Even een streamer soppen in de hoop...

Ik wilde er vanmiddag even uit. Gewoon even weg achter de computer, geen e-mail, geen dingen moeten... Eigenlijk wel een hele grote luxe, dat zeker.

Ik had onlangs van een goede vriend een nieuwe vliegenhengel gekregen. Fantastisch apparaat! Na hem al veel te lang in de koker te hebben gelaten was vanmiddag even het uitgelezen moment om hem uit te laten. Klinkt hilarisch, ik weet het, maar echt... Normaal ben ik totaal niet van het werpen. Als de vlieg maar komt waar hij vis kan pakken vind ik het allang goed, maar met deze hengel is dat toch net even anders. Het werpen krijgt weer even een ander soort dimensie.

Tevens had ik al enkele weken de snoek ik mijn kop zitten - waarom weet ik ook niet, gewoon zo'n gevoel. Ik besloot de drijvende lijn op mijn reel te vervangen door een intermediate glaslijn. Voor mij de favoriet voor het vissen met de streamer op snoek.

Ik reed op sukkelig tempo naar een slootje waar ik vorig jaar nog succes had gehad. Niet dat dat iets over nu zou zeggen maar ja, je kent dat gevoel wel.

Auto parkeren, hengel optuigen, laarsjes aan, regenjack aan (het keek wat onzeker) en op naar de 'succesvolle' stek. Tot mijn verbazing was de sloot tot een driekwart gereduceerd, met name door heftige begroeiing. Ook de dieptes die er voorheen nog zaten waren duidelijk minder. Na een twintigtal worpen had ik er al geen goed gevoel meer over... Nog maar even een verdwaasde groene kikker op de gevoelige plaat zetten, vind ik mooi.

Prachtige luchten en een heerlijke temperatuur. Toch voelde het niet goed.

Vliegenhengel in zijn geheel de auto ingelegd en op naar optie nummero twee. Een groot water met een lange, ondiepe kant. Ik hoopte dat een deel van de begroeiing, bestaande uit voornamelijk waterlelies, al afgestorven zou zijn zodat ik mijn streamer ongemoeid over de stekken heen kon trekken.

Een pracht van een water met vele mogelijkheden, ook voor de vlieg.

De plantenbedden bleken nog iets minder afgestorven als ik had verwacht. Wellicht is het dan ook nog te vroeg. Het moet eerst maar eens even een paar nachten vriezen voordat de echte snoekerij weer kan beginnen, dacht ik bij mezelf. Maar ja, hoe vaak is al niet het tegendeel bewezen?

De planten waren iets minder ver afgestorven dan ik had gedacht.

Ik viste de lange stek af, al manoeuvrerend met mijn glaslijn, tussen de plompebladen door... Ach, het is maar dat je even lekker van de vrije middag geniet en je kop 'leegvist'. Wel nog even twee van mijn liefste streamers op de bodem geparkeerd, dat dan weer wel. Shit, moet ik weer achter de klem binnenkort...

Al manoeuvrerend met de glaslijn tussen de planten door, zowel in het water als aan de kant.

De hele stretch afgevist en nog niet eens een beetje... Ach ja, dat maakt de volgende keer als ie wel komt weer mooier, zo werkt het toch?

Nadat ik mijn tweede streamer verspeel aan iets zwaarders dan mijn lijn kan verdragen op de bodem, maak ik nog even een paar kiekjes van bloeiende flora langs de waterkant. Even nog niet willen weten dat de zomer voorbij is...

Nog even een paar kiekjes.

We noemen het maar weer een dag. Dromen over de volgende keer dat ik een vette snoek op de streamer ga vangen...

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.