|
||||||||||||
Terugblik 2010door Jelle Westerhuis De Kerstdagen en jaarwisseling staan alweer voor de deur… Wederom een seizoen dat te snel voorbijgevlogen is. Met de donkere avonden van nu een uitgelezen moment om eens lekker terug te duiken in het afgelopen jaar. Lekker foto’s terugkijken, herbeleven wat je allemaal hebt uitgevreten in die vliegvisavonturen… En daarna? Daarna gaan we weer nieuwe plannen bakken!
Waar zullen volgend jaar de waadpakken nat worden, de lijnen zich strekken en gaan de vliegen door het water gevoerd worden in de hoop op...? 2010 Was zeer zeker een jaar waarin alles vismatig net even anders startte dan eerdere seizoenen. Kreeg begin april nog ‘koude’ afbeeldingen op de mail binnen vanuit Denemarken. Compleet dichtgevroren fjorden en hoge stapels ijs langs de kustlijn werden in het bericht getoond… ‘This is no global warming…’, schreef onze Deense vriend Jesper in zijn mail bij de ijzige plaatjes, ‘This is Ice Age dude!’
‘This is no global warming... This is Ice Age dude!’ (foto: Jesper Havshoi) April kwam eraan en we wilden weer weg, terug naar Denemarken om een weekje te vissen op de door ons zo geliefde zeeforel. Denemarken
En wat is redelijk in de vis? Altijd voor meerdere uitleg vatbaar. Bij ons was er weliswaar dagelijks wel wat actie te beleven, echter maar zeer weinig van maatse tot knap formaat vis. Een enkele keer aanbeet over aanbeet, soms kreeg je het gevoel in een lege bak te vissen. Vrienden, die een week na ons naar Denemarken gingen, beleefden het avontuur toch duidelijk anders… Knetterende sneeuw- en regenbuien kregen ze meermaals vol over hun dak. Vissen werd daardoor vaak nagenoeg onmogelijk en opdrogen en opwarmen werd dan belangrijker dan vissen. Een aantal weken later, eigenlijk nog steeds te vroeg en puur om de gemoederen te sussen, zijn we teruggegaan en het was stukken beter, maar nog niet top. Heb mogen genieten van een beer van een zeeforel die aan m’n vliegje verscheen, dat was fantastisch, enorm van genoten. Maar het was allemaal toch wel behoorlijk wat taaier en anders dan eerdere jaren.
Na een aantal jaartjes zeeforelvissen in Denemarken dan eens zo’n vis mogen vasthouden, dat is geweldig. Gedurende de zomer hebben de Deense zeeforelwateren zich best heel goed ontwikkeld; vangsten waren beter dan eerder. Het najaar werd in eerste instantie weer een domper en de zeeforelvisserij ging weer richting het typisch taaie niveau met een opsteker in september en oktober. Noemenswaardig is dat de Deense rivieren dit jaar een geweldige zalmtrek hebben laten zien. De Denen hebben het zeeforelproject succesvol opgezet, maar ook de aanpassingen in de rivieren voor de zalm blijken hun vruchten af te werpen. Verschillende riviersystemen zijn ontdaan van obstakels waardoor de Atlantische zalm weer haar normale paairitueel kan volgen. Heel positief dus!
Een extreem magere Deense zalm vanuit de Skjern. Voor deze vis was het de hoogste tijd om terug te zwemmen naar De vangsten bij de opening van het seizoen - begin april - waren bijzonder goed. Zelfs een opmerkelijk aantal zalmen van tussen de 16 en 21 kilo werden gevangen! De Deense digitale media werd door ons dan ook op de voet gevolgd en we denken dat Denemarken wel eens een bijzonder goed zalmland kan worden, alhoewel de visserij wel wat anders is dan in Noorse rivieren.
Zalmkoning Kasper wist een trophy te vangen en was terecht als een klein kind zo blij. Denemarken gaat qua zalmvissen wellicht nog wel eens heel interessant worden in de komende jaren. Ook de catch & release-maatregelen worden verder doorgevoerd op veel rivieren. Zo zijn er nu rivieren die het toestaan om maximaal 1 vis per persoon, per seizoen mee te nemen, waarna iedere volgende vis teruggezet dient te worden, uiteraard met de bedoeling om de trek verder te stimuleren. Ook positief. Het zal misschien wel kiezen worden in 2011: 'Weekje Denemarken… op de zalm of op de zeeforel…, of voorlopig toch nog maar even combineren!?' Noorwegen Zuid Noorwegen was echt slechter geworden. Dit jaar gemiddeld veel kleinere vis. De Mandalselva, de meest zuidelijke zalmrivier van Noorwegen, produceerde veel zalmen van rond de kilo. Midden Noorwegen verging het niet geweldig veel beter, vertoonde nachtkaarssyndromen. Lastige en koude start met een kort explosief tussenmoment, waarna een naseizoen volgde met veelal te laag water.
Rare ontwikkelingen wat dat betreft in de Mandalselva. Jarenlang nauwelijks kleine vis op de rivier, en dan opeens een explosie van kilovissen. Noord Noorwegen stak qua vangsten af ten opzichte van de rest van dit prachtige land. Hier was de statistiek in ieder geval stabiel of stijgende. Opmerkelijk in vergelijking met die van het zuiden. Ook hier worden op veel rivieren, net als in Denemarken, steeds meer maatregelen getroffen om de zalmstand te stimuleren. We mochten dit seizoen terugkeren naar een noordelijk gelegen rivier waar we weer eerder hebben mogen genieten van prachtige visserij in een fantastische omgeving. Vorig jaar weliswaar al een superweek gehad, maar hoe zou dat dit jaar vergaan? Je zult altijd weer zien dat je net in die ene mindere week terechtkomt. De statistieken geven dan wel een beeld, maar vinden en vangen moet je altijd nog wel eventjes zelf doen!
Terug in een rivier die je een geweldig gevoel geeft; het gevoel van kans op van alles... Er is tenslotte maar weinig Die zalmdagen vlogen voorbij, met in onze ogen gunstige omstandigheden en de vangsten waren er uiteindelijk ook naar. Van kleine, stoere mannen, een prachtig gekleurde, dikke dame, tot een beauty van een bruine forel, we kregen een prachtig pretpakket aan de hengels. Om maar niet te spreken over de kakelverse zalm die de pool even kwam opschudden waardoor een klein half uurtje later een langer zittend exemplaar de vlieg met grof geweld kwam halen.
Waanzinnig mooie dame, die op wederom andere wijze werd gevangen... Ach, die Wimsema vreet altijd
En ook deze vis heeft een speciaal plekje tussen de herinneringen gekregen. Size does not always matter. Het waren slechts vijf dagen vissen en we hadden achteraf het gevoel wekenlang weg te zijn geweest… Hét teken van een topvakantie! Tel daarbij het pretpakket op en we konden niet anders zeggen dat we weer een meer dan geslaagd avontuur hadden meegemaakt! Hoop dat het aankomend jaar weer mag gebeuren. Kan niet wachten om terug te zijn aan die prachtige rivieren met machtige bewoners! Even flink blanken en dan hopelijk weer zo’n moment dat je ‘verlost’ wordt van je zalmspanning. We gaan het zien…
Meer dan top... De momenten dat je verlost wordt van je zalmspanning zijn de beste, de meest intense. Iedere seconde flitst er vanalles door je hoofd... 'Lukt het me 'm te landen, draait ie zich niet los, zit ie wel goed vast, gaat er niets fout...' Op het moment dat ie dan eindelijk in je handen ligt is het toppunt bereikt. Eerdere gedachten en spanningen vloeien weg, je kunt verder. Verder naar meer, en dat hoeft echt niet veel te zijn. Mag klinken als onzin, sommigen gaan onvermoeid door en willen meer en meer. Ken dat zelf niet. Ben na een paar vissen blij, heel blij en dan is het gewoon goed. Bovenstaande vis verscheen een half uurtje nadat ik een superverse vis landde. Ging daar al compleet van uit mijn stekker. Deze erachterna, gaf kortsluiting in mijn hoofd. Het was niet te bevatten zo gaaf, maar het was even klaar zo. Ik hoefde niet veel meer dan een paar warme handen te krijgen bij het vers aangelegde vuur bij de mini-cabin.
Klaar met zalmvissen in Noorwegen voor dit jaar. Maar mijn hemel, wat sta ik te trappelen om weer door die machtige Nederland In de laatste weken van het roofvisseizoen nog achter de snoek aangezeten en het pakte geweldig uit. Binnen korte tijd een aantal machtige vissen weten te verleiden… Het was top zo. Heerlijk genoten voor nu, maar verder afblijven en met rust laten. “Hopelijk tot volgend jaar dames!”
Hopelijk tot volgend jaar dames! Het verdere seizoen was voor ons vliegvismatig best slecht te noemen. De snoekbaarsvisserij is niet van de grond gekomen, terwijl dat eerdere seizoenen wel anders was op de vlieg. Ook hier waren we er misschien wel te vroeg bij. Ben er een aantal keren opuit geweest om ze op bekende standplaatsen op te zoeken, maar de snoekbaars was weken lang in geen velden of wegen te bekennen. Ook de winde en roofblei waren maar taai te vinden. Weliswaar een paar goede momenten gehad, maar die waren dan meestal heel kort. Op de rivier hele reeksen aan avonden wezen kijken of er stijgende windes te vinden waren, echter niets gevonden. Met name het voorjaar tot in de zomer, kende ook weinig, lekker windstille avonden.
Nog een tweetal keren een 'Hoppaaa-moment' gehad. Was subliem die vliegvisserij op karper! Smaakt 100% naar meer!
Matig roofbleijaar. Wisselende waterstanden, overvloed aan voedsel en een tragisch najaar...
... en nog steeds op onverklaarbare wijze die vele tientallen dode roofblei'tjes langs de waterkant met hoog water. After Party en afscheid
Die paar dagen waren een heerlijke afblusser, een moment dat je nog wel geniet, juist extra geniet van de visserij, maar je weet dat het de laatste dagen van 2010 zijn. Het ijs vloog je soms om de oren bij het werpen en het werd gigantisch koud. De rillingen over je rug vroegen om verwarming en warme drank. Het was klaar zo. Tijd om uit het water en in de auto te stappen, de verwarming aan te zetten, handen op te warmen. Nog even turen naar de rivier door de voorruit, afscheid nemen, beseffen dat het over is voor dit jaar. Stiekem hoopte ik nog een paar dagen in Denemarken, maar de weersberichten weerhielden ons ervan er tijd in te stoppen. Regen, de eerste sneeuw en harde wind zouden die dagen beheersen. Nog maar eens door de foto’s van afgelopen seizoen snuffelen, wegdromen en plannen maken voor 2011. Weekje Denemarken in het voorjaar plannen, weekje zalmen in Noorwegen… Kan niet wachten, wat zal ik blij zijn als dat waadpak weer achterin de auto ligt, de hengels weer opgetuigd zijn en de vliegendozen en tippetmateriaal weer continu binnen handbereik zijn… Nog eventjes. Misschien toch nog maar wat vliegjes knopen voor… - terug -
|
||||||||||||