De vis van 1000 of 7 worpen?

Door Chris 'Strib' Strik

(Titelverklaring: In Duitsland noemen ze de zeeforel wel de vis van de duizend worpen. We stonden eens aan Gals Klint en toen vertelde een Duitser mij dat. Eindeloos stond hij zijn worpen met de spinhengel te tellen of dit ook daadwerkelijk uitkwam... Hij prees zich gelukkig toen hij vertelde dat hij (al) bij zijn 727ste worp een zeeforel haakte... Vandaar dat we deze vergelijking hebben gemaakt).

De telefoon gaat en Frank is aan de andere kant van de lijn. “Heb je zin om mee te gaan vissen op zeeforel samen met mij, Ruud en Jelle?” Normaal zeg ik altijd nee op een vraag, om even de tijd te hebben om na te denken of ik het wel echt wil. Nu deze keer was het antwoord direct en volmondig JA! Tjonge, weer iets nieuws om toe te voegen aan mijn vliegviservaring of misschien beter gezegd dat ik iets van mijn vliegvisverlanglijstje kan schrappen. Dus de afspraak was snel gemaakt, we zouden met z’n vieren naar Fredericia in Denemarken gaan.

Strib nabij Fredericia

Nu toch eerst maar even met Frank overlegd wat voor materiaal ik precies nodig heb voor deze visserij en natuurlijk wat voor vliegen (streamers ed.). Met rustig weer wil het mooi met een #7 werd me verteld en voor de dagen met veel wind gooien we er een #9 tegenaan. Neem je WF droge lijnen en zinklijnen maar mee, dan komen we er wel. En natuurlijk het tippetmateriaal, een lange lijn van Fluorcarbon 0.20mm is lekker onzichtbaar onder water. Wel heb ik alle vliegen meegenomen waar ik zelf wel wat in zag, maar de rest zouden we kopen in de hengelsportzaak van Jesper (goede kennis van Wim en Jelle) die zich ook in Fredericia bevindt.

Het juiste materiaal verzameld, en aan de slag.

s ’Morgens hebben we ons in de zaak van Frank (Hengelsport van Benthem) verzameld om van hieruit de weg naar Denemarken te aanvaarden. Eerst nog een bakje koffie voor de jongens en inpakken en wegwezen. Nog voor we in de auto zaten werd me al een mooi verhaal beloofd van Ruud… We waren net over de grens en Ruud begon heerlijk eigengemaakte broodjes uit te delen en na niet al te lange tijd, bij het tankstation, kwam dan eindelijk zijn verhaal eruit… Als kleine jochies hingen we aan zijn lippen om maar geen woord te hoeven missen van dit prachtige levensverhaal. Een ieder die het horen wil moet maar eens met deze toffe peer om de tafel gaan zitten want je lacht je een breuk met Plakplaatje Ruud. Zoals Frank en ik het noemen; een echt kampvuurverhaal! En ja hoor, er zijn er nog een paar…, maar te schunnig om hier even uit de doeken te doen…

Een echt vuurtje voor een sterk verhaal.

Na een behoorlijke rit van zo’n 5 uurtjes komen we aan in Fredericia. Snel de vergunning aangeschaft - in Nederland is de kustvisserij gratis maar in Denemarken niet, het is maar dat U het alvast weet! - en geld gehaald voor eten en drinken om ons te sterken voor de visserij die komen gaat. Snel het huisje opgezocht dat Jelle geregeld had en onze spullen geïnstalleerd, want we zouden die avond nog even gaan vissen in een baai. Ik weet niet meer precies waar, maar de tip kwam van Jesper (i.v.m. de windrichting). Hij zou ons deze avond gaan vergezellen. Eerst nog even het meegebrachte eten door Ruud opgepeuzeld en snel de hengels in elkaar gestoken…, tijd om naar de waterkant te gaan. Die avond is er door de jongens gevist maar niet door mij. Jelle wees mij op de werptechniek en kennis van Jesper. Ik ben bij hem in de buurt gebleven om zodoende wat te leren over dit zeeforelvissen. En wat kan die gozer werpen zeg… poeh… werd door te kijken zelf al moe! Ik ben maar braaf naast hem gaan staan om een beetje met hem te kletsen. Hij vertelde direct dat het water erg hoog stond door de harde drukwind vanaf open zee. Normaal kon je veel verder de baai inlopen hetgeen nu niet mogelijk was.

Het viel mij op dat hij met een heel groot schepnet op zijn rug had. Zijn die vissen hier dan zó groot? Al gniffelend keek ik richting de rietkragen terwijl het langzamerhand donkerder werd. Geweldig mooi om te zien!

Die avond hebben we heerlijk bij zitten kletsen over van alles en nog wat, je weet wel, biertje, borreltje, pinda’s, open haard flink in de fik en veel slap ouwehoeren…

Binnen ontstond al gauw een temperatuur van zo’n 28 graden door de kachel die Jelle even flink had opgestookt. Om dit een beetje te vermijden hebben we de buitendeur maar een poosje opengezet. Super is dit, iedere keer weer! Lekker dollen met je maten en samen heerlijk even.

Biertje Borreltje!

De volgende ochtend een beetje bijtijds opgestaan. We moeten nog even naar de hengelsportzaak van Jesper om streamers in te slaan voor het grote werk. Na het kopen van de diverse streamers bij Jesper en het bijkletsen snel richting het zoute water. Jesper stuurde ons naar een plaats waar het wel moest lukken. Het waaide nog steeds erg hard.

Aangekomen aan de waterkant bleek al vrij snel dat het geen goed idee was om het hier te proberen. Ruud en Frank hebben nog even een lijntje uitgegooid, maar het was allemaal niets. In de tussentijd had ook ik mijn hengel eindelijk opgetuigd. Terug de auto in om een meer geschikte stek te zoeken.

Zwart-wit foto´s geven eens een andere kijk op foto´s.

We kwamen terecht in Strib. Een klein plaatsje aan het zilte water met een haventje en een stukje strand met wat huizen met een eigen steiger achter in de tuin. Een erg mooi plekje op deze aardkloot…
Eerst even rustig gekeken en heel langzaam voelde je de spanning onder de jongens stijgen. Dit leek de perfecte plek. Weinig wind waar we last van kunnen hebben en een rustige kabel op het water. Snel werden de hengels uit de auto getrokken en vissen maar. Alleen ik nog niet omdat ik de juiste leader en streamer aan mijn latje wilde. Direct aan het water stond een bankje waar ik mooi even op kon zitten om rustig mijn hengel op te tuigen en een sigaretje te draaien. Nu eerst maar eens even naar de jongens kijken hoe die het doen en de goede vlieg aan mijn tippet knopen. Het werd de GARNAAL. Dit patroon heb ik van Jelle ooit gekregen bij het Oostvoorne. Daar heb ik dus mijn eerste Forel op deze vlieg gevangen. Ik hang de vlieg in een lusje aan de leader om meer beweging te krijgen. Ik heb vertrouwen in deze streamer die ik op aanwijzing van Frank nog voorzien heb van oogjes, zodat hij iets meer gewicht krijgt.

De garnaal

Vol goede moed stap ik het koude zeewater in. Wat mij direct opviel is dat het zeewater daar zo ontzettend helder is dat het vissen met een lange leader een must is om een kans te maken. De eerste worp was even wennen. Die #9 hengel is toch wel wat anders dan een #4, die ik het laatst in de handen had gehad. De tweede worp gaat al iets beter en met wat valse worpen krijg ik het gevoel weer terug. Nog een voorwaartse worp en laten schieten die hap. Nu langzaam terugstrippen, is me verteld. Na - ik schat - 7 worpen en rustig binnenstrippen KNALT er een vis op mijn hengel waar ik eerst erg van schrik.

Een knal op de hengel en krom gaat de lat. Wat een Dril, super.

De vis blijft vrij rustig valt mij op. De 9-hengel staat mooi krom en geschreeuw klinkt links van mij: ”Strik heeft er al één, dat kan toch niet man!” Snel kwam Jelle mijn kant op en stond achter me. Hij begon me aan te moedigen met woorden als, top man, mooi kerel, super! Terwijl hij om mij heen stond te dralen als een dolle stier wilde hij weten of ik een camera bij me had en ik wees naar mijn jasje. Hij prutste de camera eruit om zo foto’s te gaan schieten. “Rustig blijven Chris, deze gaan we pakken man!”

Naar gelang de vis dichter naar ons toe kwam werd hij onrustig en wilde weer weg. Dit is dus de kracht die ik nog even had gemist. De zeeforel trok nog even een stukje lijn van de reel en kwam weer onze kant op om na nog een paar runs het dan toch op te geven.

Langzaam komt mijn eerste Zeeforel in de buurt.

Te mooi om waar te zijn! Ik krijg een 52cm zeeforel gepresenteerd. Met trillende handen sta ik dan ook in het water de vis te bekijken waar Jelle snel een paar plaatjes van schiet.

Geweldig, wat een ervaring! Na het onthaken en terugzetten gaan we dan ook allemaal eerst maar even een sigaretje roken en ik moet zeggen dat het een genot is te zien dat Frank me een knipoog toewerpt en een gemeende tik op mijn schouder geeft. Ruud pakte me even vast voor een knuffel. We waren met z’n allen trots op deze vis! Wat zou er nog gaan komen…?

52 cm Zeeforel ik voel me de Koning te rijk

De jongens waren onder de indruk dat ik hem had gevangen op de GARNAAL. Ik heb direct de trukendoos voor de dag gehaald en gaf iedereen een exemplaar. Ze werden direct aan de leaders geknoopt.
Ik ga nog maar eens op hetzelfde plekje staan. Weer na 10 worpen een aanbeet door zeeforel, maar deze weet zich met veel springwerk los te werken. Eigenlijk was voor mij de dag al goed dus ben ik weer het water uitgestapt en heb deze plek aan Ruud gegeven om hem ook te laten genieten van zo’n mooie dril, wat tot mijn spijt niet gebeurde.
Ik wist niet precies hoe ik me moest voelen na zo veel geluk. In nog geen uur tijd sta ik er een te vangen van 52cm en de volgende springt van mijn streamer, dit kan toch niet? Zeg nu zelf… Je staat te werpen in een onmetelijke plas zout water en hebt nul ervaring… en dan dit.

Onmetelijke plas water maar mooi!!

Even later sta ik meer naar links in het ruime sop te spelen met de vliegenlat. Frank, die bij de haven op het droge stond, schreeuwde ineens dat een golf op 100 meter ons begint te naderen. Ik kijk en kies het droge want zo klein als ik ben delf ik het onderspit en ook Ruud weet zich op tijd op het droge te hijsen. Toch stond er nog iemand in het water… Jelle… Blijkbaar had hij het tukkers - outkieken keerls - niet helemaal begrepen. Zo behendig als hij is springt hij op bij de eerste golf maar bij de tweede was hij minder gelukkig… De eerste golf stroomde terug richting ruime zee en dus bij de tweede sprong werd hij gewoon omgegooid… Dit mooie moment hebben we 2 keer kunnen aanschouwen. Heel even was het stil maar Jelle wist zich te herstellen en met een nat pak kwam hij het water uitgestapt richting een paar schuddebuikende maatjes.

“Lach maar Chris, maar jou camera zit nog in dit jasje.” Shit, dacht ik. Toen snel de camera gepakt, batterijen en geheugenkaart eruit. Alles was bewaard gebleven. Nu eerst naar het huisje en droge kleren aan, wat eten, waadpak droog maken bla, bla, bla en weer terug om te gaan vissen.

Plakplaatje Ruud in aktie.

Na terugkomst heb ik nog van alles geprobeerd. Ook met de FLAME en deze gaf nog een leuk staartje aan dit weekend. Enkele uren later sta ik weer op dezelfde plek als bij de eerste vis die ik ving. Ik sta maar wat te werpen als er tot mijn verbazing weer iets aan mijn vlieg hangt. Ik weet niet precies wat het is. Jelle, die naast me stond, vroeg of het een kwal zou kunnen zijn en ik geef hem gelijk, daar lijkt het inderdaad op.

Wat ik niet weet is dat Ruud achter me staat en roept: ”nee joh, kijk dan naar de top! Dat is vis man!” Op dat moment zet ik iets meer druk op de lijn en met een krachtige run is de Streamers pleite. Jelle keek anders dan normaal en gaf me te kennen dat ik waarschijnlijk een mega vis heb verspeeld. Dit kon mij niet deren, ik voelde me de koning te rijk. Jelle kon het dan ook niet vaak genoeg herhalen om mij duidelijk te maken wat voor een mazzelpik ik eigenlijk wel was. Mijn naam werd meteen omgedoopt naar Chris ‘Strib’ Strik.

De Flame is altijd goed.

Frank had het allemaal wel gezien en besloot verder naar rechts te gaan richting het strand om daar zijn geluk te beproeven. Dat was niet zo verkeerd want hij had er toch mooi even een paar gevangen en een dikkere gemist. Dus ook super! Later die middag ben ik nog even met hem weggeweest die kant op. Dan zie je pas wat een kracht water heeft. Op een afstand stroomde de zee om het eiland tegen elkaar op. Wat een kracht je dan ziet!!! Ook viel ons oog op de massa’s zeesterren die op het strand lagen, absurd! Ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien. Er zijn aardig wat Forellen gevangen door de jongens in dat weekend en ik was minder fortuinlijk in aantal maar dik tevreden over de grootte en de spanning, ik ben dubbel tevreden. Natuurlijk is er nog meer gebeurd maar teveel om alles op te schrijven… Nou een paar gebeurtenissen wil ik jullie niet onthouden.

Zo ben ik mijn onafscheidelijke Zippo verloren net nadat er een zwerver naar buiten komt uit een soort supermarkt. Even daarna zie ik de jongens naar buiten lopen met hun neuzen dichtgeknepen. Blijkbaar was deze man niet zo fris en had parfum ‘A la Urinoir’ opgedaan vanmorgen.

Of laat Ruud eens franse stinkkaas proeven… Dit is een prachtig gezicht als hij dan in de supermarkt rondloopt en met zijn draaiende ogen geen prullenbak weet te vinden hahaha!!!

Conclusie weer een superweekend achter de rug!!!

- terug -

Indien je hier een link wilt, mail ons.