Vliegvissen op Harder…

Heb nu al tien keer de Deense DVD over het vliegvissen op Harder gezien. Het begint nu toch echt te jeuken! Bizarre aanbeten, langdurige drils en grote vissen! Dit moet ik een keer geprobeerd hebben. Je hoort er eigenlijk nooit over!

Een week geleden nog aan de kust geweest en tientallen Harders voorbij zien trekken, stevig azend… Dit moet dan toch te doen zijn? De shad werd zelfs een keer geproefd door een Harder… Zaterdag moet het dan gaan gebeuren. Een hele dag op de Harder en natuurlijk ook op de zeebaars! Machtig mooie sportvissen.

Eerst maar eens even nog wat vliegen binden, hengeltjes in orde maken, leaders prepareren en dan nog een paar nachtjes slapen…

De weersberichten zijn niet gunstig… Jammer, de hele week naar uitgezien en uitgerekend nu zit alles tegen! Westenwind, kracht 4, niet om te hebben. Het is lastig vissen, hoog water. Slechts enkele finten hebben we voorbij zien trekken en deze gingen zeker niet vol overgave op de vlieg af, het was eerder nippen. Iets dat niet gewoon is voor fint… Nog een paar keer rondkijken, wat eten en maar weer terug naar huis… Bijkomen van de teleurstellende dag… Op naar een betere dag.

En daar bleef het dan ook bij. Inmiddels een paar maanden verder en de Herfst heeft haar intrede alweer gedaan. Wat schiet de tijd toch voorbij. We hadden ons nog zo voorgenomen om nog een paar keer op de Harder te gaan vissen… er is niets meer van gekomen.

Toch was het een hilarische avond met Chris. De avond voordat we voor het eerst ‘serieus’ op Harder gingen vissen met de vlieg. Hopeloos zaten we achter onze vices. We wisten wat het moest worden qua vlieg. Althans, dat moesten we maar geloven van de DVD die ik inmiddels al tig keer had gezien…

De vlieg die het moest gaan doen…

Chris wist het niet meer en zat met een schuin oog naar mijn binden te kijken. Al kopschuddend begon hij zelf te knopen en hoe verder hij kwam, hoe minder hij het wist… Het duurde niet lang tot hij met zijn hoofd op zijn arm steunde en pufte van ‘wat nu verder?’…

Chris wist het even niet meer.

Een biertje werd nog uit de koelkast getrokken en de ‘brainstormsessies’ werden creatiever en gekker. Uiteindelijk kwamen we er gewoon niet meer uit en besloten het daar maar bij te laten. Chris kwam tenslotte op het lumineuze idee om de ultieme vlieg te bouwen. Uit balorigheid liep hij naar de koelkast – dit keer niet voor bier – en pakte de krop sla…

Een stuk sla op een haak… oogt hilarisch, maar ermee werpen?

Al met al zijn we niet veel verder gekomen dan het hiervoor geschrevene. Jammer. Volgend jaar weer een nieuw jaar en dan…

… dan hopen we een keer met de neus in de boter te vallen!

Cheers

Jelsema

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.