Daafters op toer…

Door Theo Bakelaar

Daafters op toer naar Vinkeveen voor een hopelijk gave snoekdag in die mooie polderwateren. Zonovergoten velden die uitnodigend naar ons keken, brede vaarten die gilden om in gevaren te worden. Duizenden liters glashelder water die vroegen om een vette kleurrijke streamer… Zwoegende mannen met carbon in knoestige knuisten en snijdende lijnen door de lucht. Zou het wat worden? Zouden de vingers getekend worden door een rij rode bloedstreepjes van vlijmscherpe tandjes? Nou ja... als er geen vis aan zou komen hangen, dan kon deze dag toch al niet meer kapot bij de aanblik van die gave polder.

Negen Daaft-mannen zouden vandaag die polders in Vinkeveen gaan belagen met kleurrijke bossen haar op dikke vette haken. De eigenaar matste ons door drie bootjes met motor ter beschikking te stellen om de tocht der tocht te gaan maken in die goddelijke, verleidelijke sloten. De koffie ging zeer heet naar binnen, zoveel haast zat erin bij de mannen, ongeduldig om die harenbos aan die leader te knopen. Negen mannen en drie bootjes, da's heel makkelijk te verdelen, toch?!

Hoe snel kon je weg zijn… hoe snel kunnen wat bejaardere mannen door die met rietkragen gesierde sloten spuiten? Nou... snel dus. De zon staat al vrolijk te wuiven naar die gehaaste mannen... Is het niet wat te licht van kleur allemaal? We weten toch dat het meestal een dooddoener is als het te helder is! De opgetuigde hengel is voorzien van een roze/witte rakker en zal toch wel een vreetgrage bek ontmoeten vandaag? We zijn er allemaal heilig van overtuigd.

Ach we zien het wel, deze dag kan toch al niet meer stuk. Goed gemutst stappen we de bootjes uit en beginnen systematisch de brede sloot af te peuteren. Mooi helder water, de streamer zie je al van een flinke afstand aankomen. Ieder moment verwacht je een grote kolk onder die streamer, iedere seconde dat deze gabber beweegt in die sloot kan dat zomaar zo zijn. Vis graag met hele flinke streamers, geeft vaak hele flinke vis, is de gedachte hierachter. Nou… die kleine broeders zijn ook niet bang hoor, ze vallen die grote mannen met veel bravour aan. Echter na een paar uurtjes heeft het nog niet zo mogen zijn dat er van die brutale rakkers rondzwommen die dat mooie schot wilden wagen. Oei… is het dan toch te helder?! Maar dit zijn toch stukken waar gewoon een snoek moet liggen? Omgevallen bomen in het water zijn toch dé schuilplaatsen voor een fraaie snoek?

Terug bij het bootje om even een hapje en een slokje te nemen, is het resultaat zeer pover: Janneman heeft een fraaie 80-plusser mogen haken, Ronald heeft nog niets gezien en ik evenmin. Eigenlijk onbegrijpelijk, deze sloten moeten toch vol met snoeken liggen! Nou ja… het genot om hier te zijn is er niet minder om hoor, maar een flinke beuk is toch ook wel zeer welkom. De vette zoetwatermossel keek glimlachend naar de grote streamer en genoot van het uitje en de nog niet gehaakte platwaffels.

De hap was snel binnen, de zon bleef fel schijnen… er kwam een kleine kabbel op het water, wees welkom. Dit beloofde misschien dan toch nog een paar aanbeten! Knál... de streamer verdwijnt met een klap... “Yes yes!” 5 Seconden genot dus en weg is de platbek, hangt niet goed. Sjips... niet hangen. De eerste en enige aanbeet van vandaag na 3 uurtjes sjouwen, casten en peuteren. Tien meter verderop staat Jan plotseling met een kromme stok... hangen. Een leuk snoekje komt met tegenzin naar de kant en wordt met elan uit zijn speeltuin gehaald.

Kleine platwaffel heeft hem wel vol overtuiging genomen en is blijven hangen. Mooi getekend beestje. Niet groot, maar fraai. Vreemd hè dat ze nu binnen 10 minuten zich al twee keer hebben laten zien?! Zouden ze nu los zijn of zo? Nog even een close-upje en dan weer terug met die jonge rakker... Was het nou een meisje of een jongentje? Oei, vergeten tussen de beentjes te kijken.

Van de andere boot horen we ook een berichtje dat er een klein snoekje gevangen is. Ook niet groot, maar heel mooi getekend. Ja, dat zijn ze wel hier, een fraaie tekening hebben ze allemaal.

Er wordt opnieuw in de doos gekeken of dat de kleur van de streamer toch feller moet worden of juist donkerder. Het blijft zonnig dus zou je voor een lichte kleur gaan… Nou ja, als ze niet los zijn kun je er wel een weet-ik-niet-wat aanhangen... Een schot naar je streamer zul je waarschijnlijk toch niet zien.

Een vliegtuig gaat als een kleine zilveren vogel door de lucht. “Misschien wel op weg naar Mexico of zo”, sta ik te dromen. Misschien wel een paar vliegvissers aan boord die naar zo'n oord gaan waar ze uit glaasjes drinken met zo'n parasolletje erin en met van die tinkelende ijsblokjes. Ze gaan dan na die borrel misschien nog even een rondje op dat strand banjeren met hun vliegenstokje en een visje verschalken die daar op dat kniediepe water voorbij komt zwemmen. Alles helemaal relaxed… met lekkere trage bewegingen… en dan komt daar zo'n gekleurd dingetje voorbij dat er heel aantrekkelijk uitziet… Oef, dat gaan we dan maar eens proeven… hhhmmm...

"Hé Baak, ga je mee man, we gaan stoppen." Schrik wakker en zie dat er hier geen parasolletjes en tinkelende ijsblokjes zijn, maar die polder in Vinkeveen met zijn mooie sloten. "Yah man... kom er aan!" Al terugvarend passeren we een schitterende serie rietkragen. Iemand moet het stuur overnemen, want zo'n mooi stukje kun je nou niet echt onbevist laten liggen. Ach… na een worpje of 15 komt er dan toch nog een kleine wilde rakker die streamer met veel geweld halen. Mooi beest met felle tekening. Snel een plaatje en dan: “Hoppa jongeman… zwemmen en snel groter worden!”

Zo, mooie dag is voorbij. Lekker een dag met gabbers in die wijde poldervaarten gepeuterd. Dat ze nou écht los waren kon niet gezegd worden, maar wat geeft dat? Het was gewoon weer heerlijk om er uit te zijn en rond te banjeren met een vliegenlat hier. En als het wat kouder gaat worden, dan ga ik hier zeker terug, want dit water heeft heel veel meer snoek dan het heeft laten zien vandaag… En ook nog eens heeeeeeeeele grote ook… zeker te weten.

Cheers,
Theo

- terug -