Op pad met: Gerlof van den Berg

Door Jelle Westerhuis

Een dikke streep in de agenda door de vrijdag met daaroverheen geschreven met dikke letters: ‘Vissen Gerlof’. Heb bij hem afgesproken om 8 uur en dat betekent dat ik op een voor mij ondenkbaar tijdstip m’n bed uit ga. Toch lukt het me eenvoudig. Heb de nacht vrijwel geen oog dichtgedaan van de spanning en kan niet wachten op het vrije dagje met iemand die ik enkel digitaal ken. Uiteraard ben ik nog voordat de wekker begint te loeien al wakker. Alles is klaar; eten en drinken, visspullen, auto vol met hengels, alleen nog even een bak koffie voor onderweg zetten…

Met dat ik de cup wil verwijderen trek ik de kop koffie over de vloer… “Damn!” Zooi opruimen en een nieuwe zetten… “Lekker begin van de dag zeg…” Auto in met een tweedehands kop koffie, alles nu echt gereed en in noordelijke richting rijden. Miep vertelt me ondertussen waar ik naartoe moet… Briljant, tenminste iets dat wél werkt deze ochtend… Alles verloopt volgens plan en kom keurig op tijd bij de veelbesproken Patagonië-ganger. “Koffie?” "Ja super man, heerlijk!” Weemoedig kijk ik naar de Senseo die het altijd en trouw doet. Had ik maar zo’n apparaat in plaats van zo’n ingewikkeld apparaat waarbij je altijd moet oppassen dat ie niet overloopt, of dat de kop eronderuit dondert…

Onderweg naar een van Gerlof’s thuiswateren… Heb er gruwelijk veel zin in!

Gerlof stelt onder de koffie het plan voor de dag voor en al snel zitten we in de auto op weg naar een van zijn vele ‘thuiswateren’. Heb er gruwelijk veel zin in… kan niet wachten om weer eens een serieuze sessie te maken op Hollands water. Boot erin, varen en op naar de eerste stekken waar we het gaan proberen op de snoek. Het water oogt puur fishy! Zou willen dat we zulk water bij ons in de buurt hadden! De eerste kanten worden uitgepeuterd en aanbeten laten nog op zich wachten, maar het genieten is er niets minder om.

Ook de vliegen zijn fishy en niet zomaar eraan gehangen.

Bochtje door, via het andere kantje de plas terug… Dikke boem op de stok van de Patagonië-man. De vis van een prachtig formaat laat zich redelijk snel naar de boot halen en de eerste rover van de dag is een feit. Natuurlijk eventjes op de foto. Genieten dit; prachtig weer, bijna met het zweet op de kop van de warmte en een lekkere vis binnenboord! Wat wil je nog meer?!

De eerste gouden explosie in het oppervlak…

…Redelijk snel laat de toehapper zich zien…

…Snel op de foto en weer terug het water in…

…Karakteristieke oerkop.

Een paar minuten later dient nummer twee zich aan, die vol op de vlieg vliegt, terwijl deze nagenoeg stil in het water hangt op enige diepte.

Tijd om verder te gaan. Varen over een prachtig stuk water dat tot de schoonste van Europa behoort.

Worp na worp wordt geconcentreerd afgewerkt. Op de nieuwe plas blijken de snoeken er niet gigantisch veel zin in te hebben.
Het is al rond de middag en dus tijd om wat te gaan happen.

Tomatensoep en broodjes met bockworsten… Wat smaakt die hap buiten toch altijd vreselijk goed!

Terwijl we de boel aan het opruimen zijn komt er een horde grazers voorbij waar je U tegen zegt. Het gezelschap wordt aangestuurd door een herder en zijn twee buitengewoon gehoorzame border collies. Schitterend koppel om te zien.

Nieuwe stek, nieuwe visserij. Dit keer op de windes. De indicator wordt vervangen door een vangerige vlieg en
de eerste worpen worden ingezet op een prachtig stukje water…

Gerlof laat me zien wat de bedoeling is en ik krijg daarmee de boel op een presenteerblaadje...

De chernobyl vlieg duikt onder en het is raak. Een plaat van een winde komt in handen.

Heel simpel: als ik 1 keer per jaar 1 winde mag vangen, laat het dan alsjeblieft deze zijn!

Hoe simpel kan het zijn…?

We trekken verder de rivier op en komen tal van roofvogels, samenscholende kievieten, reigers, aalscholvers, én ooievaars tegen.
Heerlijke natuurbeleving hier.

De vlieg wordt uitgelaten op roofblei. Krijg nog een dikke boem erop en de vis weet ‘m handig te lossen, net voor de boot…
Jammer, maar helaas! Nóg een aanbeet op de minnow volgt en dan is het over…

Terwijl de zon al bijna onder is, en ik mijn laatste worp maak, komt er een ijsvogeltje voor onze neuzen langssuizen… op zo’n tien meter afstand. Wordt er nog stiller van… “Toch blij te zien dat ze het twee strenge winters hebben weten te overleven hè?”, fluister ik naar Gerlof.
“Ja inderdaad… Machtig mooi dit man…”

En zo sluiten we ver in het donker de dag af, hangend over de rand van zijn boot. Gedachten vliegen al weer richting buitenland; nieuwe horizon, nieuwe plannen, nieuwe uitdagingen… Er is nog zoveel te beleven… Maar in het hier en nu: we hebben genoten van een fantastische dag, smaakt naar meer.

Gerlof, bedankt voor je ontzettend gastvrije ontvangst en heb genoten van een ouderwetse vliegvisdag op Hollands grondgebied man! Dank daarvoor en hoop het weer eens te doen met je!

Met dankbare groet,
Jelle

- terug -