|
||||||||||||||
|
Zalmtrip 2008 - Mandalselva, Noorwegen Zalmtrip 2008 is eindelijk begonnen! Gisteravond zijn we laat aangekomen in Heddeland, zo rond een uurtje of 1 in de nacht. Nog moeten zoeken naar het huis omdat we weer eens geen adres bij ons hadden. Het is ook altijd wat met ons. We hebben een lange rit achter de rug. Veel last gehad van file in Duitsland, waar anders… Complete volksstammen trekken erop uit om vakantie te gaan vieren. We waren al bang dat we de boot zouden missen (Hanstholm). Letterlijk dan… Snel de spullen in het huisje gegooid, nog even een kleine borrel, wat praten en speculeren over wat komen gaat en dan snel snurken om morgen rap de vergunningen te regelen en zo snel mogelijk naar de rivier te gaan om de zoektocht naar de zalm te starten. Zondag Deze ochtend eerst even een beetje uitgeslapen, hakt er best in zo’n rit van bijna 1000 kilometer… Kalm aan ontbijten en de hengels optuigen om vervolgens naar het Marnadal Laksesenter te gaan om de vergunningen te regelen voor deze week en de spullen te desinfecteren om legaal het water in te mogen stappen.
Het Laksesenter in Marnadal, de plek waar de vergunningen gekocht worden.
De tank om waadpak, hengels en reels in te desinfecteren. De stemming zit er goed in ondanks dat er nog niet veel vis op de rivier zit. Toch horen we her en der de berichten dat dit het exact goede moment zou moeten zijn. De vis schijnt voltallig de rivier op te trekken. We hebben ondermeer bij de Tipi-stek gevist (kort boven Usland). We hebben daar een aantal vissen zien draaien maar meer exemplaren zien springen. Zogenaamde ‘tourist fish’. Kennelijk niet te vangen, maar toch gooi ik er iedere keer weer op. Gewoon blijven proberen. In de avond nog een paar dikke draaiers gezien vanaf de brug bij Øyslebø. De eerste lijnen en vliegen zijn in ieder geval weer goed nat gemaakt… helaas nog geen reactie van de kant van de zalmen, het komt nog wel… Als je geen vertrouwen houdt is dit niet de visserij die je moet doen. Het ziet er wat dat betreft best goed uit in tegenstelling tot eerder verschenen berichten op fora. Hopen dat het morgen wat gaat brengen.
De eerste vliegen zijn in ieder geval gedoopt. Hopen op reactie… Maandag Vanochtend ben ik maar eens langer blijven liggen, lekker tot een uurtje of elf. Eigenlijk geheel ongebruikelijk voor een zalmvisser maar ja, het is ook vakantie, ik ben nog steeds kapot van de afgelopen weken. De drie anderen, Wimsema, Ruud en Joop waren al om 6 uur aan de waterkant. Bij terugkomst vertelden ze dat ze activiteit hadden gezien tot een uurtje of acht, daarna niets meer. Eerst maar eens even ontbijten. ’s Middags rond 3 uur weer naar de waterkant vertrokken. Ruud en ik vertrokken naar de bosstek (Kalvekleiv) en Wimsema en Joop naar de Tipi-stek boven Øyslebø. Na ruim een uur vissen kreeg ik de eerste aanbeet… In de oppervlakte een grove klap. Het water sloeg alle kanten op. Ik zag het gebeuren en had niet eens de tijd om te bedenken of ik moest aanslaan. Gelukkig… Hij hing direct en zat zo vast als een huis.
Ramvast en bonkend in de hoofdstroom… heerlijk zo’n kromme stok! Mijn shooting-head bleef volledig onder water en leek ergens in vast te zitten. Angst kwam plots om de hoek… Meteen daarop volgde enkele spectaculaire sprongen direct in de hoofdstroom. Man, man, man, wat een brute krachten. Ik wist dat dit een tippet-knapper kon worden. Alles bleef Godzijdank heel. Ik kon hem vrij snel naar de rustigere delen van het water dirigeren. De dril duurde uiteindelijk slechts zo’n kwartier en daar lag ie dan… 96 Centimeters en een geschatte 8,2 kilo pure kracht! Mijn droom was werkelijkheid geworden… Ik had weken tevoren nog tegen Wimsema gezegd: “als ik een vis boven de zes kilo vang ben ik meer dan tevreden…”.
Een plaat van een vis waar ik dolgelukkig mee ben!
Een heerlijk gevoel dat hij even later weer goed in het water terugglijdt om zijn tocht voort te zetten.
Op de Sunray Shadow… ongelooflijk. Weer naar huis om te eten om daarna nog een paar uurtjes te vissen, helaas niets meer, morgen er vroeg uit. Hopelijk weer een zalm… Nog een biertje met een borreltje met Joop, die inmiddels al dik aan het genieten is van deze mystieke visserij… Dinsdag Vandaag hebben we niets gevoeld… Toch zijn er 2 vissen op dezelfde stek gevangen waar ik gisteren er één gevangen had van 3 kilo. Dit is toch een goede spot. Morgen maar weer teruggaan. Verder diverse plekken geprobeerd ondermeer bij het Laksesenter. ‘s Ochtends vroeg had ik daar ruim dertig vissen zien passeren, variërend van 1 tot 10 kilo, echt een waanzinnig gezicht.
Onder brug bij het Laksesenter trokken talloze zalmen door.
En her en der een draaiende vissen even verder naar beneden. Wim had zijn eerste aanbeet op de lepel. We hebben veel vis zien draaien, echt grof. Helaas nog geen hangers. Het lijkt erop dat de rivier zich langzaam aan begint te vullen… ’s avonds nog diverse stekken in zone 3 geprobeerd echter zonder resultaat… Hetzelfde riedeltje volgt… Biertje, borreltje, praatje, snurken… Woensdag Vanochtend stonden we al om half zes aan de waterkant… Totaal niet mijn ding, ik heb een hekel aan de vroege ochtend… Hoopvol begonnen we toch allemaal op verschillende stekken te vissen. Wim bij het Laksesenter, Ruud en Joop op de Tipi-stek en ik naar het bosstuk. Geen van allen iets gevangen. Toch hebben we scherp en goed staan vissen. We hadden het gevoel een kans te hebben. Niet geheel onbelangrijk bij het vissen op zalm. Om 9 uur heb ik nog een zalm zien vangen bij het Laksesenter. Hier was ik eerder weggegaan vanwege de drukte. Deze Noor pakte een plaat van een vis van 4½ kilo. Geweldige dril zo volop in de stroom.
Prachtig gevecht, mooie vis.
Helaas is dit meer regel dan uitzondering. Gelukkig komt ook hier het terugzetten van de vis steeds vaker voor.
Het ultieme wapen van de zalm. ‘s Middags hebben de mannen nog even Mandal bezocht en ben ik doorgegaan met vissen, althans, heb heerlijk een paar uurtjes liggen tukken, was kapot. Van 2 tot 6 nog verder gevist. Wimsema pakte met een kleinere vlieg nog een op het stuk net boven Kalvekleiv een zeeforel en een bruine forel. Toch bezorgen die aanbeten je weer hartkloppingen… het kon er wel weer eens een zijn…
Klein maar ontzettend mooi. Eerst maar eten en dan de avond weer in. Op de grote steen wezen vissen net beneden het Laksesenter. Ik heb veel vis zien draaien… op twee meter van me af nog wel. Ik gooide mijn vlieg er uiteraard op en de eerdere activiteit was na nog een draaier compleet afgelopen… Zo bizar. Wimsema heeft nog een dik uur staan klooien op een paar draaiende vissen. Geen interesse… Zo frustrerend! Tijd om een paar uren slaap te pakken. Dat geklauter de hele dag in de buitenlucht is gezond maar ook berenvermoeiend…
De grote steen onder bij het Laksesenter, een beruchte en goede poel. Donderdag Trage en relatief stille ochtend. Dit vond ik raar. De ochtenden staan hier bekend om de goede mogelijkheden. Ik begon sterk te twijfelen of de ochtend, gezien de relatief lage temperatuur van het water, nog uitkomst kon bieden aankomende weken. Toch hebben we nog een paar prachtige forelletjes gevangen. Niet het doel maar toch een grappige bijvangst. Houdt je qua aanbeten scherp en gemotiveerd om door te blijven vissen. In de middag een BBQ langs de waterkant. Er was nagenoeg niets te beleven en stille middag ging langzaam voorbij.
Eigenlijk gebeurt alles aan de waterkant. Waadpakken drogen, praten, verhalen uitwisselen en ga zo maar door… Alles is in ieder geval ‘zalmklaar’. Gelukkig barstte in de avond weer de activiteit los. Twee zalmen zien vangen, waaronder een prachtige, zilveren man met knappe kaak met een gewicht van ongeveer 5 kilo. Zelf heb ik nog tot 12 uur doorgevist tussen regelmatig draaiende zalm en opeens zie ik een draaier bij mijn vlieg… verdomme, erlangs gegrepen! Hoe kan het zo zijn? Tja, ook dit hoort er kennelijk bij. Ruud kreeg zijn eerste daadwerkelijke aanbeet en brak af na een paar heftige knallen op zijn hengel… Hij voelde zich er zo slecht bij… Kan ik me ook indenken als je in aanraking komt met je eerste Atlantische zalm en dan overkomt je dit…
Ruud stond al op scherp en knalt zijn eerste vis ook nog eens door de tippet… In ieder geval staan we allemaal weer op scherp. De eerste aanbeet sinds dagen is een feit voor ons clubje en enkele vangsten hebben aangetoond dat ze redelijk goed te vangen zijn op de vlieg… Het zal hopelijk een kwestie van tijd zijn voor ons. Morgen toch maar weer vroeg naar het Laksesenter toe, er zit vis zat, dat weet ik gewoon zeker! Vrijdag Jammer genoeg de laatste visdag voor Joop. Uren maken dus. ’s Ochtends vroeg al om zes uur richting het water dat slechts op 5 minuten afstand is. Omdat gisteren de vissen opeens zo actief werden kon het in de ochtend wel eens wat worden. Grote teleurstelling kregen we voor onze kiezen, weinig tot geen activiteit. We begonnen bij het Laksesenter en hebben verder gevist bij de bocht erachter. Helemaal niets… Zelfs nog tot voorbij Fuglestveit gevist waar enkele prachtige pools liggen en de koers van de zalm relatief makkelijk af te vissen is. Ik pakte nog een leuke zeeforel. Joop heeft zich deze dag helemaal rotgevist. Petje af voor deze die-hard.
Joop heeft meer dan zijn best gedaan. Al binnen enkele dagen was hij gewoon klaar om aan de vis te komen. Alles was eigenlijk perfect. Enkel moet de vis het dan nog wel doen… We zijn vele stekken afgegaan maar helaas zonder resultaat. ’s Avonds laat nog bij het Laksesenter gevist. Hier en daar wat springende en draaiende vissen. Toch nog geen aanbeten. Tijd om nog even een borrel te pakken en het bed in te duiken. Zaterdag Joop verlaat helaas en zalmloos Zalmtrip 2008. Kwart voor 4 gaan de wekkers en met dichte ogen gaan we met z’n allen de auto in om Joop naar het vliegveld te brengen in Kristiansand. Helaas vertrekt hij zonder vis. Het was in ieder geval een geweldig gezellige en leerzame week geweest. Teruggekomen eerst maar eens wat ontbijten en weer een paar uren slapen… De ochtend hadden we al min of meer opgegeven vanwege de eerdere teleurstellende ochtenden.
Alle dozen wel binnenstebuiten gekeerd, niets lijkt te werken. Om 2 uur zij we nog naar Mandal gegaan om boodschappen te doen en ik wilde nog even een nieuwe lijn halen. Heb tot nu toe enkel met een Spey-lijn staan smijten. Vist naar mijn idee allemaal te langzaam en vliegt niet genoeg, of het zal wel niet de ideale combinatie zijn met de hengel of zo… interesseert me ook niet, ik kom om te vissen en niet om te werken… ik wil er gewoon een shooting-head op hebben. Lekker vlot eruit te trappen. En dat heb ik geweten kan ik achteraf zeggen, heerlijk! We hebben vervolgens nog rustig langs zone 2 gereden om te kijken of er nog verse vis was opgezwommen. Kort onder Haugefossen stond een zalmvisser met de lepel er net eentje te drillen. Een zilveren exemplaar van zo’n 4 kilo! Goed nieuws op zich. Nu nog maar hopen dat ze Haugefossen doorkomen om in zone 3 onze vliegen te snaaien! Eenmaal aangekomen aan de waterkant bij het Laksesenter gaan we eerst even weer een BBQ doen. Nog even de overgebleven hamburgers met geroosterd brood naar binnen werken om aan te sterken van de heftige dagen die we hadden beleefd. Uiteraard maak ik de eerste worpen met mijn nieuwe lijn… Yihaaaaaa!!! Dat knalt er een partij uit zeg! Deze combinatie wordt deze week mijn grootste vriendin!
De lijn knalde er de gehele week heerlijk uit! Wimsema besluit ondertussen even de werphengel van de auto af te halen en maakt een paar balorige worpen. Bij de 3de of de 4de worp knalt er een vis op… na een week frustratie van geen antwoord van de zalm op alle verwoede pogingen was dan dit eindelijk zijn moment. “Als ik hem alleen maar zie, vind ik het goed”, zei hij. Ruim dertig minuten is er gedrild en het resultaat was meer dan verbluffend; ca. 10,2 kg en 100cm exact… Een regelrechte Trophy. Die kleine heeft het weer geflikt… Het kan even duren bij hem maar uiteindelijk pakt ie dan altijd wel weer de grootste. Het is haast ritueel geworden. Eerder die week had ik het al voorspeld... In alle hilariteit is die gek zonder waadpak de rivier ingestapt en was dus zeiknat! Dit moest haast wel op een blaasontsteking uitlopen, zeker met slechts 12 graden, maar die is hem bespaard gebleven!
Een uitzonderlijke vis voor deze rivier. Wimsema is de gelukkigste man op aarde.
Een gigantisch apparaat!
Terwijl ik fotografeer houdt de vis mij in de gaten. Machtig mooi om te zien hoe zijn ogen meedraaien om te zien wat hem overkomt.
Weer terug. Het minste wat je voor zo’n respectabele bonusvis kunt doen. Snel even naar huis droge kleren halen en weer terug om de avond af te vissen. De trip kon voor hem al niet meer kapot. Een unieke vis, zeker voor de Mandalselva! Verder hebben we weinig beweging gezien die dag, geen vis maar toch heerlijk gevist (zeker met mijn nieuwe lijn!). Nog even een borreltje, wat napraten, foto’s koekeloeren die we geschoten hadden (slechts een kleine 400 tot dan toe) en genieten van deze prachtige vis… Ik neem nog een slok bier en rook mijn sigaartje op… En dan ‘duiken’ zoals Joop dat zo mooi de hele week zei.
Zondag Rond een uurtje of half negen opgestaan. Rustig een ontbijtje en langzamerhand weer naar het Laksesenter om de vergunningen te verlengen voor nog een weekje. Nóg een week zalmvissen, heerlijk! Het zal niet meevallen om vandaag een visje te vangen, de waterstand is behoorlijk gestegen van een normale 35-40 kuub tot nu zo’n ruime honderd… De zalm zal hoogstwaarschijnlijk dicht bij de bodem blijven om de energie zo effectief mogelijk te gebruiken. Naar boven komen voor een vlieg zou denk ik te veel kosten. Bij het Laksesenter tonen de webcams van de sluis grote aanwezigheid van zalm. Talloze vissen passeren het oog van de camera’s en allemaal van machtig mooi formaat: 3 tot 8 kilo.
De webcams in het Laksesenter tonen de aanwezigheid van vele zalmen aan. Echter de voltallige aanwezigheid van kleinere exemplaren ontbreekt. Deze kunnen de visserij in het ‘vroege’ seizoen namelijk zo aantrekkelijk maken. Het geeft meer leven op de rivier en naar horen zeggen zijn ze dit seizoen nog niet de rivier opgetrokken… Wanneer ik op de brug bij het Laksesenter sta zie ik daaronder enkele zalmen staan, beren van vissen… Het is en blijft taaie visserij. Soms heb je geluk, soms tref je het en soms zit je dagen of weken te tobben om er een aan de schubben te komen… Dat maakt deze visserij wat dat betreft ook zo enorm uitdagend. Je moet er tegen kunnen dagen, zo niet weken te kunnen blanken. Verder vandaag nog enkele andere stekken aangedaan en er is heel weinig activiteit. Slechts enkele draaiers en jumpers… Het water is weer zakkende gelukkig. Hopelijk blijft het de aankomende dagen droog zodat het water naar regulier peil zakt… Dan komt er wellicht weer meer activiteit op de rivier, en hopelijk wat meer verse vis. Nog even een biertje, wat tikken en naar bed, snurken om de dag van morgen aan te gaan. Maandag… Vanochtend was ik van plan om zes uur aan de waterkant te staan… door de wekker heen geslapen. Enfin het was inmiddels 10 uur en snel het ontbijt naar binnen gewerkt om weer naar de rivier te vertrekken. Er gebeurde nog minder dan vorige dagen. Een trieste bende. Na een paar uur te hebben gevist is Wimsema weer een tuk gaan doen en hebben we weer wat gegeten. Nog wat rond de rivier gehangen en verschillende nieuwe stekken bekeken. Nergens een visje te zien… De avond nog rond het gehele Laksesenter afgevist, lang niets gezien of gevoeld. Ik had de drijvende lijn inmiddels verlengd met een stevig zinkende zinktip en daarachter een tungsten tube. Naar beneden met die handel.
Naar beneden met die hap! Stevige tungsten tubes maken dat gemakkelijker. Na een paar uur vissen kreeg ik een aanbeet, 2 keer kopschudden en het loste direct de vlieg… Als het tegenzit dan kan dit er ook nog wel bij. Nu maar even pizza eten en dan weer tukken. Morgen proberen wel vroeg op te staan… Dinsdag… Vandaag zou een bizarre dag worden. Eerst de gehele rivier zo’n beetje op iedere goed kijkende plek afgevist om op zoek te gaan naar vis. Niets, maar dan ook helemaal niets. Toen kwamen we bij Øyslebø Niels Lansink tegen uit Twente. Terwijl ik zeiknat geregend in de auto was gestapt klopte hij ineens op het raampje met een brede glimlach… (Wij hadden elkaar eerder ontmoet bij VIOS in Enschede, waar hij mij had uitgenodigd om een lezing te houden over zalm en zeeforel. Hij zou ook achter de zalm aan gaan op de Mandalselva) Ze waren inmiddels enkele dagen verwoed achter de zalm aan gegaan en hadden er 2 al gevangen! Stelletje mazzelaars! Het is ze gegund! Ze hadden veel actie gezien, iets wat wij al vele dagen niet meer gezien hadden. En dat slechts op enkele tientallen meters in de rivier!
De stek in kwestie. Slechts enkele tientallen meters waar de vis zich liet zien. Wij besloten op de bewuste plek (net onder Glemmestraumen) eens de vliegen te water te laten. Vrijwel direct klapte er bij Ruud een zalm op! Ongelooflijk! Eindelijk had ie dan zijn welverdiende zalm al klappend aan de hengel hangen! Wimsema belde me op over het zojuist voltrokken feit… verdomme, kan ik weer helemaal die berg op en af klauteren om de camera te halen… en dat terwijl ik hier net een paar minuten zit met volop draaiende vis voor me… Niet egoïstisch zijn dacht ik bij mezelf en gewoon gaan met die hap! Zal hij waarderen. En achteraf ben ik erg blij dat ik gegaan ben hoor! Had ik mezelf niet vergeven als ik niet gegaan was. Met de longen uit mijn lijf kwam ik aan bij Ruud, die nog met een hoepelkromme hengel stond. Shakend op zijn benen volgde hij correct de aanwijzingen van Wimsema op. “Verder naar achteren lopen Ruud”, zei Wimsema.
Ruud staat met een dubbelgevouwen hengel. Eindelijk zijn moment. De zilveren krachtpatser gleed met tegenzin bij Wimsema in zijn handen en werd vervolgens bij Ruud in de handen gedrukt… and now smile! Als een klein kind zo blij, 2 jaren buffelen eindelijk omgezet in een concrete zalm in handen, en ook nog gevangen met een eigen gebonden vlieg!
Daar doe je het voor, een plaat van een zilveren zalm.
Bewonderenswaardig.
Even de zalmdoop regelen!
Dan weer goed terugzetten.
En ook nog eens op de eigen gebonden vlieg gevangen! Nog even de zalmdoop door Wimsema en mij; handen vol water over Ruud heen smijten. Heerlijk om te doen kan ik je vertellen! Ruud kon het niet schelen, zijn eerste vis was eindelijk binnen! Woensdag Wederom een bizarre dag, langzaam gestart. Pas rond 12 uur aan het water. In tegenstelling tot alle verhalen en berichten lijkt het erop dat we de enige zijn die de vissen in de middag vangen. Ik snap er onderhand geen zak meer van. Het schijnt (vlieg)vissen te heten. We zijn gestart bij de plek waar Ruud gisteren zijn zalm ving. Hier was het vertrouwen logischerwijs het meest aanwezig! Echter weinig tot geen actie. We besloten maar even naar de waterval te gaan bij de nertsfarm. Prachtig stuk rivier maar geen actie. Toen maar weer naar het Laksesenter gegaan om daar even een BBQ te doen en wat te eten. Ik maak nog even een paar worpen met de spinhengel. Eigenlijk op dezelfde balorige wijze zoals Wimsema dat vorige week deed. Je weet maar nooit. Binnen de tien worpen voelde ik opeens twee zware klappen op de hengel. Een zalm had vol op de lepel ingeramd. Na een korte en krachtige dril komt er een plaat van een mannetje op de kant van ca 3,8 kilo. Hij zit al een klein tijdje op de rivier, zo toont de kleuring op zijn lijf. Een geweldig mooie vis om zo in handen te hebben. Dit is eigenlijk heel bizar. Maar goed, ik ben er waanzinnig blij mee. Die kaak blijft iets imposants!
Elke keer weer een eer om in handen te mogen houden.
Mannenkracht! De BBQ smaakte, zo zul je begrijpen, dubbel zo goed. Verder nog bij het veelbelovende Finsådel gevist, maar helaas niets meer gezien of gevoeld. Wederom een pracht van een dag. Weer lekker naar bedje toe om morgen weer een schot te wagen… Donderdag Bijtijds op om lekker een ontbijtje te doen en rustig aan weer naar de waterkant te vertrekken. Fuglestveit, Finsådel, Laksesenter zijn de plekken die we achtereen hebben afgevist. Meters maken is het motto. Het is de enige methode om volgens ons in de vis te lopen. Verder nog bij Glemmestraumen gevist waar Wimsema nog een aanbeet had, leek op kleine forel, vervolgens een dikke ruk waarna niets.
Glemmestraumen blijft een stek om in de gaten te houden. De verklaring van deze aanbeet kwam deze avond nog bij het Laksesenter. Meerdere zalmvissers hadden last van dit type aanbeet. Door het koude water en het relatief hoge niveau ervan zouden zalmen de neiging hebben de vlieg te knabbelen… waarna een ruk volgde of niets… Het leverde over het algemeen in ieder geval bijna nooit vis op. We hebben verder nog mooie stukken afgevist terwijl het water op en neer bleef gaan… Continue tussen de 60 en de 100 kuub. Tijd voor een BBQ kort na de beruchte spoorwegbrug. Hier staat een bank met tafel direct aan het water. Kort nadat we het eten hadden verzwolgen en de spullen weer hadden ingepakt reden we weer terug naar het Laksesenter. Dit werd zo’n beetje de hangplek voor zalmvissers ’s avonds. Onderweg kwamen we nog een jongen tegen met aan zijn zijde een ruim 4,5 kilo wegende zalm. Jammer toch weer om te zien. Fantastisch dat hij hem gevangen heeft. Ik gun ieder zijn vis. Maar terugzetten is toch de pluim op je dril denk ik dan. Gelukkig blijkt het catch and release principe hier toch langzamerhand door te dringen… Vrijdag Wimsema stond al om half zeven aan het water net onder Glemmestraumen en heeft een zalm gedrild, een vers exemplaar. Geen geweldig grote maar toch, zalm is zalm. Een van ongeveer 2 kilo. De dag start in ieder geval hoopvol! De hele dag een beetje blijven hangen hier. Kijken of de vis iets gaat doen. Regelmatig kwamen er kleinere en grotere exemplaren langs door te springen of te draaien. Geen aanbeten helaas. Een zalm van een kilo of 5 kwam nog head-‘n-tail onder mijn lijn door… grrrrrrrrrr… Nog heerlijk geslapen op de rotsen bij de pool waar ik inmiddels meer dan drie uren had gezeten. Zo heerkijk in de middagzon, dat is ook genieten.
Een machtig mooie poel om langere tijd door te brengen. Het kan zomaar gebeuren… Kip op de BBQ (we hebben echt niet helemaal normaal gegeten! Je moet het maar zien als een zalmoffer…) en tegen het einde van de avond nog enkele runs gemaakt bij het Laksesenter, onze zalmhangplek. Her en der draaiende vis maar geen strikes. Het water is nog koud, door . Nu blijkt dat door de grote hoeveelheid sneeuw het water lange tijd door smeltwater is gevoed. Begin juni stond er op sommige plaatsen niet ver hier vandaan nog 2,5 meter sneeuw… ahum. Resultaat blijkt dus trage vis, weinig agressiviteit en regelmatig een misser of losser. Je hoort er vaak over nu langs de waterkant. Verder hoorde we vandaag dat er boven zone 3 nog zoveel water in de diverse bassins (meren) staat dat ze wel moeten lozen uit noodzaak, omdat daar anders de boel onder- of overloopt. Tja, hier hoor je dit en daar hoor je dat… feit blijft dat de waterstand iedere dag als een jojo op en neer gaat, variërend tussen de 60 en 90 kuub per seconde… de vis blijft voornamelijk tegen de bodem aan geplakt. Vangsten worden dan ook voornamelijk geboekt met worm en lepel. Vangsten met de vlieg hoor je maar weinig van. Wel hebben we vandaag kleine vis gezien, dat is een goed teken en kan over enkele weken feest geven wanneer de rivier lager komt te staan rond een kuub of 30 á 35. Wie dan komt heeft hopelijk veel geluk en plezier! Nog even poker op TV kijken, hamburgertje naar binnen gooien en slapen om morgen van de laatste (f*ck wat gaan dit soort dingen toch snel voorbij…) visdag te genieten. Zaterdag De laatste dag dus… Veel regen en wind, typisch zalmweer, maar verveeld gruwelijk snel om in te staan… Ik vind er in ieder geval geen bal aan behalve als er wat gevangen kan worden. We vertrekken naar het Laksesenter en nog heftigere regen knalt uit de hemel. Dit is echt geen pretje. Paar worpen maken en snel weer de auto in.
Het zeikt uit de hemel… Dit kan ook in Noorwegen… Inmiddels is onze Deense maat Jesper aangekomen in Mandal. Samen gaan we nog deze avond vissen. We rijden naar de stek waar we de afgelopen dagen hebben doorgebracht, Glemmestraumen. Enkele vissen gezien, nog een stel worpen op een draaier gemaakt maar niets… even langs Jesper op hallo zeggen. Door naar Finsådel. Geen vis te zien toch maar even een run maken. Kort achter mij stapt een man in die even later een vis van 6,7 kilo eruit trekt. Een plek waar ik kort geleden overheen heb gegooid, ach, zo zie je maar weer… wel een plaat van een vis! Laatste worpen en gedag zeggen. Spullen opruimen en weer inpakken. Tijd om weer naar huis te gaan...
6,7 Kilo voor de neus weggevangen… Het hoort er allemaal bij. Het waren superweken. Niet veel vis maar wat gevangen is, is ook meer dan bijzonder geweest. Jammer dat we niet in staat geweest zijn om Joop, onze reisgenoot voor de eerste week, aan de vis te helpen. Toch hebben we met z’n allen zo bizar veel geleerd. Wederom blijkt dat geen seizoen hetzelfde is. Ook is weer meer dan eens bewezen dat op het moment dat je weet hoe het werkt de theorie weer in duigen valt… Misschien is dit juist waarom we zo verslaafd zijn aan onze hobby en dat het eigenlijk nooit gaat vervelen.
De vliegen kunnen weer drogen… tot de volgende keer… Wil je dit ook een keer meemaken? Schrijf je in op de zalmsite van FlyFever! - terug -
|
Indien je hier een link wilt, mail ons. |
|||||||||||||
Copyright FlyFever - niets van deze site mag worden overgenomen in welke zin dan ook zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.