Hoppaaa!

door Jelle Westerhuis

Ja ja, eindelijk een reactie… De eerste gewone Hollandse knol op 'de bol' is een feit. Ondermeer het artikel van ‘Hollandsche Bullebakken’ heeft me tezamen met geregeld voorbijkomende pics toch wel beziggehouden. Het moest er gewoon een keer van komen… Wil dat ook gewoon enorm graag…

Iedere keer dat zo'n schub voorbij komt begint het toch te jeuken.

Van de week even in de pauze langs een watertje gereden, zo’n echte oer-Hollandse knollensloot. Met lichte druk in de lucht leek het me een goed moment voor het treffen van kantgrazende exemplaren. Op de één of andere manier zie je dan altijd dat, wanneer de druk zich voelbaar opbouwt, de karper aan het vreten slaat, en juist op die kleine prutslootjes dan ook vaak in de oppervlakte.

Anyway… auto in de berm gezet en kijken of er wat te beleven is… had al enkele, zeer bekende bewegingen aan het oppervlak gezien in de zijsloot die misschien net iets meer dan een meter breed is, en dán ben ik totaal in m’n element; voel me weer het kleine schooiertje dat bij opa in de zomervakantie de slootjes af liep te struinen… op zoek naar een kantgrazer… op zoek om een 'witteboerenknipkorst' zachtjes te laten zakken naast een bak. Dit keer zou dan echter de 'witteboerenknipkorst' in de vorm van een zalmei zijn... Klein verschil.

Jongensdromen komen weer terug naar boven en zijn weer even een realiteit.

Had een twintigpondertje al proberen te verleiden, maar - zoals talloze keren tevoren ook al bleek - de drijvende bol werd niet gepakt… totaal genegeerd… helemaal noppes! Heb ‘m geloof ik een keer of vijf uitstekend in positie kunnen plaatsen… toch geen enkele reactie. Denk dan ook dat als 'el carpo' zijn wenkbrauwen kon fronzen, dat ie dat zeker had gedaan. Liep dus gewoon maar wat te prutsen.

Ook de sprinkhaantjes zijn weer voltallig terug. Honderden zo niet duizenden.

In het zijslootje zwommen nog meer vissen, kleinere exemplaren. Werp het zalmeitje op een paar meter van me af en sla hem nu door het oppervlak heen. Langzaam zakt ie op zo’n tien centimeter van de naderende schub… Binnen een tweetal seconden zie ik de bek opengaan en het zalmeitje wordt naar binnen gezogen… Hoppaaa! 1-0 Op de bol voor Jelsema! Wat een ontzettend gaaf gezicht zeg!

En ik denk nog zo bij mezelf: 'lullo...'.... maar de ram en de run maken het tot een fantastische beleving.

Laat dát dan ook altijd weer het moment zijn dat ik er dán pas achterkom dat ik niet geweldig dik zit te vissen… ‘Lullo!’, roep ik ongenadig hard in mezelf, ‘je bent ook veel te gretig… gebruik je verstand toch eens…’, ga ik door. Een in mijn optiek te lange dril volgt, maar de vis wordt geland en gaat zo te zien weer goed terug.

Dankzij de gepensioeneerde voorbijganger nog een foto'tje overgehouden aan m'n beleving.

Ben erg blij met de vangst, dat zeker, maar de lijndikte moet volgende keer dikker, een waar leermomentje. Ook blij dat die twintigponder verstandiger was dan ik.

Rustig bleef het water achter...

... en met kleine vrolijkheden, die ervoor zorgen dat ik deze visserij steeds meer ga waarderen, verlaat ik weer de waterkant. M'n onderarm is voorzien van striemen, volop. Nu weet ik waarom ze butjes hebben op zwaardere hengels.

Voor nu weer even goed zo, alhoewel... in het weekend toch maar weer eens kijken! Binnenkort daar meer over!

- terug -