Noorse Herinneringen (2)

Door Marten Keekstra

Jullie hebben vast al wel begrepen dat de meeste deelnemers aan die tripjes van lang geleden in de zomervakantie, over behoorlijk veel vrije tijd moesten beschikken om én met vrouw en kinderen op vakantie te gaan én ook nog een vistrip naar Noorwegen te maken. Mensen uit het onderwijs, dus met minimaal 6 weken zomervakantie. Het zij zo...

Op de lange reizen passeerden, ook toen al, veel onderwijsvernieuwingen de revue, maar ook discussies over Marx kan ik me nog goed herinneren. Nog heel goed weet ik dat tijdens de examenperiode een gymleraar als ik rijkelijk bedeeld werd met examensurveillance. Ideaal om plannen te maken, nieuwe reisdoelen te zoeken in boeken met de 720 beste Lakselver (zalmrivieren) in Noorwegen. Kaarten werden opengeslagen en scheldende conrectoren, die de surveillanten moesten controleren, werden getrotseerd.

De Skauga moest het onder andere gaan worden, maar daarvoor was het nodig dat nieuwe plannen gesmeed werden met een ander reisschema. Het liefst op vrijdagmiddag(avond) moesten we daar dan zijn, omdat meestal op vrijdag, om een uur of vijf, de schuiven bij het “Kraftverk” werden opengetrokken en open bleven tot zondagmiddag 12 uur. In die periode ontstond dus een kunstmatige flom en gingen de zalmen trekken, waarbij ze gevangen konden worden. Vrijdagnacht tot zaterdagavond was en is dus de beste tijd in die rivier, uitgezonderd de perioden van veel neerslag als die schuiven vanzelf open staan. Tegenwoordig zijn die tijden iets veranderd en ze zijn hier te controleren voor degene die deze rivier een keer wil bezoeken.

Mocht je daar eens een keer gaan kijken: PAS OP VOOR DE KNUTJES! Harm heeft dat het eerste jaar helaas te laat ontdekt. Omdat hij nog de fitste was na de lange reis, ging hij om 10 uur, een half uurtje na aankomst, vissen terwijl Geri, Henk en ik eerst maar eens goed gingen slapen. Toen wij in alle vroegte gingen vissen was er nog geen spoor van Harm te bekennen, ook niet in z’n tentje. Wij al een beetje balen natuurlijk: staat Harm al de hele nacht en nu ook nog natuurlijk lekker te vissen! Want als het niet goed zou zijn, was hij wel in bed gekropen. Aan de rivier was Harm echter nergens te bekennen en toen ik na zo’n 2 uur, na de vangst van een daar heel ongebruikelijk grote zeeforel en een zalm, bij de caravan kwam voor een bak koffie, was Harm nog steeds in geen velden of wegen te bekennen.

Uiteindelijk bleek hij op de achterbank van de auto in een onrustige slaap te vertoeven met een enorm bebloed hoofd. Hij had na een uurtje zonder succes gevist te hebben, z’n slaapzak opgezocht en was de volgende 2 uur alleen maar bezig geweest de stekende knutjes op z’n hoofd dood te slaan. Dat was echter onbegonnen werk en hij was dus uiteindelijk in de auto redelijk knutenvrij in slaap gevallen.

Dat wij dat weekend veel sigaren erdoor gejaagd hebben en dat ik daar dus ook nooit met mijn vrouw durf te komen, zal jullie dan ook niet verwonderen. Zie hier de verdere avonturen van ons in 1993 toen in de auto Jan Ottink grijs gedraaid werd. Ter info voor niet Achterhoekers of Tukkers: Jan Ottink was in die tijd een veelgevraagd artiest in het Oosten van het land.

Vistrip 1993 from Cornico on Vimeo.

Tijdens de vorige vistrips hadden wij toch wel onze tekortkomingen met betrekking tot het “echte” zalmvissen ondervonden en dus werden er in de winter één of meerdere 2-handige zalmstokken gekocht/ gebouwd. Na een uurtje oefenen met Menno van Dam in het Gat van Seveningen in Kampen, moesten we ons maar verder bekwamen in de praktijk. Gelukkig kregen we daar de gelegenheid voor in de Orkla en de Driva waar je kunt zien dat we in een weekje behoorlijk vooruit waren gegaan.

Maar eerst moesten we de visserij in de Skauga helemaal onder de knie krijgen, hetgeen met de ervaring van vorig jaar goed lukte. Hadden we het eerste jaar nog met de vergunning van de camping op het mooie stuk aldaar gevist, we hadden toch het idee dat in de twee pools stroomaf van de camping, die helaas niet meer bestaat, de visserij beter moest zijn. Vergunning bij de boer aldaar gekocht. Nou ja… vergunning? Na afgifte van 10(!!!) Kronen wachtten we geduldig tot de boer een vergunning ging uitschrijven, maar die keek ons eens goed aan en zei dat het verder goed was.

We keken elkaar stomverbaasd aan, maar tegelijk realiseerden we ons dat dit ondermeer juist dat was waarom wij Noorwegen zo’n fijn land vinden. Hoezo vergunning uitschrijven, ik heb je toch gezien… toch? Schitterend! Het was inderdaad een heel goed stuk waar we heel veel actie kregen, alleen Henk al had in de eerste twee uren 8 vissen die na een dril van 1 tot 5 minuten allemaal losschoten tot hij z’n eerste zalm ook werkelijk kon landen. Een geweldige visserij die ook nu nog na heel veel jaren mijn voorkeur heeft boven het vissen op de grote rivieren met de tweehandige hengel, waarbij je gemiddeld één of twee kansen krijgt en je niet eens mag klagen wanneer je een week blankt.

De vakantie eindigde aan de Driva waar we een hele fijne pool ontdekten: Telefonhølen. Om hier echter te kunnen en te mogen vissen, ging Harm met een smeekbede op beide knieën in de VVV van Sundalsøra en wel voor de directrice aldaar, Ingrid Bakk. Dat gebaar maakte zoveel indruk dat we niet alleen daar mochten vissen, maar in het vervolg ook een kampeerplek vlak bij die geweldige pool hadden, namelijk bij haar op het erf! Zie hier hoe deze vistrip voor ons uitpakte…

Vistrip 1994 from Cornico on Vimeo.

- terug -