Review:
SALMON FISHING – Hugh Falkus

Toen ik het boek, of beter gezegd, boeken van Hugh Falkus binnen kreeg schrok ik wel even. Zowel SALMON FISHING als SEATROUT FISHING tellen gezamenlijk maarliefst meer dan 900 bladzijden… slik… Ik ben niet zo’n boekenwurm.

Ik begon, in voorbereiding van de nieuwe zalmtrip die op het programma staat, met het vluchtig doorbladeren om ‘triggers’ en ‘oneliners’ te vinden die me moed zouden geven om aan het lezen te gaan, en ik kwam ze tegen.

Binnen een tiental pagina’s ontdekte ik al een dusdanige hoeveelheid informatie die deels bevestiging gaf en deels aangenomen waarheden compleet omver stootte. Vele dagen bleef het boek aan me kleven, haast letterlijk… van WC tot bed tot in de lunchpauze…

De kracht van SALMON FISHING

De absolute kracht van het boek is ‘het niet afgaan op mythen’. De auteur heeft praktisch alle informatie gebaseerd op eigen observaties gedurende tientallen jaren. Daarnaast wordt er een hele lading aan derden bijgehaald die ook soortgelijke observaties hebben opgeschreven om zo tot een zo objectief mogelijk verhaal te komen. Wanneer bepaalde zaken niet duidelijk zijn en/of niet goed verklaarbaar zijn, wordt dit ook onderstreept.

Verder vind ik het verbazingwekkend dat tal van zaken, die ik geleerd heb in de afgelopen jaren zalmvissen, geheel omver geblazen worden. Hoe kan dat toch? Klaarblijkelijk kent men binnen het wereldje van zalmvissers tal van aannames, soort van mythen. Zeer waarschijnlijk doordat men geen precieze vinger kan krijgen achter het gedrag van de zalm. De vangsten kunnen eerder als bijzonder worden betiteld dan standaard, er is geen echt keihard patroon te vinden, althans, niet zodanig als bijvoorbeeld vlagzalm of bruine forel. De vissoorten verschillen dan ook gigantisch wat dat betreft.

Enkele interessante punten

Eén van de meest bijzondere punten vond ik wel dat over 'het niet-azen op de rivier'. Algemeen wordt verondersteld dat zalm geen voedsel meer tot zich neemt zodra hij de rivier opzwemt. Misschien nog een beetje in het begin, maar naarmate de tijd verstrijkt, verdwijnt de behoefte aan voedsel compleet. Het blijkt een misverstand. Zalm, weliswaar een klein percentage, kan wel degelijk azen op de rivier, ook als ze al langer op het zoete water zijn.

Observaties van meivlieg- en caddisetende zalmen tonen dit aan. Tevens zijn er observaties bekend van zalmen die kleine forelletjes najagen en compleet verorberen.

Een andere, algemene veronderstelling is dat je een zalm kunt ‘doodgooien’. De vlieg zou te vaak voorbijkomen en de nieuwsgierigheid of agressie niet meer opwekken. Veelal wordt de poel vervolgens met rust gelaten om enkele tientallen minuten later het weer te proberen. Ook dit blijkt een totale onwaarheid te zijn.

Mede door erover te lezen krijg je ook meer en meer respect voor dit wezen.

Hugh Falkus illustreert dit ondermeer direct aan het begin van zijn boek. Hij staat haast twee uren te gooien op één vis die hij gespot heeft. Na ruim anderhalf uur greep de vis opeens en vol overtuiging (!?) zijn vlieg! Vele andere gebeurtenissen tonen tevens aan dat het onmogelijk is om een zalm dood te gooien. Het enige dat kan gebeuren, aldus Hugh Falkus, is dat je de vis bang maakt. Enkel dan wordt de kans op vangst gigantisch verkleind.

Hier wil ik tevens de ervaring van Jeroen Wohe aan toevoegen. Hij vertelde mij eens over het geheugen van de zalm. Hij is ervan overtuigd dat dit niet langer blijft hangen dan een kwartier. Hij zat eens langs de waterkant en zag een stel zalmvissers een poel afvissen die de vis compleet 'kapotgooide'. Hij wist dat er vis zat en de mannen vertrokken na een poosje vissen. Na een twintigtal minuten de boel te laten rusten begon hij te vissen en pakte meerdere zalmen uit de bewuste poel. Zo blijkt maar weer dat de waarheid veelal vele nuances kent...

Tot slot iets over de wijze van aanbijten. Falkus beschrijft 6 gedragsaanleidingen voor het aanbijten.

1. Voedingsgewoonte
2. Agressie
3. Overreding (Inducement)
4. Nieuwsgierigheid
5. Irritatie
6. Speelsheid

Alle typen ‘taking behaviour’ worden stuk voor stuk uitgebreid toegelicht aan de hand van theorie en praktijk.

Verder wordt er diep ingegaan op de wijze van vissen, de benadering, de wijze waarop de vis de rivier opzwemt, de beste tijden, de standplaatsen in de rivier etc. etc. Kortom een boek bomvol interessante informatie voor de zalmvisser en als ik het voorzichtig mag zeggen… Ik denk dat er nog steeds geen beter boek verkrijgbaar is dan dit.

Op enkele plaatsen een fullcolour spread, iets speciaals destijds.

Helaas wordt het boek niet meer uitgegeven. De laatste druk vond in maart 1991 plaats en het is in de reguliere handel niet meer verkrijgbaar. Op het internet worden er her en der nog wel exemplaren te koop aangeboden.

Nu nog beginnen aan het boek SEATROUT FISHING, dat net zoveel pagina’s telt en ongetwijfeld net zoveel interessante wetenswaardigheden beschrijft. Wellicht binnenkort een review daarvan.

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.