Kriebels en plannen…

Zondagochtend, veel te laat uit m’n nest en vol onrust in m’n lijf. Ik werp een blik in mijn vliegviskamer… het lijkt wel oorlog en ik trek de deur weer snel dicht om me maar niet te hoeven ergeren aan de zooi… Het kriebelt, ik wil iets doen… weer terug naar de waterkant, terug achter de bindklem, terug de vliegendozen in, maakt niet uit, als ik maar weer in mijn vliegviswereld zit. Het is voor mij de ultieme manier van spanning en ontspanning. Heerlijk terugkijken in fotoboeken, nog eens alle oude magazines doorbladeren en alle boeken doorkijken… een meer dan goede, luie zondagmiddagbesteding.

Ik stuit op het boek van Henk Peeters dat ik onlangs heb gekocht… Mijn God wat heb ik nog een hoop te doen en ik kan me zo invoelen in de passie waarmee deze man alles op papier heeft gezet, fantastisch! Bepaald geen impuls om eindelijk de rust in mijn lijf terug te krijgen. Ik besluit mijn laptop maar te pakken en een en ander op te schrijven. Het opruimen van de vliegviskamer zou tenslotte langer dan een zondag duren…

Het wordt weer tijd om dingen te plannen en daarmee de kriebels op te wekken voor leuke, nieuwe avonturen. 2007 Was wat dat betreft en bijna in alle opzichten voor mij gewoon een k*tjaar. Veel te weinig gevist, laat staan gevangen… Ik wil de goede oude tijden van Zweden, Noorwegen, Denemarken, kampvuren, lallen en brallen, lachen, streken uithalen, roken, borrels drinken, sterke verhalen ophangen, oh ja, en dikke vissen vangen natuurlijk, weer terughebben… Tijd voor actie dus.

Het is ook zo heerlijk om vismaatje Frank weer eens aan de lijn te hebben. Altijd de zelfde kulpraat met net voor we gaan ophangen de intentie om de agenda’s te pakken en een datum te prikken om er weer op uit te gaan. En telkens komt het er maar weer niet van. Of het weer is hartstikke slecht, de temperatuur is niet om te hebben, de tijd ontbreekt… kortom het wordt maar eens tijd om dat te doorbreken en gewoon te vastzetten wanneer we weer naar Denemarken gaan!

Ik besluit per direct naar Frank te bellen… Ik lees inmiddels de eerste alinea’s voor aan hem en het wordt heel stil aan de andere kant van de lijn… Frank heeft inmiddels al de agenda gepakt en week 16 wordt per direct vastgelegd. Chris ‘Strib’ Strik en Ruudjetuutje zullen hoogstwaarschijnlijk ook wel meegaan. Even nog Wimsema bellen… Geregeld, die gaat ook mee. Goh, wat een paar belletjes je toch al goed kunnen doen. Heerlijk vooruitzicht! Lekker weer op de zeeforel! Hebben we weer wat om naar toe te leven!

Zo, dat lost weer het een en ander op. Gelijk een reden om snel de vliegviskamer te gaan opruimen en de spullen weer in orde te maken. Nieuwe loops bouwen aan de vliegenlijnen, invetten en noem het maar op. Ik moet gewoon een reden hebben om dat soort dingen aan te pakken. Als het niet hoeft dan doe ik het niet, zo zit ik eenmaal in elkaar.

Kan ook niet wachten om weer naar Noorwegen te gaan. Dit land heeft me sinds het eerste bezoek nooit meer losgelaten. Naast de geweldige pollakvisserij die je er kunt beleven is de zalmvisserij ook een ultieme beleving… Afgelopen jaar was, zoals ik al eerder schreef, ook in dat opzicht een k*tjaar. Vijf dagen in bizarre weersomstandigheden gevist en geen beetje gehad. Tot overmaat van ramp ook nog eens 300 kubieke meter per seconde aan water voorbij zien stromen (30 tot 50 is normaal) hetgeen het zalmvissen een meer dan riskante bezigheid maakte. Wat dat betreft was het in 2007 een duidelijke 1-0 voor de vis… en dat wil ik in 2008 minimaal tot een gelijkstand maken. Morgen maar eens met Wimsema aan de tafel gaan zitten om te kijken of we hier ook niet een datum voor kunnen prikken…

En dan krijg ik ook weer zin om te binden. Jarenlang heeft de bindklem me totaal niet kunnen boeien, althans, enkel op de momenten dat de vliegendozen smeekte om aanvulling en er ook geen enkele, fatsoenlijke vlieg meer in de kleinste uithoek te bekennen was, dan kroop ik er nog wel eens achter om snel een paar gegarandeerde vangers in elkaar te flansen, liefst zo eenvoudig mogelijke patronen… Eigenlijk is het toch een prachtige bezigheid, maar ja, als je de rust niet in je lijf hebt dan wordt het binden van een paar parachute Adams een frustrerende aangelegenheid en zeker op het moment dat de hackle voor de derde keer uit de plier schiet…

Ja! Ik ben eruit. Rustig dus maar eens beginnen met de vliegviskamer op te ruimen en genieten van de dingen die je wel hebt. Vissen komt het voorlopig toch nog niets van in verband met de veel te korte dagen, gelukkig worden ze inmiddels wel langer. Ik ga eerst nog maar eens een stuk lezen in het boek van Henk Peeters… me even tegoed doen aan een ongelooflijk aantal passievolle jaren vliegvissen… dan even lekker koken, nog wat typen, knuffelen met mijn lieve vriendin en op naar de dag van morgen… Heerlijk die nieuwe kriebels. Tijd voor een biertje en een sigaartje…

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.