Hollands Momentje…

Door Jelle Westerhuis

Mistpartijen sierden ochtenden en gaven de wereld waar ik doorheen trok, een mysterieus aanzien. Met het verstand op snoek wordt ieder visbaar moment ingevuld en zelfs de klem wordt uit het stof gehaald om ‘nieuwe’ snoekstreamers te binden. Heb het helemaal naar m’n zin, droom er zelfs van…

Ochtenden worden gesierd door vlagen opstijgend vocht. De temperaturen zakken en wakkeren de snoekideeën weer aan.

Nog niet zo gek lang geleden een voor mij nieuw watertje gevonden. Het barst er van het natuurgeweld. Op een paar huizen na heerst er totale rust. Ook zijn er tal van typische hoekjes waar de met 700 tanden uitgeruste vissoort ligt.

De zwarte brigade patrouilleert er nu elke keer dat ik er kom. Moet toch een teken zijn van aanwezig voedsel? De beperkte aanwezigheid stelt me in ieder geval gerust en motiveert me op dusdanige wijze dat ik in ieder geval niet in een dooie put sta te vissen.

Woning van een ijsvogel? Er vliegt een koppeltje ijsvogels voorbij… “Mooi, prachtig…” Op tal van plekken heb ik ze van de week gezien. Sterker nog, heb in twee weken tijd meer ijsvogels gezien dan in de afgelopen 2 jaar! Is nog een wens om ze te fotograferen…

De zijwateren zijn ondiep en vol van gevallen blad. Het lichte kabbeltje en het kleurenspel trekken mijn aandacht… Prachtplaat al zeg ik het zelf.

Ma en zoon of dochter fuut hebben een grote poetsbeurt en laten zich vrijelijk vastleggen.

Weg van het watertje, terug naar de rivier alwaar honderden ganzen zich verzameld hebben.

Ook hier is het kennelijk poetsen geblazen. Het gehele strandje is gevuld met veertjes en wanneer je de ganzen niet zou zien, zou je vermoeden dat er een massapluk heeft plaatsgevonden.

Nieuwe weekenddag aan de rivier. Dode aasvissen gaan overboord in afwachting van een grote geïnteresseerde. Vorige week hadden drie aanzienlijke vissen het aas genomen, maar dit weekend bleek er totaal geen interesse te zijn in het aangeboden hapje.

Hij wist wél aan de vangst te komen.

Andere vissers hadden het kennelijk al opgegeven en genoten van een heerlijk herfstzonnetje in de luwte.

De zon is heerlijk op het moment dat de wind er even niet is, maar verder is het stiekem toch wel wat waterkoud.

Stap uit de boot, bedank de schipper en vind mijn weg terug naar huis alwaar ik een dikke haas tegen de dijk zie liggen. Parkeer de auto even verderop en onderneem een poging het fantastische dier vast te leggen. Hij ziet me… duiken! Fenomenale camouflage hebben ze toch.

Het maïs glooit over het landschap.

Zondag… Eerst de logerende honden wegbrengen en een afmattende wandeling geven zodat we ze goed achter kunnen laten. We lopen over een stukje Veluwe en genieten van prachtig weer. Het barst er van de paddenstoelen.

Terug naar het huis van de twee viervoeters. Bushokraam aan gort geslagen. “Stelletje eikels…”, denk ik bij mezelf.

Kop koffie op het terras. Kijk omhoog en zie een windwijzer met een snoek. Geweldig!

Honden goed thuis en nog even een bezoek aan het watertje van eerder… De streamer zal er uitgelaten worden. De eerste worpen even kijken hoe ie het doet. Even wat plukken uit de buik… Ja, dan loopt ie naar m’n zin. De eerste worp op de beoogde plaats… BOEM, kolk… niets. Een tweede worp wordt ingezet… en weerstandsloze lijn wordt teruggehaald… F*ck, speld opengegaan… vlieg pleite. Vloek de hele wereld stil bij elkaar.

Einde dag, einde van een heerlijk weekend zonder vis.

Balen? Ja, toch wel hoor, had natuurlijk wel gehoopt op een vis in de hand… maar hoe dan ook is het genoeg om naar het volgend weekend door te gaan, en dus ook weer reden genoeg om vanavond achter de klem te kruipen om versie B te maken van de verloren snoekstreamer. Gelijk van de week ook maar een nieuw zakje spelden halen... dan maar wat duurder, want zomaar openklappen kan natuurlijk écht niet.

- terug -