Blue Winged Olive

Door: Jelsema

BWO'tjes, oftewel Blue Winged Olives, zijn meivliegen uit de Baetidae familie. Belangrijker is dat het geweldige vangertjes zijn voor forel en vlagzalm. Ik vis er voornamelijk in Zweden en Duitsland (ondermeer de Lenne en de Traun) mee.

Dat je met kleine vliegjes dikke beren kan vangen bewijst de vis van Wimsema wel. Hij stond aan de Traun te vissen vanaf het fietspad en dipte zijn maatje 16 BWO tussen een aantal cruisende regenbogen in een poel. Daartussen zwom een exemplaar dat met kop en schouders boven de rest uitstak, qua formaat. De vis bedacht zich geen moment en steeg gestaag richting het oppervlak om het kleine vliegje te grazen te nemen.

Een lange dril volgde aangezien Wimsema met ik geloof 12/100 stond te vissen... En deze beer kon je niet zo maar aan land sleuren...

Een beer die het maatje 16 BWO'tje niet ongeroerd kon laten liggen...

Er zijn enorm veel variaties in BWO'tjes, dat wil zeggen, ze zijn op tal van manieren te binden. Hieronder een van de meest standaard patronen. Ze zijn ook met nylon pootjes te binden, met CDC toef, met extended body en ga zo maar door. Het experimenteren hiermee is leuk en loont. Ook de variant met een complete CDC veer kan verrassingen opleveren... Enfin, laten we 'm gaan binden...

Bindmateriaal

• Haak: TMC 100 maat 14 t/m 20
• Binddraad: Uni Thread Olive of Dun 8/0
• Staart: Dun Hackle Fibers
• Body: Super fine dub Olive
• Thorax: Super fine dub Olive
• Vleugel: Poly Yarn Dun (ik heb het spul alleen nog bij Frank van Benthem gezien...)
• Hackle: Dun

Bindwijze

1. Zet het binddraad tot eenderde van de haak.

2. Bind eerst het yarn in om de vleugel te bouwen. De dikte van de yarn laat ik afhangen van de stroomsnelheid. Hoe meer stroom, hoe dikker de toef mag. Op dun, langzaam water hou ik de toef zo arm mogelijk. De wijze van inbinden gebeurt vaak precies andersom. Ik doe dit bewust niet omdat ik op het einde de vleugel ietwat achterover trek om zo de meivliegvleugels te imiteren. Daarover straks meer...

3. Nu om de toef binden en fixeren op de haaksteel zodanig dat deze voorlopig rechtop staat en niet in de weg zal zitten bij het opzetten van de overige materialen.

4. We strippen een fiber of 8 van een Dun veer. Ik gebruik hiervoor de veer achterin de nek zodat je voldoende lengte en flexibiliteit hebt. De lengte bepaal ik op gevoel, maar je zou anderhalf keer de haaksteel aan kunnen houden. De staart kan ook gebonden worden met Tailing Fibers. Dit zijn stugge, nylon staart fibers. De staart kun je iets naar boven laten wijzen door een paar wikkelingen onder het kontje te zetten.

5. Strak de drogevliegendubbing op het binddraad zetten (stevig tussen de vingers draaien) en een strakke body vormen. Je kunt wax gebruiken. Ik wrijf m'n duim en wijsvinger altijd enkele keren langs m'n neusvleugels om ze wat vet te maken. Dan gaat het strak aanbrengen van de dubbing ook subliem en heb je geen wax-klonten aan het binddraad zitten.

6. Pak een veer uit de nek voor het maken van de parachute. Zorg dat fibers niet te ver uitsteken. Om dit goed af te meten kun je een hook-hackle gauge gebruiken. Bind de veer op zijn kop in (met de rug naar beneden), zodat de fibers omhoog krullen bij het om de yarn binden.

7. Nog even wachten met het winden van de hackle. Eerst nog een klein beetje drogevliegendubbing aanbrengen om de ondergrond te bedekken richting het haakoog. Doe dit kruislings zodat je een thorax verkrijgt en laat het binddraad enkele slagen voor het afknooppunt rusten.

8. Hackle nu de veer om de toef heen. Het aantal keren is afhankelijk van de kwaliteit van de veer. Hoe hoger de kwaliteit, des te minder wikkelingen zul je nodig hebben. Maak de hackle in ieder geval niet te dik. In dit geval heb ik met een Amerikaanse #2, 2,5 keer gewikkeld. Trek tot slot de veer strak naar onderen langs de haaksteel en leg er een paar wikkelingen overheen en vervolgens erachter om hem goed te fixeren.

9. De hackle kort afknippen, de fibers tussen duim en wijsvinger achterover trekken en nog een paar windingen eroverheen leggen.

10. Vervolgens afknopen en niet aflakken. Door een dubbele whipfinish te maken moet het zaakje vast genoeg zitten. Trek de vleugel ietwat naar achteren en verwijder naar beneden stekende fibers. Trek de vleugel naar achteren zodat het een stel meivliegvleugels imiteert. Trek de yarn wat verder uitelkaar zodat ie wat luchtiger wordt. Het werkt!

Succes met binden!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.