Op het ogenblik...

door Jelle Westerhuis

… is het een beetje rammelende visserij. Het lijkt allemaal een beetje overhoop te liggen. Ondertussen dikke onweersflitsen voor het kamerraam. Het KNMI heeft al een 'oranje' weeralarm gegeven, maar vooralsnog blijkt het mee te vallen. Het onweer valt in het niets vergeleken met amper een weekje geleden, toen stond m’n raam nog te trillen in z’n voegen. En nu? Weinig van dat, alhoewel de windstoten knap bizar zijn.

Bizarre windstoten... Her en der knakken bomen en vliegen takken door de lucht.

Afgelopen weken bijna iedere avond wel tenminste een halfuurtje wezen koekeloeren, kijken of er wat gebeurde. Er is best wel wat activiteit te vinden, maar spectaculaire visserij? Nee. Er is weinig aanwijzing voor superbeleving. Activiteit valt in deze dan ook onder het kopje voorntjes vangen, baarsjes plagen - soms een mooie - en een enkele, toch nog bereidwillige winde op de nimf, die 'm overigens wel ontzettend gaaf kwam halen.

Eindeloos, tenminste een volle avond, karpers aan staan werpen die met hun kop dik tegen het riet aanduwden en geen enkele sjoege gaven aan een sappig aangeboden - denk ik dan - zalmeitje dat enkele centimeters van hun eetapparaat gepresenteerd werd. Het had geen zin. Wederom naar huis, dingetjes doen en fris worden voor de dag van morgen.

Wel prachtige, zeer zachte avonden. Een genot om de tijd buiten door te brengen aan het water in de koelere avond.

Ook nog bericht gekregen vanuit Noorwegen, Mandalselva. Iedere keer als ik die riviernaam weer hoor begint het toch weer te jeuken. Dit was de tijd dat we er jaren achtereen stonden, maar dit jaar helaas niet en misschien wel beter ook. Thomas brengt daar met z’n Deense vrienden op het ogenblik heerlijke uren door in af en toe bizar weer, maar gevangen wordt er. Hij zal binnenkort een verslag schrijven over de happening aldaar. De eerste meldingen geven voornamelijk kleine zalm, erg kleine zalm. De mannen zijn er niet geweldig over te spreken.

Op zich verbazingwekkend om te horen gezien het voorheen anders was. Kennelijk maakt de natuur dit jaar een compleet ander patroon, iets dat je ook zult moeten accepteren. Op zich compleet tegenstrijdig met de rapporten die je vanuit het noorden van Noorwegen ziet; hier worden mooie vangsten gedaan. Exemplaren van 18 en 23 kilo zijn daar al gevangen, en vormen geen uitzondering…

De noordelijkere rivieren geven toch redelijk leuke statistieken af.

Gisteravond nog even een lekker momentje gehad. Roofblei heerlijk op de sbirulino met big eye minnow streamer gekregen, leuke baars gevangen, talloze roofbleien zien draaien en klappen, lekker met een medevisser staan praten en nog een prachtig vette uil boven m’n hoofd zien wegvliegen. Ondanks de matige vangsten waar ik toch happy mee was, was dit een fantastische avond. Er hoeft ook niet altijd veel aan je hengel te gebeuren om toch een heerlijke tijd te hebben. Zo’n fladderende uil boven je hoofd is voor mij al een hele vette plus.

Het weer is inmiddels gekalmeerd en de hortensia's staan nog braaf langs de stok. Ook de haag pronkt nog rechtop en de vogelhuisjes en andere tierelantijnen in de tuin staan en hangen nog op hun originele plaats.

Enkele dagen later nog even weer langs de sloot achter het huis; op veel plaatsen blauwalg in het water.

Voel dat Noorwegen sterker en sterker begint te roepen... Volgende week maar eens kijken of we terug kunnen gaan... Kijken of we een gat in de planningen kunnen schieten.

Kan niet wachten om een tijdje door te brengen in de wereld van rust en spanning.

Misschien, misschien... Terug naar Finnmark…

- terug -