Met een rugtas en een 4-delige vliegenhengel op reis...

door Joost van Altena

In 2009… Hadden mijn vriendin Tessa en ik een reis gepland door Thailand, Maleisië en Indonesië. Zoals het altijd gaat met een vakantie, nam ik wat vliegvisgerei mee om wat lijntjes te kunnen werpen als de gelegenheid zich zou voordoen. Het leuke van deze manier van reizen is dat je niets vooruitplant. Alleen de stad van aankomst stond vast en in dit geval ook de landen die we wilden aandoen. Onze vakanties staan altijd in het teken van cultuur, spontaniteit, natuurschoon en het jezelf verrijken met datgene wat erop je pad komt.

Eenvoud, rust en natuurschoon...

Na 3 weken reizen en verblijven op diverse mooie plaatsen zoals Bangkok in Thailand, Banda Aceh en Bukit Lawang op Sumatra en de Perhertian islands op Maleisië, waren we alweer toe aan de laatste bestemming van onze reis. Dit zou, na eerdere kennismaking en ervaringuitwisselingen met diverse reizigers, de Tioman Islands in de Zuid-Chinese zee van Maleisië worden.

Dit eiland met een oppervlakte van 350 km2, is vrij uniek in zijn soort vanwege de grootte en de verre ligging vanaf het vaste land. Hierdoor heeft het eiland door de eeuwen heen een uniek scala aan dieren- en plantensoorten ontwikkeld. We vertrokken vanuit Mersing met de ferry naar Pulau Tioman, dat zo’n anderhalf uur varen was. We arriveerden op Kampung Tekek en kozen ervoor om door te reizen naar Kampung Juara dat aan de westkant van het eiland lag en zich kenmerkt door weinig toerisme en ‘basic living’. We verbleven in een houten chalet wat gerund werd door twee uiterst vriendelijke Maleisiërs.

'Basic living' in een houten chalet.

Heerlijk om nog even te relaxen voordat de dagelijkse, drukke gang van zaken weer van zich zou laten horen. Het houten chaletje was direct gelegen aan het strand. ‘s Ochtends wakker worden en eerst een verfrissende duik in de zee nemen alvorens heerlijk en rustig de dag te beginnen met een heerlijke kop Maleisische koffie en een ontbijt bestaande uit vers fruit, vers fruit en nog eens vers fruit.

Ik had de omgeving al verkend, hier en daar aan wat locals gevraagd waarop en hoe hier zoal gevist werd. Veel wijzer werd ik er niet van, hier vist men eigenlijk alleen ‘s avonds vanaf de jetty op inktvis. Trouwens wel supergaaf om te doen. Toen ik op een van de avonden daar stond te kijken hoe de jeugd van het dorp de inktvis aan het vangen was, vroeg een jongen of ik het ook wou proberen. “Ja natuurlijk, lijkt me leuk!”

Leven in en eten van de natuur.

Het was de kunst om op zicht te vissen, wat op zich makkelijk ging doordat er vier grote schijnwerpers de zee deden oplichten. Zag je een inktvis zwemmen, dan gooide je er een speciale inktvisplug naartoe en viste die met kleine rukjes terug. Spannende visserij om zo de inktvis achter de plug aan te zien zwemmen, de plug pakken en dan binnenhalen en voordat je hem de kant optrok even 10 seconden wachten, anders was je een grote inktvlek rijker.

Dan maar zelf op onderzoek uit. De zee was een mogelijkheid, maar had met het snorkelen al gezien dat de vis zich daar ophield waar je een bootje nodig had en een goede zinklijn. Had geen zinklijn meegenomen, dus dan wordt het al wat lastiger. Zo’n 200 meter naast ons huisje stroomde een kleine rivier de zee in en ik besloot hier eens te kijken of er mogelijkheden waren om te vissen.

Kleine rivier vlakbij ons huisje.

Het riviertje maakte een haakse bocht daar waar hij uit de jungle kwam en hier was de rivier het best bevisbaar, al vroeg ik mij af of de vis zich hier zou ophouden. Om ruimte te besparen had ik alleen een 4-delige aftma 9 hengel meegenomen en het voelde behoorlijk lomp om met zo’n stok op een klein stuk water te vissen. Uit de zeevliegendoos nam ik een witte bonefishfly en knoopte deze aan een 15-ponds leader. “Zo we zien wel wat er op de vlieg zal happen…”

Zou er wat liggen?

Ik wierp de lijn tot aan de overkant van de bocht, liet de vlieg iets afzakken en met kleine, ferme rukjes viste ik hem binnen. Gelijk de eerste worp een knal op de vlieg, maar kreeg de vis niet gehaakt. Dit tafereel herhaalde zich een keer of tien. Ik snapte er niets van, de haak was scherp daar lag het niet aan. Het aanslaan was ook normaal, maar de vis was niet te haken. Na de 14e poging kreeg ik eindelijk een vis gehaakt, deze deed de 9 hengel behoorlijk doorbuigen.

Eindelijk een hanger!

Een paar minuten later was de vis aan de kant en tot mijn verbazing was het een kleine tarpon die niet groter was dan 35 centimeter. Wow, wat een power heeft dat tarponnetje zeg, dit verklaarde ook het moeilijke haken van de vis, door zijn harde bek moet je echt hard aanslaan om hem te kunnen haken.

Tarponnetje.

Zo heb ik nog een middag daar gevist op die mooie plek, heerlijk lekker peuteren en af en toe een visje vangen. Wat blijft dat toch fijn, lekker vliegvissen in de natuur met alles wat zij aan je blootgeeft. Zo zag ik een varaan de rivier oversteken die de grootte van een krokodil had, wat een monster was dat zeg.

Met een leuke ervaring rijker en een mooie afsluiting van een 5-weekse trip gingen we richting Singapore om het vliegtuig naar Nederland te nemen.

Terima kasih untuk pengalaman!

Ps. Wie de stad Kuala Lumpur aan doet in de toekomst, er zit een vliegviszaak... Deze wordt gerund door de vriendelijke Nick Ooi en hij heeft de kennis en spullen om Maleisië en daarbuiten onveilig te maken.

Adres:
Tackle box adventures
99, Jalan SS 15/4C
47500 Subang jaya
Selangor
Kuala Lumpur

Joost

- terug -