard stromend water gevist worden.

Sprinkhanen

Echt een rotwerk om goed te binden... maar... wel een absolute topper. Er zijn vele soorten die op duizend en één manieren gebonden kunnen worden. Whitlock's hopper (Dave Whitlock) en Schroeder's hopper (Ed Schroeder) zijn wel beproefde toppers bovenaan de lijst. Het is zeker gedurende de warmere dagen een soort die super populair is omdat ie simpelweg veel voorkomt in dorre gebieden en de vis heeft er veel mee voor weinig, als ie hem naar binnen kan krijgen. Op zich wel een leuk verhaal van mijn maat Wimsema. Hij was eens in Amerika op zo'n ontzettend dressuurwater aan het vissen en niets kon een forel tot aanbijten verleiden. Hij pakte een sprinkhaan uit het gras, haakte deze op een kale haak en dipte hem achter een steen met 12/100. Dat was meteen bingo! Op het moment dat er enkel kleine forel in de buurt was, die de sprinkhaan nooit in zijn eentje weg kon krijgen, gingen ze er gewoon met zijn allen voor! Poot voor poot werd afgevreten en langzamerhand werd de sprinkhaan verdeeld over de diverse forellenmaagjes.

Spinnen

Heb ik, moet ik eerlijk zeggen, weinig ervaring mee. Met bovenstaande terrestrials ben ik eigenlijk altijd safe. Je ziet in de klassieke patronen, vooral in gebieden als Engeland, Ierland en Schotland, veel spinnenpatronen terugkomen. Voornamelijk als natte vlieg, niet als drijvende variant. Eigenlijk raar. Ik kan me zo indenken dat de vis er minder mee zal doen omdat ze hem simpelweg minder vaak zullen tegenkomen in het water. Een spin zal op het moment dat ie dreigt het water in te vallen nog vaak in staat te zijn om zich te redden middels het zijden draadje. En uiteindelijk lijkt ie van onderen ook wel een beetje op een tor, weliswaar met ingekorte pootjes. Toch is het de moeite waard om enkele spinnen in de vliegendoos te hebben. Je zal maar aan een plaat van een stroom staan en ze doen het nergens op maar die ene vlieg... het zou hem zomaar kunnen zijn!!!

Waar?

Tja, dat is eigenlijk best simpel. 'All over the place' mag je wel zeggen. Overal in de stroom kan je je terrestrial presenteren en zal ook naar alle waarschijnlijkheid gepakt worden. Toch is er wel onderscheid tussen een goede plaats en een betere. Met name langs de kant onder bosjes, bomen of planten, oftewel de meer beschutte plekken, zijn echt helemaal super! Logisch, vanwege het feit dat terrestrials uit de bossage komen die langs de waterkant aanwezig is. Maar ja, vliegvissen midden tussen de planten gaat nog wel, maar bomen? Dan wordt het toch knap lastig. Hiervoor zou ik je willen aanraden het artikel Dippen te lezen. Hierin staat uitgebreid beschreven hoe je je op effectieve wijze langs de kant tussen de meest begroeide oevers kan bewegen met grootse resultaten.

Vooral op kleinere stroompjes en onder de begroeide kanten kan je goede resultaten verwachten.

Als we het in een wijder verband trekken en we bekijken de landen waar we ze kunnen gebruiken dan kan ik enkel uit ervaring spreken. In Amerika heb ik gedurende de zomer me echt wezenloos gevangen met de hoppers (sprinkhanen). Hoe groter en lomper, hoe beter. Torren werkte ook best goed echter de sprinkhanen forceerden toch net wat vaker een aanbeet. In Duitsland is de sprinkhaan minder favoriet en kan je beter aankomen met torren, mieren en spinnetjes. Dit geldt naar mijn mening ook voor Scandinavie. In Nederland heb ik ontzettend leuke resultaten gehad met torren, mieren en sprinkhanen! Op de forellenput dan wel te verstaan. Vooral met kleinere sprinkhanen kan je echt een wereldtijd hebben. Wel meer missers dan met torren en mieren, maar dit is voornamelijk een kwestie van het binden in de juiste verhouding ten opzichte van de haak.

Wanneer?

In het voorjaar gebruik ik het liefst de torren en mieren. Dit heeft een bijkomend voordeel dat ze meerdere zaken kunnen nabootsen. Deze vliegen kunnen bijvoorbeeld ook een hawtorn voorstellen. Dit is bijvoorbeeld op het Oostvoorne Meer een topper in deze tijd van het jaar. Ook op de Duitse rivieren en de Scandinavische kan je met deze twee terrestrials prima uit de voeten. Gedurende de zomer, met name nazomer, is het heel aantrekkelijk om de sprinkhaan eraan te binden. Voorwaarde is wel dat het goed heet moet zijn. De sprinkhanentijd kan je vaak bepalen aan de hand van het gras aan de waterkant. Hoe geler en hoe droger, hoe beter. Desalniettemin zijn mieren en torren ook nog goed te gebruiken.

Zowel herfst en voorjaar zijn goed voor torren én mieren. 's Zomers is de sprinkhaan in veel gebieden goed.

Naarmate de herfst haar intrede doet val ik weer terug op de torren en mieren. Dit blijft wat dat betreft gedurende de langste tijd van het jaar een favoriet koppel. De sprinkhanen verdwijnen weer, al zal menig vis zich toch nog graag willen verwennen met zo'n hapje! Zodra de winter is aangebroken is het verhaal terrestrials een beetje in de mineur en zal een streamer betere zaken verrichten.

Hoe te vissen?

Daar kan ik geloof ik wel een boek over schrijven en dan nog zal ik niet mijn ding kunnen hebben geschreven. Ik probeer het kort te houden en in 2 delen op te delen: rivier en stilstaand water.

Stilstaand water

In deze omstandigheid ben ik een groot voorstander van statisch vissen, gewoonweg een paar stripjes en dan maar stil laten liggen. Dit in het geval je met drijvende terrestrials vist. Dan zie je de vis op een gegeven moment bij de vlieg komen, ze zien hem en draaien er vervolgens nog een tijdje geinteresseerd omheen. Sommigen zullen, zeker in geval van voedselnijd, direct toehappen. Hoe dan ook, uiteindelijk zal er één toeslaan. Meer over deze zenuwachtige wijze van gedrag in het artikel Dippen. Ik heb zelf vaak, dat wanneer ik de vlieg strip, missers krijg. Zodra deze stil ligt kan je hem even de tijd geven totdat je de lijn ziet lopen en dan aanslaan. Je moet er wel op letten dat je uit reflex niet te snel toeslaat. Gewoon even de tijd geven: 21... 22... en slaan! Deze manier van vissen kan wel een enorm beroep doen op je geduld. Vliegvissen is tenslotte een actieve sport. Vaak heb ik op het Oostvoorne dikke forel gevangen juist door de vlieg stil te laten liggen. Ook in Denemarken heeft mijn maat Wimsema grote zeeforel gevangen door de vlieg gewoon even een poosje stil te laten liggen!

Op meren heb ik veel succes gehad met stilliggende terrestrials.

Stromend water

Hierbij heb ik de ervaring dat je juist niet de voedselsnelweg moet kiezen. Daar bedoel ik mee de hoofdstroom met de daarbij behorende zijstroompjes. Ik kies liever voor de stillere stukjes, de pockets enz. Liefst in de buurt of zelfs helemaal tegen de kant aan. Nog mooier is kleine ondieptes met stenen in de buurt met overhangend gras en een boompje. Zo'n typische plek waar een tor of mier het evenwicht zou kunnen verliezen en te water gaat. Een supermanier is hier het dippen. Ik zal hier niet verder opingaan. Alles daarover staat hier. Zo kan je juist op díe plekken op effectieve wijze aan je vis komen. Zodra ik meer in de hoofd- en zijstromen kom, ga ik gewoon zo vissen als met iedere andere droge vlieg. Af en toe proberen om met een paar stripjes extra aandacht te trekken. Het blijft vooral een kwestie van proberen en 'teasen'. Het is echter wel handig dat je de vlieg in dit geval van wat fluo yarn voorziet zodat je de vlieg beter kan volgen. Door de vooral donkere tinten is deze lastig te volgen in de stroom en zeker op grotere afstanden wanneer je met kleinere exemplaren vist. Met stromend water kan je ook nog een goede truc uithalen, mits je een mierenhoop in de buurt hebt. Ooit waren we in Zweden en stuitte Wimsema op een mierenhoop langs de waterkant terwijl de vis het enorm liet afweten. Hij pakte een stok en porde deze in de hoop. Hij wachtte erop totdat de stok goed vol zat met mieren, hield deze boven het water en schudde de stok leeg. Enkele meters verderop bewogen de forellen zich al richting de mieren... Snel gingen we naar de andere kant en bonden we onze miertjes aan de lijn! Niet echt ethisch vliegvissen maar ja, wat zou jij doen? Naar huis gaan? Nou...?

Op rivieren is het vaak een kwestie van eerst een vis te spotten om vervolgens de tor, mier, sprinkhaan of spin voor zijn neus te presenteren. Negen van de tien keer dat ze interesse tonen.

En de patronen dan?

Enkele patroontjes ter illustratie van wat favoriete terrestrials:

Foam Ant

Een regelrechte topper voor op de forellenput en op veel meer plekken... Ik had ooit een zakje Ant Bodies gekocht in Amerika van Umpqua. Ik dacht dat ze wel eens van pas konden komen. Jaren later, terwijl de vliegen onberoerd in de vliegendoos hadden gezeten, trok Wimsema er één uit en begon te vissen. De ene na de andere vlagzalm greep de mier. Sindsdien ben ik de vliegen eindelijk ook gaan gebruiken. Voornamelijk op de put, wanneer de forel hoog zit, heb ik leuke aantallen forel kunnen verleiden met deze supermier. Het binden gaat heel simpel: onderin met een scherp mesje een inkeping maken, op de haak binden met een klein, zwart hackeltje, afbinden en klaar is Kees! Voornamelijk geschikt voor het vissen op wat rustiger water. Bij snelle stroom of flinke kabbel op het water kan je hem nog wel eens gemakkelijk uit het oog verliezen en is het beter om ´m kort onder de kant te vissen in rustigere gedeelten van het water.

Cork Ant

Een klassieker. Deze kurken mier kreeg ik ooit van een vliegvisser die al vele jaren ermee gestopt is. Jammer, maar ja. De mier is gebonden met behulp van 2 kleine kurken balletjes. Door ze te verbinden met een stukje nylon en er een hackle tussenin te binden krijg je een topdrijver die ook perfect te vissen is in harder stromend water. Het kan echter handig zijn om een toefje fluoriserend yarn in te binden zodat ie wat beter zichtbaar wordt. Het is een wat lompere uitvoering van de eerste mier maar kan op wat meer stromend water de dikkere vissen verleiden om toe te happen. Meestal gebonden op een haakmaat 6 tot 8 zodat de verhouding tussen vlieg en haak nog enigzins goed is om missers te voorkomen. In rustiger water is deze vlieg ietwat minder succesvol, voornamelijk vanwege zijn formaat. Ik denk dat wanneer je de vlieg klein maakt hij in dat geval ook beter functioneert.

Cork Beetle

Ook een toppertje, ongeacht stromend of stilstaand water. Hij is niet echt eenvoudig om te binden omdat je het lijfje moet zien te vormen in een geloofwaardig torrelichaampje. Je maakt vervolgens een kleine inkeping onderin en lijmt hem op de haak met bijvoorbeeld een klein beetje epoxy. Je kan er eventueel Goose Biots aan toe voegen voor het vormen van pootjes. Denk er wel aan deze in te binden alvorens het lichaam erop te lijmen. Het grote voordeel van deze vlieg is dat ie zo'n ontzettend hoog drijfvermogen heeft. Dat maakt hem dan ook geschikt voor alle typen stromingen. Ik moet bij deze vlieg wel zeggen dat vanwege zijn lompheid hij enkel ingezet kan worden als het echt hot is. Bij een kieskeurige forel zal ie niet snel gepakt worden. In dit geval is het raadzaam om er pootjes aan te hebben. Qua pootjes kan je ook nog kiezen voor geknoopte fazantenstaartfibers. Pak een 3-tal fibers en leg de punten gelijk aan elkaar en knoop hem zo'n halve centimeter van de punten af middels een enkelvoudige steek. Vervolgens bind je ze weer een halve tot hele centimeter van de knoop in.

Whitlock's Hopper

Zo ongeveer de meest lompe sprinkhaan die je aan de lijn kunt binden. Zorg bij dit soort vliegen altijd dat je tippet wel dik genoeg is, minimaal 16 tot 18/100, anders gaat de lijn twisten en krijg je snel knopen erin. Deze is nagenoeg geheel gebonden van hertehaar en drijft ook behoorlijk goed. Toch blijft mijn ervaring dat je hem beter kan vissen in de rustigere gedeelten van het water, liefst onder de kant, dan midden op het water in de hoofdstroom. In Amerika is dit een supervlieg. Gek genoeg kon je deze vlieg laten vallen in wateren waar de vissen het meest zeikerig zijn omtrent hun voedsel en alles laten ze liggen behalve deze sprinkhaan! Kortom het kan wel eens goed zijn om wanneer je niet meer weet wat je eraan moet binden om te kiezen voor een lekkere, lompe sprinkhaan! Maten 8 tot en met 12 zijn super voor zomerdagen aan de forellenput! Een paar stripjes na het inwerpen en maar laten liggen...

Foam Beetle with Seal's fur

Ook in bepaalde situaties een supervlieg en nog simpel om te binden ook! Dankzij deze tor heb ik waanzinnige avonden en dagen beleefd aan het Oostvoorne Meer. Zelfs in het donker kon je ermee vissen, dan met name in het voorjaar, en hoorde je aan het slurpen dat je moest aanslaan. Pikkedonker was het, en zo ook de vlieg. Hoe konden ze het in godsnaam zien? Keer op keer wist de forel de tor feilloos te grijpen. Gedurende de schemer lieten we de vlieg meestal een meter of twee van de kant liggen - vissend vanaf een dammetje - en wachtten op een regenboog die naar boven kwam om op zijn gemak de tor naar binnen te werken. Let wel dat je niet gelijk aanslaat maar eerst zorgt dat je de lijn een stukje ziet lopen! Meestal gebonden op een haakmaat 10-12 met zwart foam en seal's fur dubbing als ondergrondje.

Chernobyl Ant

De vlieg die vanaf 1998 meer en meer populariteit kreeg. Het leek zo'n lomp gevaarte maar bleek keer op keer weer meer dikke forellen aan de oppervlakte te krijgen. Het ziet er ook niet uit maar mijn persoonlijke ervaringen zijn er ook echt super mee. Voornamelijk in Amerika dan, moet ik zeggen. Ondertussen worden ze ook al ingezet in Chili en noem het maar op. Ik ben werkelijk benieuwd of er ooit nog zalm op gevangen gaat worden! Complete volkstammen forel worden gevangen op deze vlieg. Binnen Europa zelf moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik hem er vaak aan heb geknoopt, vooral in wanhopige situaties, zonder echte resultaten. Ik ben ook van mening dat het net een slagje te grof is. In Amerika is alles groter, net als de koppen koffie die ze er drinken en het lijkt dat de Amerikaanse forel die mening deelt. Kortom, de Amerikaanse forel zoekt het wat meer in de extremen terwijl de Europese forel zich wat meer bescheiden opstelt.

Fur Ant

Mijn persoonlijke favoriet als het gaat om Europese vliegvisserij. En dan met name voor bij het dippen tussen de bossen aan de waterkant! Echter wel in rustig water, met stromend water gaat deze vlieg vaak erg snel koppie onder. In vlak water kan je hem perfect laten trillen in het oppervlak en de forel tot het uiterste 'teasen' tot een aanbeet. Je kan hem ook zonder hackle maken, puur met droge-vliegen-dubbing. Dan wordt ie wat moeilijker controleerbaar in geval van 'dead-drift'. Verder is hij ook super makkelijk te binden. Zorg wel dat je de dubbing goed compact bindt dat het drijfvermogen verhoogd wordt. Ook vlagzalm heeft de liefde verklaart aan dit type mier. In Zweden kon ik gelukkig na enkele moeilijke dagen van het smijten van Blue Winged Olives eindelijk eens mijn hart ophalen met deze vlieg. Geen geweiger, geen gezeur, gewoon vol komen halen die hap! Met zekerheid een van de terrestrials die je gewoonweg in de aanslag moet hebben in de vliegendoos!

Foam Ant variant

Dit kreng heb ik ooit gekocht in een vliegviswinkel in Idre, Zweden. Een in eerste instantie een onooglijk ding, maar ja, daar hadden ze er daar wel meer van in die winkel. Toch bleek dat juist die gekke dingen het op gezette tijden zeer goed konden doen! Dat moeten we denk ik dan maar ook als voor waar aannemen. Never stick to the traditional way when things don't work! Doe eens gek en knoop dat ding uit de vliegendoos eraan dat je nog nooit eerder aandacht gegeven had. Deze mier blijkt ook goed op de meren te werken en dan vooral als ie stilliggend gevist wordt. Zie je ergens vis draaien? Gewoon er vol op smijten en maar laten liggen. Vaak komt er, zeker wanneer je meerdere vissen bij elkaar ziet, er wel één toehappen..., uiteindelijk dan. Ook bij deze vlieg geldt dat je hem beter met een iets dikkere tippet kan vissen om het twisten van de leaderpunt tegen te gaan.

Epoxy Ant

Nu niet bepaald de meest gemakkelijke vlieg om te binden. Tenminste... het opzetten gaat nog wel, maar het eindeloos in de epoxy zetten... bah, dat duurt toch echt te lang en maakt deze vlieg toch echt eentje om te kopen! Door de hackle gaat hij niet direct de diepte in en geeft hem min of meer een suspending karakter. Op het moment dat forellen niet 'head-and-tail' stijgen, maar enkel 'tail', dan weet nagenoeg iedere ervaren vliegvisser dat ie zijn spullen wel kan pakken en naar huis kan gaan voor een borrel en een warm en aangenaam kampvuur. Ze azen dan hoogstwaarschijnlijk op de kleinste midgets of meivliegen die in een pre-emerging stadium zijn. Toch heb ik enkele, met de nadruk op enkele, forellen toch kunnen verleiden met de epoxy mier. Verder is deze vlieg perfect met een loodhageltje in te zetten bij watervalletjes. Juist op die punten waar kolkjes zijn worden insecten de diepte ingezogen en ligt er een vis vast en zeker te wachten op een hapje...

Orvis Beetle - Hi-Viz

En goed zichtbaar zijn ze! Alleen is het nadeel dat de oranje stip op de rug er na enkele drils vanaf kan vallen... en dan zijn ze opeens stukken minder zichtbaar... Toch net zo effectief! Het is dé vlieg die ervoor zorgde dat een complete vakantie goed werd gemaakt! In Zweden werden we helemaal tot waanzin gedreven bij het vissen op vlagzalm. Urenlang hadden we de vliegendozen binnenstebuiten gekeerd om die ene te vinden waar we wél een volle aanbeet zouden krijgen die wél zorgde dat de vis aan de haak bleef hangen in plaats van wederom in de lucht te slaan... Deze tor was destijds van doorslaggevend belang en zorgde voor succes op succes! Werkelijk complete poels vol met vlagzalm hebben allemaal de dril van een vliegvisser meegemaakt en zijn allen veilig teruggezet. Ik weet tot op de dag van vandaag niet waarom, maar heb hem nog steeds bij me voor het geval ik weer hopeloos mocht worden!!!

Foam long Ant with Hackle

Ook weer een supervariant op de mier. Dit keer met een relatief lang lichaam dat in segmenten is gebonden. En in plaats van de hackle in het midden in te binden staat ie dit keer vrolijk vooraan. Dit maakt hem nagenoeg ongeshikt voor het dippen oftewel het vissen kort onder de kant. Deze variant op de mier is effectiever in de stroom. Hij drijft goed, dankzij inzet van de hackle, en staat veel hoger op het water dan de eerder genoemde varianten. Ook deze miervariant komt uit Zweden en oogt lichtelijk lomp. Desalniettemin zijn vaak die rare, Zweedse patronen juist diegene die de moeite waard zijn om in de vliegendoos te hebben. Die Scandinaviers zijn wat dat betreft qua vliegvissen echt niet zo achterlijk!!! Ook vlagzalm wil deze vlieg graag op de stroom tot zich nemen en dat maakt hem dan ook geschikt om standaard in de doos op te nemen!!!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.