Hollands Momentje…

door Jelle Westerhuis

Koning winter heeft binnen enkele dagen ons Nederlands wereldje - en ver daarbuiten - ingepakt met zijn bekende winterkleding. De wind was guur en ongelooflijk koud. Gevoelstemperaturen hebben jammer genoeg weinig te maken met de waarden die op de thermomter worden aangegeven. Ondanks dat toch een paar lekkere dagen kunnen fotograferen en vissen. Tijd voor een klein Hollands Momentje...

Een paar weken geleden was de wereld opeens gehuld in dikke mist. Mysterieus... De Maas was binnen no-time
buiten haar oevers getreden en de uiterwaarden stonden direct onder water.

Voorzichtig lieten we de auto in z'n vrij naar deze gevleugelde rover glijden en hij bleef zitten! De havik had ik nog
niet eerder gezien en nu waren we slechts op enkele meters van het prachtige dier verwijderd.

De hooglanders vinden het denk ik wel prima allemaal. Een beetje kou en vocht moet toch geen probleem zijn met z'n dikke bontjas?!

De torenvalk stond even verderop op zijn stok te loeren en vloog sierlijk weg in de dikke mist.

Tijd om orde op zaken te brengen.

De avonden zijn nu ook heerlijk om weer eens wat orde op zaken te brengen. Zo ook met de zeeforelvliegen. Na een paar trips zitten die dingen bij mij altijd verdeeld over allerlei dozen, zakjes en bakjes. Alle vlieghoudende zaken werden tijdens een gure, donkere avond dus op tafel gekwakt en het selecteren kon beginnen. De verroeste exemplaren verdwenen in de prullenbak, terwijl de kapotgesnoepte exemplaren worden gekoesterd en een speciaal plekje kregen in de twee voorbestemde dozen.

Kan eigenlijk niet wachten om weer te gaan, met deze twee, inmiddels geordende zeeforeldozen. Ook de reels, hengels, bindmaterialen, lijnen, vliegenlijnen, enz. enz. zijn allen weer op orde. Er valt eigenlijk niets meer echt op te ruimen... wat mij betreft is alles weer gereed om gebruikt te gaan worden in ondermeer het prachtige Denemarken, Noorwegen en...

Na dagen van mist weer in het weekend eropuit met de camera om een buizerd te achtervolgen langs de Maas. De mannen en vrouwen
zijn op zoek naar hun hapje en zoefen haast geruisloos door de lucht, spiedend over de weilanden naar iets bewegends.

Opeens een kleine, bont gekleurde verrassing.

En dan opeens een bont gekleurde verrassing! Een vrij kleine grote bonte specht. Rustig blijft hij zitten en vraagt zich misschien wel af wat die gup doet die met dat klikding vanachter z'n geopende autoraampje. Stil blijf ik zitten, net als hij. Schiet enkele tientallen plaatjes. "Goedemiddag!"... Kijk langs de zoeker van de camera en de goedbedoelde groet is afkomstig van een hardloper... Ik groet terug... Intussen is de prachtige specht verdwenen in de bossage. Maakt ook niet uit: "Was super je even zo te mogen bewonderen."

In dit gebied vliegt vanalles, ook uilen. Vrij lastig deze te fotograferen, maar zou het nog wel graag een keer willen proberen. Probleem is vaak het licht. Het is bijna altijd dat die gasten zich vanaf de schemer pas laten zien. Schrikt je dan ook een ongeluk wanneer je daar staat te vissen in het schemer en je opeens een luid geklapper vanuit de wilgentakken hoort en een gevogelte ziet wegvliegen dat geen kop lijkt te hebben... een uil!

Rust langs de waterkant.

Enkele avonden - voor zover je van avonden kunt spreken in deze tijd, het zijn meer namiddagen - is het heerlijk om langs het water te lopen. Er heerst op het ogenblik volledige rust in het betreffende natuurgebied. De meesten kiezen er deze dagen voor om in de buurt van de kachel te blijven en wagen zich liever niet aan een koude wandeling. En wanneer je dan zo door de struiken heen loopt te banjeren, zie je vanalles. Van een opgewonden, hoog 'ge-tieieiet' van een pijlsnijl voorbijvliegende ijsvogel tot en met een stelletje putters dat de distels aan het uitpluizen is.

Als je dan zo een tijdje rustig, zo geruisloos mogelijk loopt, ga je steeds meer zien. Het lijkt ook wel alsof de natuur je meer opneemt in alle opzichten. De diverse mezensoorten komen soms zelfs heel dichtbij, er lijkt een bepaalde nieuwsgierigheid in te zitten. Die mezen blijven grappig, maken mooie geluiden en veelal zijn het de pimpel- en de koolmezen die je te zien krijgt. Dit keer een aparte soort die ook verscheen, na wat later een staartmees bleek. Nou ben ik absoluut geen fanatiek vogelaar, maar vind het toch machtig mooi om dat allemaal om je heen te zien.

Waterhoen met mooie 'spiegelpartner'.

Op het water wordt het steeds drukker. De alijd wat schuwe en nerveus bewegende waterhoen is vaak lastig te fotograferen door het snelle wegzwemmen of -vliegen. Deze dodo - die in de oever haast wel een paar kalmeringstabletten moet hebben gegeten - gleed rustig door het water en leek zich nergens zorgen om te maken. Opmerkelijk, zo ook die relatief gigantische neusgaten van die watervogel.

Kapitein roodoog.

In vele havens, binnen- en stadswatertjes zijn ze in grote getalen te vinden. De wat eigenzinnige meerkoet is misschien wel een heel simpele, maar toch is dat rode oog, net als bij de fuut, een prachtig ding. Het geduikel naar afstervende waterplanten ziet er allemaal wat onhandig uit en is wel grappig om te zien. Lijkt me ook niet gemakkelijk om zo'n bol vet naar beneden te werken.

Voedsel voor verhitte sportvisdiscussies dat z'n vleugels droogt...

Ach, het is en blijft een supermooie vogel die een geweldig prehistorische kop heeft. En, zo denk ik dan maar, als ie dan echt zo'n grote concurrent is, dan kun je klaarblijkelijk ook enorm veel van hem leren. Hier zien we sporadisch, eigenlijk nooit, groepen jagende aalscholvers. Vaak zijn het enkelingen die - zo begreep ik van vogelkenners - de boel verkennen voor de rest van de groep. De zogenaamde 'verkenners' dus.

Kort voordat koning winter de boel kwam witten. Prachtig en simpel schouwspel van wind en dier.

Kort voordat koning winter de boel kwam witten was het nog prachtig zichtbaar hoe spinnenwebben (?) de bijna dode planten hadden bedekt en werden opgezweept door het kleine windje dat er stond. Op camera niet geweldig vast te leggen omdat het immers 'stil beeld' is, maar wanneer je dat ziet zweven op de 1, hooguit 2 Beaufort, dan is dat een rustgevend en sprankelend schouwspel van door dieren gemaakt zijden, hangend in de plantenresten.

Kijkend vanuit zijn toren.

De valk kijkt vanuit zijn torentje over de velden, zeer waarschijnlijk op zoek naar muizenspul. Grote insecten en jonge vogels zullen er ook nou niet echt aanwezig zijn om op te jagen in dit jaargetijde. Heb het nooit geweten, en misschien is het ook wel niet zo - ben tenslotte geen vogelaar - deze torenvalk blijkt iedere keer dezelfde boom, zelfs dezelfde tak te bezoeken als soort van overzichtspunt. Meerdere keren, overigens net als een eerder gespotte buizerd, verkiest hij steeds dezelfde punten om te studeren op zijn aankomende maaltijd.

Heb zo een keer of acht heen en weer gereden met een buizerd, ik denk heer en meerster hier in het kleine gebiedje. Hij pendelt telkens heel typisch tussen een aantal bomen en struiken. 't Is ook niet zo dat ie eens in een andere boom landt. Nee, hij pakt de top van een bepaalde struik en op het moment dat ik aan kom glijden met de auto vliegt ie over het dijkje om in de uit de kluiten gewassen knotwilg te bezoeken.

Kom ik dan weer eens te dichtbij - en je ziet het aan zijn houding - dan vliegt ie weer terug over het dijkje en gaat weer op dezelfde tak zitten aan het water. Ben dus een achttal keren heen en weer gereden tussen drie plekken. Hij blijft volhouden, ik ook. Het is een leuk spel wat dat betreft. Echter kan ik nog niet merken dat er een soort van gewenning optreedt. Alles blijft nog op gepaste afstand. Misschien toch een keer die 100-400 0f 80-300 lens kopen...

Ironisch...

Hoe ironisch kan het zijn: drie strontvliegen die stront met elkaar krijgen op een..., jawel... een hoop paardenstront. Had voor mezelf de uitdaging gesteld: Pak de meest hopeloos uitziende vierkante meters grond en probeer daar wat leuks van te fotograferen... Het hangt natuurlijk af van wat je leuk vindt, ik vond dat wel... Op het meest hopeloze stukje grond, waar een giga, nog dampende hoop lag, vond dan een gevecht plaats in het klein. Grappig, ironisch en redelijk kleurrijk tegelijk...

Snoekduik van een duif...

Geen idee wat deze gevleugelde lompheid in gedachten had, maar op de een of andere manier kwam ie toch wel op heel aparte manier van z'n stok af om vervolgens met een noodgang naar beneden te duiken en zich te storten op...? De vleugelstand heeft veel weg van een borst-crawl die hij zou maken alsof hij zich door het water moest werken... Misschien wel een redelijk uniek shot van een toch prachtige duif die iets ontwapenends in zich heeft. Zijn ogen tonen in ieder geval de focus; hij weet waar ie naartoe gaat, waarvoor hij gaat... Het was zomaar een enkele seconde, langs een klein weggetje, in een klein dorpje, bij een toevallig boompje...

Terug naar een badkuip met erwtensoep...

... En zo was het. Het duister viel snel in, het werd koud en de vogels werden stiller. Nog een laatste plaatje in de buurt van de vogels die hun vleugels opdroogden. Een oud stuk roest dat ooit dienst heeft gedaan als boot, temidden van de laatste kleuren die de natuur tentoonspreidt. Nu is alles wit, en ook weer smeltende. Ben blij dat de erwtensoep staat te pruttelen. Hopelijk dat het aankomende week weer een beetje gaat dooien en we nog een meertje af kunnen vissen met het bootje...

Laatste keer dit jaar?

...Zou wel super zijn. Nog even terug naar dat nieuwe watertje met leuke ontdekkingen. Nog een paar keer er met de duivelse shads of jerkbaits overheen gaan. Gewoon kijken of er zich nog nieuwigheden aandienen. Kijken wat de effecten van deze gure, voor het eerste in ik weet niet hoeveel jaren witte Sinterklaasdagen zijn geweest. Misschien is het wel super, misschien ook wel niet. Niet proberen is in ieder geval geen goede meter. We zien het wel...

Prachtig ijzige vormen...

Het ijs ligt op veel plaatsen al en had zonder de sneeuw nog prachtige vormen. We gaan het even rustig afwachten en zien wel wat er gaat gebeuren. Binnenkort misschien ook eens tijd voor een complete terugblik op het seizoen 2010. 'Oude' platen terugkijken en herdenken wat we nu allemaal uitgevreten hebben in het afgelopen seizoen...

- terug -