N.v.d.r.: Een visser die Noorse kriebels ervaart, stuurde dit artikel in. De ‘FlyFever Momentjes-serie’ wordt ditmaal dan ook geheel gewijd aan het prachtige Noorwegen, waar de bewuste visser al menig jaar heeft vertoefd, ondermeer met de droge vlieg op zalm! Het is voor de zoveelste keer hét bewijs dat men niet voor niets zo vaak op feestjes/ bijeenkomsten zegt: “Ja, dat hoor ik vaker dat Noorwegen een land is dat je elke keer weer doet terugkeren.”

En zo is ’t maar net, Noorwegen geeft je intrinsieke jeuk, geeft je iedere keer weer die intense impuls die je in het voorjaar spontaan herinnert aan dat geweldige land. Ondanks de trips die al ver voor de millenniumwisseling plaatsvonden, blijft Marten de intense kriebel van Noorwegen voelen… Het woord is aan Marten Keekstra.

Noors Momentje...

Door Marten Keekstra

Hoewel het bij mij altijd kriebelt om naar Noorwegen te gaan, wordt de jeuk naarmate het voorjaar vordert, toch wel heel hevig. Jeuk naar lange dagen, geen of heel korte nachten, het prachtige licht en de schitterende natuur.

Onderweg kom je in oostelijk deel van Noorwegen altijd van die mooie forel- en vlagzalmrivieren tegen, die uitnodigen om een paar dagen te blijven...

... Of van die verstilde meertjes boven in de bergen, waar hele grote vlagzalmen zitten...

Ga je heel ver noordelijk, dan moet je hierlangs.

Je komt op bijzondere plaatsen…

… met prachtige vergezichten en…

… waar de natuur heel rauw kan zijn.

Dichterbij heb je prachtige fjorden, soms smal en…

… andere keren heel breed.

Een fjord nodigt altijd uit om er met een boot opuit te trekken om te kijken wat er in dat water woont aan vissen.

Vaak om te eten, maar ook dikwijls om te bewonderen.

Voor een vliegvisser is zo'n fjord altijd een mooie uitdaging om de zeeforel te belagen.

Wanneer je dan een goede plek gevonden hebt…

… die eigenlijk nog mooier is in het late avondlicht…

… dan is het slechts wachten op het goede moment…

… om uit de jagende school vissen eentje te pakken.

Na zo'n vreetmoment blijft er dikwijls een lint van zogenoemde ‘bristling’ achter op de stenen…

… plus onze maaltijd voor de volgende dag.

Misschien gaan we die dag wel lekker ongecompliceerd op zalm vissen, in de rivier die altijd dichtbij is.

Maar in ieder geval moet tegen etenstijd de forel van gisteren op een waardige wijze worden bereid voor de maaltijd.

Eerst worden een paar dunne preitjes flinterdun gesneden en heel zachtjes gefruit gedurende een minuut of 8, waarbij ze eigenlijk alleen maar zacht gemaakt worden. Intussen worden de moten gefileerde zeeforel van de kleine dwarsgraatjes ontdaan en goed met zout en peper ingesmeerd. Ook wordt in een kommetje 200 ml droge witte wijn, 200 ml (slag)room, een lepel maïzena, 2 lepels kappertjes, fijngesneden dille, zout en peper goed gemengd.

In een platte schaal wordt de prei op de bodem gelegd met daarop de moten zeeforel, los van elkaar. De inhoud van het kommetje wordt eroverheen gegoten en dan gaat de schaal 12 minuten in ons kleine oventje dat is voorverwarmd op 200 graden. De vis moet net gaar en dus net verkleurd zijn. Serveren met wat rijst en smullen maar.

Nog even geduld en ik mag weer…

Gelukkig dat de voorpret, zoals dit Noorse momentje, minstens zo belangrijk is als de reis zelf.

Geniet, Marten.

- terug -