"...Vermaak jij je dan wel?"

Door Dineke

Al aan het eind van de winter begint het visseizoen in Goor. Niet met bevroren tenen en een loopneus langs de waterkant, maar knus bij de verwarming, surfend op internet. Er wordt dan uren gezocht naar de beste bindpatronen voor zeeforel, de mooiste materialen en dé visstekken in Denemarken. Voor mij houdt dat in dat, als ik de aandacht van Egbert wil, iets van nimf, vlieg of forel in mijn vraag moet verwerken… en dan lukt het meestal wel. Ja, mijn man is vliegvisser.

Ook dit voorjaar staat Denemarken weer op het program, maar dit keer vraagt Egbert of ik mee zou willen. “Maar Dien, als ik dan de hele dag weg ben, vermaak jij je dan wel?” “Misschien zijn er mooie plekken om te tekenen, te schilderen of fotograferen…” Ik ben dan allang verkocht. We gaan met de camper van mijn ouders, dus ruimte om van alles mee te nemen. Veel schilder- en tekenspul en een spannend boek. Camper vol, Denemarken, here we come!

Op vrijdag 8 juni dieselen we rustig naar Haderslev waar het behoorlijk blijkt te stormen. We staan nog niet op onze plaats of ik hoor Egbert: “Dien, ik heb zo’n gevoel… ik denk dat ik het even ga proberen… maar vermaak jij je dan wel?” Lief! En: "Ja hoor, ik vermaak me wel." Met mijn camera loop ik naar de stek waar Egbert staat te vissen en zie dat hij zijn eerste zeeforel van dit jaar aan de haak slaat (of is dat vlieg in jullie jargon?). Gelukkig hebben we de foto’s nog.

’s Nachts lagen we, als in een boot op zee met windkracht 8, te schudden in bed. We hadden natuurlijk de pootjes van de camper uit kunnen klappen, maar goed voor het zee- en vakantiegevoel zal ik maar zeggen.

De volgende ochtend, zaterdag 9 april, val ik bijna van schrik uit bed. Normaal moet ik redelijk duwen en trekken om hem uit bed te krijgen, maar nu staat hij in één keer om 06.00 uur naast het bed. Vervolgens is het eerste wat hij zegt: “Dien, kijk eens wat mooi!” Hij bedoelde de zonsopgang en direct erachteraan: “Sh*t! Ik ben niet de eerste…” Vliegvisser denk ik. Met een kleine 10 minuten is ook hij ergens in het water. Het is die dag stralend weer en van de storm is niets meer te merken.

We ontbijten samen en Egbert maakt zich op voor een dag in het water. “Wat ga jij eigenlijk doen?” vraagt hij nog op de valreep. “Vermaak jij je wel vandaag?” En weg is hij. Ik pak mijn camera en wat tekenspullen en rommel wat rond langs het strand.

Een schetsje van een klein eiland en Funen in de verte met oliepastel.

Ja, ik vermaak me wel! Egbert heeft vandaag toch nog zeeforel te pakken gekregen. Oh schrik, zondagmorgen: nog vóór 06.00 uur staat ie alweer naast het bed. Weer hoor ik: “Shit nog steeds niet de eerste,” maar het bleek later een boei te zijn… “Dien, nog even kijken hoor, dan gaan we straks na het ontbijt naar Funen. Vermaak jij je nog?” En weer weg is hij.

Deze twee foto’s zijn genomen op 10 april om 05.52 uur… Crisis!!! Ja, ik vermaak me zeker…

We hebben deze zondag prachtig weer en rijden na het ontbijt naar Funen. De eerste stop is een bezoekje aan de bijna vertrekkende Chris, Marco en Bert. Hun verhaal heb je kunnen lezen in het stuk ‘Terugblik zeeforel Denemarken’ door Chris Strik. Hierna een paar uur naar het strand. Egbert natuurlijk vissen en ik vermaak me, lekker lui op een boomstammetje in de zon, met een spannend boek. Wat wil je nog meer?

Vissen en overnachten bij het Gamborg fjord. Een prachtig plekje aan het water op een camping in Fons. Happy days.

Maandagmorgen staan we om 6.30 uur en voor ons doen laat op. Het is weer een prachtige dag en na het ontbijt rijden we naar Tøro Huset. Een, naar mijn idee, legendarische plek want iedereen heeft het erover. Het is er inderdaad heel erg mooi. We parkeren de camper, slepen een rugzakje met proviand, vliegvisspul en schetsboek mee en lopen het eilandje op. Egbert blijft al snel in de eerste bocht hangen en vragend of ik me wel weet te vermaken loopt hij het water in. Of ik me vermaak?…alleen al het genieten van de stilte, kijken naar zee, zilte zeewind en zon. Mooie plekjes voor schetsjes en wat foto’s…mijn dag kan niet meer stuk.

Egbert weet een flinke zeeforel en een kleinere uit het water te trekken. Dat blijkt uit reacties van andere vliegvissers bijzonder te zijn want op één man na (met een blinker) weet niemand wat te vangen die dag.

Op het uiterste puntje van het eiland eten we samen wat en teken ik Egbert met de ouderwetse kroontjespen als hij voor mij in het water staat te vissen.

In de middag rukken we ons los van het eilandje en rijden een prachtige route naar Helnæs. Ik heb nog wel even genoten van het door Tøro beschikbaar gestelde tuinsetje. Een beetje voorzichtig gaan zitten want het is wel heel erg wiebelig maar verder voldoet het prima!

Onderweg is de grote voorruit van zo’n camper geweldig voor kiekjes onderweg.

Op Helnæs hebben we de campingwinkel geplunderd en lekker bij het water gegeten. We hoorden van een paar Duitse mannen dat bij iedereen het vissen slecht ging. Geen aanbeten en geen beet. De wind trok inmiddels ook weer flink aan en na een paar whiskey’s zijn we maar vroeg naar ons mandje gegaan. We vermaken ons wel.

Dinsdagmorgen werden we wakker met regen en een flinke storm. Met een beetje mazzel vliegen de vissen je zo wel in de hand. Sight seeing Helnæs…

We besluiten de laatste nacht weer in Haderslev door te brengen, wie weet willen ze daar nog wel een keertje bijten en woensdag weer terug naar huis. Het stormt nog harder als we in Haderslev aankomen en Egbert rept zich, vragend of ik me vermaak, naar zee. En weg issie.

Maak je om mij maar niet druk. Zee, camera, boek, kachel en schommelende camper…heerlijk!

Denk niet dat het verhaal hiermee over is…over twee weken issie weer weg, in zijn uppie, naar Zweden. Misschien nog een beetje Noorwegen. Er is al weer contact gelegd met de vissende Fransoos van vorig jaar, internet contact met een Nederlandse Zweed en er vliegen weer veren, haken en dubbing door de woning.

En ik...? Ik vermaak me prima.

- terug -