|
||||||||||||||
Week 37 – Herfst in Glomma dalTekst en fotografie door Paul Christiaan –Noorwegen Vanmorgen was ik niet thuis te houden met zo'n prachtweer! We hadden de eerste nachtvorst (-3) gehad en dat is voor het vangen van grote vlagzalmen een goed uitgangspunt! Eerst ontbijt met een bakkie koffie, warm thermo-ondergoed aan, de waadbroek, -schoenen, polarizerende bril, mobiel, thermoskan, hengel, waadstok en vliegen mee! Dit alles in de auto en richting één van mijn stekkies aan de Glomma.
Herfststemming aan de Glomma. De zon stond fel aan de wolkenvrije hemel te schijnen en kleine mistbanken trokken langs de berghellingen. Op mijn stekkie aangekomen, geen mens te zien en dat met zulk weer! Ze weten niet wat ze missen! De zevende worp langs de stroomkant tussen de stenen bracht me de eerste mooie Vlagzalm. Overigens hoeven de vlagzalmen niet te stijgen om met een droge vlieg te kunnen vissen, je hoeft alleen maar de juste vlieg goed te presenteren, dan komen ze wel vanzelf.
Ze komen met de juiste vlieg en goede presentatie vanzelf wel. En tien minuten later, op een grotere vlieg een gretige forel. Die had wel een fijn ontbijt verwacht! Het is een wijfje die de eieren al kwijt was. Dit jaar zijn de forellen namelijk twee weken vroeger begonnen dan normaal met de paring. Ik denk dat het met het lange aanhouden van het hoge water wat te doen heeft gehad.
Gretige forel op de droge vlieg. Tijdens de kleine koffiepauze zag ik een steen met kleine kokerjufferlarven erop (zie foto onder). Dat geeft weer nieuw leven.
Nieuw leven op de stenen. Na dat lekkere kopje koffie ving ik de tweede vlagzalm op een kleine droog vliegje. Ik had hem tijdens het kopje koffie gezien dat hij een vlieg van de oppervlakte nam (zoiets laat ik me natuurlijk niet ontgaan).
De tweede vlagzalm. Later op de morgen kwamen de eerste vliegvissers, het waren Zweden, die vissen meestal met een gestrekte lijn onder water op vlagzalm. Ik ving nog vele kleine vlagzalmpjes, die bij elkaar stonden. Ben toen maar van plaats veranderd. Rechts van mijn standplaats zag ik tussen twee stenen een heel klein kringetje op het gladde wateroppervlak. Die heb ik direct aangeworpen en een vlagzalm sprong van hoog uit het water boven op mijn vlieg. Een lange uitvlucht in de diepte volgde en dat was nummer 3, wederom een prachtige vlagzalm.
Nummer drie. Vooral de deelnemers aan mijn workshops waren vol onder de indruk van wat ze beleefd en geleerd hadden tijdens de praktijk verbonden workshop! Dit was weer genoeg voor vandaag, ik moet namelijk mijn gras om het huis nog maaien. Ik hoop de laatste keer dit jaar! Nog een paar weken, dan ligt er weer sneeuw! Tot volgende week! Paul Christiaan - paulc-n@online.no - terug -
|
Indien je hier een link wilt, mail ons. |
|||||||||||||