Hedge Hog - een stekelige succesvlieg

Een niet-ogende vlieg die je nooit zou pakken omdat ie er gewoon te goed uitziet! Het is net alsof ie 2 uur lang bij de kapper heeft gezeten en de haren strak in de lak heeft zitten... Deze egel is aangepast door Frank van Benthem, inmiddels een goede vriend van ons. Hij was helemaal verguld toen ie wederom zijn vlieg van de maand (zie ook www.totalfishing.nl) mailde. "Dit is 'm, de absolute topper", zei hij vol overtuiging! Tja, hoeveel er dat al niet geroepen hebben... "Wacht maar af", zei hij...

Enkele weken later gingen we weer naar Zweden. Altijd weer een supergezellige vakantie! Sterke verhalen bij het kampvuur onder het genot van (te) veel drank. De hele week een nat waadpak en alleen maar vissen, heerlijk gewoon! Toen kwam de avond die ons allemaal nog lang is bijgebleven...

Iedereen pufte een beetje uit na een dag intensief smijten en trekken. Frank en ik besloten na het avondeten (pizza met bier) er nog even op uit te trekken naar een dichtbij gelegen riviertje bij het plaatsje Foskros, een mini gehucht in de buurt van Idre. Eenmaal aangekomen aan het water zag het er allemaal niet briljant uit. Het water keek doods. Hier en daar een klein forelletje die een wanhopige poging deed om een vliegende caddis uit de lucht te graaien. Frank besloot het maar eens te proberen om zijn vlieg in de buurt te krijgen van een of andere vis. Toch kon ie het niet nalaten mij nog even te herinneren aan mijn twijfel aan de Hedge Hog. "Pak er nou maar één en vis er nou maar mee, je zult het zien.." Ik liep een kort stukje verder en zag een vette stijger! En nog één, en nog één! Heerlijk is dat als je het voor het kiezen hebt!!!

Ik besloot even een sigaretje op te steken en eerst maar eens even te gaan loeren hoe ze precies aan het dineren waren... wellicht ook pizza en bier? Ik pakte de hengel en besloot maar eens een worp te maken, maar met wat voor een vlieg? Die egel van Frank bleef me dwars zitten en ik dacht, toe maar, als ik het verpruts dan zien we wel weer... vanavond weer lekker aan het kampvuur en de dag is sowieso weer top! Ik knoopte dat ding eraan en wierp 'm een meter of 4 voor de plaats waar ik de eerste, en volgens mij de dikste, vis het oppervlak zag breken. Hij bleef in ieder geval drijven als een kurk! Kon ook eigenlijk niet anders met een kilo hertenhaar op z'n rug. Hij dreef lekker op weg en ja hoor, een vette slurp... Ik sloeg aan als een idioot en hij hing! Binnen no-time hing ie tussen de waterplanten en door een beetje te stoten tegen de onderkant van de hengel vloog hij er weer uit en begon gestaag te cruisen. Toch maar even het water in om wat zekerder te zijn. Enkel had ik niet in de gaten dat er wat gladde stenen lagen... Sh*t, dat is dus een nat pak. Ik viel achterover en een paar liter water gleed langs mijn rug zo richting de naad... zo'n typisch moment dat je even niet meer weet hoe je adem moet halen, zo koud! De dril liep super af en toen de vis in mijn handen lag stokte mijn adem even, wat een gaaf gevoel, alles was compleet zo: volle buik, mooie aanbeet, mooie natuur, toch leuk zo'n nat pak, mooie foto en, zeker niet onbelangrijk, een super verhaal voor straks aan het kampvuur! En de avond duurde lang, met veel drank en natuurlijk kwam het moment dat Frank het zou zeggen: "Ik zei het je toch!" Hmmmmmmmmm...

Een plaat van een bruine op de Hedge Hog... puur wild... en dat was ik op dat moment ook!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.