Zweden & Noorwegen:
forellen, vlagzalmen, pollakken en gul.

Door: Chris Strik

En dan is het weer zover, een week die bestaat uit 3 dagen jagen in Zweden op forel en vlagzalm en 3 dagen in Noorwegen voor de pollak en de gul! Dit alles puur en alleen met de vliegenlat!
Telkens is dat weer een uitdaging en de gasten zijn dan ook hoog gespannen wat er komen gaat.
En telkens is het toch weer anders. Met name de stand van de rivier baart ons tot nog toe wat zorgen. Ik had contact gehad met een local en hij zei dat het erg koud was geweest… tot wel -35˚C … wat wij ons nauwelijks voor kunnen stellen. Tevens was er erg veel sneeuw gevallen… Toch hebben we er veel zin in en gaan vol goede moed weer die kant op. Het is raar, maar het blijft ons aantrekken.

Zaterdag 14 juni

Na een lange rit zijn we dan weer aangekomen op onze bestemming: Idre. Gelijk hebben we even de eerste en belangrijkste zaken geregeld: vergunningen, Kronen voor de eerste dagen en boodschappen. Nu snel naar ons huisje te Foskros; Stuga nr. 23. Bij binnenkomst voelde ik me meteen weer thuis en heb direct de slaapkamer in bezit genomen waar ik ieder jaar slaap. Home Sweet Home!

Heerlijk om weer terug te zijn!

Die eerste avond had Frank het wel even gehad en bleef in het huisje. Ik moest toch nog even gaan kijken aan de rivier samen met onze gasten Bert en Marcel. Direct maar naar een verwachte superstek om daar voorzichtig naar het water te kruipen en te kijken wat er zoal gebeurt. Tot onze ontsteltenis stonden er al wat vlieg- en spinvissers. Zonde! Het is zo’n mooie stek voor de vliegenlat! Je mag daar wel vissen met de plug en andere zooi, maar toch… Frank heeft daar nog een nare ervaring aan overgehouden maar goed… daarover later meer. Nu terug naar het huisje voor een welverdiend drankje bij het kampvuur en dan heerlijk mijn vertrouwde bedje in.

Eerst maar eens even kijken bij het water.

Zondag 15 juni

Het plan was om bij Foskros op de rivier te beginnen met de jacht op forel. Pfhoe… dat was zware visserij zeg! Stijgende vissen, dat wel, maar voor Bert en mij zeer moeilijk te pakken te krijgen. Bert miste nog een mooie Forel. Frank en Marcel waren stroomafwaarts gelopen en hadden meer succes. Frank wist er 4 te pakken en Marcel was de onbetwiste geluksvogel met 9 forellen, dus de man van de dag. In de late namiddag hebben we nog gevist op vlagzalm bij het vliegveld, maar ook dit was helaas niet geweldig. Deze eerste dag was niet super. Nu maar wachten op wat er komen gaat.

Marcel met een leuke bruine.

Terug bij het huisje zat Frank met een borrel op ons te wachten, het duurde niet lang of hij begon te vertellen waarom hij al zo vroeg terug was. Hij was bij het huisje gebleven om eens te kijken wat de grote forel deed op de bekende superstek… Zit hij daar netjes te wachten in het gras en hij spot een mooie forel die steeds dichter bij hem in de buurt komt… deze grote jongens jagen door het water op kleine vis. Net voordat hij een worp wil maken komt er een visser naast hem staan met een spinhengel… Frank vraagt netjes wat de bedoeling was. De reactie was erg kort…: ”I have a license to…” De spinvisser gooit de spinner voor de vis en met één worp slaat hij de forel vast en landt hem… 60cm… Om beroerd van te worden… Deze bewuste man heeft dus kennelijk geen gevoel voor het respecteren van een visplek waar iemand zit te broeden op zijn eerste worp… Frank was zeer ontdaan en is weggelopen met wat minder aardige woorden voor deze man. Een welverdiende borrel dus om even tot rust te komen…

Maandag 16 juni

Vandaag maar eens een plekje zoeken waar we zeker wat meer kunnen vangen. Nybo moest het worden om toch iets beter in de vlagzalm te komen. Forel is er ook te vangen. Na een paar uur vissen werd het ons duidelijk. De momenten met zon op het water bracht de vlagzalm omhoog, anders moest je gaan nimfen, waar Marcel leuk mee stond te vangen. Dat is niet zo mijn ding. Geef mij maar een stijgende vis die mijn droge vliegje wil verschranzen. Al met al is er door Frank en mij redelijk gevangen. Zo’n 15 vissen de man dus wij zijn tevreden. Ondanks dat we het veel gekker hebben meegemaakt op deze stek.

De uitschieter tot 37cm vlagzalm voor Bert.

Na deze mooie dag met redelijk veel zon hebben Frank en ik nog iets leuks voor de mannen in petto; we gaan de berg Nipfjallet op naar Trolwegen. Daar aangekomen liepen de Rendieren op de berg, erg mooi deze natuur. Terug bij het huisje kwam Frank tot de ontdekking dat hij zijn trui had laten liggen bij Nybo dus Frank en Marcel terug gereden. De trui lag er nog, maar ook de waadstok van Bert en onderweg naar huis hebben ze nog 3 elanden gezien dus was weer superdagje geweest.

Wat doe je met een Hondenslede zonder honden, gewoon schuin de bult af schieten!

Dinsdag 17 juni

Nu is het tijd om het spannender te maken voor de heren dus vandaag staat Bradströmen op het lijstje. Eenmaal aangekomen bleek het water te hoog te staan dus erin kruipen was te gevaarlijk. Dan maar iets hogerop in de rivier gaan staan om mooie vis te vangen. Ik had vandaag het geluk een 35cm vlagzalm te scoren en nog een stel kleinere jongens. Ook Bert deed het prima met 30 cm plus vlagzalm. Eindelijk zat iedereen lekker in de vis. Plotseling werd er door Frank geroepen… “JO, dit is hem!” Staat hij daar met een kromme lat… Tjonge, dat moet grote vis zijn... We staan met ons drieën te kijken wat volgen gaat… ineens is de hengel minder krom en komt er een redelijke vlagzalm omhoog??? Nadien bij een verdiend sigaretje blijkt dat Frank een foto van de vis heeft gemaakt en op deze foto waren de strepen van snoektanden te zien... dat verklaarde dus een en ander. Maf verhaal toch?
Die middag gingen we de jongens trakteren op echt riviervissen. Voor iemand die dit niet kent is dit eigenlijk best wel een uitdaging. Bij Bradströmen is het eigenlijk hetzelfde, je staat midden in de rivier en water naait langs je waadbroek en ondertussen vis je met niet al te lange lijn de stroomnaadjes af op vlagzalm en forel.

Regelmatig een kromme lat bij het peuteren.

Aangezien dit hier niet ging werd de rivier bij het voetbalveld aangedaan en daar lukte dat wel. Bert gaf er gauw de brui aan. Dit was niet zijn ding. Aan het eind van deze sessie was Marcel het water niet uit te krijgen totdat we hem begonnen te bombarderen met rivierkeien. Toch werden ook hier weer wat vissen gevangen dus het was tijd voor een feestje bij het kampvuur zoals je zult begrijpen.

Gezellig zo rond het kampvuur.

Woensdag 18 juni

Vertrek naar Noorwegen om weer kromme latten te halen op de Polak en de Gul. Na een lange rit kwamen we tegen de avond aan bij Atlanterhavsveien, zoals ze het daar noemen.
Direct door naar Lysö Camping op het eiland Averøy en de zooi in het huisje gepakt. Op naar het water want nu wordt het spannend. De hengels lagen al opgetuigd op de auto dus we konden direct beginnen met vissen. Atlanterhavsveien ligt lekker in de buurt dus we zijn er met 10 minuutjes.
Bert viel met de neus in de boter en schrok dan ook van de kracht van deze vissen. Met een grijns op zij gezicht trok hij de eerste Polak aan de kant. Ik heb het hem nog vaak horen roepen “Wat een knijters Chris!” “Het zijn mooie pollakken Bert!” zei ik terug. Mooie grote jongens zaten ertussen en Bert had er direct weer een te pakken van ruim 70 cm.

Bert met een mooie pollak.

Ook Frank ving diverse mooie exemplaren.

Marcel bracht het er minder vanaf vandaag, maar dit komt nog goed voor hem. Toch had iedereen al die eerste avond de eerste pollak in handen gehad en dus ook aan de hengel gevoeld… Perfect dus.

Donderdag 19 juni

Afgelopen avond nog tot diep in de nacht Big Eye Minnow Streamers zitten maken omdat er een aantal waren gesneuveld op de rotsen achter ons op Atlanterhavsveien, wat achteraf niet nodig bleek. Deze ochtend werd besloten om naar Bremsnes te gaan, een haventje waar de veerpond kan worden genomen naar Kristiansund. Direct in de haven kan men vissen op de pollak en er werd goed gevangen door Bert, die de meest grote wist te vangen. Die middag even zonder auto de boot op met hengels, om in de haven van Kristiansund te vissen (de plek waar we eerder die meterjongens hebben gevangen) echter ze zaten er die dag niet. Wel veel kleinere pollakken. Nu kwam het geheim naar boven waarom Bert zo goed stond te vangen! Hij ving ze met die stukgeslagen Big Eye Minnow Streamer waar aan het eind van de dag nog maar een paar sliertjes aan hingen en de ogen waren blank, eigenlijk een gesloopt ding dus. Maar vangen joh!!! Ik had geluk want ik had ook zo’n kapot ding in mijn doos en die werd er direct aan gebonden.

Big Eye Minnow Streamers doen het geweldig op de pollak.

Ook de garnaal bracht pollak omhoog. We hebben die dag er wel zo’n 30 stuks p.p. gevangen. Er waren veel 60-ers bij die bij de eerste run de #9 latjes lieten kraken, gewoon super man!!!

Bert knoopt een vliegje aan, blijft een leuk gezicht!

Vrijdag 20 juni

Die morgen beetje raar opgestaan want we hebben gisteravond nog even gevierd dat ik jarig werd… we hebben veel gelachen. Erg leuk maar ook een beetje laat geworden dus. Deze dag mocht ik beslissen wat we gingen doen. Het werd nogmaals Bremsnes om te kijken of er nog gul omhoog wilde komen. Dit ging perfect! De eerste werd door Bert gevangen en tussendoor ving Frank een Rode Poon en daarna mocht ik de krachten weer eens meten met een gul van 55cm duikend in de diepte en die de top van je hengeltje zo heerlijk laat dansen totdat hij zich overgeeft om zich te laten zien… twee woorden volstaan: geweldige visserij!

Geweldige visserij!

De laatste middag vissen

Frank had bedacht met een #6 te gaan vissen op de pollak en dat heeft hij geweten… na een doffe dreun hing er dus 50-er aan en dan heb je met een 6-je niet veel te vertellen. Toch wist hij hem met een grote grijns uit het water te krijgen. “Moet je ook eens doen, Chris!” zei hij met glimlach van oor tot oor.

Op een zesje… supersport!

Niet veel later bleek Bert weer iets met knijters te hebben want hij riep ineens: “Ooooh een knijter, wat een knijter, ooooh, daar gaat ie weer!” Hij had de vlieg door het water aan zien komen en uit de diepte kwam dus knijter die vlieg even pakken om daarna met een draai weer direct de diepte in te duiken. Bert stond te trillen van genot. Ook Marcel zat deze dag leuk in de vis, en is tevreden over de resultaten.

Ook Marcel wist er een paar te pakken te krijgen.

Het was een bijzondere week en de pollakken hebben de laatste dagen tot een mooie afsluiting gemaakt. Ook noemenswaardig is het wel dat we bijna constant mooi weer hebben gehad en dat maakt ook al veel goed. Wie weet volgend jaar nog eens deze kant op of gaan we nu toch eens ergens anders naartoe? Je leest het wel als we weer terug zijn…

De pollakken hebben voor een mooie afsluiting bezorgd.

Groet van Chris “Strib” Strik

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.