Baggerweer... (2)

Een paar dagen beter weer. Wat minder Oudhollands geklaag dus… Ondanks de voorspelde 15 graden voor dit weekend was het gedurende de week best heerlijk. De wind lekker rustig in de avond en soms ruig overdag. Hoe dan ook een betere week dan de vorige. Dat wil zeggen dat ik meer aan het vissen toegekomen ben.

Na de ‘rietvoorn’ van vorige week, waarop ‘Internet Cornelis’ mij mailde dat het een winde was (hoe dom had ik ook zo kunnen zijn), kwam er weer een soort van ‘fishy feeling’ in me terug. Ik ga de wateren om mijn woonplaats heen steeds meer waarderen en bezoek ze dan ook steeds vaker, ook na het werk.

Met de gebeurtenissen die ik op zulke ‘fishy’ momenten meemaak wordt ik weer uit een ‘visslaap’ wakker geschud. Naast het gevoel van vis willen vangen bedoel ik daar ook mee dat je langs de waterkant weer bijzondere dingen kunt zien. Een voorbij trekkend koppel roofbleien, een paar azende brasems, of een baars die rustig de kanten afstruint naar voedsel, dat vind ik fantastisch om te zien… Maar dat is enkel in het water. Ook de zaken daaromheen zijn geweldig. Een koppel tafeleenden, een libel die kwartieren lang rust op een rietje, een heftige wolkenpartij met stralen van de zon, een spin die een web wil maken met behulp van mijn hengel… dat soort dingen. Gewone, pure rust, klein genieten en weinig in je hoofd hebben.

Een paar mooie stralen over het water...

... of een kleurig boeketje, allemaal mooi.

Had het van de week al eerder op de rfb-en geprobeerd. Na vorige week had ik ervaren dat de vlieg voornamelijk werd gevolgd op het moment dat er een v door het water getrokken werd en ik had het nu helemaal gevonden! Een chernobyl ant, maar dan wel XXXXL! Het is een imitatie van de Salmon Fly, dus dat moet wel groot zijn en ook het drijfvermogen is met de gelijknamige maat te vergelijken. Meerdere rfb-en kwamen tot op enkele centimeters afstand van deze vlieg omhoog, echter als voedsel werd het niet ervaren… Totaal genegeerd werd het prachtig vormgegeven ding.

Prachtig verzonnen, weinig effectief.

Vrijdagavond was ik er weer, direct na het werk. Een knalharde wind blies recht over het water. Donkere wolken en intens blauwe luchten wisselden elkaar in rap tempo af… Af en toe voelde ik een rilling, kennelijk was ik wat te optimistisch geweest met m’n overhemdje. Ineens ging, binnen een kwartiertje of zo, de wind liggen. De rust keerde totaal terug en de roofblei was weer beter zichtbaar aan het jagen.

Ruim anderhalf uur heb ik lopen smijten, pielen, rotzooien en klooien om er een aan de praat te krijgen… helemaal niets. Slechts een halve hanger die vol op de streamer knalde en even bleef hangen… Meer werd het niet… totdat ik een rustige stem hoorde vragen: “kan je me even helpen?” Ik draaide me om en zag direct het volle schepnet. Een snoek? Nee. Een snoekbaars? Ook niet… Jemig… da’s een echte bak van een roofblei! De beste man had zojuist een plaat van een roofblei gevangen en wilde graag wat foto’s hebben. Geen probleem natuurlijk! Een machtige vis heeft meermaals de flitser ervaren en werd goed teruggezet.

Een plaat van een roofblei voor Gerard.

Uiteraard had ik ‘m zelf ook graag aan de lijn gehad, maar dat gebeurde niet. Hoe dan ook is het fantastisch dat collega-visser hem wel strikte. Gedeelde pret is tenslotte dubbele pret! ’s Avonds direct de afbeeldingen doormailen en dat geeft toch weer een bult voldoening. Zo kan niets vangen toch ook weer een heerlijke ervaring zijn!

Respectvol wordt de vis rustig teruggezet.

Vanavond er toch nog maar weer even op uit geweest, die roofbleien blijven jeuken in m'n hoofd. Heb inmiddels knap wat dagen lopen blanken en op een gegeven moment moet het gewoon een keer lukken! Wederom naar een andere stek verhuisd en midden tussen de jagende roofbleien gestaan... dat frustreert enorm wanneer er maar niets naar je vlieg hapt. Na een paar uurtjes eindelijk een eerste, voorzichtige hap op de vlieg... los... En nog geen minuut later gilde de reel het uit. De vlieg was vol genomen en de vis trapte gelijk de stroom af totdat mijn glaslijntje in de backing zat... heerlijk, dat is echt lang geleden!

Zo veel voldoening van de lang verwachte aanbeet.

Een van de mannen, die stonden te spinnen, wilde wel een paar afbeeldingen maken en met een dikke smile van oor tot oor verliet ik het water... Tot snel, dacht ik bij mezelf!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.