Zeeforel, Denemarken 19 t/m 21 maart 2009

Het is tijd om er eventjes uit te gaan, even “proefvissen”. Even drie daagjes uitwaaien en wat hengels uitwerpen in de hoop een zilveren pijl te haken.

Over een week of vier is het tenslotte alweer zover. We gaan weer met 10 man achter de zeeforel aan. Hopen dat iedereen weer goed in de vis komt! Maar goed, dat heb je niet voor het zeggen en zover is het tenslotte nog niet. We gaan nu eerst maar eens voor drietal dagen “proefvissen” op Funen.

Het huisje is geboekt, woensdagavond zullen we aankomen en zondagochtend weer huiswaarts keren, toch 3 heerlijke dagen vissen! Naast vliegenhengels nemen we ook weer de werphengel mee om met de Sbirulino te vissen, op de momenten dat de vis lastig te vinden is of te ver uit de kust blijkt te zitten. Met deze manier van vissen kan je zo gigantisch effectief een groot gebied uitkammen. Wimsema is vastberaden om met de PT-boat het water op te gaan. Het heeft bij onze Deense vrienden leuke resultaten opgeleverd, dus wie weet!

Heerlijk op het water een beetje pielen en hopen op een reactie van de zeeforel...

Het weer ziet er niet echt uit om over naar huis te schrijven. Weliswaar wat zon en geen regen, tot zover prima, echter de wind draait van het westen richting oosten… iets dat vaak niet veel goeds betekent. Maar ja, even lekker met de benen in het water en de neus is de wind is eigenlijk het aller belangrijkste, een mooie zeeforel zien we als zeer welkome bonus.

Woensdag 19 maart zijn we dan eindelijk rond een uurtje of vijf in de middag vertrokken met als bestemming Fredericia, Denemarken. Het verkeer in Nederland is nog wat aan de logisch drukke kant terwijl het in Duitsland lekker doorrijdt. Na een gemoedelijke rit komen we om ongeveer 12 uur in de nacht aan bij het huisje. Even de slaapzooi installeren en na het nuttigen van een bak thee gaan we richting bed…

Donderdag…

Vanochtend bijtijds opgestaan en op naar Jesper in Fredericia, bakkie koffie, dingen kopen (een dozijn Slagtern, wat sbirulino’s en andere dingetjes) want uiteraard zijn we weer van alles vergeten... Standaard dat we dan ook de dag na aankomst richting winkel rijden, het gebeurt zelden dat we de boel compleet ingepakt hebben…

De butcher blijft (tot nog toe) een topper voor het voorjaar... Een dozijntje in de box kan zeker geen kwaad.

Het is altijd weer heerlijk om bij Jesper de laatste update te krijgen over de “zeeforelstand van zaken”. Afgelopen dagen, vertelde Jesper, is er slecht tot goed gevangen, d.w.z. soms super (heel veel aanbeten en een ca. de helft die bleef hangen) en soms geheel niets, er zit eigenlijk maar weinig tussen. Het schijnt zo te zijn dat de vis in behoorlijk grote groepen door het fjord trekt en dus geconcentreerd beweegt. Dat betekent dus automatisch veel meters maken, op zich niets ongewoons voor dit jaargetijde, maar met de vlieg wordt het toch wat lastiger… heel wat lastiger…

Rond 1 uur komen we aan het water, het weer is fantastisch en er waait een middelmatige wind, naar lijkt uit het oosten. De PT-boten zijn opgeblazen, de hengels zijn opgetuigd en in de “sjokgang” vertrekken we richting de stekken. Wimsema pakt al na amper een half uurtje vissen een prachtige vis van over de vijftig, een meter of honderd uit de kant aan de lepel.

Het weer is fantastisch, althans om op het water te zijn...

Wimsema kreeg nog twee aanbeten en deze leverden allebei geen gelande vis op helaas. Ik sta na een half uur vissen weer aan de kant, m’n boot is lek… Kom je ook niet ver mee. Terug naar de waterkant en dan maar even wadend vissen dat ik na een kwartier ook zat ben, ik weet dat ik maar een fractie van de kans heb om vis te vangen ten opzichte van Wimsema, die een waanzinnig gebied afvist in no-time…

Het zint me niet en ik besluit te kijken waar de eventuele lekken in de boot dan zouden kunnen zitten. Na eindeloos onderzoek blijkt het aan de ventielen te liggen en na wat pielen zijn ze dan eindelijk gerepareerd en kan ik eindelijk ook weer redelijk veilig het water op.

Na een tweetal uren vissen heb ik nog steeds niets gezien of gevoeld. Het is een knap karige bedoeling en ik hoop op toch nog die ene aanbeet te krijgen die m’n dag goed zal maken. Dan, met het binnenhalen van de vlieg, heb ik het idee dat ik langzaam de planten in vis, echter vreemd genoeg schiet de Sbirulino verder door naar rechts… Toch vis?

Toch zeeforel?

Nadat ik de hengeltop omhoog breng zet een aanbeet definitief door. Eindelijk een knappe vis die goed in de haak hangt! Een stevige dril volgt en de prachtige vis ligt even later op mijn stripmat… De vis is knap gehavend en toont wonden op zijn kop. Hij is pas van de rivier gekomen, heeft nog nauwelijks body en de kleur is dus ook nog niet echt als die van een ware zeevis. Ik ben er desondanks enorm blij mee en de dag is goed zo… Voor dit soort verrassingen waren we tenslotte gekomen.

Toch... Een knapper vechter, niet groot... het doet er niet toe!

En weer terug om verder op krachten te komen.

We zijn nog even aan de andere kant van het fjord wezen kijken en hebben totaal niets meer gezien of gevoeld, terwijl het een plek is die bijna altijd wel vis oplevert. Eigenlijk al de gehele dag nergens actie gezien, behalve een hoop zwiepende collega-vissers.

De dag nadert zijn einde en het wordt tijd om wat te gaan eten. De temperatuur zakt, samen met de zon en het wordt echt koud. Ben blij mijn handen te kunnen warmen boven de blazer in de auto. Na een broodje kebab en wat vliegvisfilms kijken met Jesper wordt het weer tijd om onder de wol te kruipen om morgen te bezien of het anders wordt, het kan tenslotte van dag tot dag veranderen… De zeeforellen werden gevangen tussen 2 en 5 uur, verder geheel niets.

Vrijdag…

Vandaag wederom fantastische weersomstandigheden, althans om op het water te zijn. Voor het vissen is het niet geheel top… Geen bewolking en de zon begint al aardig aan kracht te winnen. We zijn vandaag al vroeg begonnen, voor ons doen, aan de zuidkant van het fjord, prachtige dieptes, grote wierbedden, kortom een geweldig stuk water om af te vissen. Helaas totaal geen tekenen van vis.

Het water aan de zuidkant ligt er als een glad lakentje bij.

Na een tweetal uurtjes vissen toch maar weer teruggegaan naar de dam en daar een rondje gemaakt. Hier ook helemaal niets. We spreken een visser die net met zijn belly boat teruggevaren komt. Hij heeft het een uur of vijf geprobeerd en had ook niets gezien of gevangen. Het water staat extreem laag. Lokale vissers spreken van de laagste stand ooit.

Als we aankomen staat er bizar weinig water. Normaal zou je al tot je enkels in het water staan...

Het normale niveau is af te lezen aan de kleurvariatie van de rietkraag.

We besloten weer naar de stek van gisteren te gaan. Vrij snel had ik een prachtige vis, zo’n 55 cm en nog gedeeltelijk gehavend door de paai en dus waarschijnlijk net van de rivier af gekomen. Nog een paar aanbeten gehad maar verder niets. Wimsema nog een mooie 45 cm zeeforel die geheel zilver was en ook nog een paar fikse tikken op de top ontvangen echter niets bleef verder hangen.

Een riviervis ligt op de stripmat...

... en ondanks de wonden ben ik blij hem te hebben mogen ontmoeten en weer terug te zetten.

Aan het einde van de dag ben ik eerder bij de kant dan Wimsema en zie een paar zagers, waaronder een kneiter die een substantie afzet, ik denk een soort van kuit, door het water zwemmen. Prachtig gezicht toch. Ik loop nog een halfuurtje zo door het water te banjeren en kom nog een aantal prachtige beestjes tegen die in deze omgeving leven, allemaal hoog op het menu van de zeeforel.

Schitterend om te zien hoe deze beestjes zicht voortbewegen...

... en zorgen voor nageslacht.

Een garnaaltje dat stil op de bodem lag en zich liet vangen door twee vingers.

Ook het stekelbaarsje is een prooi voor de zeeforel, alhoewel de zager meer geliefd is.

De zon daalt gestaag en het koelt enorm snel af en het wordt tijd om naar huis te gaan. We zijn voor vanavond uitgenodigd om bij Jesper thuis te komen eten. Een heerlijk, door zijn vrouw Anita, op z’n Deens bereid diner staat voor ons klaar. Tsja, en wat moet je ervan verwachten. Wimsema en ik zijn beiden best wel zeikers met eten maar het was briljant en met bijzonder veel passie klaargemaakt… en dat proef je!

Zaterdag…

Vandaag alweer de laatste dag. Dit keer wat vroeger aan de waterkant, zo rond 8.00 uur. Het weer is compleet omgeslagen. Voorspelde ze gisteren nog geweldig weer voor vandaag, er klopte helemaal geen ene jota van. Zon was niet te bekennen en de voorspelling van “bijna windstil” werd ook knap de nek omgedraaid. Windkracht 5 is het op z’n minst…

De weersvoorspelling was compleet de nek omgedraaid.

Hoe dan ook gaan we toch het water op. Wimsema met de PT boot en ik moet al snel weer terugkeren omdat een ventiel weer eens z’n werk niet naar behoren doet. Ik krijg het kreng maar niet in de goede, sluitende positie en moet noodgedwongen vanaf de kant verder vissen, iets dat achteraf niet zo erg blijkt.

In de ochtend is er verder nog maar weinig te beleven. Kasper had weliswaar drie aanbeten gehad, al voor dat wij aankwamen, echter niets was definitief blijven hangen. Om 10 uur is het tijd voor traditioneel Engels ontbijt. Kasper heeft een klein kooktoestelletje bij zich en begint met het bakken van spek, worstjes en eieren… Fantastische gastvrijheid van de jongens!

Kasper en Morten zorgen ervoor dat het een feest is.

Ik loop kort voordat het ontbijt klaar is nog even naar de waterkant en besluit een paar worpen te doen. Bij de tweede worp krijg ik ineens reactie en een leuke zeeforel spartelt met tegenzin aan de andere kant. Hmmm, da’s wel raar… Toevalstreffer of gaat er dan inderdaad toch iets gebeuren? Na de landing en wat plaatjes gaat de vis weer fris terug en ik vind het allemaal weer top. Met ijskoude handen keer ik terug naar de kookplaats en doe me tegoed aan het vette Engelse ontbijt dat geweldig smaakt.

Tweede worp raak, net voor het Engelse ontbijt.

Kasper staat na het ontbijt op z’n favoriete plekje en komt regelmatig in de vis. Enkele mooie exemplaren weet hij met de lepel te pakken en ook ik krijg wat aan- en doorbijters. Het lijkt wel alsof er steeds meer activiteit komt. Ik vang uiteindelijk een viertal vissen vanaf zo’n 45 cm. Geen beren, maar het is iets en ben er zeer gelukkig mee.

Kasper pakt een paar prachtige vissen op de lepel.

Plaatje van een vis bomvol zagers.

De middag is guur. Voor de zon is er geen doorkomen aan en de wind blijft aanhouden. Het is guur en lang in het water staan is er niet bij. Steeds vaker ga ik terug naar de kant om even een wandelingetje te maken om wat op te warmen. Koude voeten vind ik niet erg, maar als m’n lichaam het koud begint te krijgen dat wordt het vervelender. Je staat gewoon niet meer op en top te vissen.

Inmiddels is Jesper ons ook komen vergezellen. De die-hard vliegvisser, die ik nog nooit eerder met spinhengel heb gezien, staat nu wonder boven wonder een spinhengel op te tuigen. “Geen foto’s maken hoor…” zegt hij stellig. “Anders gaan m’n andere maten me weer voor valsspeler uitmaken…” Flauw als ik ben schiet ik er toch snel eentje, het is tenslotte een vrij uniek moment!

Uniek moment! Jesper met een spinhengel... Hij zei nog zo: "keep out of the way, I probably don't know how to do it anymore..., it might hurt you..."

Kasper blijkt nog meer in petto te hebben voor ons. Dit keer wordt een instant barbecue tevoorschijn getoverd en de hotdogs worden erop gelegd. Frensk Hotdogs! Gekker moet het niet worden! Dit is echt helemaal top, en zeker als je het zo koud hebt is een warme hap tussendoor meer dan welkom.

We vertrekken weer naar de kant om de laatste uren van de dag uit te vissen. Kasper vertrekt in zijn belly-boat met grove slagen richting een heel eind uit de kant. Hij slaat drie vissen achterelkaar mis en een kreet van frustratie (in het Deens) echoot over het water. Hij zit in ieder geval in de vis, iets dat Morten (maatje van Kasper) en ik niet bepaald kunnen zeggen… Maar Morten komt bijna altijd met verrassingen…

Eindelijk is er bij Kasper iets blijven hangen. Een plaat van een zeeforel van net over de 65 cm ligt in zijn schepnet. Hij neemt hem mee naar huis. “Zal vrouwlief blij mee zijn!”, zegt hij. De vis wordt gedood en een bult zagers zijn achter in zijn strot te zien. Het is echt niet te geloven wat die veelvraten aan zagers naar binnen werken…

Kasper pakt een paar mooie vissen...

Ik krijg nog een stel aanbeten en begin het onderhand echt steenkoud te krijgen. Rillingen lopen door mijn hele lichaam. Zelfs tijdens het binnendraaien merkt de vlieg het. Trillenderwijs wordt deze worp na worp binnengevist… Ik besluit langere tijd aan de kant te blijven om uit de wind wat op te warmen, voor zover dat nog mogelijk is.

Ook Jesper komt weer terug naar de kant en we praten wat over koetjes en kalfjes. Dan komt er een schepnet om de hoek. Het is dat van Morten. “Knappe vis”, zegt Jesper. Morten legt de vis op de grond neer en tot onze verbazing zien we dat het een zalm is… Gaaf om eens mee te maken! Ik had er al eerder van gehoord, maar was er nog nooit bij geweest. Even leek er nog twijfel te zijn maar nadat we de zeeforel van Kasper ernaast hadden gelegd wisten we het zeker. Een stevige plaat van een vis, ver achterin de 60 cm en 2,6 kg. Uniek!

Ondanks de kou en alles was het een topdag. Lekker wat actie, prachtige vissen en een fantastisch gezelschap. Het is goed zo. Vreemd was wel dat de aanbeten allen anders waren dan normaal voor dit seizoen. Hadden we vorige jaren nog keiharde knallen, dit keer waren alle strikes zacht en “picky”. Misschien komt het wel door de watertemperatuur.

Anyway, over een paar weken zitten we er weer en hopen we dat het wat warmer is en dat de vissen wat meer verspreid liggen.

We houden je op de hoogte!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.