Denemarken, april 2010 – deel 3

Tekst en fotografie: Jelle Westerhuis

Skjern Å staat vandaag op het programma. Om acht uur pikken we Jesper op bij zijn huis om richting het stille westen te kachelen. Onderweg pakken we, volgens Jespers' traditie, de bakker voor een ochtendvulling van de maag. Dan direct door om de vergunning te halen, de spullen op te tuigen en een dag langs de Skjern door te brengen.

Gelukkig niet al te veel wind. Als het waait in het westen heb je er vaak ook goed last van.

Zondag 11 april 2010… wie had dat gedacht?

• Weer: veel zon, nauwelijks een wolkje aan de hemel, terwijl de vroege ochtend potdicht zat.
• Wind: gehele dag variabel, voornamelijk noordoostelijke richting.
• Temperatuur: ca. 12 tot 14 graden.

Eén van mijn favoriete bezigheden: tubies uitlaten met de dubbelhandige stokjes... Jummie.

Vandaag zeker wel een 'joepie-dag'. Vanochtend dus voor ons doen knap vroeg op om op tijd bij Jesper te zijn. We gaan naar de Skjern, dagje zalmen. Tweetal stekken afgevist en knappe afstanden gelopen langs de kanten. Met redelijk zware zinklijnen vissen we de boel rustig af.

Ook dubbeltjes worden ingezet om een kans te maken op die felbegeerde rakkers hier die een gemiddeld gewicht hebben van rond de zeven tot acht kilo.

Tot ver in de middag geen reactie, zoals bij velen. Dan een klap op de hengel en ik begin te schreeuwen. Wimsema, die een vijftig meter verderop in diepe slaap is, steekt zijn kop boven het riet uit, ik heb hem ontwaakt uit zijn dromen in de middagzon... Heb er geen spijt van, had een fotograaf nodig...

Eén van de meest verslavende aspecten in deze visserij; die verrektes snoeiharde aanbeet...

Een knap gevecht zonder gigantische runs volgt en ik ben een knappe 20 minuten bezig om de vis binnen te krijgen, die niet normaal gehaakt blijkt. Ik heb ‘m in zijn rug gehaakt en dat geeft een ander gevecht dan gewend.

Jesper tailt uiteindelijk de vis en die een gigantische wond op zijn rug heeft, waarschijnlijk van een zeehondenbeet of iets dergelijks. De zalm is enorm dun, zwaar ingeteerd en we besluiten ‘m dan ook snel weer terug te zetten.

Jesper staat binnen no-time in het water om de vis te tailen.

Een rare, toch kennelijk goed genezen wond op de rug van de vis, waarschijnlijk van een zeehond?

Ondanks het niet goed haken en de 'bite mark' in de rug, beretrots om zo'n Deense zalm te mogen aanschouwen.

Terugzetten is altijd een heerlijk gevoel, zeker omdat de vis gewoon veel te mager is én zijn overlevingskansen, voor zover wij dat kunnen beoordelen, prima zijn.

Je dag kan dan niet meer stuk en iedereen is hilarisch over de vangst, geweldig om te zien zoiets. Snel even uitgebreid dineren, dat bestaat uit polser van de bbq.

Het beste restaurant maak je zelf langs de waterkant...

Wimsema perst er nog een stel worpen uit in de hoop op die o zo verslavende beuk.

Een machtige rivier die in deze tijd van het jaar door velen bezocht wordt.

Met een heel ander gevoel stap ik weer de auto in, een dag om niet te vergeten!

Nog even vissen en net na achten houden we het voor gezien, het is nog een stukje oostwaarts rijden...

Eerder verschenen deel 1 en 2, binnenkort deel 4.

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.