Ocean Fishing

Met de vlieg op Striped Bass - Door: Theo Bakelaar

Jagen achter grote blauwe Stripers op de oceaan, een apart en mooi onderdeel van het vissen op Stripers. Jagen vanuit een boot op deze gigamooie en -sterke vis. Kijken en speuren naar vogels die duiken naar de omhoog gedreven scholen met baitfish, wetende dat daaronder een school met vreetgrage Stripers of Blue Fish jaagt.

Vissen van zo’n 6 tot 15 pond doen zich daar tegoed aan Sandeels of Bunkers. Gemene ogen die je aankijken en die het er totaal niet mee eens zijn dat je ze verstoord in hun lekkere vreetpartij. Vooral de Blue Fish valt bewust aan als je hem van de haak ontdoet. Felgroene ogen die je verwoestend aankijken en aanvallen.

Felgroene ogen die je verwoestend aankijken en aanvallen.

Geloof me maar echt, ik heb een gozer gezien die een Blue Fish kuste zoals Rex Hunt dat doet voordat hij hem terugzet, had ie beter niet kunnen doen… Een hap in z’n wang en de bek moest geopend worden met een arterieklem om die vreselijke tandenrij te openen. Een schitterende ronde cirkel op z’n wang was het resultaat. Not so smart.

“Zullen we bij Gay Head gaan kijken of we werkende vogels zien vandaag boys?”, zei Chuck. Geen probleem voor ons, alles is goed zolang de hengels maar krom komen en we lekker kunnen spuiten met die snelle platte boot van je. Het is niet echt milieubewust misschien, maar het geeft toch een heerlijk gevoel om zo over die golven te beuken met dat bootje.

'Gay Head' is de westelijke punt van het eiland en een schitterend grote, roze rotspartij siert het eiland. Het deel heet eigenlijk ‘Aquinnah’, de echte naam voor dat stukje daar, de Indiaanse naam. De Devills bridge ligt daar, oppassen daar, een en al rotsen die gevaarlijk dicht aan de oppervlakte liggen, slecht voor je bootje. Je begrijpt het al, de meeste vis kun je juist daar verwachten.

Dikke blue fish op een heel speciale vlieg...

Na een kwartiertje spuiten komen we bij dit punt aan en worden met de stroming van het opkomende tij geconfronteerd, de drifts zullen snel zijn en je bent zo uit het visrijke gebied. Je hebt dus maar een paar worpen om wat vis te haken als ze er zijn.

Laat ik je niet langer in spanning houden… de vis is er. Ze jagen met rake klappen op de scholen met kleine harinkjes. Wat een mooi gezicht weer zeg. Tientallen kolken verschijnen continue in de waterspiegel. “Harry, feest voor jou amigo, lap die popper eroverheen!” En dat hoef je die gabber geen tweede keer te zeggen.

Klik om af te spelen...

De lijn suist alweer door de lucht en hij weet hem te raken. Ploppend komt de streamer richting boot, een jagende Striper duikt voor de derde maal op de popper voordat hij hem werkelijk goed in de bek heeft hangen. De hengel buigt vervaarlijk en ja hoor… Bingo.

Als een razende Roeland vertrekt de grote vis voor een poosje naar de diepte. Goed gevecht zeg in die sterke stroming. Een brede smile siert de ongeschoren kin van ome Harry en hij roept: “Hier zijn we toch voor gekomen, niet dan!” In de diepte zien we de vis al aankomen, een mooie dikke die onmiddellijk weer vertrekt als hij de boot ziet.

... een mooie dikke die onmiddellijk weer vertrekt als hij de boot ziet.

“Theo watch your line, a fish is following your funny Sili streamer!” brult Chuck. Oh shit, helemaal vergeten dat ik als een automaat mijn sandeel aan het terug vissen was. Het water is glashelder en zie inderdaad een grote vis achter mijn vlieg aanzwemmen, af en toe die grote bek open om toe te slaan.

Nog tien meter tot aan de boot en dan is het over… Ik stop met strippen en begin dan plotseling als een gek te trekken aan die lijn. De grote versnelling vindt plaats, een onweerstaanbare versnelling voor die Striper. Dat moment vergeet ik niet snel meer. Met een paar geweldige klappen van zijn dikke staart komt hij naar de Sili straemer toe en die grote bek gaat open.

Vanwege de vacuümzuiging verdwijnt de vlieg in zijn bek. Hij draait zich om en knalt weg met zijn prooi. Onmiddellijk hef ik de hengel en de haak zit. De vis spuit geschrokken weg… Zo, dat is ook hangen en hij knalt er met een enorme snelheid vandoor. Je moet zo wel stalen zenuwen hebben, je moet echt niet te snel slaan of je trekt de vlieg zo weer uit zijn bek. Vraag me soms af of zo vissen wel gezond is… pfff.

Vraag me soms af of zo vissen wel gezond is… pfff.

‘Die zien we niet meer terug’ begin ik te zingen. Harry lacht weer, want die van hem was ook nog niet te zien. Uit volle macht trekken we aan de hengel om het gevecht zo kort mogelijk te maken want de kolken blijven bezig. Chuck helpt Harry een handje bij het drillen, hij heeft het duidelijk zwaar.

Twee schitterende vissen komen aan boord, snel wat plaatjes maken en weer terug. Mooie plaatjes zijn er van te maken zeg, ’t is en blijft genieten zo. Hier krijg je nooit genoeg van, echt niet. De stroming begint er behoorlijk in te komen en we worden sneller weggedrukt van de jagende vis. Het wordt ook lastiger om de vis te drillen, ze gaan de verkeerde kant op en de drills duren nu wel erg lang.

Harry trekt een prachtige vis aan boord.

We laten ons afzakken richting Lobsterville Beach en gaan aan de rand van de flats kijken waar de zee diepblauw en donker wordt. Op de stroming laten we ons rustig meedriften en pakken de lunch uit de boot bag. We nemen de hele sessie nog eens door van wat er nou allemaal gebeurde vanmorgen, wat een sport zeg en wat een vis.

Plotseling begint de zee te kolken achter me. Een school met miljoenen sandeels komt onder de boot door en daar achteraan een hele horde met Stripers. We zien de zilveren lichamen voorbij knallen… De broodjes vliegen door de lucht. En alsof we allemaal gestoken zijn door een hele bende met insecten grijpen we naar de hengels.

Kromme stokken...

Het is eigenlijk meer een rolworpje. De vlieg te water en wordt onmiddellijk meegenomen door een vis die voorbij kwam. Gillend knalt de lijn van de reel af, tientallen meters verdwijnt hij achter de vis aan. We staan alle drie met een kromme hengel en proberen de lijnen uit elkaar te houden. Drie man lachen aan boord, drie man gillen als kleine kinderen, drie man staan met zweet tussen hun benen, drie mannen genieten van dit gekke moment. Whauw, wat gebeurt hier allemaal?! Zo is het stil in die onmetelijke plas en zo barst de hel los.

Zo is het stil in die onmetelijke plas en zo barst de hel los.

Even snel als ze gekomen zijn is het ook weer voorbij. De vis hangt dus duidelijk in de buurt. De losliggende broodjes worden opgeraapt, ze zijn wat platter geworden en de ketchup zit aan de zijkant van de boot. Niet erg, dit hebben we er wel voor over om extra te poetsen straks als we terug zijn. “Dat wordt vanavond feest op het strand als die school hier rondhangt,” zegt Chuck. We knikken en zijn al met onze gedachten op het strand. Ja, dit wordt weer zo’n hemelse avond.

Achter ons beginnen zich donkere wolken te verzamelen. Plotseling schieten er lange neonstrepen door de lucht en denderende klappen volgen. “We have to go back boys, bad weather is coming up,” roept Chuck. De hengels gaan in de holders en we ritsen onze jasjes dicht, baret vaster over het hoofd getrokken, want de gashendel gaat tot beneden toe open. We spuiten terug naar de boothelling terwijl de flitsen en de klappen ons achtervolgen… fraai gezicht. “Je bent een angsthaas Chuck,” roep ik, “dit is mooi man!” Hij verstaat het niet maar weet wat ik bedoel en lacht. Denk dat ie gelijk had, je kunt beter maar niet op zee zitten als dit losbarst.

Geweldige visserij!

We spuiten een paar kajakkers voorbij die als een gek aan het peddelen zijn om ook op tijd terug te zijn. De hengels liggen in de bootjes, ook vliegvissers die het vanuit de kajak hebben geprobeerd… dat is gaaf man. Een dikke sigaar steekt tussen de tanden van één van de mannen, hij lacht als we voorbij komen, we maken wat grappen. Ook zij hebben het goed gehad zo blijkt.

De gashendel gaat weer open en de boot wordt afgemeerd aan de steiger. Snel de auto in en wachten. Het is zwart geworden buiten en plotseling barst het echt los. Een denderende regenbui met veel dondergeweld gaat voorbij. Chuck kijkt met een gemeen lachje opzij en zijn ogen spreken boekdelen.

Net voor de storm.

Ik weet wat dat wil zeggen en probeer het nog even te redden door te zeggen: “Hey man, now your boat is cleaned by this rain, no ketchup and rubbish!” Harry begint te hoesten en we lachen. We beginnen aan de verhalen over die gigavreetpartij met die hele mooie vissen.

Eigenlijk zijn we gewoon grote mazzelaars, wéér met onze neus in de boter gevallen vandaag, wéér grote vissen mogen vasthouden. Het wordt er nog eens even ingewreven. Ja, we zijn gewoon grote strontmazzelaars uit dat kleine landje die aan de andere kant van die grote oceaan met een vriend samen op die mooie vis mogen jagen, de Blue Striped Bass.

Groeten uit de States!

Cheers, Theo

Voorafgaand aan dit artikel gingen: Striper City en Fishing the beach of Martha's Vineyard

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.