FlyFever.com - The Flame

The Flame, een winterkanjer The flame! Voor de zeeforelgekken!

Ook weer zo één waarvan je zou denken: wat moet ik er in godsnaam mee?! Echter, als vliegvisser moet je het maar gewoon accepteren, je weet het nooit en zelfs na zoveel jaren vliegvissen heb je af en toe het gevoel dat je er alleen maar minder verstand van krijgt!

We waren in Denemarken, stervenskoud, tja wat wil je anders, het is tenslotte februari! We hebben een weekje vrij kunnen maken en besloten het te gaan proberen op de zeeforel. Een doos vol klassiekers en zoals gewoonlijk, het is het net niet! Op naar de lokale hengelsportwinkelier. Daar ontmoetten we Jesper, een jonge vent, net begonnen met zijn hengelsportzaak en ook zwaar verslaafd aan de zeeforelvisserij! Na een tijdje praten en vliegendozen heen en weer te hebben geschoven bleek al dat we beter geen vliegen hadden kunnen binden. Kopschuddend van de ene doos naar de andere, het was allemaal eigenlijk maar helemaal niets. Jesper liep naar zijn kantoortje, pakte de autosleutels en zei: "one moment please, I'll be back in a moment." Dat klonk goed. Hij liep naar zijn auto om vervolgens zijn eigen vliegendozen te pakken. Komt daar een partij zoetigheid die doos uitzetten! Groen en roze volop! En het gaf nog licht in het donker ook! "Try this, believe me, they take it like there's no tomorrow!" Dat meen je niet! Er is in ieder geval wel degelijk morgen een nieuwe dag, want we moeten vissen en vangen! Vanavond eerste nog maar eens een stel van de snoepjes binden en dan morgen weer vol goede moed aan de bak! En tja, de foto's spreken voor zich! Onlangs waren we weer in Denemarken en zelfs de duitsers visten met de Flame! Alleen dan wel voor de lepel gebonden...

Plaat van een zeeforel op de Flame

Heerlijk gevoel zo'n ijzersterke oervis in je handen te hebben...

Wimsema met een Flame hunter

We vingen diverse zeeforellen aan Gals Klint, kort onder Middelfart.

Het binden van de Flame...

Alle vliegendozen nageplozen, geen ééntje meer te vinden..... We moesten ze uit pure noodzaak in de auto binden, gewoon vanuit het handje, niet gemakkelijk, maar ja, als je door de voorruit kijkt en je ziet zeeforel springen....... heel rap die bindkoffer induiken! Effe een stuk of vier Flames bouwen en rap weer het water in!

Volgens grootmoeders recept!

	Men neme een streamerhaak maatje 4-6. Naar believen lood op de steel draaien, liefst een beetje meer voor dan achter, geeft een levendigere actie. Als ik weet dat ik op plekken ga vissen waar veel 'gras' groeit, dan laat ik het lood ook nog wel eens achterwege. Zorg wel dat op het moment dat je lood op de haak gaat zetten dat je ruimte overlaat tussen het lood het het oog van de haak. Dit om straks goed uit te komen en voldoende ruimte te hebben om de glow-cord te kunnen verwerken.
	Dek het lood nu af met felrode floss en breng het binddraad naar achteren. Je kunt afhankelijk van het type glow-cord dat je eroverheen gaat schuiven de floss kleur aanpassen. Heb je bijvoorbeeld groene glow-cord, wind er dan chartreuse floss onder. Heb je daarentegen blanke glow-cord, dan kun je allerlei kleuren eronder binden voor varierende resultaten. Houd er ook rekening mee dat je zowel voor als achter een beetje ruimte overhoudt om de glow-cord te verwerken.
	Vervolgens het glow-cord over het oog naar achteren brengen dat er als het ware een klein staartje ontstaat. Doe dit al draaiende zodat de cord goed in elkaar gevlochten blijft. Door de cord vervolgens 'door' de haakbocht te drukken, splijt je de glow-cord en ontstaat er vanzelf een staartje. Zet nu het binddraad weer op en zet de glow-cord zeer stevig vast, zodanig dat dit niet meedraait bij het winden van het binddraad. Nu moet je hier een tweetal whipfinishes maken. Ik doe dit zelf met de vingers aangezien ik dit niet met de whipfinish kan.
	Het binddraad nu opnieuw voorop opzetten over de glow-cord heen, goed vastzetten eventueel met een beetje lak. Nu neem ik de laknaald en ontvlecht de resterende glow-cord. Net zolang totdat alle fibers individueel uitsteken.
	Druk nu de uitstekende fibers terug naar achteren. Dit zal niet altijd in één keer gaan. Door alle fibers een keer of tien met duim, wijsvinger en middelvinger over de haaksteel naar achteren te drukken, krijg je een gelijkmatigere verdeling om de haaksteel heen. Dan nog een paar slagen ter versteviging hieroverheen en je maakt als het ware een kopje. Vervolgens afbinden en aflakken maar! Klaar voor gebruik ('ready to be eaten'). Mogelijke kleurvariaties: Roze, chartreuse, orange en white.