Vliegje knopen in Duitsland...

door Theo Bakelaar

Vliegje knopen… clippertje kopen… palinkje stropen… Flyfishing Europe in Nederlandse binderij omdopen… Het vond allemaal plaats op 5 en 6 maart jl. in Möhnesee Delecke, Duitsland. ’t Blijft een leuk en goed verzorgd jaarlijks terugkerend evenement daar aan dat plasje water in het Duitse land.

Spontaan vloog het mailtje de box binnen van Ome Rudy: “Vliegje knopen in Duitsland op 5 en 6 maart?” Kon de zware stem erbij bedenken als hij het gevraagd zou hebben. Direct er achteraan: “Kunnen we weer lachen man.” “Tuurlijk man, lijkt me weer gaaf,” was direct mijn antwoord. Er is tenslotte altijd wel weer wat te beleven tijdens die dagen!

Het geheel is altijd des Duits goed verzorgd met flinke worsten, verse broodjes, flesje bier of een bakkie goede leut, stuk cake of een glaasje witte wijn. Nee, je komt er niets tekort, ook als bezoeker niet. Allemaal gratis…voor noppes…voor niks… en dat lusten we allemaal, toch?!

’t Is even een paar uurtjes tuffen, maar dan heb je ook wat zou ik zeggen. En met meneer Rudy in de auto achter het stuur, hoef je je niet te vervelen. Er is altijd gespreksstof en die reis vliegt voorbij. Voor je het beseft zit je in de winkel zoals we hem allemaal nog kennen: ‘Brinkhoffs Paradijs’.

Je kunt allemaal zeggen wat je wilt, maar het ziet er cool uit. De merken die er staan klinken als een klok… de prijzen ook… Maar ja, als je nou toch zo’n stuk rijdt, dan ga je toch niet met lege handen naar huis toe? Zelf kon ik er niet aan ontkomen om, voordat het spektakel begon, een gave Abel clipper apart te laten leggen, een hele gave lijnclipper of knipper zeg het maar.

Je betaalt er een behoorlijke prijs voor, maar… die standaard dingen roesten altijd… en deze dus niet. Voor een hele bekende Nederlander moest ik een Paarse meenemen… nou die was er nog… de allerlaatste. Bofkont! Die Clipper zou gedoopt gaan worden in Denemarken geloof ik, aan het strand, daar waar die giga grote zeeforellen rondzwemmen. En ik geloof dat erbij gegild zou gaan worden: “Hey rakkers, zien jullie deze paarse lijnclipper!? Ja, zeker weten… Hier knip ik de lijn mee en hahaha… jullie gaan hangen!” Nou ja zeg, hoe gek kun je zijn?

Volop binders aanwezig die hun mooie freubelwerk weer deelden met het aanwezige publiek. Er was zelfs sprake van een Nederlands/Duitse match die met glans gewonnen werd door de Nederlanders… met 5 – 3! Hè, hè, eindelijk werden wij wereldkampioen na lange tijd. Het overgrote deel binders kwam uit Nederland. Dat gaf de zaak van Flyfishing Europe toch ook weer wat extra klantjes vanuit Nederland. Gezellig!

Gespot: de bekende wijnauteur van de site van die andere bekende Nederlander. Wij wachten op reactie van Pater Pieter...

Helaas dat dit weekend gelijk viel met het carnaval, dat zal zeker in aantal bezoekers te merken zijn geweest. Toch viel het allemaal reuze mee dacht ik zo, de belangstelling was er in ruime mate. De bezoekers konden zich verlustigen aan de knap gebonden Hopper serie van Ome Harry Schoel, de knap gebonden droge vliegjes van Gerrit van Ee, die uit 1 veertje gebonden droge vlieg van John Peeters en de reuze snoekstreamers van Ome Rudy.

Zelf heb ik een beetje mogen spelen met wat palinghuid, alwaar toch mooie vliegjes uit kunnen rollen. Het kleine kreeftje dat zich meer en meer laat zien in onze wateren, was voor velen reden genoeg om een aantal minuten langer aan de tafel te slijten.

De Outlet store deed vooral goede zaken; de waadpakken, -jacks, reels en hengels vlogen tegen scherpe prijzen de deur uit. Er werd gepast en gemeten en met dozen gesjouwd alsof het niets was. Dat het een model was van het jaar daarvoor, dat mocht de pret niet drukken… lekker scoren.

Buiten konden de mensen hun techniek een beetje opschroeven met de dubbelhandige stok of een hengeltje uitproberen. De hengeltjes vlogen ook over de toonbank, want er was toch nooit genoeg thuis in dat hengelrek. Zo slecht ging het allemaal niet met die rechterachterzak waar dat zwarte of bruine stukje leer in zat met die papiertjes erin met cijfertjes erop. De Möhnesee lag nog onder het ijs, geen lijntje te werpen daar, alhoewel er toch reuzen rondzwemmen. Toch nog eens een keertje gaan peuteren.

Terwijl de braadworsten lagen te garen op de barbecue en de broodjes naar binnen vlogen, reden de open sportwagens weer trouw hun rondjes om de rotonde voor de winkel. De zon was doorgebroken en daar moet gebruik van gemaakt worden in Duitsland, even laten zien dat je toch wat centjes te verslijten hebt…

Een iets rustigere zondag qua bezoekers, maar dat is gewoon haast altijd op die binddagen. De show is weer over, de laatste handjes worden geschud en de altijd te veel meegenomen spulletjes krijgen weer een plaatsje in de bindkoffer en we gaan terug naar Nederland.

Thuis weer de boel opruimen en dit was het weer… Al met al toch een gezellig weekendje binden met fijne. Op naar de volgende meeting dan maar weer. “Auf wieder Schnitzell!”

Cheers,
Theo

- terug -