Fluorocarbon versus Monofiel

Fluorocarbon is inmiddels al heel wat jaartjes op de markt en toch krijg ik nog regelmatig de vraag wat nu precies het voordeel ervan is. Eigenlijk raar. Met name omdat het een regelrecht voordeel heeft dat zich uit in het feit dat het simpelweg meer vis vangt dan de standaard monofiel lijnen! Waar zou het dan aan liggen dat nog steeds vele (vlieg)vissers het bestaan cq. de functie er niet van kennen? Ik denk dat de prijs nog altijd een voorname rol speelt in het geheel…

Als je de prijs per meter onderling vergelijkt dan is dat nogal een groot verschil, alhoewel het verschil steeds minder wordt. Wanneer je kijkt naar het productieproces dan zal het je niet verbazen. Maar de voordelen spreken voor zich: je vangt er meer vis mee! Toch beslist de portemonnee gek genoeg toch vaker dan het gezonde verstand.

In Noorwegen hebben we eens op pollak gevist met gevlochten, monofiel en fluorocarbon draad. Juist omdat praktisch iedere worp raak was vonden we dit een representatief moment om dit eens te testen. De uitslag was onomstotelijk: gevlochten lijnen presteerde niets, monofiel lijnen zorgde geregeld voor vis maar de fluorocarbon stak er met kop en schouders bovenuit. Keer op keer werd de vlieg zonder aarzelen gepakt.

Pollakken nemen de vlieg zonder aarzelen, in tegenstelling tot de andere typen lijnen.

Toen ik de eerste keer met fluorocarbon viste (Tiemco) vond ik het maar een rare lijn. Vrij hard van structuur, lastig om te knopen en brak sneller dan monofiel. Achteraf allemaal logisch. De hoeveelheid rek die in monofiel zit is aanzienlijk groter dan in fluorocarbon. Het breekmoment ligt dan ook heel anders. Daarnaast is de trekkracht van fluorocarbon lager dan die van monofiel lijnen. Ook dit verandert, Fluorocarbon wordt steeds sterker.

Ook het knopen van de fluorocarbon wordt steeds prettiger.

Fluorocarbon heeft de standaardvoordelen van UV-ongevoeligheid, de onzichtbaarheid en het door het wateroppervlak heen zakken. Prima uiteraard met het vissen met de nimf en de streamer. Met de droge vlieg kan het voor moeilijkheden zorgen. Met name omdat vaak voor dunne tippets gekozen wordt en de aanslag vrij hard (lees direct) is, is breuk vaak aan de orde en wordt het vertrouwen in de lijn niet echt bevorderd.

Jarenlang heb ik de fluorocarbon dan ook links laten liggen. Het zal wel, dacht ik. De laatste jaren, met name vanaf de polaktest, ben ik weer fervent aanhanger van dit lijntype. Op zeeforel gebruik ik het standaard. Ook voor de zalmvisserij wordt enkel nog fluorocarbon ingezet. Ook voor het vissen in Nederland gebruik ik liever fluorocarbon dan welke andere lijn dan ook.

Standaard voor de zeeforelvisserij...

En ook standaard voor de zalmvisserij.

Enkele merken die aan te bevelen zijn: Gamakatsu, Frog Hair en Scierra. Stuk voor stuk fluorocarbon lijnen die goed presteren en goede trekkrachten hebben. Ook de diameters zijn eerlijk. Nogal een belangrijk punt.

Gamakatsu, Frog Hair en Scierra hebben ondermeer perfecte lijnen.

De conclusie is eigenlijk simpel: wil je meer vangen of minder betalen. It’s up to you.

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.