En toen was het 2011…

Door Jelle Westerhuis

Eén dag na de jaarwisseling: oliebollen met vochtige poedersuiker wegwerken. Af en toe wat doelloos naar oude films kijken en die honderden, vele honderden lichtjes terugklikken en -vouwen in de daarvoor gemaakte houders. “Ach, is ook niet erg, heb je volgend jaar weer plezier van.” En vervolgens glijdt de laatste, laffe oliebol naar binnen.

Met een hoop nieuwe wensen werd het nieuwe jaar ingeluid...

De sneeuw is de laatste paar dagen behoorlijk geslonken en kleine stukjes groen laten zich weer zien! De dag na nieuwjaarsdag wordt nog een bezoek aan familie gebracht en terwijl we voor het eerst weer echt buiten zijn, glijden grote stukken land zonder sneeuw voorbij. Krijg spontaan een blij gevoel, mede ook omdat de zon zich vrijwel de gehele dag knap laat zien.

’t Scheelt niet veel of ik heb haast de lente in mijn bol. Is natuurlijk wel een beetje heel erg optimistisch, maar het tekent misschien ook wel de drang om weer een keertje te kunnen vissen. Vangen is daarbij van ondergeschikt belang. Bij het aanzien van die toch redelijk sterke zon en het groeiende groen, groeit ook gelijk weer mijn verlangen naar Denemarken…

Talloze kleuren en uiteenspattende gevallen sierden met moeite de mistige nacht.

“Nog een weekje of 15, misschien wel minder, en we kunnen er weer naartoe!” Ach, zo vliegen er nog wel een stel van dat soort vrolijke gedachten door m’n hoofd. Tegelijkertijd realiseer ik me ook dat er ook nog tal van lieden zijn die geloven in een Elfstedentocht, dus te vroeg juichen is niet echt handig en werkt alleen maar teleurstellend voor jezelf.

Hoe dan ook, de dagen gaan weer langzamerhand langer worden. Toch een zeer positieve ontwikkeling! En die 15 of iets meer of minder weken duren ook zo lang als ze duren, en zullen alleen maar dichterbij komen! Ook met de meest simpele logica kun je blij zijn toch?!

Het ijs verloor in weinig tijd veel terrein.

En… die ene zeeforeldoos is gevuld, tot de nok toe! En die andere? Daar is nog veel foam te zien… Is eigenlijk helemaal niet nodig en onzin om te vullen, echter de bron van inspiratie loopt bijna over en een ‘doosje wanhoop’ is eigenlijk altijd wel goed om bij je te hebben. Weet dat het tegen m’n rationele principe indruist…

Maar… op het moment dat je weer lekker een dag of meer vet staat te blanken, is het wel fijn om de wanhoopsdoos  te raadplegen waarmee je het gevoel creëert dat je er zogenaamd alles aan gedaan hebt om toch die ene vis te strikken… Tja, misschien hou je jezelf wel volledig voor de gek, anderzijds blijf je er ook mee doorgaan, blijf je experimenteren en zoeken.

Vloeibaar geworden ijs fonkelt weer rijk door de aanwezigheid van de lang verwachte zon.

Daarna zullen we hopelijk weer van heerlijk Hollandse visserij mogen genieten en zal ook de zalm weer aan bod komen. Voor die tijd ook nog een stel keren achter de snoeken aan gaan en misschien nog wel wat op de witvis bij hoogwater gaan klooien. We zien het wel. 2011 Zal ongetwijfeld genoeg in petto hebben. 't Wordt uiteindelijk wat je er zelf van maakt.

Iedereen in ieder geval een fantastisch 2011, in welk opzicht dan ook! Dat alle (stoute) plannen maar uit mogen komen en de hersenen maar weer prachtige, gelukzalige avonturen mogen opslaan.

Hoop voor eenieder dat het water - waar je ook staat - weer wensen in vervulling mag laten gaan.

PS.: De kleine enquete van 6 vragen vordert gestaag, echter er is op het ogenblik nog ruimte voor ongeveer 40 antwoorden! Heb je ‘m nog niet ingevuld, neem dan s.v.p. een minuutje de tijd om ‘m in te vullen. Dan wordt ie in ieder geval representatiever en kunnen we gaan kijken hoe we de wensen beter kunnen gaan invullen.

- terug -