Winde op de uiterwaarden van de IJssel

Door Chris Strik

Er werd me eens gevraagd of ik al Winde had gevangen op de ondergelopen uiterwaarden van de IJssel. Ik ben erg verwend met het vliegvissen in het buitenland en dit had ik nog niet eerder ervaren. Dit wil ik wel een keer meemaken en de waterstand werd bijgehouden. Als het hoog genoeg was zouden we gaan. Zo gezegd zo gedaan. Aangekomen bij de IJssel zag het er prachtig uit en inderdaad er was een grote poel water voor onze neus ontstaan. Eerst even loeren of er al wat gebeurd… Na het spotten van wat vis vlot het waadpak in en vissen maar.

Toen ik in het water stond kreeg ik snel in de gaten dat die Winde erg schuw is. Er waren al 2 voor mijn voeten weggeschoten. Hier schrik ik erg van! Maar goed, de vis zat er dus… Maar wat nu? De droge vlieg of een soort van streamertje?

Van Marcel, die mij mee had genomen, had ik een streamertje gekregen en daar moest ik het maar eens mee proberen. Tot mijn spijt lukte het maar niet om de vis te vangen en ook Marcel ging het die avond niet zo goed af terwijl hij die dag ervoor mooie jongens had gevangen.

Het Streamertje

Al speurend naar waar de vis zich zou kunnen ophouden om te azen, was ik wat verder doorgelopen en zag tot mijn verbazing opeens een poeltje waar veel activiteit te bespeuren was. Ja, daar zijn ze dus, rommelend tussen de lange grassprieten die plat in het water liggen. Telkens trekken ze weer een V-spoor door het wateroppervlak. Dit is dé kans om een Winde te verzilveren. Sluipend dichterbij en loerend naar wat de vis doet. Ze hebben me niet in de gaten en azen gretig door. Vlug ben op mijn knieën gaan zitten om de vis niet te verjagen. Met een hoog afgestopte worp tikt het streamertje door het wateroppervlak, ruim achter de vis. Nu rustig strippen, anders gaat het fout. Ik voelde me nerveus en wilde zo graag dat het zou gaan gebeuren! Niets… Nog eens… maar rustig blijven nu. Weer kwam het streamertje ongeschonden mijn kant op. Pfhoe, dit wordt toch moeilijker dan ik dacht. Maar wat ben ik nu eigenlijk aan het doen? De vis aast in het gras en niet in het water zelf… De tactiek moest worden aangepast en de trukendoos moest los. Een moment met een sigaretje bracht de oplossing… De tor! Vlug heb ik hem aan de lijn gebonden en direct ook even de rest gecontroleerd… alles is goed. Nu niet over de vis heen gooien, maar voor zijn neus, direct tegen het gras. Mooi hoog afstoppen enz., maar niets, wat nu?

Langzaam werd ik moedeloos en moest na wat pogingen ook dit staken. Iets in mij zei dat ik de tor wel goed had neergelegd maar misschien moest ik hem gewoon als zwemmer uit het gras vandaan trekken. Nog een worp dan maar. Nu lag hij goed. Langzaam met rukjes trok ik de tor richting het open water en ineens kreeg de vis interesse… Na dit 2 keer te hebben herhaald knalde er een winde op en krom ging de hengel. Erg mooi moment dit en ik was trots dat ik het toch geflikt had een om winde te schaken.

Gelukt!

Met een mooie Winde op de foto en met een prachtige avondzon midden in mijn gezicht voelde ik me weer de koning te rijk. Wat heb ik toch een slecht leven…

Winde wees op uw hoede! Ik kom zeker terug!!!

Groet van Chris “Strib” Strik.

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.