Even een streamer soppen in de hoop... (2)

Vandaag weer een middagje uitgewaaid. De zachte temperatuur en de niet al te harde wind maakte het een aangename paar uurtjes langs de waterkant. Af en toe kwam ook nog het magere zonnetje erdoor. Lang niet slecht voor zomaar een dag in oktober.

We zijn weer even wezen vissen met de streamer. Met de steeds beter wordende berichten gaat het echt kriebelen om erop uit te trekken in de hoop zo’n prachtig beest te verleiden om de streamer te rammen. Ik was alvast op enkele plaatsen aan het smijten terwijl Wimsema nog even wat spullen moest halen. Hij kwam terug met de spinhengel. Het blijft ook altijd hetzelfde met hem. Aan het einde van de lijn had ie een XXXL shad geknoopt met een soort van takelsysteem…

Anyway, gewoon lekker doorsmijten met die geit en proberen in de vis te komen. Het zag er goed uit en gaf me hoop op een aanbeet. De planten waren grotendeels afgestorven op een paar stengels na. Dat vist ook wat lekkerder.

Het is echt herfst geworden.

Na een tiental meters te hebben afgevist knalde Wimsema achter mij voor de eerste keer de shad in het water. Een kleine vloedgolf was het gevolg… Binnen enkele seconden klapte een snoek in de oppervlakte op zijn shad… En daar had ik zojuist nog staan smijten – dat bedoel ik nou met het blijft ook altijd hetzelfde met hem...

De snoek bleef niet hangen. Na nog een paar worpen was het wederom raak en dit keer volgde er een stevig potje knokken aan het einde van de lijn. Met wat gestuntel konden we hem uiteindelijk landen en had Wimsema een plaat van een snoek in handen… 88 centimeters. maar ja, niet op de vlieg natuurlijk…

Voor Wimsema was het vrijwel direct raak.

Indrukwekkende kop.

Weer terug aan het vissen en vele meters verder kreeg hij weer een aanbeet. Ik had nog steeds geen stootje gehad… Dit keer was de snoek bij Wimsema tot aan de kant achter zijn shad aan blijven zwemmen. De snoek lag nu zichtbaar op een metertje uit de kant. Wimsema maande mij een worp te maken. Met twee worpen knalde de vis op de streamer en loste hem gelijk weer. Wel lachen! De snoek verkoos diepere gronden en vond het kennelijk welletjes geweest. Ik had in ieder geval een aanbeet gehad, dat was tenminste iets.

Eindelijk een aanbeet, het was tenminste iets!

Wederom verderop gebeurde exact hetzelfde. Ik zat met mijn streamer strak in de kant en de snoek lag op een metertje afstand er geïnteresseerd naar te kijken. Geweldig om te zien. Door de streamer wat te laten dansen kwam de snoek steeds dichterbij. Spannend. Eenmaal haast met zijn neus op de streamer zwom ie weer rustig weg naar dieper water.

Het weer was eigenlijk gewoon heerlijk.

Ik heb dezelfde route weer teruggevist en nog een plaat van een volger gehad. Doorbijten zat er kennelijk vandaag niet in. Toch leuk om zulke dingen weer mee te maken. Volgende keer blijft er hopelijk eentje hangen.

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.