Hollands Momentje…

door Jelle Westerhuis

Op de valreep toch nog een Hollands Momentje, ondanks dat het de laatste dagen niet echt geweldig was qua licht om te gaan fotograferen. Wil ook dol en dolgraag weer vissen, echter het water ligt praktisch overal potdicht. Heb nog net niet de ambitie om een wak te hakken van een metertje of twintig lang, om zo toch een paar worpen met een snoekstreamertje te kunnen maken. Ben bang dat wanneer ik aan de vijfde meter begin, de eerste paar meters al weer dicht gevroren zijn!

Vorige week dan toch nog een enkel mooi momentje gehad om te genieten van een in mist gehuld en wit landschap. De auto in, kachel op tropische temperatuur en kijken waar we kunnen rijden zonder vast te komen staan. De sneeuwval heeft in ieder geval het natuurgebiedje onbereikbaar gemaakt. Erin rijden zal het probleem niet zijn, maar eruit komen? Dat gaan we deze keer maar eens niet uitproberen.

De gemeente heeft het maar druk met de bak aan vers gevallen, witte neerslag. In het gehele dorp wordt driftig met sneeuwruimende voertuigen gereden om de massa's sneeuw van de paden en wegen te verwijderen. Met name de ouderen hebben er nu zichtbaar last van, durven bijna niet te lopen.

Aan de dakranden en nummerborden van auto's hangen winterse snottebellen. Wanneer de zon erop schijnt beginnen ze te schitteren. Is dan ook altijd een mooi object om te fotograferen, al hangt ie aan een suffe nummerplaat, tegen een wat saaie bumper.

We verlaten de dorpsweg en slaan af richting de uitgestrekte weilanden. Net de afslag genomen, verschijnt er een prachtig beeld voor ons. Binnen nog geen honderd meter betreed je dan een compleet andere wereld. Ben geen weerdeskundige, maar denk dat de plotse aanwezigheid van de zon de dikke mistdeken veroorzaakte. Hoe dan ook, het aanzicht was betoverend.

Er is op een enkel stukje blauwe hemel maar weinig kleur te zien. De struik met bessen die bij de eerste boerderij te zien is, valt dan ook snel in het oog en moet vastgelegd worden. Zo'n wereld in de vrieskist heeft een rustige en vredige aanblik. Alles lijkt compleet stil te staan.

De velden aan de andere zijde van de boerderij tonen nog enkele preibladeren die het kopje nog maar net boven het sneeuwdek uit weten te steken. Vind de structuur apart. Mooi hoe de de onregelmatigheid verdwijnt in de mistige horizon.

Nog net voordat we de mistige wereld inrijden, valt ons oog op een bekend silhouet. Een torenvalk zit met zijn prachtig gespikkelde bontjas kalm op zijn tak. Hij lijkt zich vrij weinig aan te trekken van onze aanwezigheid, ook al staan we bijna pal onder hem. Misschien heeft ie wel helemaal geen zin om weg te vliegen, zit ie daar wel best en een beetje te genieten van die lang weggebleven zon.

Het kopje kijkt me enigszins onderzoekend aan en zoekt vervolgens verder de omgeving af. Ben inmiddels de auto uitgestapt en hij blijft nog steeds kalmpjes zitten. De valk is een genot om te zien. Het is zo'n mooie, subtiele rover. Het relatief kleine snaveltje en zijn kleine ogen maken hem vriendelijker dan bijvoorbeeld de havik of buizerd. Prachtig wat je zo in enkele tientallen meters al kunt zien!

We duiken de mist in en verbazen ons over de mooie taferelen die we te zien krijgen. Normale, eenvoudige landweggetjes krijgen opeens een bijzonder aanzien. "Dit is echt prachtig," zeg ik nog tegen Wimsema. "Hoe simpel kan het toch zijn: boompje, weggetje, paaltje, sporen, een overdosis sneeuw en een plotseling opkomende mist..." Meer is het ook niet, maar de combinatie maakt het top.

Klaarblijkelijk heeft even verderop de wind ook een aandeel genomen in het weerspel. Flarden mist worden uitelkaar getrokken en verdeeld in lagen. Een aantal boompjes toont zich op aparte wijze door de lens. De witte toppen steken maar amper boven het dek uit en de stammen zijn nagenoeg vrij van een mistig zicht.

De weg is dik besneeuwd en spekglad. Door net buiten de sporen te rijden is er nog redelijke grip op de weg. Kijk in de achteruitkijkspiegel net voorbij een volgende boerderij. De lichtval door een greppel trekt mijn aandacht en parkeer de auto kortstondig op het boerenerf. Het water is hier nog niet bevroren en stroomt met een vrolijk zacht geluid door het minidal. Riskeer daarmee wel dat ik niet meer uit het dikkere pak sneeuw, dat op het erf ligt, kom. Komt wel weer goed. Dit kleine, anders zo nietszeggende stukje wereld moet even gefotografeerd worden.

We keren weer terug, kunnen niet veel verder rijden. De ingekorte route, dit keer zonder bezoek aan het natuurgebiedje, zit erop. We komen nog een paar edele viervoeters tegen. Ze staan in de hoek van hun woongebied lekker te smikkelen van het neergelegde gras.

De middag voor Kerstavond. Rij bijtijds terug naar huis en zie een opmerkelijk iets over de weilanden vliegen. "Nee dat meen je niet!" Besluit om te keren en de auto langs de kant te zetten, de camera te pakken en wat platen te schieten van dit aparte gebeuren. Een drietal gasten hebben het idee opgevat om een kyte de lucht in te brengen en zich er vervolgens mee over de weilanden te laten glijden op een snowboard. Vet!

Hij glijdt over het dik met sneeuw bedekte weiland. "Komt toch wel knap dicht bij de provinciale weg," denk ik en hij keert direct behendig om en maakt weer zijn nieuwe run in tegengestelde richting. De sneeuw vliegt daarbij alle kanten op. Ziet er spectaculair uit!

Aan het einde van de volgende run zit er kennelijk genoeg wind onder het scherm om de snowboarder te laten vliegen. Met bewondering kijk ik ernaar en knip wat plaatjes. Toch een apart iets, zie je niet zomaar in dit land! De Kerstdagen worden gevuld met fijne en gezellige ontmoetingen, vol met verrassingen en bezinnende momenten. Ze vliegen voorbij en dan is er weer de maandag. Nog een paar dagen en 2010 is verleden tijd. 2011 Staat heel kort voor de deur en het is hopelijk weer een jaar met nieuwe avonturen. Kijk er enorm naar uit...

Kijk er enorm naar uit om weer in die onmetelijk grote plas te staan met dat kleine hengeltje en miezerige vliegje... Vechten met de kleinheid. We zullen wel zien hoe de winter zich verder gaan ontwikkelen. Hoop dat hij zich vriendelijker opstelt dan vorig jaar. Kunnen we des te eerder weer genieten van snoek- en Denemarkenavonturen!

Iedereen een heel goed 2011 gewenst alvast!

- terug -