|
|||||||||||||||||||||||||||
|
Er staat ons een geweldige week te wachten. Een week lang op de zeeforel in Denemarken met maar liefst tien man, waarvan 6 ‘beginners’. We hadden nog nooit iets soortgelijks georganiseerd en dan is zo’n eerste keer altijd best spannend. Krijgen we iedereen wel aan de vis? Gaat dat onderling wel een beetje klikken? Zullen de weersomstandheden een beetje gunstig gezind zijn? Kortom, een hoop vragen waarop je vooraf geen antwoord hebt. Nu eenmaal teruggekeerd kunnen we niet anders concluderen dat we een fantastisch gezelschap hadden. Zoals Marco Brookman, één van de deelnemers, zei: “Ik heb regelmatig de kramp in mijn kaken gehad van het lachen!” En daar doen we het voor! Verschrikkelijk veel lol met elkaar hebben, mooie vangsten boeken, en prachtig weer hebben met vele, leerzame momenten voor ons allemaal! Zondag 13 april – dag van de aankomst… De dag dat onze gasten zouden aankomen. Allen zouden rond de klok van vier binnen komen zeilen. De spullen hadden we inmiddels opgeborgen en klaargezet, het wachten kon beginnen. Jesper, onze Deense vriend die deze week 2 dagen zou meegidsen, kwam in de ochtend om plan de campagne te maken. Rekening houdend met de weersvooruitzichten zouden we morgen eerst maar eens richting een fjord gaan om iedereen redelijk snel aan de vis te krijgen. Chris, Ruud en Wim, de mannen van de organisatie, konden het niet laten om alvast even een poging te gaan wagen. Logisch! Amper 50 meter lopen vanuit de voordeur en je stond aan hemels zeeforelwater! Het weer was perfect, een paar wolkjes dreven rustig voorbij en de zon scheen langdurig. Ik keek op mijn mobieltje en het was al weer twee uur… Ook ik kon het niet laten en trok even snel de waadkleding aan om de omgeving te gaan verkennen. Wimsema was in de verste verte niet meer te vinden, waarschijnlijk ergens de zeeforelrivier gaan bekijken die op niet al te grote afstand stroomde. Ruud en Chris daarentegen stonden op zo’n honderd meter van het huisje vrolijk de eerste worpen te maken in de hoop al een zeeforel te haken… En dat duurde ook geen uur of Chris had zijn eerste zeeforel van deze vakantie te pakken! Direct een mooi formaat vis die vol bovenop de Cream Magnus was gedoken… De eerste geruststellende gevoelens stroomden bij me binnen. Dit moet deze week voor iedereen gewoon helemaal goed gaan komen!
Zoal ik eerder schreef kwamen onze gasten, Pol, James, Darek, Marco, Menno en Peter, rond de klok van 4 bij het huisje aan. Nou ja, huisje… Zeg maar gerust dikke villa! Ze waren allen, net zoals wij, onder de indruk van dit huis dat voorzien was van zelfs een indoor zwembad op de begane grond. Ook over het uitzicht vanuit de woonkamer was iedereen goed te spreken. Iedere avond zouden we hier na een lange dag vissen terugkeren om een paar borrels te drinken, de dag door te spreken en te genieten van de ondergaande zon. We hebben het wel eens beroerder meegemaakt zullen we maar zeggen…
’s Avonds genieten van het uitzicht en eventueel een duik in het zwembad! Iedereen had inmiddels wel zo’n beetje de bedjes opgemaakt en de visspullen uit de auto getrokken. We gingen nog even van de avond genieten, sommigen direct vissend, anderen door even uit te puffen van de lange rit door het maken van een verfrissende wandeling langs het strand. Wimsema maakte tussentijds pas zijn tweede worp van die avond en haakte een mooie kilovis, direct onder de ogen van onze gasten… Dat geeft tenminste nog eens vertrouwen! Ook Chris landde nog een leuke zeeforel die avond en het werd tijd om de innerlijke mens te gaan verzorgen door middel van brood en soep… een hoop borrels met een bult geklets waarna een hoop gesnurk… Maandag 14 april – de eerste, verrassende dag… ’s Ochtends om 9 uur ontbeten, spullen klaargezet, hengels opgetuigd en gereed om te vertrekken naar onze eerste stekken. Die eerste stek was de winkel van onze medegids Jesper, eigenaar van hengelsportzaak Fish & Outdoor in Fredericia. Even vliegen uitzoeken… Nou dat heeft ie geweten! De complete voorraad Butchers en Cream Magnusen was als sneeuw voor de zon in de vliegendozen verdwenen. Tijd om naar de echte visstekken te gaan… De weersomstandigheden waren fantastisch. Een heerlijk zonnetje, relatief weinig wind en iedereen had er zin in. Het water lag er ook op bepaalde plekken als een spiegeltje bij. Op stekken niet veel verder kon je een wedstrijdje doen tegen de wind… Dat is vaak het voordeel van het vissen in fjorden. Je vindt vrij eenvoudig een plekje uit de wind of met de wind in de rug zodat het werpen van de lijn wat gemakkelijker gaat. Ruud had al gelijk zijn bonus voor de week te pakken. Knalde de eerste vis bij de tweede worp dwars door de lijn, bij de derde worp hing er gelijk weer een aan te beuken. Een serieus formaat vis had de Magnus van Ruud verzwolgen en na een prachtig gevecht had hij zijn eerste zeeforel in handen! Zelden zie je iemand met zo’n grijns op zijn gezicht.
Ruud met zijn eerste zeeforel van heel knap formaat! Ook James kwam die middag vrij snel in aanraking met zijn allereerste zeeforel. Wederom een dikke. Wadend tot zijn oksels, doet hij kennelijk altijd, wist hij deze prachtige vis te landen met behulp van het gigantische schepnet van de Deense gids Jesper. Trillend op zijn benen stond hij daar dan, zijn trip kon eigenlijk al niet meer stuk! Leuk detail omtrent zowel James als Darek was dat je ze al vanaf 5 kilometer kon zien staan… we hebben zelden vliegvissers zo diep zien waden…
James ving zijn allereerste zeeforel. Een mooie vis! Jesper, de Deense gids, pakte kort daarna op diezelfde plaats waar James zijn vis had gehaakt een pracht van een zeeforel. Deze ging mee naar huis. Een moddervette vis van 1,8 kilo met 53 centimeters op het latje. Terwijl Jesper de vis schoonmaakte langs de kustlijn hebben we met z’n allen staan kijken wat er uit de maag zou komen. Naast een paar stekelbaarsjes kwamen er… hou je vast… zeepieren uit. Geen zagers maar zeepieren! En dan gelijk een stuk of 12… Hoe kon dat toch in hemelsnaam. Die beesten zijn haast de bodem niet uit te rammen, in tegenstelling tot de zagers, en toch vraten de zeeforellen uitgerekend zeepieren. Ik begreep niet hoe ze het voor elkaar kregen om deze zeepieren te pakken te krijgen. Jesper vertelde vervolgens dat ze met hun onderkaak de bodem omwoelen om ze er zo uit te krijgen. Je kon dit inderdaad op bepaalde stekken zien dat de bodem kraterachtige gaten vertoonde waar de zeeforel zijn diner had genoten… Een indrukwekkend verhaal.
Gids Jesper met een moddervette zeeforel van 53 cm. (Het ziet er een beetje bruut uit, zo zijn ze dat nu eenmaal gewend). Tegen het einde van de dag landde ook ‘die-hard’ Pol nog een mooie fjord-vis. Pol was al enkele dagen in Denemarken en had al meerdere stekken aangedaan. Hier had hij enkele zeeforellen gevangen, dus het was niet zijn eerste, maar wel voor de trip!
Pol met een mooie Fjord-vis. Bijna iedereen had vandaag al wel een aanbeet gehad of iets gezien bij de anderen. Menno kwam tot de conclusie dat zijn hengel niet helemaal overeenkwam met de vliegenlijn. Na wat hulp en tips van Jesper kwam al snel het advies om er een andere, zwaardere lijn erop te zetten. Jesper graaide snel een andere reel uit zijn auto, monteerde deze op de vliegenlat van Menno… en Menno zag het licht. “Eindelijk voel ik de lijn iets doen!” Vervolgens heeft hij de rest van de week staan werpen als een waar zeeforelvisser! Eigenlijk een perfecte start van de week. ’s Avonds na de bekende borrel stond de Babi Ketjap van Ruud klaar om de maagjes tot rust te brengen. Wederom wat moppen tappen, kletsen, vliegenbinden, nog meer kletsen en tot slot een hoop gesnurk… We waren allemaal kapot! Dinsdag 15 april – de rust kwam terug… Na een stevig ontbijt met spek en gebakken eieren keerden we weer terug naar dezelfde plaats als waar we gisteren gevist hadden. Deze dag zou goud brengen voor Marco. Ook Chris zou vandaag voor de zoveelste keer in de prijzen vallen. Meerdere kregen her en der een aanbeet, actie was er dus zeker wel. De aantallen van gisteren waren echter iets minder. Het was relatief kouder door wat meer bewolking. De meesten wisselden dan ook de ademende waadpakken in voor neopreen exemplaren om voor langere tijd warm te blijven. Marco landde zijn eerste, puntgave zeeforel van zo’n 40 cm en Chris verzilverde ook een zeeforel van zo’n 50 centimeter.
Marco met een puntgave veertiger!
Ook Chris met een machtig mooie zeeforel. Het werd een wat taaiere visserij. Toch heerste er een heel goede stemming en het weer was, zeker voor de tijd van het jaar, prachtig. Tussen de middag even lekker een kopje koffie en vers gebakken broodjes van de lokale bakkerij… Goed om even aan te sterken en op te warmen om de middag af te vissen. Zoals gezegd, er gebeurde helaas niet gek veel meer… Het werd bar koud. Tijd om naar huis te keren, te borrelen, te kletsen, maaltijdje te nuttigen, gruwelijk te ouwehoeren om tot slot nog een duik te nemen in het zwembad en richting bed te kruipen.
Menno gaat steeds beter met werpen en beeld zichzelf alvast het een en ander in… Woensdag 16 april – het roer om… De dag dat het ook voor Peter in orde zou komen! Na het standaard ochtendritueel weer in auto gekropen om naar de stekken te gaan. Echter zouden we nu niet meer terugkeren naar de plaats waar we eerder deze dagen hadden gevist. Het roer om… De wind was meer dan 90 graden gedraaid en het fjord van afgelopen dagen was eigenlijk geen optie meer. Daarnaast hadden de meesten gelukkig de nieuwsgierigheid van ware zeeforelvissers om meer water te zien en te leren kennen! We lieten dus de bekende stekken voor wat het was en we besloten de groep in tweeën te splitsen. Eén richting het westen en de anderen naar het noordoosten van Funen. Chris, Darek, Menno en James gingen ondermeer naar Strib en Trelde en vingen slechts drie vissen, 2 kleine (ook altijd blij mee!) en Chris haakte en landde nog een hele knappe zeeforel van zo’n 55 cm.
Strib leverde helaas geen vis op, wel mooie foto’s.
Trelde bracht een plaat van een vis voor Chris! De rest van de ploeg, Peter, Marco, Pol, Ruud, Wimsema en Jelsema, gingen naar een onbekend fjord. Gewoon even verkennen. Als je dat niet doet kom je ook nooit voor de verrassingen in aanmerking! Helaas was dit niets, veel te ondiep en hier kon volgens ons niet echt veel zeeforel rondbanjeren. Toen zijn we maar even doorgereden naar Odense Fjord. Een prachtig mooi, azuurkleurig water en briljante visserij.
Odense Fjord, een heerlijke stek met prachtig mooie natuur! Wimsema nam op ouderwetse manier weer het voortouw door wederom bij de tweede worp een goede vijftiger te haken… en te landen! Ook Marco haakte al snel een mooie zeeforel. Peter, die allang blij was dat we een keer aan vissen toekwamen, had al zoiets van, “ik wil nu het water in en ga geen twee kilometer meer lopen hoor…!” Toen de eerste vangsten daadwerkelijk een kilometer tot anderhalf van de parkeerplaats gemeld werden stond Peter er ook rap bij (sportief!) en toen liepen we in één keer volop in de vis! Ik ving er in amper vijftien minuten tijd 3 supermooie, puur zilveren vissen van tussen de 40 en 50 centimeter.
Puur zilveren vissen van mooi formaat! Ik was zo blij als een kind! Intussen had ik er denk ik ook al zo’n 5 gemist, maar dat terzijde. Ook Wimsema had al een aanbeet of vijf gehad en dat terwijl we amper twintig meter uit elkaar stonden! Typische voorjaarsvisserij wat dat betreft; als je ze tegenkomt dan gebeurt het vaak ook goed. Peter stond rechts van ons en haakte kort na ons ook zijn eerste zeeforel! Na een pittige, langdurige dril greep ik de vis bij zijn staart om aan hem te overhandigen aan de trotse vanger… helaas ging het daar mis… de zeeforel kwam terecht in genoeg water om een spurt naar het diepe te maken… en nam de vlieg en een kort stukje lijn mee… de gevreesde breuk… Gelukkig duurde het niet langer dan zo’n twintig minuten of Peter had er weer een aan. Dit keer een kleiner formaat, maar dat doet er niet toe! Een mooie zeeforel… én op de foto ermee! Zoals Peter het zo mooi beschreef: “Die aanbeten, daar sta ik niet zo van te kijken, maar wat houden ze het lang vol zeg.., ze blijven maar gaan!” Mooi!
Peter met een welverdiende vis! Die dag hebben we daar dus echt goed gevangen: 9 gelande vissen… geen slecht resultaat vonden we, en vele aanbeten. Het viel op een gegeven moment dood en we besloten na op te warmen in de zon met een bak koffie de biezen te pakken om huiswaarts te keren.
Nog even opwarmen in de zon, bakkie koffie erbij en lachen! Lekker weer borrelen (er wordt wat afgeborreld wat dat betreft) eten (dit keer Surinaamse Bami alla Ruudjetuutje – velen vreesden vreselijk geuren af te gaan geven de volgende dag…), naborrelen en snurken. De opsplitsing van de groep was een goede zet geweest. Nagenoeg iedereen heeft op dit moment in de vis gezeten, enkel Darek en Menno nog... Donderdag 17 april – alweer de laatste visdag… grrrrrrrrrr De meer dan gouden dag voor Pol. Zoals ik eerder schreef is dit een visser van het zware kaliber… niet qua gewicht maar qua keihard doorvissen… 6 Uur ’s ochtends naar de waterkant om vervolgens om rond negen uur ’s avonds terug te keren… maar dan wel met 7 vissen… Dat dan weer wel! Ik heb die dag niemand meer gezien, op Pol en Ruud na dan die in het Fjord stonden te vissen waar we aan het begin van de week waren begonnen. De rest was dusdanig uitgevlogen dat ze niet eens meer wisten waar ze nou precies zaten! Toen ik ze aan de telefoon had wisten ze niet meer te vertellen dan dat de stek er geweldig uit zag en dat James er wederom een monster van 58 uit had getrokken… Beregoed nieuws dus. Iedereen stond strak omdat ze wisten dat ze goede kansen op dikke vissen hadden. “Prachtig mooi om te zien”, zo zei Wimsema en dat zegt ie niet zomaar! Ook Darek was eindelijk in de vis gekomen! Eindelijk, die jongen stond van het begin af aan zo perfect te vissen, enkel had hij het geluk niet aan zijn zijde… Tja, ook dat hoort bij zeeforelvissen.
James met zijn monster van 58 centimeters... Die avond verzamelde iedereen weer behoorlijk laat bij het huis. Nog even gebruik maken van het heerlijke zwembad, lekker hapje eten, lasagne bolgnese alla Jelsema. Mooiste detail van de avond vond ik dat Darek opeens een boom van een sigaar tevoorschijn toverde. In het begin van de week hadden we besproken of er bezwaar was tegen het roken in huis. Darek had nog niet gerookt die week… totdat zijn eerst zeeforel in handen gekomen was… juist… en die avond ging die mega-sigaar in de brand! Ook voor hem was het compleet nu. En je raadt het al… Whisky, bier, kletsen, ouwehoeren, bakken tappen… en gruwelijk snurken…
Ook Pol stak er even een dikke jongen voor op, samen met een gla(a)s(je) whisky… Vrijdag 18 april – de aftocht… klote! Het is verdomme weer voorbij! Begint alles op gang te komen is het alweer tijd voor afscheid… Misschien wel goed zo om ook te blijven hunkeren naar een volgende keer… Na het ontbijt vertrekken de mannen na een ruige en oergezellige week vissen het huis. Opeens is alles leeg, zo raar…
De parkeerplaats in één keer weer leeg. We zijn er nog wel even op uit geweest. Om precies te zijn weer naar de plek waar het merendeel van de groep gisteren was geweest. Het was daar doods. Meer een zomerstek zo mijmerderden we wat. ’s Avonds toch nog maar even teruggekeerd naar het Fjord dat we de eerste dagen hadden bezocht. Ik had 2 leuke zeeforellen vissen Wimsema scoorde gelijk maarliefst 4 exemplaren. Ook Ruud en Chris troffen enkele aanbeten en een paar gelande vissen.
Mooie visjes kwamen nog voorbij. Tot slot… Het was al met al een fantastische week, mede dankzij het geweldige gezelschap bestaande uit:
Al met al een week met heel diverse karakters, bijzonder veel gezelligheid en prachtige vangsten! Mocht je geïnteresseerd zijn om dit eens mee te maken? Neem dan alvast contact met ons op of schrijf je direct in voor de aankomende trip die zal plaatsvinden in september (nadere info volgt via nieuwsbrief). - terug -
|
Indien je hier een link wilt, mail ons. |
||||||||||||||||||||||||||
FlyFever.com – Kennismakingstrip Zeeforel 2008 – Denemarken - week 16
Chris had binnen een uur al zijn eerste aanbeet verzilverd. Een plaat van een zeeforel wederom op de Cream Magnus!
Copyright FlyFever - niets van deze site mag worden overgenomen in welke zin dan ook zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.