|
||||||||||||
In Memoriam: Arnold Brancart, 'Naud'door Theo Bakelaar Een indrukwekkende, bescheiden man, Vliegvisser ten top, Meester, is niet meer. Tijdens een bezoekje aan de hengelsportwinkel kreeg ik afgelopen vrijdag het vreselijke nieuws te horen: Naud is niet meer. Hoe hard kwam die klap aan, ‘mijn Godfather’ was niet meer. Verslagen vertrok ik uit die zaak en reed naar huis met gedachten aan die mooie man die me bijna alles had bijgebracht op het gebied van het vliegbinden en werpen.
My Godfather. Alles kwam weer terug van vele jaren geleden, vele jaren terug toen ik op een vrijdagavond in datzelfde viswinkeltje in de stad kon deelnemen aan een sessie vliegbinden onder leiding van Arnold Brancart. Gewoon Naud… Branco. In slechts 4 sessies zouden we zover zijn dat we alle beginselen onder de knie zouden hebben om het hele repertoire te kunnen binden, althans de grondbeginselen. Nou, hij kreeg dat voor elkaar aan ons hongerige wolven. De rust, de bescheidenheid en de kennis straalde er vanaf. Voor mij werd hij ‘my Godfather’, mijn Meester waar ik ieder woord uit zijn mond at en niets wilde missen van zijn kennis op het vliegvisgebied. De avonden waren te kort, hij had me vriendelijk gek gemaakt met al zijn kennis, helemaal verslaafd gemaakt.
Outdoorman die voor de hap zorgde.
Het meeste trof mij toen we op de lange terugreis richting huis je in de auto vroeg om een vlieg uit mijn doos, daar je vond dat ik als leerling van jou hele fraaie vliegen bond en jij jezelf wegcijferde. Hoe bescheiden kun je zijn als Meester?! Bij het passeren van het Noorse museum hebben we met bewondering staan kijken naar de imposante Grizzly beer en wat plaatjes geschoten. Hoe machtig en met wat voor power moest die wel niet geleefd hebben, wat een kracht. Afbeelding rechts: Naud the Grizzly man. Naud… voor mij ben jij die Grizzly geweest in alles wat je deed. Naud… bedankt voor je Naud zijn. Cheers, Theo - terug - |
||||||||||||