Vliegvissen: beleving en meer...

door Joost van Altena

Gewoon een vrijdagavond, klaar met werken. Geniet op de bank van en kop thee en ondertussen lees ik het laatst geplaatste artikel op FlyFever, ‘Schotland 2010 – deel 5’. Lees het met genoegen. Geeft toch een extra dimensie als je zelf op die plek hebt rondgelopen, gevist en genoten.

Het was voer voor de grijze massa, lekker even wegzinken in gedachten. Gaaf om telkens weer te ontdekken dat er zoveel gedachten, creativiteit en spontaniteit door de chemische processen in je hoofd kunnen ontstaan. Kennelijk zat ik op de juiste frequentie en bereikte ik een soort van ‘state of mind’ waarin alles vanzelf gaat en de filosofieën vanzelf beginnen te stromen… oneindig lang.

Ik zal deze gedachten met jullie delen en het zijn niet alleen gedachtegangen, maar zeer zeker ook het hart dat spreekt, want daar hoef je niet bij na te denken, dat gaat vanzelf.

Vliegvissen is zoveel meer dan een lijntje werpen, vliegen binden, leaders knopen en proberen een visje te vangen. Het vliegvissen is een manier waarop ik op een bepaalde manier graag iets wil beleven, eenvoudig, simplistisch en omgeven door natuur. Materiaal? Ach ja, je hebt het nodig, maar daar is eigenlijk ook alles mee gezegd. Het maakt die droom mogelijk om die ene zalm of mooie ruisvoorn te vangen. Het vormt de verbinding tussen jou en de vis.

Vliegvissen is een bindmiddel tussen mensen met dezelfde interesse, dezelfde passie. Gaaf is dat: een gedeelde passie, een gedeelde visie. Je raakt er nooit over uitgepraat en je kennis blijft groeien. Vliegvissen dwingt je ook om eens anders door die bril te kijken dan dat je deed. Als het vissen met een bepaalde vlieg op een bepaalde manier niet lukt, zul je toch je tactiek en benadering moeten aanpassen om zo weer een stapje verder te komen om tóch dat ene visje te vangen.

Leeftijd? “Macht kein flaus aus”, zeg ik altijd. Ik heb vliegvisvrienden die de 50 zijn gepasseerd en ikzelf ben nog een jonge dertiger. Merk ik het verschil? Echt niet! Niet tijdens, voor en na het vliegvissen. De leeftijden zijn dan gelijk getrokken met het voordeel van de ‘oudere jongeren’ dat de ervaring/bagage groter is, maar aan de andere kant heeft het jonger zijn soms ook in fysieke zin en qua onbevangenheid voordelen.

Weet je, je kunt het zo mooi, leuk en ‘lay back’ invullen als jezelf wilt. Kan me nog mijn tweede jaar als zijnde zalmvisser herinneren. Wilde zo graag dat het me tot en soort van obsessie dreef. Het maakt je een beetje gek, gek van het graag willen en er alles voorover hebben. En ja, zo werkt dat zeer zeker bij zalmvissen niet.

Dus op zo’n middag dat de weersomstandigheden allesbehalve gunstig waren, en ik helemaal het leplazarus had gegooid, kwam er een moment dat ik dacht: “Weet je wat het is?! Dit heeft geen zin, laat ik gewoon mijn wax coat uitdoen, op het gras langs de rivieroever leggen en heerlijk genieten van de rust en mijn oogjes even dichtdoen.”

Och man, wat heb ik heerlijk geslapen daar in die rust en wat heerlijk om er anders mee om te gaan dan voorheen. Kleine momentjes van besef, kleine momentjes die zoveel kunnen brengen en waar je zo van kunt genieten. Uiteindelijk allemaal geleerd omdat ik vliegvis.

De voorpret is ook altijd iets waar zoveel inzit. Het gereedmaken van het materiaal dat je behandelt alsof het een soort van geliefde is. Ik bedoel: je draagt er zorg voor en doet datgene wat het beste voor het materiaal is. Als je dan uiteindelijk ermee aan het vissen bent dan geef je de hengel op zijn donder door het uiterste te vragen van de kracht en flexibiliteit. Om het daarna weer te verzorgen.

Toeleven naar die ene trip daar in dat land waar je graag mag komen of waar je altijd al eens heen wou. Boeken lezen, internet afstruinen, dagdromen, plannen en verheugen. Een doel op zich waar je naartoe werkt en wat ineens ook bijvoorbeeld een vervelende situatie dragelijker maakt omdat je toch over een x aantal weken lekker gaat vissen.

Elk jaar, elke trip, klein of groot, brengt weer stof voor de volgende met zich mee. Je leert en je vult aan. Zo had ik de laatste trip eigenlijk geen goede handschoenen bij me waardoor het soms wat ongemakkelijk was. Et viola, je bent weer thuis en koopt dat paar handschoenen waardoor je weer een stap verder bent.

De invulling tijdens de reis - heen, terug en verblijf - kun je invullen zoals je wilt. Of je nu lekker aan het kanaal een lijntje in de avonduurtjes werpt of dat het op een visvakantie is, dat maakt niet uit en moet ook niet uitmaken. Geef het een dimensie, geef het een beleving.

Afgelopen september tijdens de meest recente vistrip, had ik een ouderwetse Engelse koffiezetter meegenomen. Daar doe je de gemalen koffie in, giet er heet water overheen en met een simpel duwmechanisme duw je de pruttel naar beneden. Ik gebruik daar 2 soorten heerlijke koffie voor, een was de ‘Kalossi Sulawesi’ - heerlijk kruidig en aards van smaak - en een zalige ‘Finca Irlanda’ uit Mexico, welke mild en geurig is met een volle body.

Daar zit je dan met je vismaat langs de oever na het vele lopen en de 101 worpen. Even rust en even genieten van alles om je heen zonder die vliegenlat te laten zwiepen. Je haalt de thermoskan met heet water, koffie, koffiezetter en bekers tevoorschijn. In een handomdraai heb je de lekkerste koffie vers gezet en zit je met z’n tweeën voldaan een bakkie te doen. Kleine moeite, maar een enorm groot genot dat toch even wat extra’s brengt.

Dan de natuur waar je staat te vliegvissen. Elk land, elk klimaat heeft haar schoonheden. Het enige wat je hoeft te doen is het te zien. Zo simpel is dat. Zelfs het meest saaie stukje landschap heeft iets wat je kunt ontdekken en wat het uniek maakt. Kijk je goed en ben je in stilte aanwezig, dan zul je zien dat de natuur telkens kleine mooie momenten blootgeeft. Dat is zo’n mooi verlengstuk van de vliegvishobby.

Wat hebben wij vliegvissers toch een gave en verruimende hobby. Hij kan vanuit zoveel invalshoeken bekeken worden. Op een unieke manier kunnen we in de natuur ons vliegvisleven lang ervan genieten, ontdekken en leren.

Geniet ervan…

Joost

- terug -