|
||||||||||||||
|
Vraag duizend professionele fotografen een afbeelding te maken van een bepaalde setting en je krijgt duizend verschillende resultaten. Toch zal iedere afbeelding ‘iets’ hebben dat ervoor zorgt dat het er goed uitziet. Ze zijn tenslotte geschoten door professionals. Eigenlijk ook wel logisch. Bijna alle duizend fotografen werken op basis van een aantal geleerde principes waaronder beeldcompositie, bepaling van belangrijke en minder belangrijke elementen, lichtval, perspectief, kleur en ga zo maar door. Kortom, er is wel een aantal punten in de gaten te houden waardoor de foto die je schiet er stukken beter door wordt! Sommigen zien dit automatisch en hebben gevoel voor de goede beeldvorming. Anderen moeten nu eenmaal even in de boeken of op internet kijken en leren begrijpen waar het nou precies door komt dat de ene foto redelijk is en de ander supermooi. Feit blijft dat het relatief makkelijk te leren is. Fotograferen is leuk en wordt in dit digitale tijdperk steeds makkelijker! Camera's Naast duizenden fotografen zijn er ook net zoveel soorten camera's. Naast de standaard digitale toestellen kennen we ook de spiegel-reflex versies. In principe kun je met de goedkoopste digitale camera de mooiste afbeeldingen schieten. Spiegel-reflex geeft echter een wat intensere beleving door ondermeer de scherpte-diepte die meegegeven wordt. Maar daarover meer... Inmiddels betaal je voor een beetje spiegel-reflex een euro of 500. Veel beter betaalbaar dan jaren geleden! Ik ben inmiddels de eigenaar geworden van een Nikon D40. Heb ik jaren met de Nikon Coolpix 5400 gefotografeerd, overigens met ontzettend veel plezier want het is een topcamera met een toplens. De D40 is weer een stapje verder en maakt net wat mooiere fotografie! Een fantastische camera en behoorlijk betaalbaar ook nog! Maar... goede fotografie begint simpelweg maar met één ding: goed kijken!
De Nikon D40 is een genot om mee rond te schieten! Kijken Allereerst is goed kijken één van de belangrijkste dingen om tot een betere afbeelding te komen. Door je bewust te zijn van de omgeving waarin je bent, de items die daar een belangrijke of minder belangrijke rol in spelen, én oog te hebben voor leuke, spannende of aparte situaties, ben je sneller en vaker in staat om de goede foto’s te schieten. Verder is het goed te weten dat er nogal een verschil is tussen wat wij met onze ogen zien en wat er uiteindelijk op de gevoelige plaat wordt vastgelegd. Tenslotte heeft het menselijk oog een beeld dat ongeveer 180 graden beslaat (mits je niet dronken bent) en de camera normaal 50 graden (dit is anders met fish-eye lensen die tot maarliefst 180 graden kunnen gaan). Tegenwoordig kijk ik standaard door de zoeker in tegenstelling tot het fotograferen middels het preview-scherm. Dat levert betere beelden op dan door het preview-scherm. Verder zit er nogal een verschil in hoe wij kijken en hoe dat uiteindelijk op de foto eruitziet. Het zit 'm namelijk in de scherpte. Bij de standaard digitale camera's is alles scherp, zowel vlakbij de lens als in de achtergrond. Dit is exact tegengesteld aan het oog, dat zich focust op een object. Het stelt zich daar scherp op en de rest komt de hersenen niet binnen omdat het niet tot het geziene behoort, mits je er naar gaat kijken uiteraard. Dit maakt de spiegel-reflex zo naturel. Een afbeelding die dichtbij de zienswijze van het menselijk oog komt.
Een goede compositie - lees samenstelling van objecten in het beeld - is mijns inziens één van de belangrijkste aandachtspunten om een goede foto te maken. Veel schilders maakten in het verleden al gebruik van de zogenaamde Gulden Snede. Deze toepassing werkt betrekkelijk simpel. Je deelt je beeld zowel horizontaal als verticaal op in 3 gelijke delen. Vervolgens krijg je 4 snijpunten in het beeld, de zogenaamde ‘sterke punten’. Door een bepaalde compositie zodanig in te delen dat de belangrijke elementen plaatsnemen op de sterke punten krijg je opeens een evenwichtige en kloppende compositie. Zodra je onderstaand raster (de gulden snede) over de afbeelding heen legt zie je dat naarmate de punten overeenkomen met de punten in de foto er rust en evenwicht ontstaat. Hoe verder ze afwijken des te onrustiger de foto vaak oogt. Afgezien natuurlijk van panorama foto’s van uitzichten en dergelijke. Mochten er niet genoeg belangrijke elementen genoeg in een afbeelding aanwezig zijn om volgens de gulden snede te werken dan is ook de ‘driehoekscompositie’ een goed uitgangspunt.
Driehoekscomposities komen veelvuldig voor. Mocht je nog te weinig items hebben om de voorgenoemde compositie te kunnen toepassen dan heb ik nog een aantal handige tips voor je. Plaatsing van personen Bij de plaatsing van personen in je beeld, in dit geval bijvoorbeeld een visser, moet je zorgen dat ze goed geplaatst staan. Fotografeer je iemand van de zijkant, dan zal je deze sneller aan de linker of de rechterkant van een afbeelding plaatsen. Fotografeer je iemand schuin van opzij dan gaat ie al de helft meer naar het midden. Indien je iemand frontaal fotografeert dan zal het beter ogen om deze ook midden in het beeld te plaatsen.
........Zijkant: helemaal aan de rand........................Schuin: op eenderde.................... ..........Frontaal: in het midden Dit telt niet op het moment dat er een close-up geschoten wordt. Tenminste in zoverre dat de regels grofweg gelden maar in ruimere zin toegepast kunnen worden. Hoofdruimte Het is altijd lastig om te bepalen of je nu een stukje van het hoofd af mag laten of juist het complete hoofd erop moet laten. Ik redeneer in die gevallen altijd volgens ‘lijnen’ (meer over lijnen verderop in het artikel). Vaak wil je zowel de visser als de vis goed en evenwichtig in beeld brengen. Normalerwijze kijk je iemand aan in de ogen en zijn dus de ogen van de visser een dominante lijn in het beeld. De vis staat nagenoeg altijd horizontaal in beeld, dus deze kunnen we ook zien als een lijn. Zodra je deze lijnen gelijkmatig verdeeld over de foto krijg je een rustige en evenwichtige afbeelding, een driehoekscompositie.
Goed.............................................Te hoog.............................................Te laag Grofweg kan je de volgende regel handhaven: bepaal datgene dat het belangrijkste is voor de foto. Bijvoorbeeld vis en visser. Zorg dat die belangrijkste items evenwichtig verdeeld zijn over het vlak en je bent vrijwel verzekerd van een goede en rustige compositie. Over de schouder Door bij iemand over de schouder te fotograferen creëer je een soort van intensievere beleving met de visser. Dit komt omdat je bijna op 'de as'' aan het fotograferen bent. Meer over de as direct na compositie. Het lijkt er bijna op dat je er zelf staat te vissen! En dat is toch een van de beste manieren om bijvoorbeeld een lezer dieper te betrekken in je verhaal!
Je kijkt als het ware mee met de persoon die bezig is iets te doen. Zorg er wel voor dat je niet teveel hoofd en schouder in beeld hebt zodat het te dominant wordt. Hierdoor krijg je een storend beeld. Dit gaat niet op in het geval je nog nabewerking wil doen aan je foto’s bijvoorbeeld in Photoshop. Dan doe je er juist altijd verstandig aan om foto’s ‘ruim’ te nemen. Meer hierover verder in het artikel. Ooghoogte Met de ooghoogte bedoel ik de stand van de ogen in de bepaalde afbeelding. Wanneer je een visser in beeld wil brengen, zonder ander belangrijk element dat een rol speelt, is de stand van de ogen heel belangrijk. Juist om de concentratie bijvoorbeeld in beeld te brengen is het belangrijk om de ogen de meest bepalende rol te geven in het beeld. Je kan door deze hoogte te wisselen in je afbeelding heel verschillende waarnemingen verkrijgen voor degene die de afbeeldingen bekijkt. Zie maar eens het verschil tussen onderstaande afbeeldingen.
........................Zwak......................................................Neutraal....................................................Sterk Naarmate je iemands ogen lager plaats worden deze zwakker, hoe hoger hoe dominanter. Dit houdt ook in dat wanneer je iemand precies in het midden plaats met de ogen dat deze heel neutraal overkomt en dus minder emotie in de foto teweegbrengt. Speel er maar eens wat mee dan zul je zien dat de diverse standen een enorm verschillende indruk geven. Lijnen in afbeeldingen Afbeeldingen zitten vol met lijnen. Je zal wel denken: die heeft een borrel teveel op, maar het is echt zo. Met lijnen bedoel ik bepaalde gebeurtenissen die over een bepaalde lijn plaatsvinden. Zo kan het een visser zijn die met zijn hengel in de hand staat en gespannen kijkt naar de vis die hij zojuist aan de oppervlakte ziet kolken. Tussen het kolken en de ogen van de visser is dan een onzichtbare lijn aanwezig. Door deze zgn. actielijn goed in te zetten (zie gulden snede en andere compositievormen) in de ruimte van de foto krijg je een evenwichtige en logisch kijkende foto.
Door te weten waar de 'lijnen' lopen kan je de compositie ook beter in beeld brengen. Deze lijnen kunnen praktisch voor alle situaties ingezet worden. Door je bewust te zijn van de belangrijke dingen die je wilt vastleggen kan je des te sneller de lijnen bepalen en de goede afbeelding schieten. Het is een superhandig hulpmiddel om sneller tot betere foto’s te komen. De as Ik had het al eerder over de as. In eerste instantie een wazig begrip maar noemt eigenlijk hetzelfde als lijnen. De as vertelt alles over de lijn waartussen de belangrijke dingen gebeuren. Eigenlijk is de as voor fotografie van minder belang en meer van toepassing op het gebied van film. Het is zaak om de lijn of as te begrijpen zodat je niet over die as gaat. Op het moment dat je van een bepaalde gebeurtenis, bijvoorbeeld de dril van een vis, meerdere afbeeldingen maakt, dan is het zaak om aan één kant van de as of lijn te blijven.
Het is dat de kleding en de achtergrond hetzelfde zijn, toch wordt je in de reportage in verwarring gebracht. Zo zorg je ervoor dat de kijker van de afbeelding niet in verwarring raakt over de scène. Je zal merken dat op het moment dat je dit doet vragen krijt als: "dit is toch dezelfde dril of niet?", of: "is dit een andere vis die je aan het drillen bent?" Kortom je wilt dat je afbeeldingen logisch en lekker wegkijken dus dan is het handig om hier rekening mee te houden. Nogmaals belangrijker bij filmen dan fotografie maar toch handig om te weten. Scherpte/diepte Dit onderwerp vind ik na de compositie één van de belangrijkste van het schieten van een foto. Nu zijn de goedkopere digitale camera’s niet voorzien van een functie hiervoor maar dat maakt niet uit zodra je over Photoshop beschikt, meer daarover later. Het is zelfs zo dat een compositie niet top hoeft te zijn en dat je dan toch met scherpte/diepte ontzettend veel goed kan maken. Heb je beiden goed onder de knie dan maak je nagenoeg de perfecte afbeelding. Het toepassen van deze scherpte/diepte heeft simpelweg het doel om de kijker meer gericht te laten zien wat jij als fotograaf wilt dat gezien wordt! Jij bepaalt wat je belangrijk vindt in een foto en kan dat zo benadrukken door overige objecten waziger weer te geven en de ogen te richten op dat wat jij belangrijk vindt.
Bij het toepassen van onscherpte in de achtergrond zie je dat de belangrijke objecten er veel harder uitkomen. Het toepassen van dit effect is niet van toepassing als je ‘totaal shots’ maakt. Dat wil zeggen dat het afbeelden van een landschap waarin je staat te vissen niet geschikt is om scherpte/diepte toe te passen. Je wil tenslotte dat het gehele tafereel gezien wordt. Dit soort effecten zullen enkel effect hebben op het moment dat er van dichtbij een foto genomen wordt en er slechts enkele dominante objecten uit dienen te komen. Close-ups Mijns inziens een van de meest mooie manieren om iets perfect in beeld te brengen. Je duwt als het ware de kijker met zijn neus op wat jij wilt laten zien. De meeste camera’s hebben tegenwoordig wel een macrostand waardoor het eenvoudiger wordt om object van superdichtbij te fotograferen. Deze wijze van fotograferen zorgt ervoor dat je juist die zaken in beeld brengt die men normaal niet ziet of waarvoor men geen oog heeft. De attentiewaarde, zodra deze fotografie wordt getoond, is dus extra groot en zorgt voor net dat beetje extra in een totaalreportage. We hebben allemaal de neiging om álles te laten zien. Juist dat is wat je beter niet kan doen. Dit type afbeeldingen houdt een reportage spannend en uitnodigend om door te kijken tot het einde wat er nou daadwerkelijk gebeurd is en waarin het zich heeft afgespeeld.
Oogstrelend en je raakt benieuwd wat er zich verder afspeelt. Close-ups zijn enkel van toepassing zodra de objecten zich daarvoor lenen. Heb je bijvoorbeeld een vlieg die helemaal verrot is gebeten door de vis, dan doet de vlieg er niet meer zoveel toe maar wil je juist laten zien dat die ene veer helemaal los zit. Kortom, de compositie gaat niet meer om het object in zijn totaliteit maar om slechts een aspect van dat object.
Dichterbij dan dit gaat niet zo snel met een standaard camera. Prachtig om dat enkele detail in beeld te brengen. Schuin van voren Ook dit is een topper om rekening mee te houden en toe te passen wanneer mogelijk. Op het moment dat je een vis hebt gevangen dan wil je graag dat ie zo optimaal mogelijk naar voren komt op de foto! Dan kan je hem natuurlijk frontaal schieten maar ja, dat ziet er vaak nogal doods uit. Het is mooier om de vis schuin van voren te nemen. Zo krijg je meer diepte en een grotere belevingswaarde. De meeste camera’s zullen standaard uitgevoerd zijn met een standaard lens of een relatieve groothoeklens waardoor hetgeen dat zich dichtbij de lens bevindt groter uitkomt dat hetgeen dat daarachter ligt. Dit zorgt er wel voor dat de totaalcompositie mooier en heftiger overkomt dan in het geval van recht-toe-recht-aan fotograferen.
Zo beleef je de maximale dieptewerking. Zoals je kunt zien komt de vis, het belangrijkste onderdeel van de foto in dit geval, er compleet anders uit wanneer je schuin van voren fotografeert. Licht Om een goede foto te schieten, zonder dat je nabewerking wilt doen, is het belangrijk om te zorgen dat de lichtinval goed is. Naarmate er meer egale vlakken in een afbeelding zitten wordt het saaier om ernaar te kijken. Zodra een afbeelding een duidelijke donkere en een duidelijke lichtpartij bevat is deze veel levendiger. Het geeft de beleving van de aanwezigheid van zonlicht en zon... daar is iedereen vrolijk mee. Een druilerige dag is tenslotte in onze beleving geen vrolijke! Het is daarom bijna altijd het mooist om bij ochtendlicht te fotograferen. Dit type licht is het meest helder en zorgt voor de mooiste schaduwpartijen. Daarbij is het licht laag waardoor de schaduwen in de afbeelding groter zijn dan wanneer de zon van boven komt. Dit maakt op zijn beurt de schaduwen kleiner en dus de verhouding tussen donker en licht anders en zorgt dus voor minder evenwicht.
Helder ochtendlicht ten opzichte van egaal en zachter avondlicht. Avondlicht is daarentegen meer diffuus. De zon is vaker roder dan geel en zorgt ervoor dat er minder duidelijk een verschil is tussen schaduw en licht hetgeen wel het geval is bij ochtendzon. Desalniettemin is het ’s avond juist interessant om tegen de zon in te fotograferen. Wanneer je dan een visser in het water fotografeert zorg je ervoor dat het onderscheid tussen donker en licht perfect in verhouding wordt gebracht. Hoogte Gedeeltelijk besproken in eerder verhaal met ooghoogte en lijnen. Het gaat er in deze om hoe je degene wilt laten overkomen op de kijker van je foto’s. Het belangrijk om dit te bepalen voordat je aan het fotograferen slaat. Je wilt liever een neutrale of een dominante uitstraling dan een zwakke. En dit is juist hetgeen dat je vaak bij amateur-foto’s ziet; de fotograaf is te beroerd om door de knieën te buigen en staat terwijl hij de foto maakt, terwijl de visser op een lagere hoogte zit met zijn vis. Hierdoor wordt er bovenop gefotografeerd en komt deze ‘zwak’ over. Door juist met de visser mee te gaan in de hoogte en deze neutraal te pakken of juist nog lager te schieten zorg je voor een grotere betrokkenheid, of meer aanzien van degene die zojuist die dikke vis heeft gevangen.
Je ziet het verschil tussen er tegen op kijken en er op neer kijken. Wil je jezelf als de ‘master of flyfishing’ doen laten voorkomen dan is het beter om juist van onderen te laten fotograferen. Dan kijkt de kijker er als het ware tegenop en dat kan machtige, in letterlijke en figuurlijke zin, foto’s opleveren. Flitsen In veel gevallen kan het super zijn om de flits te gebruiken, juist ook overdag! Het is verbazingwekkend hoe een simpel flitsje zoveel extra kan geven aan een foto! Je doet er vaak verstandig aan om, wanneer je in de gelegenheid bent, zowel een foto te schieten met als zonder flits. Hierdoor kan je perfect zien wat goed is en wat niet. Zeker wanneer de zon volop schijnt kan je supereffecten bereiken met een flits. Het geeft net dat extra aan de objecten die je er goed wil laten uitkomen. Zeker met een digitale camera maakt het tegenwoordig niet zoveel meer uit. Je maakt een foto met en eentje zonder flits. Dan zie je vanzelf direct het verschil. Houd er wel rekening mee dat de ogen van vissen vaak blauw reflecteren. Dit is wel te corrigeren, maar dat gaat enkel met een programma als bijvoorbeeld Photoshop.
Het verschil is duidelijk. Over mooi of niet moet je zelf oordelen. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je er altijd maar op los moet flitsen. Soms kan het ook super zijn om het juist niet te doen. Zeker ’s avonds is het mooier om zonder fits te schieten. Dat impliceert wel dat je eigenlijk vanaf statief moet fotograferen in verband met de langere sluitertijd en dat de objecten relatief stil moeten staan. Dan behoud je de warme kleuren van de ondergaande zon die geheel verdwijnen op het moment dat je gaat flitsen. Zorg wel dat je altijd het maximale formaat schiet. In geval van enige onscherpte kan je deze lichtelijk verscherpen wanneer je het formaat in de computer kleiner maakt middels bijvoorbeeld photoshop. Be paparazzi of gebruik de sportstand… Dit blijft nog altijd de beste methode om de topfoto te krijgen die je wilt. Simpelweg veel fotograferen! Hoe meer opnamen hoe groter de kans dat die ene topper ertussen zit. Vangt je maat een spectaculaire vis, zorg maar dat je erbovenop staat en schiet er maar op los! Be paparazzi! Zo noemde ooit een Deense visser mij toen ik rond mijn maat stond te draaien met de camera en me helemaal wezenloos stond te schieten op een vis. "You look like a paparazzi!" zei hij toen… Toch merk je dan dat er een aantal goede platen tussenzitten. Wanneer je heel weinig tijd hebt kan je ook gebruik maken van de sportstand. Tegenwoordig bijna wel op iedere fatsoenlijke digitale camera aanwezig. Deze functie maakt het mogelijk om binnen enkele seconden achterelkaar foto’s door te kunnen blijven schieten, simpelweg door de ontspanner continu ingedrukt te houden. Je hebt dan weliswaar een bult nagenoeg gelijke afbeeldingen, maar er zit er dan bijna altijd wel eentje tussen die beter is dan de rest! Een mooie situatie om deze functie goed te kunnen gebruiken is als een vliegvisser staat te werpen met een fluorescerende vliegenlijn tegen een donkere achtergrond – meer over achtergronden verderop in dit artikel. Met de sportstand kan je dan wel die ene mooie loep vastleggen!
Vele afbeeldingen maken de kans groter op één goede... Ruim schieten Voor het verdere gebruik van foto’s voor bijvoorbeeld websites of voor het inlijsten is het handig om de belangrijke elementen met voldoende ruimte eromheen vast te leggen als je fotografeert. Zo ben je en blijf je altijd flexibel om de foto naar verschillende formaten aan te passen. Wanneer je te krap schiet zal je altijd zien dat ie niet in alle gevallen goed te gebruiken is en dat is zonde, zeker als het die ene topfoto betreft.
Een ruim geschoten foto is makkelijker evenwichtig te maken. Horizon De horizon is behoorlijk belangrijk om in de gaten te houden. Normaliter is het verstandig deze recht (horizontaal) te houden. Je kunt wel een scheve horizon presenteren maar dan moet het ook echt opzettelijk gedaan zijn en kan het als een soort van 'stijl' gelden, oftewel opzettelijke positionering om een effect te bereiken. Het is maar zelden toepasbaar. Toch wordt vaker voor een rechte horizon gekozen om 'rare' afbeeldingen te voorkomen. Het is maar een klein dingetje maar o zo bepalend voor je uiteindelijke afbeelding.
Achtergronden Achtergronden vormen ook een superbelangrijk onderdeel in de foto! Het is heel raar maar goed verklaarbaar waarom je vaak minder mooie, of slecht gekozen achtergronden ziet op foto’s. Dit komt voornamelijk omdat je er nu eenmaal geen oog voor hebt als je die ene vis en/of visser staat te fotograferen. Het menselijk oog beperkt zich qua scherpte dan enkel tot die vis en/of visser en ziet niet die achtergrond althans onscherp. De achtergrond verschijnt echter wel op de afbeelding!!! Zorg er dan altijd voor dat je even een paar tellen rust neemt om alles wat zich in het beeld bevindt goed te bekijken en te beoordelen of je het wel echt zo wilt. Dit zorgt uiteindelijk voor meer verzorgde beelden en betere composities!
De eerste achtergrond is lekker rustig, de tweede daarentegen rommelig en daardoor is er minder aandacht voor het voorwerp op de voorgrond. Regisseer als fotograaf Als je iemand met een dikke vis staat te fotograferen dan is het belangrijk om het heft in handen te nemen en aanwijzingen te geven wat degene die gefotografeerd wordt moet doen. Degene die voor de camera staat ziet tenslotte niet hoe het eruitziet of hoe bijvoorbeeld de vis eruit komt, of dat er bijvoorbeeld teveel hand op de foto staat. Zorg ook dat de vis goed schoon is en dat vinnen goed te zien zijn. De vis iets naar voren houden vind ikzelf altijd wel ok, het liefst een beetje schuin zodat er meer diepte in de foto komt. Verder zie je heel vaak dat de vis te ver achterover hangt. Hier doe je goed aan door als fotograaf te vragen dat de vis meer naar voren gekanteld wordt. Indien een vis in het water wordt gefotografeerd is het zaak dat je aangeeft dat de ogen boven water moeten blijven. Zodra je dit niet doet krijg je hele rare vormen, ook bij de kleinste golfbeweging van water. Stuur ook zeker in het vasthouden van de vis. Liever iets meer de handen naar achteren dan onder de kop. Dit geeft een lichte kromming waardoor het totaal weer wat beter kijkt. Enfin, goed kijken als fotograaf is de belangrijkste opgaaf. Zorg dat je de dingen zo krijgt als je wilt en schiet!
Wim corrigeert een en ander en de plaat is daar. Af-/nabewerking in de computer Zodra ik een reportage heb geschoten zorg ik dat ik deze direct inlaadt in de computer. En dan schrijf ik hem zelf altijd weg naar een separate harddisk. Dan weet ik zeker dat wanneer de harde schijf crashed de afbeeldingen nog veilig op de aparte schijf staan. Verder heb ik altijd een map met de originelen en daarnaast een map met de geselecteerde afbeeldingen voor verder gebruik, bijvoorbeeld voor de website. Deze bewerk ik vervolgens en sla ze op in deze map. Ik bewerk de afbeeldingen in Photoshop. Een superprogramma waarin je ontzettend veel gereedschappen aantreft om afbeeldingen relatief eenvoudig flink op te knappen! Zo zijn er een vast, tweetal dingen die ik altijd op een afbeelding loslaat; de curves en de levels (zie Photoshop tips, een rubriek in deze website). Zo stel je gemakkelijk de gewenste balans in tussen zwart en wit en kan je tinten aanzetten. Door de curves te gebruiken kan je bijna iedere foto die overdag geschoten is zonniger laten kijken dan het origineel is. Zelf ben ik gek op een duidelijk verschil tussen witte en zwarte partijen in een afbeelding. Ik zorg dan ook dat de donkere partijen donkerder worden gemaakt en lichtere delen lichter. Wanneer een afbeelding namelijk veel egale tint bevat ziet het er al snel saai en doods uit. En nu zal je wel denken, tja, dat Photoshop is hartstikke lastig. Geloof me, alleen deze twee dingetjes doen en je zult zien dat het supersimpel werkt. Lees even een paar dingen door die ik hier op de website heb staan en ik weet zeker dat het lukt! Ondanks dat er nog veel meer te vertellen valt over fotograferen, er zijn tenslotte duizenden boeken over geschreven, heb ik slechts weergegeven waar ik op let en hoe ik te werk ga met het fotograferen. Heel veel succes met de fotografie! - terug -
|
Indien je hier een link wilt, mail ons. |
|||||||||||||