Dochters vangen dikke vissen!

Door: Chris Strik

We hadden een goede reden om eens wat meer tijd met onze dochters door te brengen. Frank, met zijn dochter Rowen, en ik met Marleen. Het idee was al snel geboren om ze eens mee te nemen op een visavontuur zodat ze ons beter zullen begrijpen als we weer eens weg ‘moeten’.

We legden het voor aan onze dochters en ze stemden in… We gingen op weg naar Noorwegen naar de Pollak en Gul met een auto vol kleren en proviand… Het is wel ver, maar als je er eenmaal bent….

Onderweg plassen werd voor de meiden ook al een uitdaging want het is er niet zo schoon zoals bijvoorbeeld in Duitsland.

Er kwam een bepaalde damp uit het hokje waar deze dames niet van gediend waren, dus dan maar achter het hokje.

Damp uit de toiletten die de dames ervan weerhield naar binnen te gaan...

De rit werd ook door de dames ervaren als erg lang. Tja, wie wat beleven wil moet toch wel iets verder dan Nederland dachten wij en doorrijden was het enige wat we konden doen. Aangekomen bij de Noorse grens, bij daglicht, waren ze al iets enthousiaster, de omgeving werd steeds mooier. Eenmaal op de plaats van bestemming ben je blij met navigatie want het gehucht waar Frank het huisje had gehuurd was bijna niet te vinden. De laatste meters over een onverharde weg maar het was het allemaal waard… het uitzicht was super!

Het huisje met prachtig uitzicht op "Lysø" Camping.

Ons verblijf bevindt zich aan de linkerkant van dit tafereel en rechts van de foto is een doorgang naar de Atlantische oceaan. Die avond stond er teveel wind en eigenlijk was uitrusten een beter idee, op tijd naar bed voor de volgende dag. De meiden zijn enthousiast, ze willen werpen en smijten met die hengels. Zij hadden een spinhengel en wij een vliegenhengel dus dat is een heel verschil.

Het plan was om naar "Atlanterhavsveien" te gaan, een prachtige stek waar wel een en ander te beleven is. Met z’n allen de auto in en rijden maar. Eenmaal aangekomen spreekt een dame: “Moeten we hier vissen?” Ik antwoordde: “Ja, en je zult verrast zijn wat je vangt!” Snel werden de hengels opgetuigd met Big Eye Minnow Streamers en de eerste worpen werden gemaakt. Het duurde dan ook niet lang voordat de eerste Pollak boven water kwam. Ja hoor, het was raak! De eerste grote vissen lieten zich zien. De meiden vonden het allemaal geweldig, ze waren trots en tevreden! En dat was precies waar het ons om te doen was! Ook wij hebben de nodige mooie vissen gepakt aan onze eigen gebonden Big Eye Minnow streamers. Een passerende Italiaan keek raar maar met bewondering naar mijn dochter en maakte foto’s van haar gevangen vis. Hij vroeg: ”Maak je daar al die kilometers voor?” “Ja dus!”

Marleen probeerde de pollak na te doen...

Rowen pakte ook snel de eerste pollak.

Een mooie gul is die avond in de oven verdwenen om de meiden echte verse vis te laten proeven. Alleen de graat bleef liggen kan ik je verklappen…

Na het haken van Marleen’s eerste Pollak stond ik direct achter haar. Mijn gedachten gingen uit naar een Pollak die mijn jonge dochter het zeewater in zou sleuren… maar dit gebeurde niet. Ze stond haar mannetje en wist de 60 cm lange Pollak te landen met veel kreten van geluk.

Ook Rowen kreeg de eerste vissen te pakken en stond te glunderen van plezier. Zij was duidelijk wel gewend aan een werphengel. Kan ook niet anders als je opgroeit tussen de hengelspullen. Die eerste dag had Marleen er 5 gevangen en Rowen spande de kroon door er maarliefst 14 stuks uit te trekken. Wij vaders bleven met onze 12 stuks toch nog mooi achter haar.

Ik wist nog een leuke gul te pakken te krijgen...

... en Frank landde een paar beren!

Het blijft een mooie visserij en de vangsten voor de mannen liepen dan ook tot aan de 70 tot 85 cm. Soms een mooi Gul die staat te beuken aan je lijn. Rowen wist in de volle stroming een Pollak van ruim 90cm te haken en was wel even bezig voordat deze in haar buurt kwam. Kijk naar de lachebekjes, met recht zijn ze trots en wij op hun. Koud was het daar wel in de avond (juni) en een telefoontje naar huis liet ons weten dat het in Oldenzaal een heerlijke 20 graden was.

Vrij laat op een avond in deze mooie week zien we tot onze verbazing hoe een gevecht in de lucht afloopt met een reiger en twee meeuwen. Deze acrobaten wisten de reiger zo in de stress te brengen dat hij spontaan vis uitbraakte en voordat het braaksel het water raakte, scheerde de meeuwen ermee weg in hun bek. Broedende meeuwen moet je ook voor uitkijken want die scheren over je hoofd alsof ze erop willen landen. Terwijl bij ons de kruin toch iets dunner wordt. Oplossing is een bezem op zijn kop naast je vasthouden en je hoofdhuid blijft intact. Het was een tip van ‘Oma’ op de camping.

Een ervaring voor onze dochters en een mooie week samen met pap. We zijn op pad gegaan om elkaar wat beter te leren kennen en dat lukt in zo’n week prima. Niet dat we zoveel gesprekken hebben gehad maar het samenzijn versterkt de band. Het blijft toch altijd je kleine meid!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.