Met de Sbirulino op de zeeforel (2).

We hebben al eerder een verhaal over het vissen met de Sbirulino geschreven. Daarin werd voornamelijk uitgelegd over de constructie en wat de voordelen van deze methode zijn.

Soorten sbiru’s

Sbirulino wordt ook wel bombarda genoemd en andersom, het komt grofweg op hetzelfde neer. Daarnaast heb je nog de saltarello glasstaafjes en de rugby’s – de Sbirulino zonder antenne. Allemaal gewichten om het (kunst)aas ver te werpen. Op de saltarello na zijn ze vrijwel altijd van kunststof gemaakt. Je hebt ook balsa versies met een extra gewicht onderaan. Tot slot heb je ook nog de met water vulbare Sbirulino’s.

Wat alle soorten gemeenschappelijk hebben is dat de lijndoorvoer centraal gaat. Je kunt kiezen uit drijvende, intermediate en zinkende tot zwaar zinkende modellen. Zo is het mogelijk om voor ieder type water, onder elke omstandigheid het (kunst)aas op de gewenste diepte te presenteren.

De werpdobbers zijn ook nog eens in een grote variëteit aan gewichten te koop. Let wel, dit is slechts het werpgewicht en dat zegt niets over de wijze waarop hij in het water zinkt. Sommige modellen hebben als extra het ‘onderwatergewicht’ vermeld. Dat zegt wat over de snelheid van zinken.

Het is belangrijk het juiste gewicht te kopen voor je hengel en lijn. Doorgaans pakken we voor het vissen met een 35-60 grams hengel, met 12-ponds gevlochten lijn, een intermediate Sbirulino met een werpgewicht van 15 of 20 gram. Werpt simpelweg comfortabel en je hoeft niet zo bang te zijn dat je de boel kapot gooit.

Door de goede sbirulino de juiste presentatie en... het resultaat.

Je kunt met dit type hengel ook wel zwaardere modellen pakken, enkel zou ik dan een dikkere lijn vissen. Alles in zijn verhouding, maar dat merk je snel genoeg na een paar worpen.

Gevlochten lijn of monofiel

Gevlochten! Heb regelmatig met monofiel gevist, omdat ik zo stom was om de verkeerde molen mee te nemen, en dat is een ramp. Voor de afstanden waarop je vist is het gewoon niet verstandig om monofiel op de molen te hebben. Je kunt de haak niet goed genoeg zetten waardoor missers en lossers vaker voorkomen dan met gevlochten lijnen.

Daarnaast kan je vanwege de hoeveelheid rek ook minder invloed uitoefenen op de actie en beweging van de vlieg(en). Zeker bij het zeeforelvissen vind ik dat een absolute vereiste. Met name op het moment dat je garnaalimitaties vist moet je instant actie kunnen realiseren. Maar hierover straks meer onder het kopje ‘Binnenhalen’.

Strak op de spoel en liefst aan de dunnen kant.

Zorg dat je de gevlochten lijn superstrak op de molen gespoeld hebt en het liefst tot zo dicht mogelijk onder de rand. Dit voor maximale werpafstanden en het voorkomen van pruiken smijten. Het wil nog wel eens dat er slechts een klein knoopje, door het twisten van de lijn, in komt en dan bij de volgende worp… kan je terug naar de kant om de boel te repareren, waardeloos dus.

Wartels

De Italianen, tevens uitvinders van deze hele visserij, hebben er de triple-swivel voor ontworpen. Exact hetzelfde als de standaard tonwartel, maar dan gelijk drie achterelkaar. Dit is, denk ik, voornamelijk om te voorkomen dat de hoofdlijn aan het draaien gaat, terwijl de onderlijn alle capriolen uit mag halen.

Triple-swivel is beter, maar hoeft niet persé.

Ik vis regelmatig ook met standaard speldwartels, niet alle zaken in Denemarken hebben ze zo standaard op voorraad liggen. Bevalt me ook prima. Heb er nog nooit opmerkelijke problemen mee gekregen. Alle wartels, welke je ook kiest, liefst zo klein mogelijk zodat de invloed op de totale constructie minimaal is.

Werpen

Omdat je meestal zult vissen met een onderlijn die beduidend langer is dan je hengel wordt het gewoon uitwerpen wat lastig. Zeker op het moment dat je niet in het water staat! Dan blijven die vliegen weer ergens achter haken of ze ketsen op de stenen, dingen die je niet wilt. Ik vis normaal met minimaal anderhalve lengte onderlijn (tot ca. 3,5 mtr.). Het scheelt echt in de aanbeten, of ze moeten zo ontzettend ‘los’ zijn… maar dan maakt niets meer uit.

Uitgaand van een rechtswerpende persoon start ik dan met mijn worp links van mij. Vervolgens trek ik met hoge snelheid de hengel horizontaal naar mijn rechterzijde en zet dan de definitieve worp in. Zo trek je de complete onderlijn uit het water en ondervind je geen weerstand met het werpen. Vervolgens is het zaak om de top zo hoog mogelijk te houden gedurende de worp tot het moment van het oppervlak raken. Zo weet je zeker dat je de maximale afstand kunt bereiken.

Werpen met lange onderlijnen gaat zo prettiger.

Afstoppen

Kort voordat de Sbirulino het wateroppervlak raakt stop ik de worp altijd af. Dit heeft 2 voordelen. Naast dat het vallen aanmerkelijk minder kabaal maakt valt de onderlijn mooi gestrekt achter de Sbirulino en komt je zaakje dus niet in de knoop te zitten. Het is maar een klein detail, maar het vist wel zo plezierig. Uren je onderlijn uit de knoop halen is ook geen lolletje. Zeker wanneer 2 vliegen gevist worden wil dit nog wel eens gebeuren.

Binnenhalen

Normaal geldt de regel, hoe kouder het water, des te langzamer binnendraaien. Is het water warmer dan kan er sneller binnengedraaid worden. Verder heb je talloze variaties op de wijze van binnenvissen. Zoals eerder aangegeven kan je garnaalimitaties op bijzonder aantrekkelijk wijze vissen. Door een paar snelle slagen te maken vliegt de garnaal omhoog. Dan laat je de boel weer zakken en laat je de boel een paar seconden onberoerd. Dan weer een paar felle slagen en ga zo maar door. Het kan spectaculaire aanbeten opleveren.

Door instant beweging en vervolgens stil laten liggen een effectieve presentatie.

Variatie in snelheid is praktisch ook altijd vruchtbaar. Tussentijds tikken wil ook nog wel eens een aanbeet opleveren.

Ook met de hengel kun je allerlei fratsen uithalen om de presentatie te beïnvloeden. Op Gals Klint in Denemarken, een vrij snelstromend stuk water, hield ik vaak de hengel voor de helft onderwater. Dan kan je net een tikkie dieper komen en ook dat kan helpen. Dat betekent dat je ook je hengeltop heel hoog kunt houden en de vlieg zo heel hoog kunt vissen. Dit geeft geweldig oppervlaktespektakel en je ziet de zeeforel dan vaak volgen en toeslaan!

Proberen en variëren loont!

Meters maken

Een heel belangrijk iets dat veel te weinig vissers doen. Natuurlijk is het zo dat als je de vis gevonden hebt dat je gerust langere tijd op dezelfde stek kunt blijven. Zolang je in de beet zit is het goed! Echter dan moet je de vis wel eerst vinden! Ik mag graag snel vissen en de nodige meters maken op zoek naar de vis. Worp… 2 meter lopen… worp… 2 meter lopen enz. Het gaat je uiteindelijk sneller in de vis helpen. De afstanden tussen de worpen kunnen beter iets groter zijn zodat de vlieg iedere keer als verrassing voorbij komt. Zeker als je met vis te maken krijgt die niet actief aast kan het verrassingseffect de sleutel zijn.

Zat ruimte om vele honderden meters af te vissen.

Dit impliceert dat wanneer je een stretch heel secuur afvist je vis laat liggen en kapot gooit. Iets dat in het voorjaar niet geweldig snel gebeurt, maar verderop in het jaar kan het echt schelen. Daarnaast zegt men dat je ook in het voorjaar actief moet blijven zoeken, dus eigenlijk komt het erop neer dat je het gehele jaar gewoon actief moet blijven rondlopen.

Drillen

Ik moet eerlijk bekennen dat het drilgevoel nu niet echt de schoonheidsprijs verdient. Het gewicht van de Sbirulino bungelt ergens tussen top en vis in en dat verpest mijns inziens een deel van het gevecht. Het directe contact wordt als het ware een beetje verstoord.

Het gewicht van de sbirulino verstoord de dril een beetje.

Daarnaast is het lastig om de vis goed te landen in geval er lange tot zeer lange onderlijnen worden ingezet. Het is dan een beetje klooien om de vis te pakken te krijgen en moet vaak de leader gepakt worden om de vis verder binnen te halen, iets dat niet altijd wenselijk is, zeker op het moment dat je droomvis aan de andere kant tegen loopt te werken… In dat geval is het beter om terug naar de kant te lopen en de vis te laten kantelen op zijn zijde in de ondiepte. Dan loop je verder nagenoeg geen risico op verspelen.

Zeker op het moment dat er 2 aan hangen wordt het een beetje behelpen.

Effectiviteit

Ik wil niet zeggen dat het de ultieme methode is, maar het zit er niet ver vandaan. Zeker wanneer je 2 vliegen vist heeft dat een pré bij de zeeforel. Verder behoeft het geen uitleg dat je zulke hoeveelheden water kunt bevissen dat niet in verhouding staat ten opzichte van de vliegenhengel, buiten het feit om dat ik ze liever op de vliegenhengel van… maar dat terzijde! Als de vis niet kort genoeg onder de kust zit, dan biedt de Sbirulino uitstekende mogelijkheden!

Zelfs haring toont zijn interesse...

... en ook een double hookup wil nog in een dolle bui wel eens voorkomen.

Zo sta ik te drillen terwijl Frank staat te poseren. Dat zijn mooie momenten waarop iedereen geniet!

Survivalkit

Neem dan een survivalkitje mee. 2 Reserve sbirulino’s, een paar extra wartels, wat rubberen kralen en wat tippetmateriaal. Zeker op het moment dat je wat meters wilt gaan maken dan is dat handig. Je zult de boel maar kapot gooien, hetgeen best wel eens gebeurt, dan sta je niet in je hempje.

Tot slot

Het is van cruciaal belang om een goede stekkeuze te maken. Probeer zandbanken te vinden waarop je lange stukken kunt vissen met wierbedden in de buurt. Zoek de oneffenheden op en de windnaadjes. Ook stroomnaden kunnen wonderen brengen. Alles waar maar enigszins variatie te vinden is door obstakels, wind, stroming of wat dan ook kan een goede plek zijn.

En dat houdt soms in dat je net even wat verder moet...

Zelf vermijd ik altijd de gladde, dooie stukken. Hier wil de zeeforel nog wel eens overheen crossen achter een stel tobies aan, maar ja, daar kun je nu niet echt blind op gaan. Verder is er nogal een verschil in de seizoenen. Niet zozeer voor de vismethode als wel voor de gedragingen van de zeeforel.

Hoe meer je beweegt en weet, des te vaker kom je in de beet!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.